Πολιτική και Συμφέροντα

Γράφει ο Πάνος Κολοκοτρώνης

Ουδείς αμφισβητεί την προσπάθεια που καταβάλει ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος προκειμένου να επιτευχθεί ένας έντιμος συμβιβασμός Ελλάδας και πιστωτών-εταίρων.  Πόσο μάλλον όταν ο ίδιος ο υπουργός έχει κατά καιρούς μιλήσει έξω από τα δόντια σε ό,τι αφορά στην απρεπή συμπεριφορά των εταίρων απέναντι της χώρας μας.

Από αυτό το σημείο, βεβαία, μέχρι του να προσβλέπει σε πολιτική λύση και μάλιστα σε ένα Eurogroup που θεσμικώς έχει οικονομικές αρμοδιότητες, ώστε να κλείσει η αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος, η απόσταση είναι μεγάλη και καλό είναι να διδασκόμαστε από το παρελθόν, δηλαδή τι ακριβώς είχε συμβεί στις αντίστοιχες διαπραγματεύσεις των ετών από την έναρξη της κρίσης.

Η ελληνική πλευρά πάντοτε προσέγγιζε τον διάλογο με καλή πίστη, έχοντας εξαρχής αναγνωρίσει την υποχρέωση αποπληρωμής των δανειακών της υποχρεώσεων και, μέσω των συμφωνιών που έχει υπογράφει μέχρι σήμερα, απεμπολήσει ουκ ολίγα εργαλεία που παρέχει σε κάθε χώρα που βρίσκεται σε παρόμοια οικονομική κατάσταση το διεθνές δίκαιο και ο ΟΗΕ-κι αν ακόμη δεν τα έχει απεμπολήσει, τα έχει πρακτικά αδρανοποιήσει με τις υπογραφές των ηγετών της!

Το πρόβλημα, βεβαίως, που υφίσταται είναι ότι οι πολιτικές ηγεσίες της χώρας ανέκαθεν ταύτιζαν το εθνικό συμφέρον με τα συμφέροντα των  πιστωτών μεμονωμένα-ούτε καν της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό αποτελεί ένα μεγάλο κεφάλαιο της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας που ασφαλώς θα απασχολήσει τους ιστορικούς του μέλλοντος, δεδομένου ότι η οικονομική κρίση αν μη τι άλλο κατέδειξε την παντελή έλλειψη του ομοσπονδιακού μέλλοντος που ακόμη οραματίζονται οι Έλληνες πολιτικοί (έστω στην πλειονότητά τους). Η κρίση ανέδειξε τα εθνικά συμφέροντα, γι ‘ αυτό και με κυνικό τρόπο ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών δεν έχει κρύψει ότι δεν πρόκειται να κάνει στο ελάχιστο πίσω από την πολιτική που διασφαλίζει τα συμφέροντα της χώρας του, καλώντας εμμέσως πλην σαφώς την Ελλάδα να υποχωρήσει έναντι των δικών της συμφερόντων!

Πολιτική λύση δεν πρόκειται να υπάρξει, τουλάχιστον στην παρούσα φάση. Κατά πόσο θα μπορούσε να υπάρξει έχει να κάνει με μια σειρά άλλους παράγοντες: γεωπολιτικές εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή, παγκόσμιες οικονομικές συνθήκες, κ.λπ. Πάντως όχι από έναν πολιτικό συμβιβασμό μεταξύ Ελλάδας και πιστωτών, αυτό είναι βέβαιο. Το να προσβλέπει η κυβέρνηση- η όποια ελληνική κυβέρνηση- σ’ έναν πολιτικό συμβιβασμό είναι σα να περιμένει από την Τουρκία να σεβαστεί το διεθνές δίκαιο στο Αιγαίο και την Κύπρο!

Όμως η πείρα έχει δείξει ότι τα συμφέροντα, εθνικά και επιχειρηματικά, είναι ισχυρότερα από τον πολιτικό σεβασμό και την τήρηση στοιχειωδών κανόνων διπλωματίας. Οι πρεσβείες θα εξακολουθούν να πιέζουν ώστε να δοθούν «δουλειές» ή κάποια εταιρία του Δημοσίου στην τάδε ή τη δείνα γερμανική επιχείρηση, να αγοράζονται εμβόλια από φαρμακευτικούς κολοσσούς κ.ο.κ.

Φαίνεται ότι οι Έλληνες πολιτικοί παραμένουν γοητευμένοι από τα ιδεώδη του δυτικού διαφωτισμού, την ώρα που η Δύση εμφανίζεται προσηλωμένη στις πρακτικές που συστήνονται στον Ηγεμόνα. Κι εντούτοις, ο Μένανδρος ήταν αυτός που έγραψε το «δρυός πεσούσης πας ανηρ ξυλεύεται», κι όχι ο Μακιαβέλι…

 

 

 

 

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΕ BLOGVIEW

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Μενού