Εγκαινιάστηκε η μόνιμη έκθεση "Νίκος Μπελογιάννης" (vid & pics)

Τη μόνιμη έκθεση “Νίκος Μπελογιάννης” εγκαινίασε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, στο σπίτι του προσώπου-συμβόλου της Αριστεράς, στη γενέτειρά του Μπελογιάννη, Αμαλιάδα.

«Ο Μπελογιάννης και οι εκατοντάδες Μπελογιάννηδες που οδηγήθηκαν στα αποσπάσματα από το μετεμφυλιακό κράτος, δεν εκτελέστηκαν επειδή αποτελούσαν κάποιου είδους κίνδυνο για το κράτος και για την χώρα. Εκτελέστηκαν μόνο και μόνο για να τορπιλιστεί τότε κάθε προοπτική πολιτικής και Εθνικής συνεννόησης που θα εδραιώνει τη δημοκρατία στη χώρα μας μετά από τα σκληρά και βάρβαρα χρόνια του εμφυλίου».

Αυτά τόνισε ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, κατά τον χαιρετισμό του στην εκδήλωση για τον Νίκο Μπελογιάννη, που έγινε στην ομώνυμη πλατεία στην Αμαλιάδα.

Ο πρωθυπουργός, αναφερόμενος στον Νίκο Μπελογιάννη, υπογράμμισε ότι «είναι ένας ήρωας που παρέμεινε πιστός στις αρχές και τις ιδέες του μέχρι τελευταία στιγμή» και πρόσθεσε: «Από αυτόν τον τόπο, από την πλατεία Μπελογιάννη, από το μουσείο που σήμερα εγκαινιάζεται, παραδίδουμε στην ιστορία αυτού του τόπου, στην εθνική μας ιστορία. Υπάρχει ευθεία και μαχητική υπεράσπιση των δημοκρατικών αξιών, μία παρακαταθήκη που σήμερα έρχεται να αναγνωρίσει σχεδόν το σύνολο του δημοκρατικού κόσμου. Στο δημοκρατικό πλαίσιο χωράνε συγκρούσεις και αντιπαραθέσεις, τις οποίες διεξάγουμε τιμώντας την ιστορία μας, αλλά το κυριότερο τις διεξάγουμε κοιτάζοντας και προχωρώντας προς τα μπροστά, όχι γυρίζοντας πίσω».

Κουτσούμπας: Ο Μπελογιάννης ζει, γιατί το κίνημα που τον έθρεψε ζει και αναπτύσσεται

Υπό το σύνθημα «Ούτε σε ξερονήσια ούτε σε φυλακές, ποτέ τους δεν λυγίσαν οι κομμουνιστές» ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, ανέβηκε στο βήμα της εκδήλωσης για να απευθύνει χαιρετισμό για τα εγκαίνια του Μουσείου.

Αναλυτικά ο χαιρετισμός:

«Αγαπητοί φίλοι και σύντροφοι,

συναγωνιστές και συναγωνίστριες,

Βρισκόμαστε σήμερα εδώ στην Αμαλιάδα, σε αυτή την όμορφη πόλη της Ηλείας, στην πόλη που γεννήθηκε κι έκανε και τα πρώτα του αγωνιστικά βήματα ο κομμουνιστής ήρωας Μπελογιάννης.

Ο Μπελογιάννης, άξιο τέκνο, ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ, ήρθε με κομματική αποστολή στην Ελλάδα, μετά την ήττα του ΔΣΕ, για την ανασυγκρότηση των παράνομων οργανώσεων του ΚΚΕ. Ακολούθησε η σύλληψή του, τα βασανιστήρια, η παλικαρίσια στάση του, οι δίκες και οι καταδίκες σε θάνατο, παρά το τεράστιο κύμα συμπαράστασης που αναπτύχθηκε σε όλο τον κόσμο.

Ο Μπελογιάννης ζει, γιατί το κίνημα που τον έθρεψε και τον διαπαιδαγώγησε, ζει και αναπτύσσεται. Μέσα σ’ αυτό το κίνημα, σ’ αυτό το Κόμμα, το ΚΚΕ, έμαθαν όλοι οι “Μπελογιάννηδες” να παλεύουν “χωρίς ύπνο και ξεκούραση, για να φτιάξουν έναν κόσμο στο μπόι των ονείρων και των ανθρώπων”.

Ο Μπελογιάννης έκανε το καθήκον του. Τίμησε τους νεκρούς των εργατικών αγώνων του μεσοπολέμου, του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ, του ΔΣΕ, των αγώνων για τα κοινωνικά δικαιώματα, ήταν άξιος συνεχιστής τους, υπηρέτησε την κοινωνική πρόοδο για το λαό συνολικά. Γι’ αυτό δεν θεωρούμε ότι είναι ήρωας μόνο για το ΚΚΕ. Ο ηρωισμός του, το παράδειγμά του, σε περίοδο ήττας του εργατικού λαϊκού κινήματος, δείχνει πώς ανοίγει ο δρόμος, κρατιέται η φλόγα αναμμένη και στις πιο σκοταδιστικές περιόδους.

Το ΚΚΕ στέκεται μπροστά στο μνημείο, στο μουσείο, στα κείμενα του Νίκου Μπελογιάννη, στις εκδηλώσεις που τιμούν τη μνήμη του, με την πεποίθηση ότι συνεχίζει στις σημερινές συνθήκες τον αγώνα για τον οποίο εκείνος θυσιάστηκε.

Το ΚΚΕ διδάσκεται από την ιστορία του Ν. Μπελογιάννη, των Μπελογιάννηδων, των χιλιάδων ηρώων. Με μεγαλύτερη απαιτητικότητα βλέπει την ευθύνη του στις σημερινές συνθήκες υποχώρησης του εργατικού λαϊκού κινήματος παγκόσμια. Για την ταξική πολιτική αφύπνιση των εργατικών λαϊκών δυνάμεων, για να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους.

“Αντί να διαλέξω τη ζωή της καριέρας – και μπορούσα εύκολα να δημιουργήσω τέτοια – προτίμησα μια ζωή γεμάτη διωγμούς, στερήσεις, πόνους και δάκρυα”, έγραφε στο στερνό του γράμμα ο ήρωας κομμουνιστής ηγέτης. Ακριβώς απ’ αυτήν την περιφρόνηση της ταπεινωτικής ευκολίας, της ρουτίνας, της συνεχούς πάλης με το καθημερινό, ακόμα και αυτές τις ίδιες τις ανθρώπινες ανάγκες, εμπνεύστηκαν οι αγωνιστές τη βαθιά αγάπη για τον άνθρωπο, το ευτυχισμένο μέλλον του, τη λευτεριά της πατρίδας, τη λευτεριά του εργάτη και όλων των καταπιεσμένων.

Φίλες και φίλοι,

Σε περιόδους ήττας, δυσκολιών, πολύτιμες υπηρεσίες στον αντίπαλο προσέφεραν τότε και προσφέρουν πάντα, οι ριψάσπιδες του κομμουνιστικού και εργατικού κινήματος.

Όσοι έριξαν το ανάθεμα στη σοσιαλιστική οικοδόμηση του 20ου αιώνα, απαρνήθηκαν τη σοσιαλιστική προοπτική, συνθηκολογούν με τον καπιταλισμό και σπέρνουν την ηττοπάθεια και τη μοιρολατρία στο λαό, στο όνομα του ρεαλισμού της υποταγής και του αρνητικού συσχετισμού, δικαιολογώντας με αυτόν τον τρόπο της διάψευση των υποσχέσεων, τον ευτελισμό των προσδοκιών.

Φτάνουν σε σημείο να πλασάρουν το συμβιβασμό τους, μιλώντας για “επαναστάσεις” και “ανατροπές”, εμφανίζοντας τον εαυτό τους ως συνεχιστές της ΕΑΜικής παράδοσης, των επαναστατικών παραδόσεων, των μεγάλων ταξικών και απελευθερωτικών αγώνων.

Κάνουν απεγνωσμένες προσπάθειες να εμφανιστούν ως συνεχιστές του αγώνα του ηρωικού ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ της ΕΠΟΝ, του ΔΣΕ, της ΕΔΑ των δεκαετιών του ’50 και του ’60, προσπαθώντας να καπηλευτούν αγώνες του λαού μας και φυσικά πάντα αποκόβοντας από αυτούς τους αγώνές το πραγματικό, το ριζοσπαστικό περιεχόμενο τους.

Αυτό που διδάσκει όμως η ΕΑΜική εθνική αντίσταση, οι αγωνιστές σαν τον Μπελογιάννη, είναι η ασυμβίβαστη και αδιάλλακτη πάλη, όταν όλα τα “σκιάζει η φοβέρα και τα πλακώνει η σκλαβιά”. Είναι το να μην υποτάσσεσαι σε έναν αρνητικό συσχετισμό δύναμης, σε έναν αντίπαλο που μπορεί να φαντάζει πανίσχυρος.

Έχουμε βαθιά εμπιστοσύνη στην δύναμη του δίκιου της εργατικής τάξης, του λαού μας. Είναι βαθύ πιστεύω μας, αυτό που έγραφε ο μεγάλος μας ποιητής Γιάννης Ρίτσος από τον Άη Στράτη την ημέρα τη δολοφονίας του Μπελογιάννη:

“Εσύ απόδειξες, Νίκο,

πόσο μικρά είναι αυτή την ώρα τα όνειρα,

η ψάθινη πολυθρόνα του περιβολιού,

το πράσινο τραπεζάκι, η σιγουριά από τα κάγκελα του κρεβατιού τις νύχτες πόσο μικρά

μπροστά στο μπόι της χαράς να πεθαίνεις για τη χαρά του κόσμου”…

Αυτό είναι το μεγαλείο. Χιλιάδες βαθιές ρίζες μέσα στο λαό. Θάλασσες κόκκινα γαρύφαλλα στα χέρια αγωνιστών, άξιων συνεχιστών, που δεν θα τα αφήσουμε να μαραθούν ποτέ…

Όπως έγραψε ο Μπελογιάννης: «Αντλείς απέραντες κι ανεξάντλητες δυνάμεις από την πίστη σου στο κόμμα και στη νίκη».

Σήμερα βρίσκονται μαζί μας, ανάμεσά μας, στο μυαλό και την καρδιά μας, όλοι όσοι βασανίστηκαν, φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν, εκτελέστηκαν, έφυγαν από τη ζωή.

Όσοι αγωνίζονται να τα βγάλουν πέρα σε δύσκολες συνθήκες της κρίσης, συνταξιούχοι που τους κόβουν τη σύνταξη, επαγγελματίες που βάζουν λουκέτο, εργάτες που περιπλανώνται άνεργοι, φοιτητές και σπουδαστές που παλεύουν να πάρουν το πτυχίο, με ανασφάλεια, χωρίς δουλειά ή μεταναστεύοντας στο εξωτερικό, αγροτόπαιδα που ξεκληρίστηκαν από τα χωράφια τους ελέω ΚΑΠ και EE, υπάλληλοι με διαθεσιμότητες που απολύθηκαν.

65 χρόνια από τότε που ο Μπελογιάννης και οι σύντροφοι του οδηγήθηκαν στο τόπο της θυσίας, το γαρύφαλλο της θυσίας τους ανθίζει πάντα, αγέραστο στη λαϊκή μνήμη.

Ας αποτελέσει αυτό το Μουσείο, αυτή η έκθεση της ζωής και της πορείας του Νίκου Μπελογιάννη, εδώ στην Αμαλιάδα, τόπο προσκυνήματος, ζωντανής και δημιουργικής μνήμης, για τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας, τις μελλοντικές γενιές που παίρνουν τη σκυτάλη.

Γιατί η ιστορική γνώση και μνήμη είναι δύναμη.

Ομαδικά, σχολεία, σχολές, από όλη τη χώρα, οι νέοι της ΚΝΕ, άλλες οργανώσεις νεολαίας, να το επισκέπτονται με οργανωμένες εκδρομές, καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου. Αυτό σκοπεύουμε να κάνουμε στην πορεία για το γιορτασμό το 2018, των 100 χρόνων του τιμημένου ΚΚΕ.

Καλή δύναμη σε όλους και όλες με υγεία και αγωνιστικότητα».

Βούτσης: Μόνο η ζωή με αγώνες και θυσίες έχει σημασία και αφήνει το ιστορικό της αποτύπωμα

«Εκφράζω τη μεγάλη μου χαρά και τιμή που βρίσκομαι σήμερα εδώ, στα εγκαίνια της έκθεσης ιστορικών ντοκουμέντων στο σπίτι του Νίκου Μπελογιάννη.

Χρειάστηκε η χώρα, η πολιτική ιστορία της και τα ανθρώπινα πάθη να διανύσουν πολλές δεκαετίες από την εκτέλεση του εμβληματικού ιστορικού στελέχους του ΚΚΕ πριν φτάσει να γίνει πραγματικότητα με πρωτοβουλία και του Δήμου Ήλιδας ένα τόσο σημαντικό έργο για τη γενέτειρά του αλλά και για τη συλλογική μνήμη.

Κοιτάζουμε κατάματα την ιστορία μας, διδασκόμαστε, εμπνεόμαστε, τιμούμε όσους αφήσαν αδρό το αποτύπωμά τους. Εργαζόμαστε για την αποκατάσταση και την ανασύσταση της ιστορικής μνήμης γιατί θεωρούμε πως η προσπάθεια αυτή είναι μια διαχρονική καταξίωση της δημοκρατίας μας.

Εργαζόμαστε για να ενώνουμε και για να απομονώνονται τα διχαστικά κηρύγματα, να μην διαιωνίζονται τα εμφύλια πάθη. Εργαζόμαστε ταυτόχρονα για να είναι διαχρονικά τα διδάγματα ότι μόνο η ζωή με αγώνες και θυσίες έχει σημασία και αφήνει το ιστορικό της αποτύπωμα.

Με γνώμονα τα παραπάνω, η Βουλή αναλαμβάνει ή συμμετέχει σε πλήθος πρωτοβουλιών με ντοκουμέντα, εκδόσεις, συνέδρια, χορηγίες, όπως άλλωστε πρόσφατα έγινε και με την τοποθέτηση αναμνηστικής στήλης για τους εβραίους βουλευτές συμπολίτες μας, θύματα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπως επίσης και με τη διοργάνωση των εκδηλώσεων για την Απελευθέρωση της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Και βέβαια την τιμή στις μαρτυρικές πόλεις που υπέστησαν τις θηριωδίες των ναζιστικών στρατευμάτων. Βλέπουμε κατάματα την Ιστορία, μακριά από υποκριτικά μνημόσυνα και από ανέμπνευστα μαυσωλεία.

Συγχαίρω από καρδιάς όσες και όσους, κόμματα, ερευνητικά κέντρα, φορείς, επιστήμονες, βεβαίως τις δημοτικές αρχές και ιδιαίτερα το φίλο Νίκο Μπελογιάννη, γιο του Νίκου Μπελογιάννη, που συνέβαλαν στην οργάνωση και την πραγματοποίηση αυτής της ιστορικής έκθεσης που στεγάζεται στο πατρογονικό της οικογένειας. Μια έκθεση που είμαι σίγουρος ότι θα τύχει μεγάλης επισκεψιμότητας και απόδοσης τιμών και σεβασμού από χιλιάδες συμπατριώτες μας, ιδιαίτερα νέα παιδιά που θα θελήσουν να επικοινωνήσουν με τα μοναδικά τεκμήρια μνήμης για τη ζωή ενός αγωνιστή της Αριστεράς, στελέχους του ΚΚΕ, που το φρόνημα και το ήθος του παραμένουν υποδειγματικά. Νίκο, σε τιμούμε. Νίκο, σ’ ευχαριστούμε».

Το μήνυμα του γιου του Νίκου Μπελογιάννη

O δήμαρχος Ήλιδας, Χρήστος Χριστοδουλόπουλος, κατά τη διάρκεια των εγκαινίων  της Μόνιμης Έκθεσης «Νίκος Μπελογιάννης», διάβασε μήνυμα του γιου του Νίκου Μπελογιάννη: «Στην Αμαλιάδα σήμερα, στο πρόσωπο ενός αγωνιστή τιμούμε όλους εκείνους που όρθωσαν το ανάστημά τους απέναντι στις γερμανικές ερπύστριες και απέναντι στην αμερικανική πολεμική μηχανή. Ευτυχώς που δεν ζουν πια να δουν την υποδούλωση να έρχεται από το παράθυρο, μέσω των τραπεζών και των δανείων. Ακριβώς έτσι περιγράφεται αυτή η υποδούλωση από καταβολής ελληνικού κράτους στο βιβλίο του Νίκου Μπελογιάννη, “Το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα”, όπου προτεινόταν και ένα άλλο μοντέλο ανάπτυξης στην κατεύθυνση της εθνικής ανεξαρτησίας. Αυτό δεν μπορούσε να το ανεχτεί η από τη φύση της ξενόδουλη δεξιά. Από την άλλη, η κοντόφθαλμη Αριστερά της εποχής ήταν εξ’ ορισμού καχύποπτη απέναντι σε όποιον τολμούσε να σκέπτεται. Η τύχη ενός αγωνιστή με αυτά τα χαρακτηριστικά ήταν προδιαγεγραμμένη. Το μουσείο αυτό, που ξεκινάει σήμερα τη λειτουργία του, δρομολογήθηκε το 1995, όταν με επιθυμία της μητέρας μου, Έλλης Παππά, δώρισα στον δήμο Αμαλιάδας το σπίτι που είχα κληρονομήσει από τη γιαγιά μου, Βασιλική Μπελογιάννη. Ακολούθησαν 22 χρόνια καθυστερήσεων, αδέξιων χειρισμών και παλινδρομήσεων, ώσπου πέρυσι να βρεθούμε στην παρακάτω ευνοϊκή συγκυρία.

Η τωρινή δημοτική Αρχή υπό τον Χρήστο Χριστοδουλόπουλο να θεωρήσει το μουσείο έργο προτεραιότητας και όχι, όπως άλλοι προηγουμένως, προεκλογικό πυροτέχνημα. Η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Έφη Γεωργοπούλου, να αφοσιωθεί στην υπόθεση του Μουσείου και να κάνει επιτυχημένες ενέργειες στην κατάλληλη κατεύθυνση. Η Βουλή των Ελλήνων να υιοθετήσει με προθυμία το έργο της διαμόρφωσης και να το αναθέσει στη βιβλιοθήκη της Βουλής. Το επιτελείο, η ομάδα εργασίας της βιβλιοθήκης της Βουλής να αποτελείται από ικανότατους ειδικούς με επικεφαλής τη διευθύντρια, Έλλη Δρούλια, τον σκηνογράφο Γιάννη Μετζικώφ και τον ιστορικό Στάθη Κουτρουβίδη. Απευθύνω ευχαριστίες σε όλους τους παραπάνω.

Εκτός από το κτίριο, ο εξοπλισμός και πολλά εκθέματα ανήκαν στη Βασιλική Μπελογιάννη, τη Διδώ Σωτηρίου και την Έλλη Παππά. Συνολικά 27 φορείς, οι περισσότεροι τοπικοί της Ηλείας, συνέβαλαν με εκθέματα, πολλά εντελώς άγνωστα. Όσο για την εκστρατεία, κυρίως μέσω του κίτρινου υποκίτρινου τύπου, για την οικειοποίηση του Μουσείου από έναν συγκεκριμένο πολιτικό φορέα, αυτή ανάγεται στην εκμετάλλευση αγίων, μαρτύρων και ηρώων από την κάθε λογής εκκλησία».

Η συγκέντρωση του ΚΚΕ στο Μνημείο του Νίκου Μπελογιάννη

Στο χώρο του μνημείου προς τιμήν του Νίκου Μπελογιάννη συγκεντρώθηκαν μέλη και οπαδοί του ΚΚΕ και της ΚΝΕ ενόψει των εγκαινίων του Μουσείου.

Από νωρίς έφθασαν οι προσυγκεντρώσεις που συντεταγμένα με συνθήματα και πανό παρατάχθηκαν στο χώρο του Μνημείου. Τα πανό αναγράφουν: «Το ΚΚΕ γεννά Μπελογιάννηδες, μπροστάρηδες στον αγώνα και σήμερα για τη λαϊκή εξουσία – το σοσιαλισμό», «Το ΚΚΕ δήλωση μετανοίας στον ιμπεριαλισμό δεν υπογράφει», «Τιμή στη μνήμη του Νίκου Μπελογιάννη, τιμή σε όλους τους αγωνιστές που πάλεψαν για τα δίκια του λαού, της εργατικής τάξης, για το σοσιαλισμό». Όταν έφθασε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας  έγινε δεκτός με χειροκροτήματα ενώ την ατμόσφαιρα δονούσε το σύνθημα: «Ενας αιώνας τώρα, αγώνας και θυσία, το ΚΚΕ στην πρωτοπορία».

Η οικία Μπελογιάννη δωρήθηκε στον δήμο Ήλιδας από τον γιο του, ενώ λίγο αργότερα χαρακτηρίσθηκε ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο από το Υπουργείο Πολιτισμού.

Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, η Βουλή των Ελλήνων, ανταποκρινόμενη σε αίτημα του Δήμου Ήλιδας συνεπικουρούμενου από τον γιο του Νίκου Μπελογιάννη, Νίκο Ν. Μπελογιάννη και τη βουλευτή Ηλείας, Έφη Γεωργοπούλου-Σαλτάρη, πριν από λίγους μήνες, αποφάσισε να συνδράμει στη διοργάνωση της Μόνιμης Έκθεσης στην οικία Μπελογιάννη, αναλαμβάνοντας μεταξύ άλλων την έρευνα, συλλογή, οργάνωση, συντήρηση και τοποθέτηση ιστορικού υλικού που αφορά τη ζωή και τη δράση του Νίκου Μπελογιάννη, από πλήθος αρχείων, βιβλιοθηκών και συλλογών. Στη Βουλή επίσης δωρήθηκαν από ιδιώτες διάφορα τεκμήρια τα οποία προορίζονται για την Έκθεση.

 

 

 

 

 

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΕ BLOGVIEW

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

No results found

No results found

Μενού