Πλειστηριασμοί: Η ακραία αήθεια των ελληνικών τραπεζών

Γράφει ο Χρήστος Οικονόμου 

Η πραγματικότητα των πλειστηριασμών εισέβαλε βιαίως στην πολιτική επικαιρότητα αυτές τις μέρες.

1. Με την αξιωματική αντιπολίτευση, χωρίς ίχνος ντροπής, να καμώνεται να αποδείξει ότι για το μέτρο φταίει ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και όχι η πρόσδεση της χώρας στο μνημονιακό άρμα, που ακριβώς τα κόμματα της σημερινής αντιπολίτευσης επέφεραν.

(Αναίσχυντες προκλήσεις σε βάρος της νοημοσύνης των πολιτών, που μόνον τα «κενά πολιτικής» των αντιπολιτευόμενων κομμάτων θα αποτολμούσαν να εμφανίσουν ως τη δήθεν υπεύθυνη στάση τους απέναντι στο ζήτημα.

Η καταισχύνη αυτή δεν εντυπωσιάζει! Είναι τα ίδια κόμματα που θορυβούν διαμαρτυρόμενα για την αποτυχία του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. να καταργήσει τον ΕΝΦΙΑ, αποσιωπώντας ότι εκείνα είναι που τον θέσπισαν -και μάλιστα με υποσχετική τότε ότι θα τον εφαρμόσουν για μία μόνο χρονιά. Για να παραδώσουν 3 έτη αργότερα την κυβέρνηση στον Τσίπρα, με τον ΕΝΦΙΑ σε πλήρη ισχύ και ενδυναμωμένο, ως οριζόντιο μέσο εξασφάλισης δημόσιων εσόδων για τα πλεονάσματα 4,5% του ΑΕΠ που υπόσχονταν στους δανειστές και που η σημερινή κυβέρνηση ελάττωσε. Και παραβλέποντας ότι ο τρόπος με τον οποίο εκείνα τα ίδια κόμματα επέβαλαν τότε τον ΕΝΦΙΑ, προσέφευγε στην κορυφαία πολιτική ανηθικότητα σύνδεσης της οφειλής με τους λογαριασμούς της ΔΕΗ. Με συνέπεια να κόβεται άμεσα το ρεύμα σε αδύναμα νοικοκυριά που δεν μπορούσαν να πληρώσουν τη φορολογική επιβάρυνση και όχι τα δαπάνη για το ηλεκτρικό ρεύμα που κατανάλωναν! «Ένθα δέος, ενταύθα και αιδώς», έλεγε ο Επίχαρμος.

Είναι τα ίδια κόμματα, που ο πρώην αρχηγός ενός εξ αυτών, προσέφυγε πριν λίγες μέρες στην απόλυτη αυτο-γελοιοποίηση. Διακωμωδώντας τον ίδιον τον εαυτό του και τις αποφάσεις που εκείνος έλαβε ως αρμόδιος υπουργός, αφού απετόλμησε να εμφανίσει την αναμφίβολη και διεθνώς αναγνωρισμένη σημερινή επιτυχία του πρόσφατου swap που κατάφερε η παρούσα κυβέρνηση, ως δήθεν συνέχεια του …PSI του 2012!!! Κι όχι μόνον αυτό! Θρασύνθηκε να επαναλάβει ότι με το PSI μειώθηκε κατά 129 δισ. ευρώ το ελληνικό εξωτερικό χρέος, αποκρύπτοντας φυσικά ότι με τις απομειώσεις αξιών ομολόγων που διακρατούσαν (και μάλιστα όχι εξ επιλογής αλλά υποχρεωτικά) τότε οι ελληνικές τράπεζες, χρειάστηκαν άλλες δύο ανακεφαλαιοποιήσεις για να καλυφθούν, ποσά τα οποία ξεχνά να υπολογίσει ο πρώην κομματικός αρχηγός. …Που ξεχνά και κάτι τι ακόμη: Ότι με το «κούρεμα αξιών» για τα ίδια ομόλογα του ελληνικού δημοσίου που επίσης υποχρεωτικά κατείχαν τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία, χρειάστηκε αναγκαστικά να χρηματοδοτηθούν από τους επόμενους κρατικούς προϋπολογισμούς τα ίδια ταμεία που υπέστησαν τη ζημία –δαπάνη που κι αυτή διέφυγε του πρώην αρχηγού. Πόσο θράσος κουβαλάει μέσα του εκείνος που συνεχίζει να υπερασπίζεται τα αποδεδειγμένα πλέον σφάλματά του όταν κυβερνούσε, τις συνέπειες των οποίων όλοι εξακολουθούμε πληρώνουμε σήμερα; Δεν θα καταφέρει ποτέ να διαφύγει της ακατάσχετης αερολογίας του; Δεν υπάρχει κάποιος επιτέλους να τον συγκρατήσει, αφού ο ίδιος αδυνατεί να το πράξει;)…

2. Με την κυβέρνηση να αποπειράται να συσκοτίσει την πολιτική αποτυχία της να αποτρέψει τους πλειστηριασμούς, προσφεύγοντας σε ανοησίες περί δήθεν προστασίας της λαϊκής στέγης, με τον μυστηριώδη αριθμό των 300.000 ευρώ, ως του απολύτως αυθαιρέτως τεθέντος ορίου, το οποίο όσα ακίνητα η αντικειμενική αξία υπερβαίνει, αιφνιδίως μεταβάλλονται σε μη λαϊκή κατοικία!!!

Αλήθεια κύριοι υπουργοί του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., δεν υπάρχουν λαϊκά διαμερίσματα που η αντικειμενική αξία τους -όπως προσδιορίστηκε την εποχή των παχέων  αγελάδων και η οποία έκτοτε παραμένει αμετάβλητη «για τα μάτια» των τραπεζικών ισολογισμών- αποτιμάται περισσότερο από 300.000 ευρώ; Αλήθεια, κύριοι υπουργοί, με τις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων «παγωμένες» σε επίπεδα προ κρίσης, πραγματικότητα που δεν καταφέρατε να αλλάξετε μετά από διόμισι έτη διακυβέρνησής σας, πρώτες κατοικίες που αποτιμώνται σήμερα περισσότερο από αυτό το ποσό, στεγάζουν πλουσίους; Αλήθεια, η αλόγιστη άνοδος των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων, με δανεισμό κατηγορίας «φούσκα», σε σημερινές συνθήκες καθιστά τους δανειολήπτες στεγαστικών πιστώσεων -πάντα για πρώτη κατοικία άνω των 300.000 ευρώ- πολίτες μη συγκαταλεγόμενους σε μέτρα προστασίας για τη στέγασή τους;

Πού τα είδε αυτά γραμμένα η κυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α.; Δεν κατανοεί ότι ένα τεράστιο μερίδιο αφανισμού της λαϊκής περιουσίας (με πρώτα ευθυνόμενα την ανεργία και τη μείωση των μισθών), οφείλεται στην παγιωμένη πια φορολογική λεηλασία της μικρομεσαίας ακίνητης περιουσίας; Δεν αντιλαμβάνεται ότι αυτά τα ακίνητα που οι υπουργοί του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. αποτιμούν ως μη επιδεχόμενα κοινωνική προστασία, αν και πρώτες κατοικίες, ουδέ καν ως εγγυήσεις δεν δέχονται σήμερα οι ελληνικές τράπεζες για να παραχωρήσουν δανεισμό και ρευστότητα στα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις; Όταν τα εκποιούν οι τράπεζες αυτά τα ίδια ακίνητα είναι ακριβά, αλλά ως εγγυήσεις δεν μετράνε;

Με τούτα και μ’ εκείνα, όμως, το σύνολο του εγχώριου κομματικού συστήματος, συμπολίτευση και αντιπολίτευση, εκ του αποτελέσματος σιωπά για την κραυγαλέα αήθεια των ελληνικών τραπεζών να …δανειοδοτούν τον εαυτό τους, για να κρατήσουν σε υψηλά επίπεδα και με τελείως πλασματικές μεθόδους, όσα ακίνητα βγαίνουν στο σφυρί με τους σημερινούς πλειστηριασμούς! Ναι, καλά ακούσατε: Οι ελληνικές τράπεζες, που δεν δίνουν δάνεια ούτε για επένδυση κλίμακας μπακάλικου, ανακάλυψαν σκοπιμότητες δανειοδότησης για υπερτιμημένα ακίνητα που οι ίδιες εκπλειστηριάζουν!!!

Και καλά, ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. κυβέρνηση είναι και κάνει το κορόιδο! Η αντιπολίτευση η καημένη, ούτε εκείνη  δεν καταλαβαίνει το «κόλπο»; Γιατί δεν βρίσκει ούτε λέξη να πει, εκτός από το «φταίει ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α.»;…

Η αήθεια των ελληνικών τραπεζών και η συνοδός αήθης ανοχή των κομμάτων σ’ αυτά, είναι ακόμη μεγαλύτερη, με δεδομένο ότι τη διάσωση των τραπεζών μας εγγυηθήκαμε όλοι μαζί οι Έλληνες, βάζοντας την πατρίδα μας υποθήκη, για να εξασφαλιστεί εξωτερικός δανεισμός μεταξύ άλλων προς χρηματοδότηση των τραπεζών μας! Για τον λόγο αυτόν στην Ισπανία, για παράδειγμα, πλειστηριασμοί ξεκίνησαν από την αρχή κιόλας της κρίσης, ενώ εδώ όχι. Εκεί, όμως, ο εξωτερικός δανεισμός για τη χρηματοδότηση των τραπεζών της χώρας, δεν επισσωρεύτηκε  στο δημόσιο χρέος. Ως ιδιωτικό τραπεζικό χρέος ενεγράφη στην ισπανική οικονομία και φυσικά οι τράπεζες έδρασαν και δρουν για την εξασφάλιση πιστώσεων αποπληρωμής των δανείων που έλαβαν! Το ίδιο έγινε σ’ όλην την ευρωζώνη! Εκτός από την Ελλάδα!

Στην Κύπρο τη δαπάνη διάσωσής τους εξασφάλισαν οι τράπεζες με το «κούρεμα» των καταθέσεων.  Καμιά επιβάρυνση στο δημόσιο χρέος από τη διάσωση!

Πώς μπορεί, και δη και επί ΣΥ.ΡΙΖ.Α., να γίνεται ανεκτό να μετέρχονται οι τράπεζες μεθόδους εξασφάλισης πιστώσεων, όπως οι πλειστηριασμοί εν προκειμένω, αν και όλοι οι Έλληνες σηκώνουμε το βάρος της διάσωσής τους; Αν χρειάζονται και άλλα χρήματα οι ελληνικές τράπεζες, γιατί δεν τα αντλούν από το μη χρησιμοποιημένο απόθεμα του 3ου μνημονίου, που μένει ανέγγιχτο;

Τα ελληνικά κόμματα, με πρωτοβουλία της κυβέρνησης που σε κάθε περίπτωση έχει τον πρώτο λόγο, οφείλουν να συμφωνήσουν σε κοινή παρέμβασή τους, που θα σταματά την απαράδεκτη πρακτική του αυτο-δανεισμού των τραπεζών, για να κρατούν τεχνηέντως τις τιμές των εκπλειστηριαζόμενων ακινήτων σε ψηλά επίπεδα! Το οφείλουν στους πολίτες, αντί να μαλλιοτραβιούνται για μικροκομματικά παιχνιδάκια, που αφήνουν το απόστημα αυτής της αήθειας να μεγαλώνει, φουσκώνοντας με πύον.

Ακόμη περισσότερο, οφείλουν όλα τα κόμματα να συμφωνήσουν σε επίπεδα δανεισμού για πρώτες κατοικίες, που θα πρέπει να αποσβεστούν πλήρως προς όφελος των αποδειγμένα αδύναμων δανειοληπτών! Το βάρος αποπληρωμής  πιστώσεων για τέτοια δάνεια, συλλογικά έχουμε συναινέσει να σηκώσουμε όλοι οι Έλληνες με τις ανακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών που αναλήφθηκαν, προς επιβάρυνση του δημόσιου χρέους της Ελλάδας. Κι αν στο τέλος λείψουν λεφτά, να χρησιμοποιηθεί το ανέγγιχτο αποθεματικό του 3ου μνημονίου. Ποσώς, απασχολεί την Ελλάδα η βιαστική τραπεζική ενοποίηση στην Ε.Ε., για να διασκεδαστεί το σύνδρομο πολιτικής ρευστοποίησης που βιώνει η Ένωση, ως συνέπεια των αστοχιών χειρισμού της κρίσης εδώ και 8 χρόνια. Η χώρα μας με ad hoc διαδικασίες εντάχθηκε στους ανύπαρκτους όταν ξέσπαγε η κρίση μηχανισμούς διάσωσης. Έτσι, προέκυψε σε αντιδιαστολή με ό,τιδήποτε άλλο έκτοτε έλαβε χώρα στη συνέχεια στην Ε.Ε. για τις τραπεζικές διασώσεις. Δεν είναι λογικό η ad hoc συνθήκη χειρισμού της ελληνικής κρίσης να μετράει μόνον προς επιβάρυνση της Ελλάδας και όποτε αναφύονται ελληνικά δικαιώματα απ’ αυτήν τη σχέση, αυτά να παρέλκουν και να παραμερίζονται!

Ήδη, σήμερα που μιλάμε, η ελληνική οικονομία έχει αποκλειστεί από την πρόσβαση στη ρευστότητα που απολαμβάνουν όλες οι άλλες χώρες της Ε.Ε. και οι τράπεζες τους, μέσω του προγράμματος QE της ΕΚΤ. Δεν είναι τα capital controls, όπως προσπαθεί να αποδείξει ψευδομένη απολύτως η αντιπολίτευση, «για να φταίει ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α.»! Η αντιπολίτευση γνωρίζει άριστα ότι αν οι δανειστές είχαν τιμήσει την υπογραφή τους στην απόφαση του eurogroup του Νοεμβρίου του 2012 και είχαν ρυθμίσει επαρκώς το ελληνικό χρέος (υποχρέωση των δανειστών της Ελλάδας που οι τότε κυβερνήσεις και σημερινές αντιπολιτεύσεις δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν, αν και συμβατικά κατοχυρωμένο τότε), σήμερα τα πράγματα θα ήταν αλλιώς!

Ανήκω στους τυχερούς που δεν σηκώνουν το βάρος ενός στεγαστικού δανείου. Κατανοώ, όμως, απολύτως όσους το βιώνουν!

Κατανοώ, επίσης, ότι οι απόψεις που εκθέτω σήμερα εδώ ενδεχομένως, από αύριο κιόλας, να αντιμετωπιστούν ως προϊόν των ανάλογων ψευδαισθήσεων που αποδίδονται σήμερα από τους «συστημικούς» παράγοντες στον Τσίπρα και που ο ίδιος ο πρωθυπουργός, μάλιστα, συνομολόγησε στον χαρακτηρισμό τους ως τέτοιες. Δεν μπορώ να προβλέψω, φυσικά, τί θα μού απέδιδε κάποιος, ο οποιοσδήποτε, για τις απόψεις μου.

Όμως, γνωρίζω καλά τί είναι το τυπικά και ηθικά ορθό και τί το εφαρμοστέο και το εφαρμόσιμο στην υπόθεση των πλειστηριασμών ακινήτων! Το γνωρίζουν ασφαλώς τα κόμματα! Σ’ αυτά οφείλουν να συμφωνήσουν σε ενιαία γραμμή, για να υπερασπιστούν τα πληττόμενα συμφέροντα των Ελλήνων πολιτών! Σ’ αυτά, αφήνοντας κατά μέρος τους βλακώδεις διαπληκτισμούς, που δεν αποσκοπούν σε άλλο κάτι, από το να προωθούν τον ολοφάνερα στενοκομματικό και τελείως προσωποποιημένο στόχο να γίνει ο πιστοποιημένα ανεπαρκέστατος Μητσοτάκης ένας ακόμη πρωθυπουργός των θιγομένων αλλά ακόμη απροστάτευτων Ελλήνων.

(Η παρούσα ανάλυση δημοσιεύεται και στο blog τoυ γράφοντος www.molyvi.com)