H ονομασία της ΠΓΔΜ και οι σύγχρονοι Εφιάλτες

Γράφει ο Πάνος Κολοκοτρώνης

Η δήλωση του κ. Βούτση, ο οποίος ουσιαστικά απέκλεισε το ενδεχόμενο διενέργειας δημοψηφίσματος για το όνομα της ΠΓΔΜ, δημιουργεί έντονο προβληματισμό, καθώς αποτελεί δείγμα αντιδημοκρατικής σκέψης και μάλιστα από τον εκπρόσωπο ενός θεσμού, του Προέδρου του Κοινοβουλίου.

Μπορεί ο κ. Βούτσης να ήθελε να απαντήσει στο σχετικό αίτημα του προέδρου των ΑΝΕΛ, Πάνου Καμμένου, αλλά και όσων βουλευτών έθεσαν ζήτημα δημοψηφίσματος, όμως και μόνο που έσπευσε να αποκλείσει αυτό το ενδεχόμενο, πρακτικά υποκατέστησε τον Πρωθυπουργό, ο οποίος συνταγματικά καλείται να λάβει τη σχετική απόφαση. Και σε τελευταία ανάλυση ο κ. Βούτσης, ως επικεφαλής της εθνικής αντιπροσωπείας, θα έπρεπε να είναι ο πρώτος που να ζητά το θέμα της ονομασίας να τεθεί σε δημοψήφισμα, καθώς υπερβαίνει την εντολή της παρούσας Βουλής.

Βεβαίως, η βιασύνη Βούτση δεν αποκαλύπτει μόνον ότι ο κ. Τσίπρας δεν επιθυμεί να λάβει θέση έναντι ενός δημοψηφίσματος, αλλά και του γεγονότος ότι ένα τόσο σημαντικό ζήτημα η κυβέρνηση επιθυμεί να το χειριστεί μόνη της και ενδεχομένως να το «κλείσει», πιεζόμενη από τη βούληση του ΝΑΤΟ να εντάξει την ΠΓΔΜ στους κόλπους του κατά τη σύνοδο του προσεχούς Ιουνίου.

Το ερώτημα που αναπόφευκτα εγείρεται είναι κατά πόσο σήμερα η κυβέρνηση εκφράζει τη βούληση του ελληνικού λαού και εάν πράγματι νομιμοποιείται να αποφασίσει για την ονομασία της ΠΓΔΜ ερήμην του λαού.

Ειδικά, όταν «προοδευτικοί» κατά τα λοιπά βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος αναφέρονται στο ζήτημα σχεδόν απαξιωτικά, ότι «πρέπει να κλείσει» και μάλιστα υποβαθμίζοντας το γεγονός ότι εφόσον η Ελλάδα αποδεχθεί ονομασία που να εμπεριέχει το όνομα Μακεδονία, τότε αυτομάτως ανοίγει τον ασκό του Αιόλου των εδαφικών διεκδικήσεων από πλευράς ΠΓΔΜ.

Αναφερόμαστε σε «εδαφικές διεκδικήσεις», καθώς οποιεσδήποτε άλλες, δηλαδή αυτές της εθνικής ταυτότητας, της ιστορίας, της εθνικής γλώσσας και εν ευθέτω χρόνω της «Μακεδονικής εκκλησίας», έχουν αυτομάτως παραχωρηθεί, είτε η ονομασία είναι διατυπωμένη στα σλαβικά είτε όχι.

Δυστυχώς η χώρα εμφανίζεται να επιχειρεί την επίσπευση της διαδικασίας που τελεί υπό τον ΟΗΕ, τη στιγμή που πλήθος ακαδημαϊκών και διπλωματών τονίζουν ότι εάν κάποιος επιθυμεί τη λύση του προβλήματος είναι τα Σκόπια. Η εμφάνιση της Ελλάδας να προσπαθεί διακαώς να λύσει το ζήτημα της ονομασίας είναι από παραπλανητικός έως και καταστροφικός, καθώς αποδυναμώνει την ελληνική διαπραγματευτική ισχύ. Με λίγα λόγια, η ΠΓΔΜ είναι αυτή που επείγεται να γίνει μέλος του ΝΑΤΟ και άρα η κυβέρνηση των Σκοπίων είναι αυτή που πρέπει να κάνει παραχωρήσεις.

Εάν πιστεύει η κυβέρνηση ότι με την επίλυση της εκκρεμότητας της ονομασίας – και μάλιστα επί των συγκεκριμένων προτάσεων Νίμιτς που είδαν το φως της δημοσιότητας – θα «αποφορτιστεί» η διπλωματία της από ένα «αγκάθι» δυστυχώς πλανάται πλάνην οικτρά.

Καταρχήν πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι στη διεθνή διπλωματία δεν παίζει κανέναν απολύτως ρόλο εάν η ονομασία της ΠΓΔΜ είναι διατυπωμένη στα …σλαβικά. Ακόμη κι αν το δεχθεί αυτό η κυβέρνηση των Σκοπίων, θα αποτελεί και διπλή της νίκη, καθώς πέραν της «μακεδονικότητάς» της θα έχει κατοχυρώσει διεθνώς και τη «μακεδονική γλώσσα» της.

Δυστυχώς η κυβέρνηση έχει χαράξει πορεία εθνικής ήττας για τη χώρα και μάλιστα τόσο καταστρεπτικής όσο της Μικράς Ασίας – για όσους βιαστούν ενδεχομένως να λοιδορήσουν, ας σκεφτούν απλώς ότι με τη μικρασιατική καταστροφή διαγράφτηκε ύστερα από χιλιάδες χρόνια το ελληνικό στοιχείο από τα παράλια της Μικράς Ασίας. Έτσι και με την ονομασία της ΠΓΔΜ θα έχει συντελεστεί, σε πρώτη φάση, η υφαρπαγή της ιστορίας της Μακεδονίας.

Όσοι δε τονίζουν ότι η ονομασία δεν υποδηλώνει τίποτε, αναφορικά με την εθνική ταυτότητα και όσα συνεπάγονται σε επίπεδο μελλοντικών εδαφικών διεκδικήσεων,  καλό θα ήταν να σιωπήσουν. Δίκαιη ονομασία, η οποία περιλαμβάνει τον όρο Μακεδονία, έναντι της Ελλάδας και της Ιστορίας, δεν υπάρχει. Και όσοι δηλώνουν κάτι τέτοιο, όπως ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, θα έπρεπε να προσέχουν τα λόγια τους, καθώς η υποχώρηση στο όνομα «Μακεδονία» συνιστά πράξη προδοσίας έναντι της χώρας και του λαού της.

Προτιμότερο είναι η ίδια η κυβέρνηση, έστω και την ύστατη στιγμή, να «ρίξει» τις στροφές της διαπραγμάτευσης και να διασφαλίσει μέσω ενός δημοψηφίσματος ότι η μακεδονική ταυτότητα δεν θα παραδοθεί στους Σλάβους γείτονες, παρά σύσσωμη η κυβερνητική πλειοψηφία και όσοι υποστηρίζουν μια ονομασία που να εμπεριέχει τον όρο Μακεδονία, να γραφτούν στην Ιστορία ως οι σύγχρονοι Εφιάλτες. Αρκούν τα δεινά που υφίστανται ο ελληνικός λαός από τα Μνημόνια. Ας μην προσθέσουμε στην οικονομική κρίση και μια εθνική καταστροφή.

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΕ BLOGVIEW

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Μενού