Μέρος Β΄: 3 βασικοί λόγοι γιατί η Ελλάδα δεν χρειάζεται προληπτική πιστοληπτική γραμμή και νέο μνημόνιο

Γράφει ο Χρήστος Οικονόμου

Τα σημερινά δεδομένα, (τα οποία μόνον ένα μέρος του επιτελείου περί τον κ. Κυριάκο Μητσοτάκη στην Ελλάδα και μια πλέον εξαιρετικά μειοψηφική ομάδα στην Ε.Ε. καμώνονται πως δε βλέπουν), εξηγούν, με απολύτως πειστικό και δραματικά αποκαλυπτικό τρόπο για τα μέχρι προ ολίγων μηνών λάθη για τη «διάσωση» της Ελλάδας, ότι προληπτική πιστοληπτική γραμμή και νέο μνημόνιο είναι σήμερα συνταγή καταστροφής για την Ελλάδα. (Κι ας εισηγείται περί του αντιθέτου ο κ. Στουρνάρας…)

Υπάρχουν 3 απτοί λόγοι που εξηγούν ηχηρότατα, αυτό που ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, ορισμένοι γύρω από τον Κυριάκο Μητσοτάκη και η σοϊμπλική ακροδεξιά του κόμματος της κυρίας Μέρκελ, αρνούνται να αποδεχτούν!

Ας τους δούμε:

1ος λόγος: Η πραγματική και αντιλαμβανόμενη από τις διεθνείς αγορές εικόνα της «βιωσιμότητας» και της «εξυπηρετησιμότητας» του ελληνικού χρέους.

Σε σύγκριση με το 2015 έχουν μεταβληθεί δραματικά τα δεδομένα (αυτά που δεν βλέπουν οι ανωτέρω αναφερθέντες):

Η τότε ελληνική κυβέρνηση και οι ευρωπαίοι εδήλωναν το 2014 σε όλους τους τόνους ότι το ελληνικό χρέος είναι βιώσιμο και δεν απαιτείται καμιά παρέμβαση προς ρύθμιση, πολύ περισσότερο «κούρεμά» του! Η πραγματική και αντιλαμβανόμενη εικόνα, ωστόσο, του ελληνικού χρέους από τις αγορές, κάθε άλλο παρά ενστερνιζόταν τί έλεγαν πομπωδέστατα για το ελληνικό χρέος οι κ.κ. Σόιμπλε, Ντάισελμπλουμ και Σαμαράς. Όλους αυτούς διέψευδαν, άλλωστε, εντυπωσιακά τόσο τα ίδια τα στοιχεία όσο και η μεγάλη πλειοψηφία τεχνοκρατών οικονομολόγων (εντός και εκτός ΕΕ, στο ΔΝΤ, το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών και σε πληθώρα πανεπιστημίων ανά την υφήλιο), που μελετούσαν τότε διεξοδικά τα λάθη σχετικά τα ελληνικά προγράμματα «διάσωσης», που άρχισαν να ομολογούνται το ένα μετά το άλλο. (Ποιός και πότε άραγε θα κριθεί για το αναγνωρισμένο λάθος των πολλαπλασιαστών;…)

Η απάτη (το μεγάλο μέρος του βάρους, για την μετουσίωση της οποίας σε διεθνή πολιτική θέση της Ελλάδας για το χρέος της και με τεράστιο κόστος για τη χώρα, σήκωσε τότε ο κ. Β. Βενιζέλος) ήταν το σκόπιμο μπέρδεμα των εννοιών της «βιωσιμότητας» και της «εξυπηρετησιμότητας» του ελληνικού χρέους! Όταν ο αντιπρόεδρος της τότε κυβέρνησης και πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. διακήρυττε σε υψηλούς τόνους ότι το ελληνικό χρέος είναι «βιώσιμο» επειδή οι ευρωπαίοι δανειστές μας εγγυώνται την «εξυπηρέτησή» του, οι αγορές κατανοούσαν κάτι τελείως διαφορετικό από εκείνο που προσπάθησε να «περάσει» και να επιβάλλει η κυβέρνηση Σαμαρά: Ότι η Ελλάδα μέσω των προγραμμάτων «διάσωσης», αντί να κινείται σε τροχιά διάσωσης της οικονομίας της, όπως υποτίθεται ήταν ο θεάρεστος μνημονιακός στόχος, μετέπιπτε βήμα-βήμα σε κατάσταση εθελούσιας  «προτεκτορατοποίησής» της και σε πλήρη οικονομική εξάρτηση από τους ευρωπαίους δανειστές της, ως αν ήταν αυτός ο ανομολόγητος στόχος των  μνημονίων.

Γιατί θα ήταν οι αγορές διατεθειμένες να ρισκάρουν σε μια χώρα με τέτοια χαρακτηριστικά στην οικονομία της;

Σήμερα (κι αυτό δεν είναι καθόλου άσχετο με την παταγώδη αποτυχία της οικονομικής πολιτικής Σόιμπλε στην Ελλάδα και την ευρωζώνη –κανένας από τους 3 ανωτέρω αναφερόμενους, Σόιμπλε, Ντάισελμπλουμ και Σαμαρά, δεν έχει διασωθεί πολιτικά), οι ευρωπαίοι δανειστές έχουν τελείως αντίθετη θέση: Δηλώνουν ότι το ελληνικό χρέος δεν είναι κατά κανέναν τρόπο βιώσιμο και πρέπει να το κάνουμε βιώσιμο απομειώνοντάς το, άμεσα, δραστικά και οριστικά! Έτσι, αποστέλλεται ένα καθαρό σήμα στις διεθνείς αγορές, ότι σκοπός της ελληνικής διάσωσης δεν παραμένει η εθελούσια  οικονομική «προτεκτορατοποίησή» της χώρας, αλλά η αυτόνομη ενεργοποίηση της ελληνικής οικονομίας, ώστε με την παραγωγική αναζωογόνησή της και με τη βοήθεια του εξωτερικού δανεισμού, να μπορεί η χώρα εξ ιδίων να εγγυηθεί την αποπληρωμή των οφειλών της.

Σ’ αυτό, ναι, οι αγορές είναι διατεθειμένες να συμμετάσχουν!

2ος λόγος: Τα επίπεδα των spreads το 2015 και σήμερα.

Από spread επιπέδου 5,5% στα μέσα του 2014, έως το spread 3%  σήμερα, η διαφορά είναι διαστημική. Δηλαδή, αν το 2014 βγαίναμε στις αγορές, όπως διακήρυττε ο Σαμαράς, θα δανειζόμασταν ακριβότερα κατά 80% σε σύγκριση με σήμερα.

Με διεθνή οικονομία το 2014 σε περιβάλλον διεθνούς στασιμότητας και την ίδια την ελληνική οικονομία παγιδευμένη στο σπιράλ των αλλεπάλληλων εσωτερικών υποτιμήσεων και επιτόκια αυτού του ύψους, η χρεοκοπία ήταν αναπόφευκτη και ακριβώς για να «σκεπάσουν» αυτήν την αυτονόητη χρεοστατική νομοτέλεια ως το μέλλον της Ελλάδας, εγγυώνταν τότε «κιμπάρικα» οι ευρωπαίοι δανειστές μας την αποπληρωμή του χρέους μας.

3ος λόγος: Η εικόνα της πραγματικής οικονομίας.

Εικόνα, που όσο και να κραυγάζουν τα φιλικά στον κ. Κυριάκο Μητσοτάκη μέσα ενημέρωσης για να εμφανίσουν ως «εικόνα καταστροφής» που μας έφερε «ο κακός ΣΥ.ΡΙΖΑ.» (εικόνα, που σ’ ολόκληρη την Ευρώπη καμιά δεκαριά άνθρωποι στο στενό περιβάλλον του σημερινού αρχηγού της Ν.Δ. έχουν απομείνει να βλέπουν έτσι), περί άλλων μαρτυρούν τα πραγματικά δεδομένα -και αυτά παρακολουθούν οι αγορές, βέβαια, και όχι τί δηλώνει ο …κ. Βρούτσης.

(σ.σ: Φυσικά και έχει καταστραφεί μεγάλο μέρος της ελληνικής οικονομίας, ιδίως ένα καίριο τμήμα της μικρομεσαίας οικονομικής και επιχειρηματικής δραστηριότητας. Όπως, επίσης, έχουν απαξιωθεί σημαντικά καθ’ όλα άξιες λόγου παραγωγικές δράσεις του δημόσιου τομέα, που παραδοσιακά στήριξαν το ελληνικό ΑΕΠ επί δεκαετίες και μόνος λόγος αποδιάρθρωσής τους ήταν για να τσαλαβουτήσουν στην κερδοσκοπική ιδεοληψία «μείωσης του κράτους» ιδιωτικά συμφέροντα. Συμφέροντα,  τα οποία στις περισσότερες περιπτώσεις κατέστρεψαν και άρπαξαν, αδυνατώντας φυσικά απολύτως να υποκαταστήσουν δημόσιες παραγωγικές λειτουργίες, όντας εγκλωβισμένα στον φύσει μικρο-κερδοσκοπικό και όχι συλλογικά αναπτυξιακό χαρακτήρα των κινήτρων τους.

Χρειάζεται, όμως, πραγματικά, θράσος χιλίων καρδιναλίων, για να χρεωθεί αυτή η καταστροφή στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και όχι στα προγράμματα σοϊμπλικής «διάσωσης» και στην εφαρμογή τους από τις προηγούμενες κυβερνήσεις στην Ελλάδα! Πρέπει να είσαι μοναδικά χοντρόπετσος πολιτικά, για να τολμάς να ασκείς κριτική στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. επειδή απέτυχε να καταργήσει τον ΕΝΦΙΑ, όταν τον έχεις εσύ θεσμοθετήσει και μάλιστα με την υπόσχεση ότι θα τον εφαρμόσεις μία φορά και μόνο, …αλλά στη συνέχεια τον παγίωσες αμειλίκτως).

Στις σημερινές συνθήκες, νέο μνημόνιο και προληπτική πιστοληπτική γραμμή τύπου ECCL, σαν εκείνα που προετοίμαζε για την Ελλάδα ο Σαμαράς και ευτυχώς αποφεύχθηκαν με την εκλογική νίκη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., απορρίπτονται απολύτως, ό,τι και να συμβουλεύει σήμερα ο κ. Στουρνάρας. Αν επιμένει, άλλωστε, ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας σε τέτοια πρόταση, θα εγεννάτο αυτομάτως ερώτημα σχετικά με την επάρκειά του να κατέχει τη σημερινή δημόσια θέση του.

Η πρόταση να υποστεί η χώρα μας νέα μνημονιακή καθυπόταξη, ως απόρροια και συνέπεια της αχρείαστης (λόγω του σημερινού επιπέδου των spreads, όπως ήδη εξήγησα) προληπτικής πιστοληπτικής γραμμής τύπου ECCL, δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Ελλάδας και της οικονομίας της –αντιθέτως, μάλιστα, τα πλήττουν. Υπηρετεί, όμως, 2 άλλους σκοπούς, έναν πολιτικό και έναν επιχειρηματικό:

– Ο πολιτικός σκοπός είναι να εμφανιστεί ότι ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. τίποτα άλλο δεν έκανε στην τριετία διακυβέρνησής του από το να μας φέρει δήθεν στο σημείο μας είχε αφήσει ο Αντώνης Σαμαράς, και

– Ο επιχειρηματικός σκοπός είναι να αποφύγουν ακόμη μια φορά οι (πλειστάκις ανακεφαλαιοποιημένες δαπάναις του ελληνικού δημόσιου χρέους, δηλαδή όλων μας) ελληνικές τράπεζες, να σηκώσουν εξ ιδίων το βάρος εξυγίανσής τους, παρ’ ό,τι με τις καίριες αστοχίες  της σημερινής κυβέρνησης ήδη λεηλατούν σημαντικό μέρος της ακίνητης περιουσίας των ελληνικών νοικοκυριών.

(Η παρούσα ανάλυση φιλοξενείται και στο blog του γράφοντος www.molyvi.com)