+Plus

Υπόθεση Novartis – Βρώμικο ‘89: Μια ηθικά ανέντιμη πολιτική σύγκριση

Σχολιάζει ο Χρήστος Οικονόμου

Η πολιτική καταιγίδα που προσκομίζει η υπόθεση Novartis στον δημόσιο βίο μας, κλονίζει ήδη βεβαιότητες και επαναπαύσεις επί των πολιτικών συσχετισμών δυνάμεων, αναθεωρώντας την έως τώρα εικόνα μας για το βάθος και τις επιδράσεις του μεγάλου σκανδάλου.

Σε εξατομικευμένο επίπεδο, ιδίως για πολιτικά πρόσωπα που και επίσημα πλέον εμπλέκονται στην υπόθεση (ενώ στα πολιτικά και τα δημοσιογραφικά γραφεία εδώ και καιρό ακούγονταν πολλά απ’ αυτά), αυτονόητη είναι η οργισμένη αντίδραση τους. Όπως απολύτως κατοχυρωμένο είναι το δικαίωμά τους στην επικράτηση του τεκμηρίου αθωότητάς τους, ως εμπεδωμένου δημόσιου κλίματος παρακολούθησης των εξελίξεων στην υπόθεση, τουλάχιστον αν θέλουμε να είμαστε πολιτισμένη συλλογικότητα πολιτών στο πλαίσιο μιας δημοκρατικής χώρας.

Αναμφίβολα, το δικαίωμα ενός υπό κατηγορία προσώπου, πολιτικού ή μη, να αξιοποιεί ό,τι μέσο προκρίνει για την υπεράσπισή του, ταυτόχρονα είναι ωσαύτως ιερό. Οι οργανωμένες κοινωνίες, μάλιστα, αναγνωρίζουν ότι κανένας περιορισμός δεν τίθεται σ’ αυτό το δικαίωμα, ει μη μόνο να τελούνται νέες αξιόποινες πράξεις στο πλαίσιο υπηρέτησής του.

Στο καθαρά πολιτικό πεδίο, όμως, ούτε και τέτοιου τύπου περιορισμοί είναι νοητοί, αφού σε συνθήκες δημοκρατίας εγγυημένο είναι το δικαίωμα οποιουδήποτε να λέει ο,τιδήποτε κρίνει σκόπιμο. Πολύ περισσότερο, όταν πολιτικές εκτιμήσεις επιστρατεύονται από δημόσια πρόσωπα που φέρονται υπό ανάμιξη σε κάποιο σκάνδαλο, σε μια προσπάθεια να υπερασπιστούν τον εαυτό τους.

Κανένα όριο δεν υπάρχει εδώ! Κανένα!…

…Εκτός από ένα: Τις ηθικά ανέντιμες πολιτικές συγκρίσεις, που σκιάζουν την καταγεγραμμένη -και άρα αναμφισβήτητη- ιστορία προσώπων και παρατάξεων. Καθιστώντας αυτήν την ιστορία, μικρομματικό άθυρμα προσωποποιημένων σκοπιμοτήτων, που ούτε δικαιούνται αλλά ούτε και το αντικειμενικό πολιτικό μέγεθος διαθέτουν, να ταυτίζονται με ιστορικές προσωπικότητες μεγάλου διαμετρήματος.

Κι αυτό το βαρύτατο πολιτικό ολίσθημα γίνεται ακόμη βαρύτερο και καταλήγει σε πραγματικό πολιτικό άγος, όταν το «αμάρτημα» αυτό διαπράττουν φορείς, που και οι ίδιοι τέθηκαν στο στόχαστρο ανέντιμων πολιτικών διώξεων και ανερυθρίαστα προσποιούνται ότι στα μέτρα τους σήμερα… «επαναλαμβάνεται η ιστορία».

Τέτοια απολύτως ανέντιμη και ανεπίτρεπτη πολιτικά είναι η αντίδραση του ΠΑ.ΣΟ.Κ., που σε ανακοίνωσή του τόλμησε να ισχυριστεί ότι η υπόθεση Novartis θυμίζει «…πολύ έντονα μεθοδολογία του «βρώμικου ‘89» με τους ψευδομάρτυρες και τα pampers»!…

Δηλαδή, υπόθεση που έχει ήδη κριθεί τελεσίδικα από τη Δικαιοσύνη, την Πολιτική, την Ιστορία και την κρίση του ελληνικού λαού ως σκαστή περίπτωση πολιτικών διώξεων σε βάρος εν ενεργεία πολιτικού αρχηγού και επιχείρηση ποινικοποίησης της πολιτικής ζωής,  παραλληλίζεται με υπόθεση που δημοσιοποιήθηκε πριν μερικά 24ωρα και φυσικά ουδέ καν στοιχειώδης κατανόηση του πολιτικού πλαισίου της είναι λογικό να ανιχνεύεται στις υπαρκτές διαστάσεις της.

Υπάρχει καμιά απόδειξη σήμερα ότι το «βρώμικο ‘89» έχει τύχει της αμετάκλητης πολιτικής ετυμηγορίας των Ελλήνων πολιτών; Ναι! Οι εκλογές του 1993! Όταν μετά το ειδικό δικαστήριο ο Ανδρέας Παπανδρέου, άρρωστος και μετά από αδιανόητη ταλαιπωρία, στην οποία τον υπέβαλαν οι σκευωροί διώκτες πολιτικοί αντίπαλοί του, έως την αθώωσή του, οδήγησε το Κίνημα στην ευρεία εκλογική νίκη του, με ποσοστό   46,88% και τις ψήφους 3.235.017 Ελλήνων πολιτών!

Στο ίδιο όνομα παράταξης, αλλά επ’ ουδενί στο όνομα του μεγάλου ιδρυτή της, διαπράττεται σήμερα το πολιτικό άγος που εντοπίζω, με τον αδιανόητο παραλληλισμό «βρώμικου ’89» και υπόθεσης Novartis, που τόλμησε να διατυπώσει ο συντάκτης της θλιβερής ανακοίνωσης του σημερινού ΠΑ.ΣΟ.Κ..

Έχουν άραγε συναίσθηση, εκεί στο σημερινό σκιώδες αποτύπωμα της εν λόγω μεγάλης παράταξης, του τί όνειδος σε βάρος τους είναι αυτή η ανακοίνωση; Καταλαβαίνουν τί λένε και τί κάνουν;

Ακόμη περισσότερο με προβληματίζει ότι πολλά πρόσωπα που υπήρξαν αυτήκοοι μάρτυρες της σκοτεινής εκείνης περιόδου του «βρώμικου ‘89» κατά του Ανδρέα Παπανδρέου, και πολλοί απ’ αυτούς αγωνίστηκαν για την αποτροπή των συνεπειών της σκευωρίας, καμώνονται σήμερα πως δεν άκουσαν! Το όνειδος βαρύνει εξ ίσου κι αυτούς! «Δεν είδα» και «δεν άκουσα», δεν χωράει εδώ!

Απλοί άνθρωποι που υπήρξαμε η ανεπανάληπτη μαζική στήριξη της μεγάλης πορείας της Ελλάδας από την πτώση της χούντας ως το τέλος του 20ου αιώνα, με την ανακοίνωση αυτή -κρεσέντο πολιτικής ανεντιμότητας και φαλκίδευσης της ιστορίας μας- από μεριάς του όποιου σημερινού ΠΑ.ΣΟ.Κ., οριστικά περνάμε σε φάση απόστασης από όσους αδυνατούν στοιχειωδώς να υπερασπιστούν ό,τι μας συνεπήρε σ’ εκείνο το μοναδικό πολιτικό μας ταξίδι. Δεν θα τους κάνουμε τη χάρη να συμφάγουμε, με αστεία πρόσωπα που τόλμησαν να θέσουν εαυτόν «εις θέσιν Ανδρέα Παπανδρέου», τον λωτό της πολιτικής αήθειας.

Έως εδώ!

(Το παρόν σχόλιο δημοσιεύτηκε και στο blog του γράφοντος www.molyvi.com)