Oι 200+ βλακείες του στενοχωρημένου ευρωπαίου αξιωματούχου…

Γράφει ο Χρήστος Οικονόμου

Δεν ήταν να το γράψω προχθές και εκείνος ξαναχτύπησε! Με νέα εκτίμηση, μάλιστα!… Τώρα δεν τού φθάνουν τα 200 δισ. ευρώ και προσθέτει και την άποψη ότι είναι και συγκρατημένη η εκτίμηση, αφήνοντας να εννοηθεί ότι είναι περισσότερα.

Ο λόγος για τον απερχόμενο επικεφαλής του EuroWorkingGroup, Τόμας Βίζερ, ο οποίος από το βήμα του φόρουμ των Δελφών επανέλαβε την αναφορά ότι το πρώτο εξάμηνο Τσίπρα μετά την επικράτηση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015 καταγράφτηκε κόστος για την Ελλάδα του ύψους που προανέφερα.

Δεν θα άξιζε τον κόπο να ασχοληθεί κανένας περισσότερο με μια εκτίμηση, η οποία από έναν άνθρωπο σ’ ολόκληρη την Ευρώπη κατατίθεται. Τέτοιας αναγνώρισης τυγχάνει!  Όμως, εδώ υπάρχει σημαντικό πολιτικό ενδιαφέρον! Και μ’ αυτό, κυρίως, θα  ασχοληθώ στη συνέχεια…

Πριν απ’ όλα, λίγα -ελάχιστα, δεν αξίζει περισσότερα- σχετικά με το τεχνικό μέρος του ποσού που ανέφερε.

Αποτελεί πολιτική, επιστημονική και λογική ανοησία -και με κανένα άλλον χαρακτηρισμό δεν θα μπορούσε να το περιγράψει κανένας- να συγκρίνονται γεγονότα που έχουν λάβει χώρα, με κάτι που θα μπορούσε να έχει συμβεί. Εκτός, βεβαίως, εάν υπάρχει κάποια τεχνογνωσία στο EWG, η οποία θα αποτελούσε επιστημονικό εύρημα παγκοσμίου βάρους, η οποία προσφέρει τη δυνατότητα να γνωρίζουμε «τί θα είχε συμβεί εάν…» και να συγκρίνουμε συγκεκριμένα δεδομένα (που εδώ φυσικά δεν υπάρχουν).

Φυσικά, εκτιμήσεις έχουν υπάρξει πληθώρα, από την Κομισιόν, το ΔΝΤ, τον ESM, τους οίκους αξιολόγησης κ.λπ.. Ακόμη, όμως, κι αν υποτεθεί ότι τέτοια στοιχεία έλαβε υπόψη του ο απελθών επικεφαλής του EWG, οφείλει να τα αναφέρει συγκεκριμένα. Έτσι δούλευε όταν ασκούσε τα καθήκοντά του; Πέταγε περδόμενος ένα νούμερο χωρίς καμιά άλλη υποχρέωση τεκμηρίωσης;  Κι αν υποθέσουμε ότι έτσι γινόταν, οι ηγεσίες από τα οικονομικά επιτελεία των χωρών-μελών,  δεν τον ρώτησαν ποτέ; Εδώ, λοιπόν, υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον, πολιτικό, με συνέπειες οικονομικές! Γιατί αν έτσι συνέρχονταν και συνομιλούσαν οι ευρωπαίοι οικονομικοί επιτελείς, τότε πολλά θα μπορούσαμε να εξηγήσουμε, σχετικά με τα αίτια της αποδεδειγμένης πλέον στις μέρες μας αστοχίας χειρισμού της κρίσης στην ευρωζώνη, οι βαρύτατες συνέπειες της οποίας με τις εσωτερικές υποτιμήσεις και τις περιοριστικές πολιτικές έπληξαν καίρια τους ευρωπαίους πολίτες και κυρίως τους πλέον αδύναμους εξ αυτών στη νότια Ευρώπη. (Φυσικά, για εκείνες τις ομολογημένες αστοχίες εκτίμηση της ζημίας αποφεύγεται, από τον κ. Βίζερ και τους συμπαραστάτες του, στην τραγική οικονομική πορεία της ευρωζώνης, ως ενιαίας οικονομικής οντότητας και νομισματικής ολότητας…)

Ας δεχτώ, όμως, για την οικονομία της συζήτησης, ότι αυτά ήταν τα στοιχεία (ΔΝΤ, ESM, Κομισιόν, οίκοι κ.λπ.) επί των οποίων αναζήτησε και ανακάλυψε τις τεκμηριώσεις του για το ποσό των 200 δισ.+ που ανέφερε. Δηλαδή, τα στοιχεία του ΔΝΤ, του ESM, της Κομισιόν, των οίκων αξιολόγησης κ.ο.κ. … Μα είναι αυτά αξιόπιστα στοιχεία; Σε στοιχεία του ΔΝΤ δεν στηρίχτηκε το περιεχόμενο και η στοχοθέτηση των μνημονίων στην Ελλάδα; Εκείνα τα στοιχεία δεν έχουν ανακηρυχτεί -εξ ίδιων, μάλιστα- εσφαλμένα και ευθυνόμενα για την τεράστια αστοχία των δημοσιονομικών πολλαπλασιαστών; Με τις συνέπειες της αστοχίας να βαρύνεται ανεξαιρέτως ο ελληνικός πληθυσμός;

Αλλά, έστω, ας το ξεπεράσουμε κι αυτό! Με ποιά σημερινά στοιχεία εκτιμά τη ζημία ο κ. Βίζερ; Με τα στοιχεία του ΔΝΤ, ή της Κομισιόν και του ESM; Ή μήπως εκείνα των οίκων αξιολόγησης; Ρωτώ, διότι είναι τόσο σημαντικές οι αποκλίσεις μεταξύ αυτών των στοιχείων, ώστε συμπέρασμα να μη μπορεί να εξαχθεί. Ακόμη και τώρα που μιλάμε,  άλλα προβλέπει η Ευρώπη για τον ρυθμό ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας τα επόμενα έτη και άλλα το ΔΝΤ και οι οίκοι αξιολόγησης. Άλλα λέει το ΔΝΤ για το χρέος και τα πλεονάσματα και άλλα ο ESM. Μπορεί να γίνει έτσι σοβαρή συζήτηση; Και μπορούν να θεωρηθούν ως σοβαρά πρόσωπα όσοι επικαλούνται τα στοιχεία των μεν και των δε για διατύπωση μόνης άποψης επί του προκειμένου ζητήματος;

Ειδικά οι οίκοι αξιολόγησης και τα στοιχεία τους αποδεδειγμένα στερούνται πάσης αξιοπιστίας. Και πώς να ήταν διαφορετικά, όταν μία μέρα πριν το ξέσπασμα της καταιγίδας της Lehman Brother στις Η.Π.Α. εκείνοι διαβεβαίωναν σε όλους τους τόνους τους επενδυτές πελάτες τους ότι δεν υπήρχε κανένας λόγος ανησυχίας. Άλλο παράδειγμα αναξιοπιστίας ειδικά για την Ελλάδα: Η Citi εκτίμησε ότι η ύφεση στην Ελλάδα το 2016 θα ήταν περισσότερο από 7%. Τελικά η ύφεση ήταν 0,2%! Όταν κλήθηκε η Citi να δώσει εξηγήσεις ανέφερε ότι η εκτίμησή της στηριζόταν στο ότι η Ελλάδα θα είχε εκδιωχτεί από την ευρωζώνη. Τέτοια αξιοπιστία!…

Έτσι, λοιπόν, προκύπτουν τα 200 δισ. του κ. Βίζερ; Και καλά, ο ίδιος ευθύνεται για τη σοβαρότητά του και ουδείς άλλος! Όταν, όμως, ομιλεί για τρίτους και ολόκληρες χώρες και λαούς, οφείλει να είναι προσεκτικός! Διότι, ακριβώς τέτοιες αήθειες σε βάρος ευρωπαϊκών πληθυσμών είναι που έχουν ποτίσει το δέντρο της ακροδεξιάς στην Ε.Ε. και έχουν οδηγήσει σε καίρια πλήγματα κατά της αξιοπιστίας του ευρωπαϊκού ενοποιητικού αυτοσκοπού. Οι ανοησίες των Σόιμπλε, Βίζερ, Ντάισελμπλουμ, Ρέγκλινγκ και «των άλλων παιδιών» το έχουν προκαλέσει αυτό και όχι βέβαια οι δίκαιες αντιδράσεις πολιτών σε χώρες-μέλη απέναντι σε σχέδια δήθεν διάσωσης, που όχι μόνον ατελέσφορα  αποδείχτηκαν αλλά ήταν και πανάκριβα, με το κόστος να βαρύνει αποκλειστικά το μέσο νοικοκυριό καταταλαιπωρημένων εισοδηματικά ανθρώπων.

Όμως, τεχνικά οι «υπολογισμοί» περί 200 δισ.+  κανένας δεν θα είχε το θράσος να τούς επικαλεστεί, χωρίς να έχουν καταγραφεί  κάπου, και με κάποιον τρόπο, τα αποτελέσματά τους. Εγώ δεν γνωρίζω άλλον τρόπο για τέτοιες εκτιμήσεις, ει μη μόνον το ΑΕΠ  και την εξέλιξή του. Όσο κι αν το «τραβήξεις» με τέτοιους υπολογισμούς, ούτε το ¼ του ποσού που αναφέρει ο κ. Βίζερ δεν μαζεύεται! (Και, προσέξτε, το λιγότερο από το 1/4 των 200 δισ.+ εξάγεται λαμβανομένων υπόψη των εξαιρετικά αισιόδοξων προβλέψεων για την ανάπτυξη από τον κ. Σαμαρά και το γελοίο  success story του, που για να «βγαίνουν τα νούμερα» και να κρύβεται «κάτω απ’ το χαλί» η παταγώδης  αποτυχία της διακυβέρνησής του έλεγε ότι το 2015 η Ελλάδα θα είχε ανάπτυξη 2,9%, το 2016 θα είχε ανάπτυξη 3,7%, το 2017 θα είχε ανάπτυξη 3,5% και το 2018 θα είχε ανάπτυξη 3,3%. Αριθμοί που και σήμερα μόνο με ισχυρή δόση χιούμορ θα μπορούσε να δεχτεί κανένας…

Και, τέλος, για να τελειώνουμε με το τεχνικό μέρος της ανοησίας Βίζερ: Τα λέει αυτά ο πρώην επικεφαλής του EWG, χωρίς να συνυπολογίζει -όπως θα όφειλε να κάνει εάν ήταν ειλικρινής και όχι βλαξ ή «στημένος»- ούτε 1 ευρώ από εκείνα που «έφερε» το εξάμηνο Βαρουφάκη ως έσοδο στην ελληνική οικονομία. Για παράδειγμα, η μείωση του χρέους που συμφωνήθηκε μετά την απομάκρυνση Βαρουφάκη, αλλά ασφαλώς η δική του περίοδος συνέβαλε σ’ αυτό, έως τώρα κοστολογείται περί τα 20 δισ.. (…και μιλάμε μόνο για τα βραχυπρόθεσμα μέτρα μείωσης του ελληνικού χρέους, ενώ επίκεινται νέα μέτρα που θα το περιορίσουν ακόμη περισσότερο…). Και είναι αναμφίβολο ότι αυτά χωρίς ΣΥ.ΡΙΖ.Α. δεν θα υπήρχαν, αφού οι απελθόντες Σαμαράς και Βενιζέλος εδήλωναν στεντορεία τη φωνή ότι το ελληνικό χρέος ήταν βιώσιμο και δεν ήταν αναγκαία απομείωσή του. Τα μέτρησε αυτά (και πολλά άλλα που ξέχασε), ή όχι;

Το μεγάλο ενδιαφέρον, όμως, είναι στην πολιτική πτυχή των όσων είπε ο ευρωπαίος αξιωματούχος!

Κατ’ αρχάς, να λεχθεί ότι ρόλος του «ποιητή» ήταν αποκλειστικά και μόνον τεχνικός και καμιά πολιτική αρμοδιότητα δεν έχει να προβαίνει σε διάφορες εκτιμήσεις. Κάτι σαν γραμματέας του EWG ήταν, για να προετοιμάζει τις συνεδριάσεις. Εκτιμήσεις για το πόσο κόστισε, ή όχι, μια κυβέρνηση χώρας-μέλους, το EWG θα έκανε εάν το είχε ζητήσει το όργανο, και όχι επειδή ανέλαβε πρωτοβουλία ο τεχνικός γραμματέας του. Έχει ζητηθεί τέτοια εκτίμηση-μελέτης; Όχι! Το έκανε με πρωτοβουλία του; Αν ναι, θα όφειλε να παρουσιάσει τη δουλειά του σε μια ιδιωτική εκδήλωση, και όχι σε φόρουμ, φέρων την ιδιότητα του οργάνου που εκπροσωπούσε. (Για να μη πελαγοδρομούμε, ωστόσο,  είναι φυσικά σαφές ότι καμιά δουλειά δεν έχει κάνει και απλώς πετάει αριθμούς στον αέρα. Εάν, άλλωστε, είχε κάνει τέτοια εργασία, θα έπρεπε να είχε αναφερθεί στο κατ’ εκτίμηση κόστος και από τις αχρείαστες εκλογές του 2012, στις οποίες έσυρε ο Σαμαράς τη χώρα, μόνο και μόνο για να γίνει πρωθυπουργός. Και, μάλιστα, διπλές αχρείαστες εκλογές χωρίς λόγο, αφού κυβέρνηση συνεργασίας μπορούσε να σχηματιστεί από τον Μάιο, αλλά ο τότε πρόεδρος της Ν.Δ. ήθελε να έχει καλύτερα ποσοστά στην κάλπη και έκανε δεύτερες εκλογές…)

Περισσότερο, όμως, απ’ όλα εκείνο που θα όφειλε να είχε εκτιμήσει είναι το κόστος για την Ελλάδα της επιλογής να μη ρυθμιστεί εξ αρχής το χρέος της. Ο ίδιος το έθεσε! Εκτίμησε το κόστος Βαρουφάκη αλλά αμέλησε αυτό που και που ο ίδιος αξιολόγησε ως σημείο που τον «στενοχώρησε»;…

Ο κ. Βίζερ, λοιπόν, μεταχειρίστηκε την ευγενή προαίρεση των διοργανωτών του φόρουμ των Δελφών να του δώσουν τον λόγο, είτε για να πει ανοησίες, είτε να πολιτικολογήσει εκτός θέματος.

Ξέρετε ποιοί άλλοι το έκαναν; Ο Σημίτης, που αντί ως πρώην πρωθυπουργός να αναφερθεί στην παγκοσμίως αναγνωριζόμενη ως βελτιωμένη εικόνα της ελληνικής οικονομίας και αν είχε κάτι άλλο να πει  θα ήταν να συμβουλεύσει, αφιέρωσε τον λόγο του στους Δελφούς  στην απόδειξη ότι δεν ισχύει ό,τι βλέπει η ελληνική κυβέρνηση και ολόκληρος ο πλανήτης για την οικονομία της Ελλάδας. Τόση υπευθυνότητα έδειξε ο πρώην πρωθυπουργός, απέναντι στη χώρα και τους πολίτες που τον τίμησαν δύο φορές εκλέγοντάς τον στο ύπατο πολιτικό αξίωμα! Ο «μικρός» άνθρωπος δεν αλλάζει, ό,τι και να του χαρίσεις «μικρός» θα μείνει…

Το έκαναν και άλλοι με τα ίδια κομματικά κίνητρα!…

Ξεπέρασαν και τον Κυριάκο Μητσοτάκη σε ρητορείες με αντικειμενικό κόστος κατά της χώρας μας! Τουλάχιστον αυτός προσπάθησε να ψελλίσει  και κάτι επί τη βάσει της παραδοχής ότι βγαίνουμε από τα μνημόνια. Κι ας έχει αυτο-γελοιοποιηθεί με την αναφορά του ότι εδώ και έναν χρόνο έχουμε μπει στο 4ο μνημόνιο!…

Οι εκ του εναπομένοντος ΠΑ.ΣΟ.Κ. προερχόμενοι, δηλαδή,  «βασιλικότεροι» του επικεφαλής της σημερινής δεξιάς σε ότι αφορά τον αντι-συριζισμό τους, ακόμη και με κόστος για την Ελλάδα!

Τα λέω αυτά -και δεν έχω φύγει ούτε κατά κεραία από τον κ. Βίζερ ως σημερινό “ήρωά” μου- ξέρετε γιατί; Γιατί αυτό το πολιτικό άγος ελάμβανε χώρα σε βάρος της Ελλάδας τόσον καιρό, από πολιτικά αναρμόδιους ευρωπαίους αξιωματούχους, που από την πρόσδεσή τους στο σοϊμπλικό άρμα, τολμούσαν να μας επικρίνουν, όποιους εξ ημών διαφωνούσαν με το εξ αρχής σφάλμα τους σε βάρος μας, όπως αποδεικνύεται σήμερα.

Και είναι άκρως πολιτικά τα κίνητρα της σημερινής ανάλυσής μου, διότι εδώ εντοπίζεται και η ασυγχώρητη σιωπή της ίδιας της κυβέρνησης του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. απέναντι στις συνεχιζόμενες επιθέσεις των ίδιων ηττημένων πια δεξιών ευρωπαϊκών κύκλων, κατά της Ελλάδας. Θέλουν, ως απολύτως μειοψηφούσα πλέον άποψη στην Ε.Ε., να μας διατηρήσουν στις δημοκρατικά  απαράδεκτες κηδεμονίες, στις οποίες μας παγίδευσαν τόσα χρόνια με τον Σαμαρά και τον Βενιζέλο (και με εξαπτέρυγα τον Σημίτη και τον Στουρνάρα) να τις ανέχονται και σήμερα να τα έχουν δώσει όλα για να μας σύρουν σε πιστοληπτική γραμμή και (το αναπόφευκτο για την παραχώρησή της) νέο μνημόνιο.

Στους Βίζερ και στα εγχώρια αυτά πολιτικά παιχνίδια η κυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α. οφείλει να απαντά αμέσως και να μη ανέχεται τίποτα, και για κανέναν λόγο!

Διότι, τελικά, χείρον της αγνοίας το θράσος!

———————————————————————-

(Υγ.: Λίγη ώρα μετά τις αναφορές Βίζερ στους Δελφούς, η Νέα Δημοκρατία με ανακοίνωσή της και προς σχολιασμό της ομιλίας Τσίπρα στο ίδιο φόρουμ, εμμέσως πλην σαφώς έθεσε θέμα εξεταστικής επιτροπής για το ποσό των 200 δια.+. Δεν ξέρω ποιός δανείστηκε ανοησία από ποιόν, αλλά στο προσωπικό επίπεδο πρέπει να σας ομολογήσω πως εγώ γέλαγα πολλή ώρα με αναφυλλητά…)

(Η παρούσα ανάλυση δημοσιεύεται και στο blog του γράφοντος www.molyvi.com)