Όταν ο Καμμένος επιβεβαιώνει τη ρήξη για το σκοπιανό…

Γράφει ο Χρήστος Οικονόμου

Παρακολούθησα με προσοχή τις αναφορές, τα σχόλια και τις επίσημες δηλώσεις σχετικά με την εδώ και μερικές μέρες πληροφορία περί παρασκηνιακής κινητικότητας -και με την ανάμιξη μάλιστα σημαντικών ευρωπαίων παραγόντων- με σκοπό τη συγκρότηση μιας νέας πολιτικής ταυτότητας της συμπολίτευσης, χωρίς τους ΑΝ.ΕΛ., για τη διαχείριση της μετα-μνημονιακής περιόδου.

Με την αναφορά στις πληροφορίες αυτές, ενεργοποιήθηκε ένας ενδιαφέρον πολιτικός μηχανισμός, ο οποίος με ιδιαίτερη επιμέλεια αποπειράθηκε τις 2-3 τελευταίες μέρες να εμφανίσει αυτές τις πληροφορίες, ως αποκύημα φαντασίας, αφού -όπως επέμεινε ο εν λόγω πολιτικός μηχανισμός- κανένα πρόβλημα δεν υπάρχει στις σχέσεις ΣΥ.ΡΙΖ.Α.-ΑΝ.ΕΛ..

Τί κι αν έχουν προηγηθεί σαφέστατες και αναμφισβήτητες δηλώσεις εκατέρωθεν, που επικυρώνουν τη μεγάλη απόσταση του μείζονος κυβερνώντος εταίρου με τον ήσσονα, σε ό,τι αφορά τις θέσεις τους στο θέμα της ονομασίας της πΓΔΜ!…

Τί κι αν έχει -επίσης δημοσίως- εκφραστεί απαξιωτική αναφορά από μεριάς του κ. Φώτη Κουβέλη για τη φρασεολογία Καμμένου στο θέμα των 2 Ελλήνων αξιωματικών που κρατούνται στην Τουρκία!…

Τί κι αν σε σειρά θεμάτων της επικαιρότητας, της βασικής ή της δευτερεύουσας, έχουν συχνά καταγραφεί διαμετρικά αντίθετες απόψεις μεταξύ ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και ΑΝ.ΕΛ., οι οποίες τροφοδότησαν και αντίρροπες κοινοβουλευτικές επιλογές μεταξύ των δύο κομμάτων!

Όλ’ αυτά, ο συγκεκριμένος πολιτικός μηχανισμός τα διαψεύδει, λες και δεν συνέβησαν…

Κατά παράδοξο (αλλ’ όχι ανεξήγητο) τρόπο, άλλος ένας παράλληλος μηχανισμός ενεργοποιήθηκε από μεριάς της αξιωματικής αντιπολίτευσης, με ανάλογες προθέσεις να εμφανίσει αυτές τις πληροφορίες, ως αποκύημα φαντασίας.

Έχει μεγάλο ενδιαφέρον ότι πριν ακόμη τη χθεσινή συνάντηση Τσίπρα-Καμμένου, φιλοκυβερνητικές πηγές μιας συγκεκριμένης πολιτικής αντίληψης των πραγμάτων, προσπάθησαν να μεταφέρουν το θέμα της διατάραξης των σχέσεων ΣΥ.ΡΙΖ.Α.-ΑΝ.ΕΛ., από ζήτημα ουσιαστικής σημασίας για τις πολιτικές εξελίξεις μας, σε σύνηθες για τον δημόσιο βίο μας περιστατικό. Η επιχειρηματολογία αυτής της προσπάθειας, ούτε λίγο-ούτε πολύ, ήταν ότι η προγραμματική συμφωνία επί της οποίας εδράζεται η σημερινή πολιτική συγκρότηση της συμπολίτευσης, εξαντλείται σε 2 θέματα (την έξοδο από το μνημόνιο και την κάθαρση) και τα άλλα ζητήματα, μεταξύ των οποίων και εκείνα στα οποία οι διαφωνίες είναι υπαρκτές, ορατές και μεγάλες, είναι φυσιολογικό  να υπάρχουν μεταξύ δύο πολιτικών εταίρων, με διαφορετικό ιδεολογικό πρόσημο. Δηλαδή, επειδή πράγματι η Ελλάδα κατευθύνεται προς τη μετα-μνημονιακή εποχή και ήδη έχουν κινηθεί οι διαδικασίες για την πολιτική εκκαθάριση ορισμένων σκανδάλων, όλα είναι καλά!

Μόνον που δεν είναι έτσι!…

Οι προγραμματικές συμφωνίες μεταξύ κυβερνητικών εταίρων, φυσικά επικαθορίζουν το πολιτικό περιεχόμενο μιας κυβερνητικής σύμπραξης. Όμως, κατά κανέναν τρόπο δεν εξαντλούνται σ’ αυτό! Διακυβέρνηση μιας χώρας είναι ένα σύνθετο εγχείρημα, που αφορά στο σύνολο των δραστηριοτήτων της καθώς και στις δραστηριότητες των πολιτών της, σ’ όλα τα πεδία του δημόσιου βίου, εγχωρίως και στον διεθνή χώρο. Και κάθε κυβέρνηση, στην Ελλάδα και οπουδήποτε αλλού, δεν ασκεί επιλεκτικά τα καθήκοντά της -ως φορέας ενάσκησης της εκτελεστικής εξουσίας- μόνο στα σημεία στα οποία έχει επιτευχθεί συμφωνία μεταξύ των κυβερνητικών εταίρων, αλλά η δράση της εκτείνεται στο σύνολο των πολιτικών υποθέσεων του τόπου, των ελληνικών στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Αλίμονο εάν διακυβέρνηση ήταν νοητή ως αλά καρτ πολιτική ατζέντα, στο πλαίσιο προτιμήσεων των εκάστοτε κυβερνητικών εταίρων. Αν ήταν έτσι, τότε οι προγραμματικές δηλώσεις μιας κυβέρνησης θα ικανοποιούνταν με κανα-δυο νομοσχέδια και κατόπιν θα έπρεπε να αναστοχοθετηθεί πολιτικά η 4ετία. Θα είχαμε τότε προγραμματικές δηλώσεις με ημερομηνία λήξης, πρακτική που θα διακωμωδούσε τη δημοκρατική διαδικασία εκλογής κυβέρνησης με ορίζοντα τα 4 χρόνια.

Και -πολύ περισσότερο- αλίμονο αν, επειδή δεν συμπεριλαμβάνονται στην προγραμματική συμφωνία μεταξύ κυβερνητικών εταίρων ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, η χώρα θα έπρεπε να απέχει των αντιδράσεων που οφείλει να έχει σε διεθνείς εξελίξεις, σημαντικές μάλιστα -όπως συμβαίνει σήμερα!

Αν ήταν έτσι, η Παιδεία θα έμενε ακίνητη ενώ ο κόσμος θα άλλαζε, η Άμυνα θα έπρεπε να αναμένει άπραγη για τον τυχόν αναγκαίο εκσυγχρονισμό των εξοπλισμών της, κ.λπ. κ.λπ. …

Τέτοια αντίδραση μερίδας κυβερνητικών κύκλων μιας συγκεκριμένης αντίληψης, αποδεικνύει ότι όχι μόνο το θέμα διαφωνίας ΣΥ.ΡΙΖ.Α.-ΑΝ.ΕΛ. υφίσταται, αλλά και ο τρόπος πολιτικού χειρισμού του ζητήματος, λαμβάνει χώρα σε συνθήκες πρωτοφανούς πολιτικής αμηχανίας. Με το «πέταγμα της μπάλας στην εξέδρα» επί υπαρκτών και σοβαρών πολιτικών θεμάτων (όπως η κυβερνητική σταθερότητα σε κρίσιμη περίοδο για τη χώρα), να υποδηλώνει φόβο και ανασφάλεια για τη συνέχεια, από την οποία άλλωστε σε πολύ σημαντικό βαθμό θα κριθεί και η ίδια η έξοδος από τη μνημονιακή εποχή, αλλά και  η πολιτική εκκαθάριση σειράς σκανδάλων.

Ω του θαύματος!… Επειδή ακριβώς η αλήθεια εκδικείται όσους αποφεύγουν να τη δουν κατάματα (όπως εκδικείται σήμερα τις ανοησίες του Κυριάκου Μητσοτάκη για ήδη υπογεγραμμένο  4ο μνημόνιο, για κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας, για κόστος δεκάδων δισ. ευρώ από τη διακυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και πολλά άλλα γραφικά του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης), έτσι χθες εκδικήθηκε  και την παρούσα κυβέρνηση: Ο κ. Καμμένος εξερχόμενος από τη συνάντησή του με τον κ. Τσίπρα, μεταξύ άλλων, επιβεβαίωσε ότι η έξοδος από τα μνημόνια και την επιτροπεία και η κάθαρση ήταν οι δύο ήταν κύριοι στόχοι της παρούσας κυβέρνησης, και πως «αυτοί οι δύο στόχοι, είμαστε στην ευχάριστη θέση να πούμε ότι είναι πολύ κοντά στην ολοκλήρωση τους».

Σημείωσε, επίσης, ότι «γι’ αυτούς τους δύο στόχους που βάλαμε και τους οποίους είμαστε πάρα πολύ κοντά να εκπληρώσουμε, η συνεργασία αυτή, σε πείσμα όλων εκείνων που θέλουν να γράφουν σενάρια, θα συνεχιστεί μέχρι τέλους. Με απόλυτο σεβασμό στις κόκκινες γραμμές και στις διαφορετικές πολιτικές θέσεις που από την αρχή έντιμα και ξεκάθαρα έχουμε θέσει ως όρο για τη συνεργασία μας».

Παρατήρηση 1η: Δηλαδή, είμαστε πολύ κοντά στην επίτευξη των 2 στόχων, μετά την υλοποίηση των οποίων φυσικά και η προγραμματική συμφωνία ΣΥ.ΡΙΖ.Α.-ΑΝ.ΕΛ., είτε θα πρέπει να ανανεωθεί, είτε θα έχει εκπληρωθεί και δεν θα παραταθεί άλλο.

Όμως, αυτά θα έχουν ξεκαθαρίσει μέσα στο προσεχές εξάμηνο! Μετά; Τι θα γίνει ως το τέλος της 4ετίας, που εκτείνεται ως τα μέσα του 2019; Άκουσε, για παράδειγμα, κανένας συμφωνία για την μετα-μνημονιακή πολιτική περίοδο; Ή για το ζήτημα της ονομασίας της πΓΔΜ, όπου οι διαβουλεύσεις εξελίσσονται ταχέως;

Παρατήρηση 2η: Πρόκειται για πανηγυρικότατη επιβεβαίωση ότι οι διαφορές είναι υπαρκτές και μεγάλες! Αλλιώς, τί νόημα έχουν οι διαβεβαιώσεις που διατείνεται ότι έλαβε ο κ. Καμμένος για σεβασμό «στις κόκκινες γραμμές και στις διαφορετικές πολιτικές θέσεις» των ΑΝ.ΕΛ.; Και ποιές είναι οι «κόκκινες γραμμές»; Εκτείνονται αυτές ως το θέμα του σκοπιανού; Κι αν ναι, αυτό σημαίνει ότι η προγραμματική συμφωνία δεν εξαντλείται στα 2 σημεία (έξοδος από τη μνημονιακή εποχή και κάθαρση);…

Ας σοβαρευτούμε! Η κυοφορούμενη αλλαγή στην πολιτική συγκρότηση της συμπολίτευσης στην Ελλάδα -με την ενεργή ανάμιξη, επαναλαμβάνω, σημαντικών ευρωπαίων, και όχι μόνον, πολιτικών παραγόντων- αφορά στην περίοδο μετά την έξοδο από τη μνημονιακή εποχή, δηλαδή από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο και μετά, και αποσκοπεί στη διασφάλιση της πολιτικής σταθερότητας στη χώρα ως τις εκλογές εξάντλησης της τρέχουσας 4ετίας και τις τότε συμπίπτουσες ευρωεκλογές του 2019! Η πολιτική σταθερότητα θεωρείται (και λογικά είναι για όποιον δεν πάσχει από ανίατη «μικροπολιτική μυωπία») σημαντικό στοιχείο για την εγγύηση της ηρεμίας και της προσεκτικής επανόδου της Ελλάδας σε συνθήκες «κανονικότητας». Αντίθετα, τυχόν πρόωρες εκλογές, θα επανέφεραν το στοιχείο της πολιτικής ανασφάλειας για την Ελλάδα, στην κρισιμότερη στιγμή ολοκλήρωσης του δυστοπικού μνημονικού κύκλου. Δεν διακινδυνεύει μια χώρα που σέβεται τον εαυτό της και μια πολιτική ηγεσία που διατείνεται ότι είναι σοβαρή, τόσο σοβαρές υποθέσεις, παίζοντας «πολιτικά παιχνιδάκια».

Αυτές, ακριβώς, τις αχρείαστες και επικίνδυνες για την Ελλάδα -και όχι μόνο- εξελίξεις επιχειρεί να αποτρέψει η συγκρότηση νέας πολιτικής δομής στη συμπολίτευση της παρούσας ελληνικής Βουλής, από την επόμενη σεζόν και εντεύθεν, με παρεμβάσεις ισχυρών διεθνών παραγόντων της Δύσης!

Ναι, θα πρέπει να αποτραπούν οι ανεύθυνες -και εν πολλοίς απελπισμένες- προσπάθειες Μητσοτάκη για πρόωρες εκλογές, που άλλωστε δεν συνάδουν με την ενάσκηση σοβαρής και υπεύθυνης αντιπολίτευσης! (Και δεν γνωρίζω εάν ανάλογες ανεύθυνες επιθυμίες επαπειλώντας για πρόωρες εκλογές -και για άλλους φυσικά λόγους και με τελείως διαφορετικά κίνητρα έχει και ο κ. Καμμένος! Αν ναι, η ανευθυνότητα και ο πολιτικός τυχοδιωκτισμός, που ούτως ή άλλως τού αποδίδονται- απλώς επιβεβαιώνονται!)

Το έχουν διαμηνύσει, άλλωστε, σ’ όλους τους τόνους, οι πολιτικοί παράγοντες στις Βρυξέλλες και την Ουάσιγκτον στον σε κάθε περίπτωση αδύναμο κ. Μητσοτάκη! …Πώς αλλιώς θα μπορούσε να εξηγηθεί η παταγωδέστατη αποτυχία του πολυήμερου και προετοιμασμένου ταξιδιού του στις Η.Π.Α., όπου κατάφερε να δει πολιτικά πρόσωπα 5ης και ακόμη κατώτερης κατηγορίας; Υπάρχει έστω και ένας Έλληνας που πιστεύει ότι εάν τυχόν στη θέση του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη -ένα παράδειγμα αναφέρω- ήταν η  κυρία Ντόρα Μπακογιάννη, τέτοια απολύτως υποτιμητική υποδοχή θα τής επιφυλασσόταν στις Η.Π.Α.; Ο κ. Βασίλης Λεβέντης, ως η γραφική και περιθωριακή  παραμέτρος της παρούσας Βουλής, σημαντικότερα πρόσωπα θα συναντούσε στις Η.Π.Α. αν τυχόν έκανε τέτοιο ταξίδι!

Δεν γνωρίζω εάν η προσπάθεια για νέα πολιτική συγκρότηση της συμπολίτευσης στην παρούσα Βουλή, όπως στο σενάριο που εξέθεσα, θα ευοδωθεί. Δεν διαθέτω εξ άλλου μαντικές ιδιότητες! Δημοσιογράφος είμαι και διακινώ πληροφορίες, υπό την άκαμπτη υποχρέωση να είναι διασταυρωμένες.

Γνωρίζω, όμως, όπως και το σύνολο των συναδέλφων μου στην Ευρώπη, ότι ο κ. Αλέξης Τσίπρας εδώ και πολύ καιρό συνδέεται και συνεννοείται με πολιτικές παρατάξεις στην Ε.Ε., που κινούνται σε αντίθετη ιδεολογικοπολιτική κατεύθυνση, από τις ούτω ή άλλως ασταθείς, συντηρητικές και μάλλον απροσδιόριστες πολιτικές αναφορές του κ. Καμμένου. Αρέσει-δεν αρέσει, αυτή είναι τώρα η πολιτική στάση Τσίπρα και αξιολόγησή της θα κάνουμε άλλη στιγμή και με άλλα αναλυτικά κίνητρα.

Επίσης, δεν μπορώ να εικάσω με μελλοντολογικές προθέσεις, εάν κ. Τσίπρας θα ολοκληρώσει τη στροφή που εδώ και καιρό επιχειρεί, μεταλλάσσοντας τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. από κόμμα κατά κύριο λόγο της παραδοσιακής αριστεράς σε κόμμα του σύγχρονου προοδευτικού πολιτικού χώρου. Επίσης, θα το δούμε και θα το αναλύσουμε με άλλες ευκαιρίες.

Όμως, η επιχείρηση ανατοποθέτησης της πολιτικής βάσης της συμπολίτευσης για τη μετα-μνημονιακή εποχή έχει ήδη ξεκινήσει και βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, όσο κι αν το ξεπερνούν οι ανόητες αναφορές φιλοκυβερνητικών κύκλων, που καμώνονται πως δεν «ακούνε» τα συμβαίνοντα, ή το αρνούνται ως εν εξελίξει σενάριο, οι φέροντες ευμεγέθεις πολιτικές ωτασπίδες -και ένεκα τούτου πολιτικά βαρήκοοι- συνεργάτες του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη.

(Η παρούσα ανάλυση δημοσιεύεται και στο blog του γράφοντος www.molyvi.com)