4 + 1 σημεία για τη μετα-μνημονιακή περίοδο…

Γράφει ο Χρήστος Οικονόμου

…Κατ’ αρχάς, να διευκρινίσω άπαξ και διά παντός (και μιλώντας πάντα με όρους ειλικρίνειας, όπως επίμονα επιχειρώ τόσα χρόνια τώρα) ότι από τη σημερινή συζήτησή μας αποβάλλονται αφετηριακά οι οψίμως ανησυχούντες για το ελληνικό χρέος, μετά τη χθεσινή απόφαση του eurogroup. Τα πρόσωπα που κατανάλωσαν και υπερασπίστηκαν πολιτικά την αυτοεξαίρεση της Ελλάδας από οποιαδήποτε διεκδίκηση απομείωσης του χρέους της και με ιαχές τοποθετήθηκαν στον δημόσιο λόγο σ’ ένα γιουρούσι εξουσίας και στις πλάτες της χώρας κατά την περίοδο Σαμαρά, απλά «δεν δικαιούνται διά να ομιλούν» επί του θέματος! Μόνο σιωπή και σκληρή αυτοκριτική δικαιούνται να τηρούν μετά τη χθεσινή απόφαση…

Η ρητή και κατηγορηματική δημόσια και με κάθε επισημότητα δήλωση του κ. Σαμαρά (όσο και του κ. Βενιζέλου), στα τέλη του 2014, ότι το ελληνικό χρέος είναι βιώσιμο και η Ελλάδα δεν διεκδικεί καμιά απομείωσή του και καθ’ οιονδήποτε τρόπο (δηλώσεις που έγιναν λίγο πριν την εκλογική ήττα και την πολιτική απόσυρση των δύο συγκυβερνώντων εν λόγω προσώπων), δηλώσεις που μάλιστα έγιναν παρά την ύπαρξη απόφασης του eurogroup τον Νοέμβριο 2012 ότι οι ευρωπαίοι δανειστές μας οφείλουν στην Ελλάδα απομείωση του χρέους της, είναι αποκαλυπτικότατες της υποκρισίας εκείνων και των υποστηρικτών τους. Και είναι άγος για τη συλλογική μνήμη των Ελλήνων να επιχειρείται τόσο κατάφωρη και βάναυση παραποίηση της πραγματικότητας, με τον παραμερισμό του γεγονότος ότι παρ’ ό,τι η Ελλάδα και οι πολίτες της με σκληρότατες θυσίες είχαν πετύχει πρωτογενές πλεόνασμα, τον μόνο δηλαδή όρο που έθετε η απόφαση του eurogroup του Νοεμβρίου 2012 για να προχωρήσει η απομείωση του ελληνικού χρέους, οι απελθόντες κυβερνήτες της χώρας μας εξ ιδίων παγίδευσαν την πατρίδα στην αυτο-εξαίρεση από κάθε διεκδίκηση απομείωσης του χρέους μας.

Με ποιό δικαίωμα το έκαναν αυτό οι απελθόντες; Έως ότου απαντήσουν, τίποτα άλλο δεν έχουν το δικαίωμα να κάνουν από το να τηρούν αιδήμονα σιωπή!

Για τη συμπλήρωση της παρούσας μακράς -και συγχωρέστε με γι’ αυτό- σημερινής εισαγωγής και προς αποκατάσταση της αλήθειας οφείλω επίσης να υπογραμμίσω ότι ήταν η κυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α. που -με πολύ δύσκολες και αιματηρές για όλους τους Έλληνες αποφάσεις στο πλαίσιο μιας αμείλικτης επαναδιαπραγμάτευσης με τους ευρωπαίους δανειστές μας- πέτυχε να ανοίξει εκ νέου το ζήτημα περί της μη βιώσιμης κατάστασης του ελληνικού χρέους. Και αποτέλεσμα αυτής της κρίσιμης για την πατρίδα επιτυχίας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. είναι ότι απέσπασε σημαντικές ελαφρύνσεις του χρέους μας, με τα βραχυπρόθεσμα μέτρα του 3ου μνημονίου (που ήδη ολοκληρώθηκαν), τα μεσοπρόθεσμα (που εμπεριέχονται στη χθεσινή απόφαση του eurogroup) και τα μακροπρόθεσμα (τα οποία και πάλι με τη χθεσινή απόφαση αναλαμβάνουν τη δέσμευση οι ευρωπαίοι δανειστές μας να εξετάσουν μελλοντικά).

Η ιστορία έχει γράψει (και ό,τι σημειώνει η γραφίδα της δεν σβήνει από φληναφήματα μιας μερίδας ελληνικών fake media), ότι η μόνη πρόσθετη δέσμευση που ανέλαβαν έναντι της Ελλάδας οι ευρωπαίοι δανειστές της μετά το δημοψήφισμα του 2015, ήταν να αναλάβουν την υποχρέωση περιορισμού του χρέους μας. Δεσμεύτηκαν επ’ αυτού οι δανειστές μας και η σημερινή κυβέρνηση πέτυχε να υλοποιηθεί η δέσμευσή τους στο ακέραιο! Πόσο διαφορετική, αλήθεια, εικόνα σήμερα, για τη χώρα και την πολιτική ηγεσία της, από εκείνην του 2014 όταν οι τότε κυβερνήτες της απλώς δραπέτευσαν από τη διεκδίκηση όσων εδικαιούτο η Ελλάδα!…

Κατόπιν αυτών, όσοι δικαιούμεθα με όρους ειλικρίνειας, επαναλαμβάνω, να κουβεντιάσουμε τη χθεσινή απόφαση, ας μείνουμε στη συζήτηση! Οι άλλοι, οι επιλήσμονες του άγους Σαμαρά και των συν αυτώ, ας μείνουν σκιές των ψευδών τους, να διαχειρίζονται τις Ερινύες (αν διαθέτουν το ήθος να διατηρούν το αίσθημα της αισχύνης) των πράξεών τους.

Επί της ουσίας, λοιπόν…

1. Η χθεσινή απόφαση εφαρμόζει κατά γράμμα τις δεσμεύσεις των ευρωπαίων δανειστών έναντι της Ελλάδας στο ζήτημα απομείωσης του χρέους της, όπως αυτές αναφέρονται στο 3ο μνημόνιο και συμπληρώθηκαν και εξειδικεύτηκαν στη σχετική απόφαση του eurogroup τον Μάιο του 2016 περί ρύθμισης του ελληνικού χρέους.

Η κατανομή των παρεμβάσεων απομείωσης του ελληνικού χρέους με μέτρα βραχυπρόθεσμης, μεσοπρόθεσμης και μακροπρόθεσμης απόδοσης υλοποιείται, με εναπομένουσα εκκρεμότητα την μακροπρόθεσμη και αναπόφευκτη -κατά τη γνώμη της συντριπτικής πλειοψηφίας των οικονομικών αναλυτών- δέσμη μέτρων, που τοποθετείται στο μέλλον και ανάλογα με το πως θα έχουν εξελιχτεί τα πράγματα. Αυτό ορίζει η χθεσινή απόφαση.

Από καιρό σε αναλύσεις μου έχω προσπαθήσει να εξηγήσω ότι δεν υπήρχε καμιά περίπτωση να επιβληθούν πρόσθετα μέτρα στην Ελλάδα, λόγω της εξειδίκευσης των μεσοπρόθεσμων και περιγραφής των μακροπρόθεσμων μέτρων απομείωσης του χρέους μας με τη χθεσινή απόφαση. Η βλακώδης φιλολογία των ανοήτων εγχώριων fake media και των πολιτικών συνοδοιπόρων τους (ναι, η κατάντια να συνοδοιπορούν κόμματα με μέσα ενημέρωσης με ονοματεπώνυμο συνιστά μια πραγματικότητα στον πολιτικό κόσμο μας), δηλαδή η φιλολογία περί «4ου μνημονίου» και δήθεν πρόσθετων μέτρων, απλώς κατέπεσε. Στη χθεσινή απόφαση δεν συμπεριλαμβάνεται κανένα πρόσθετο μέτρο πέραν των από καιρό συμφωνημένων με τους δανειστές μας, στο πλαίσιο των υποχρεώσεων της Ελλάδας στο 3ο μνημόνιο. Δεν είναι επιτυχία της κυβέρνησης αυτό, το διευκρινίζω. Τήρηση συμφωνηθέντων είναι! Απλώς και εδώ τα fake media παραχαράσσουν ξανά την αλήθεια: Εμφανίζουν ως διαπραγματευτική αποτυχία της κυβέρνησης ότι δεν κατάφερε να πείσει τους ευρωπαίους να μην τηρήσει τα υπεσχημένα. «Πολιτική μπακαλική» σε όλο το μεγαλείο της!

Τέλος, για όσους διατηρούν στοιχειώδη επαφή με την πραγματικότητα, δεν είναι αρνητική η απουσία που λεγόμενου «γαλλικού μηχανισμού» (σύνδεση των μελλοντικών απομειώσεων του ελληνικού χρέους με τους ρυθμούς ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας. Όσοι κατανοούν τί κρύβεται πίσω από τις γραμμές  αντιλαμβάνονται ότι ο «γαλλικός μηχανισμός» έχει υποκατασταθεί από μια ήπια αμοιβαιοποίηση του χρέους στο πλαίσιο της ευρωζώνης (και όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά για οποιαδήποτε χώρα ή τράπεζα της ευρωζώνης μελλοντικά τυχόν θα χρειαστεί διάσωση), με τον ενισχυμένο ρόλο που εναποτίθεται στον ESM από ‘δω και πέρα. Πρόκειται για μια υποχώρηση του Βερολίνου υπέρ των προτάσεων του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν για τη δημοκρατική μεταρρύθμιση της ευρωζώνης. (Υπενθυμίζεται ότι αυτή η μεταρρύθμιση θα τεθεί επί τάπητος στη σύνοδο κορυφής της Ε.Ε. στις 28-29 Ιουνίου, την επόμενη εβδομάδα, δηλαδή… Παρ’ ό,τι οι σχετικές με τη σύνοδο και τις υποχωρήσεις του Βερολίνου προς τον Μακρόν πληροφορίες αναφέρουν ότι δεν έγινε δεκτή από την Άγγελα Μέρκελ η εισήγηση Μακρόν για ένα «κοινοβούλιο της ευρωζώνης», ώστε να ενισχυθεί η πολιτική νομιμοποίηση των αποφάσεων που σήμερα λαμβάνει το eurogroup, φαίνεται πως η ήπια αμοιβαιοποίηση του χρέους -που ασφαλώς ευνοεί και την Ελλάδα- έχει προχωρήσει αρκετά και δεν απομένει παρά ο προσδιορισμός των κεφαλαίων που θα διατεθούν στον ESM για τις μελλοντικές διασώσεις, που η Γαλλία ζητάει να φθάσουν τα 200 δισ. ευρώ και η Γερμανία, ως συνήθως, πιστεύει ότι επαρκούν μερικές δεκάδες δισ. ευρώ και πάντως λιγότερα από 100 δισ.. Δεν μπορούσε, δηλαδή, εδώ να υπάρξει εξειδίκευση των χειρισμών για το ελληνικό χρέος, πριν ληφθούν οι οριστικές αποφάσεις στις 28-29 Ιουνίου).

2. Πολιτικά η χθεσινή απόφαση είναι μια σημαντική επιτυχία της κυβέρνησης! Δεν ξοδεύω ούτε μια λέξη περισσότερο για την τεκμηρίωση του αυτονόητου. Όσοι επιθυμούν να συγκρουστούν με την πραγματικότητα ας είναι εκείνοι που θα πλατιάσουν στη μάταια προσπάθειά τους…

Ωστόσο, είναι ανάγκη να υπογραμμιστεί ότι είναι απολύτως λογικό και θεμιτό η κυβέρνηση να μην κρύβει την ικανοποίησή της για την επιτυχία. Εξ ίσου θεμιτό και υγιές σ’ έναν δημοκρατικά οργανωμένο δημόσιο βίο είναι να προσπαθεί η κυβέρνηση, όπως και οποιαδήποτε άλλη παράταξη όποτε σημειώνει κάποια επιτυχία, να εκταμιεύσει πολιτικά οφέλη από τη χθεσινή απόφαση. Αυτό είναι η φυσιολογική λειτουργία της δρώσας πολιτικής διαδικασίας και κάθε προσπάθεια να αλλοιωθεί με ψεύδη και κατευθυνόμενη παραπληροφόρηση η αλήθεια παρέλκει. Θα μου αντέτεινε κανένας, ότι εξ ίσου δικαίωμα της αντιπολίτευσης είναι να επιχειρεί να αποδομήσει την κυβερνητική επιχειρηματολογία. Σωστά! Μόνον που προϋποτίθεται ότι οι διαφορές απόψεων που δοκιμάζονται σε τέτοια αντιπαράθεση στον δημόσιο χώρο, ερίζουν περί αληθείας! Όμως, εδώ, δεν πρόκειται περί διαφοράς απόψεων, που έχουν διαμορφωθεί επί αληθών γεγονότων και πραγμάτων. Επικοινωνία των επί μακρόν ψευδών της διακινεί η Ν.Δ. εν προκειμένω -μόνη σ’ ολόκληρη την Ευρώπη!  Πώς να γίνει δημόσιος διάλογος;

(Ένα παράδειγμα: Χθες η Ν.Δ. διακίνησε ένα non paper για να «αποδείξει» ότι η συμφωνία είναι κακή. Μια φράση του κειμένου αυτού αναφέρει επί λέξει: «…η κυβέρνηση Τσίπρα με τρία χρόνια καθυστέρηση πήρε την ίδια επιμήκυνση που είχαν διασφαλίσει οι κυβερνήσεις Παπαδήμου και Σαμαρά, και μάλιστα χωρίς το κούρεμα χρέους 132 δισ. ευρώ που πέτυχαν εκείνες (PSI τον Μάρτιο και την επαναγορά ομολόγων τον Δεκέμβριο 2012) το εμφανίζει ως μεγάλη επιτυχία…». Σε μια μόνο φράση 6 αλλεπάλληλα ψεύδη και fake επιχειρήματα, -θα είναι παγκόσμιο ρεκόρ αναξιοπιστίας! Τα απαριθμώ: α. «Ίδια επιμήκυνση», που είναι καθαρότατο ψεύδος! β. «…είχαν διασφαλίσει», λέει η Ν.Δ.. Πώς «είχαν διασφαλίσει» όταν ο Σαμαράς με δημόσιες δηλώσεις του αυτοξαίρεσε τη χώρα μας από απομειώσεις χρέους που είχαν συμφωνηθεί και οφείλονταν στην Ελλάδα; γ. «…οι κυβερνήσεις Παπαδήμου και Σαμαρά», λέει ανερυθρίαστα η Ν.Δ. ενοποιώντας ασύμβατα πράγματα!  Μα, αν ήταν καλή η κυβέρνηση Παπαδήμου, τότε γιατί την αποκαθήλωσε ο Σαμαράς; Και το έκανε με διπλές εκλογές, αν και δεν ήταν αναγκαίες, διακινδυνεύοντας τα πάντα, μόνο και μόνο για να γίνει πρωθυπουργός! δ. Έκανε, λέει, το «κούρεμα» ο Σαμαράς! Οικειοποιείται, δηλαδή, έργο του Γιώργου Παπανδρέου, τον οποίο ως πρωθυπουργό εχλεύαζε και διακωμωδούσε αηθέστατα, ως τότε αρχηγός της Ν.Δ. στην αντιπολίτευση ο Σαμαράς, εξαγγέλλοντας τα Ζάππεια! ε. «Πέτυχε» λέει η Ν.Δ. το PSI. Δηλαδή, «συγκρίνει μήλα με πορτοκάλια». Διότι, φυσικά, είναι τελείως άλλη υπόθεση η απομείωση δημόσιου χρέους (που δεν έκανε εκείνος) έναντι ιδιωτών και άλλη η απομείωση χρέους από διακρατικό δανεισμό, που για προχωρήσει απαιτείται σύμφωνη γνώμη κοινοβουλίων. στ. Δεν είναι 132 δισ. το PSI (…που δεν πέτυχε ο Σαμαράς, αλλά ο Γιώργος Παπανδρέου)! Αυτό είναι το ονομαστικό ποσό, από το οποίο πρέπει να αφαιρεθούν οι απώλειες των ελληνικών τραπεζών και των ελληνικών ασφαλιστικών ταμείων, τα διακρατούμενα χρεώγραφα των οποίων επίσης «κουρεύτηκαν». Και στις απώλειες αυτές πρέπει επίσης να προστεθούν οι ανακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών που ακολούθησαν σε βάρος του δημόσιου χρέους μας καθώς και αναχρηματοδοτήσεις των ασφαλιστικών ταμείων από τον κρατικό προϋπολογισμό, για να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Ίχνος τσίπας στη Ν.Δ.!!!!…)

3. Επιτυχία της κυβέρνησης είναι ακόμη η απεμπλοκή της χώρας από την ασφυκτική σχέση της με το ΔΝΤ. Εξέλιξη, που δικαιώνει την εξ αρχής θέση ότι το ΔΝΤ είναι αχρείαστο σε μια ευρωζώνη ουσιαστικότερης αλληλεγγύης μεταξύ των χωρών-μελών της, από εκείνη την οποία ως τώρα -με ευθύνη της Γερμανίας- εισέπραττε η Ελλάδα από τους εταίρους της.

4. Η απόφαση του eurogroup βελτιώνει τη θέση της Ελλάδας, ως οικονομίας στο πλαίσιο της ευρωζώνης αλλά και ευρύτερα, καθώς και στον διεθνή χώρο. Η ανάκτηση του μεγαλύτερου μέρους παραχωρηθείσας επί οκταετία κυριαρχίας της Ελλάδας στη λήψη των οικονομικών αποφάσεων αποτελεί το θεμέλιο ανάκτησης της πλήρους ισοτιμίας της χώρας μας στα παγκόσμια οικονομικά πράγματα. …Φυσικά, εκτός από την αυτονομία της Ελλάδας να λαμβάνει τις αποφάσεις για την οικονομία της, υπάρχει και η γενικότερη θετική, όλοι ελπίζουμε, πορεία της οικονομίας μας, που πρέπει να επιδειχθεί  στη συνέχεια.

4 + 1. Μετά απ’ όλ’ αυτά, λοιπόν, είναι βιώσιμο το ελληνικό χρέος;…

Φυσικά όχι! Κι εδώ βρίσκεται η ανεπίτρεπτη υποχώρηση της κυβέρνησης ΣΥ.ΡΙΖ.Α.! Παρ’ ό,τι δεν δηλώνεται ευθέως, αφήνεται σαφώς να εννοηθεί ότι η σημερινή ελληνική κυβέρνηση θεωρεί το ελληνικό χρέος «κάτι σαν βιώσιμο», τουλάχιστον για 22 μήνες, ώστε η διευκολυνθεί η Ελλάδα να επιστρέψει στις αγορές.

Όμως, δεν τιμά τη σημερινή ελληνική κυβέρνηση η υπαναχώρησή της από την έννοια της «βιωσιμότητας» (λάθος ο όρος αλλά για να συνεννοηθούμε τον χρησιμοποιώ) στην έννοια της «εξυπηρετησιμότητας» του ελληνικού χρέους. Ανάλογες νοηματικές αυθαιρεσίες διέπραξαν και οι Σαμαράς και Βενιζέλος! Πώς τις επαναλαμβάνει ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α.;

Το λέω για τρίτη φορά, κλείνοντας τη σημερινή αναφορά μου εδώ σχετικά με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α.: Αιδώς Αργείοι!

…Όχι, όμως, εκκινώντας εγώ από την αφετηρία της δικής προοδευτικής και αριστερής ματιάς στις εξελίξεις, να έρθουν οι «δεξιοί πτωχοί συγγενείς», για την αήθεια να χρησιμοποιήσουν τη δική μου κριτική στην κυβέρνηση, για να ενισχύσουν τις ψευδολογίες τους! Ως εδώ!

(Η παρούσα ανάλυση δημοσιεύεται και στην ενημερωτική ιστοσελίδα www.circogreco.gr)