ΔΝΤ: Ζητάει από την Ελλάδα αποπληρωμή οφειλών από το «μαξιλάρι»

Ειδικού συνεργάτη

Αποπληρωμή από το «μαξιλάρι» των 25 δισ. ευρώ, που συμφωνήθηκε μεταξύ Ελλάδας-ευρωπαίων δανειστών της στο πλαίσιο της επιτυχούς ολοκλήρωσης του 3ου μνημονίου ζητάει από την Ελλάδα το ΔΝΤ, σε ό,τι αφορά υπόλοιπα οφειλομένων της χώρας μας προς το Ταμείο, από την ως τώρα χρηματοδοτική συμμετοχή του στα προγράμματα για την ελληνική οικονομία.

Η πληροφορία έρχεται από την Ουάσιγκτον και από έγκυρες πηγές κοντά σε κορυφαία στελέχη  του ΔΝΤ και είναι η πρώτη  συγκεκριμένη αναφορά του Ταμείου σε αποπληρωμές του από την Ελλάδα, θέμα για το οποίο ως τώρα τηρούσε σιγή ιχθύος.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, που επιβεβαιώνονται και από έγκυρες πηγές των Βρυξελλών,  η κίνηση αυτή του ΔΝΤ εκφράζει την έντονη δυσαρέσκεια του Ταμείου, για την αντιμετώπισή του από τους αξιωματούχους της ευρωζώνης, σχετικά με τη συμβολή του σε προγράμματα διάσωσης χωρών-μελών. Το Ταμείο θεωρεί πως παρ’ όλο που διέθεσε κεφάλαια και ανθρώπινους πόρους, πολύ κρίσιμα και σημαντικά από το 2010 και μετά, τα οποία θα μπορούσαν να διατεθούν σε άλλες περιπτώσεις που υπήρχαν αυξημένες ανάγκες δεδομένης της διεθνούς κρίσης, η ευρωπαϊκή υποδοχή της συμβολής του είναι προσβλητική και απαξιωτική.

Οι ίδιες πηγές αναφέρουν, μάλιστα, ότι μολονότι έχει απευθυνθεί επίσημη πρόσκληση  από τον Έλληνα Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλο,  προς την επικεφαλής του ΔΝΤ, Κριστίν Λακάρντ, να επισκεφτεί τη χώρα μας, η επίσκεψη αυτήν την ώρα δεν κρίνεται σκόπιμο από μεριάς του Ταμείου να πραγματοποιηθεί.

Η απαίτηση του Ταμείου να αποπληρωθούν οι ελληνικές οφειλές από τις δεσμευμένες  πιστώσεις που έχουν διατεθεί για το δημοσιονομικό «μαξιλάρι, αιφνιδίασε τόσο την Αθήνα όσο και τις Βρυξέλλες, που προσανατολίζονταν σε αποπληρωμή τους από τις επιστροφές κερδών των ευρωπαϊκών κεντρικών τραπεζών από διαχείριση ελληνικών ομολόγων. Πιστώσεις, οι οποίες στο πλαίσιο της συμφωνίας Αθήνας-Βρυξελλών της για την επιτυχή ολοκλήρωση του 3ου μνημονίου, επίσης έχει συμφωνηθεί  να επιστραφούν στην Ελλάδα.

Η απαίτηση του ΔΝΤ εκτός του ότι μειώνει το διαθέσιμο «μαξιλάρι» για την Ελλάδα, άρα περιορίζει και τον χρόνο που έχει στη διάθεσή της η χώρα να μείνει εκτός αγορών, επιβαρύνει και τον τελικό «λογαριασμό». Και τούτο, διότι οι ευρωπαϊκές πιστώσεις για το «μαξιλάρι» συνοδεύονται από επιτοκιακές επιβαρύνσεις, ενώ τα κέρδη κεντρικών ευρωπαϊκών τραπεζών από διαχείριση ελληνικών ομολόγων όχι.

Όπως εξηγούσαν χρηματο-οικονομικοί αναλυτές του ESM, παρ’ ό,τι δεν αλλάζει σημαντικά η μετα-μνημονιακή δημοσιονομική εικόνα για την Ελλάδα από τυχόν αποπληρωμές προς το ΔΝΤ με τέτοιο τρόπο, στην παρούσα φάση, με την Ιταλία να πιέζει τα επιτόκια των 10ετών ομολόγων του ευρωπαϊκού νότου και ανάμεσά τους και την Ελλάδα, έχει ασφαλώς τη σημασία του.

Κατά τις ίδιες πάντα πηγές, κρίσιμο ρόλο για την τελευταία αυτή «εχθρική» στάση του ΔΝΤ στο ελληνικό ζήτημα επιστροφής στις αγορές, που ολοένα και δυσκολεύει λόγω των διεθνών οικονομικών συνθηκών,  έπαιξε η αποπληρωμή οφειλών της Πορτογαλίας προς το ΔΝΤ από το δικό της πρόγραμμα διάσωσης. Aποπληρωμών, που έγιναν από κεφάλαια που εξασφαλίστηκαν από το QE (πρόγραμμα ρευστότητας) της ΕΚΤ.

Το ΔΝΤ, αναφέρεται σχετικά, είχε παρασκηνιακά εκφράσει τη διαφωνία του προς ευρωπαίους αξιωματούχους για την αποπληρωμή του από την Πορτογαλία με τέτοιες πιστώσεις, διότι επρόκειτο για κεφάλαια προς διάθεση για επενδύσεις, που φυσικά ουδέποτε έγιναν. Έτσι, όμως, και η μετα-μνημονιακή πορεία της πορτογαλικής οικονομίας επιβαρύνθηκε -πάντα κατά το ΔΝΤ- αλλά και το «κόστος χρήματος» που είχε εκτιμηθεί από τις αναλύσεις του Ταμείου άλλαξε σε ό,τι αφορά τα ίδια κεφαλαιακά αποθέματά του.

Επρόκειτο για απαράδεκτη υποδοχή από την Ε.Ε. των παρατηρήσεών μας για την Πορτογαλία, σχολίαζαν οι ίδιες πηγές του ΔΝΤ, οι οποίες ξεκαθάριζαν ότι δεν θα είναι αναλόγως ανεκτικές και στις εξελίξεις στη μετα-μνημονιακή Ελλάδα.