Η ελληνική στρατηγική για τις τουρκικές παραβιάσεις στην κυπριακή ΑΟΖ

Ειδικού συνεργάτη

Πλήρως επεξεργασμένη και με 4 εναλλακτικά σενάρια στρατηγική, με λεπτομερή αναλυτική προσέγγιση και σε απόλυτο συντονισμό με την Αθήνα, διαθέτει η Λευκωσία για να αντιμετωπίσει τις κλιμακούμενες τουρκικές προκλήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ. Αυτό αναφέρουν άριστα πληροφορημένες ελληνικές και κυπριακές διπλωματικές πηγές, που αποφεύγουν να αποκαλύψουν το μεγαλύτερο μέρος όσων περιλαμβάνονται στον στρατηγικό σχεδιασμό Αθήνας-Λευκωσίας επί του θέματος, εξηγώντας ότι η μυστικότητα ορισμένων πτυχών του είναι το κλειδί της επιτυχίας, σε περίπτωση που θα χρειαζόταν να ενεργοποιηθούν αυτές οι πτυχές.

Οι ίδιες πηγές ανέφεραν ότι βασικά σημεία του σχεδιασμού αυτού, που έχει συναποφασιστεί και τηρείται σε απόλυτη σύμπνοια με την Αθήνα, είναι δύο στοιχεία:

α. η κατανόηση ότι οι τουρκικές προκλήσεις από ελληνικής πλευράς θεωρούνται ως μέρος της ενιαίας τουρκικής πολιτικής αμφισβήτησης του διεθνούς δικαίου στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο και όχι ως μεμονωμένη παρέμβαση της Άγκυρας στην κυπριακή ΑΟΖ,

β. η προσπάθεια να εμπεδωθεί η εντύπωση στη διεθνή κοινότητα, που ανησυχεί για τις εξελίξεις, ότι η επίλυση του Κυπριακού είναι αναπόσπαστο συστατικό μέρος της διευθέτησης των εντάσεων στην ανατολική Μεσόγειο, και ιδίως υπό την παραδοχή ότι το καθεστώς των εγγυήσεων των συνθηκών Ζυρίχης και Λονδίνου  όχι μόνον είναι ξεπερασμένο σε επίπεδο διεθνούς δικαίου αλλά συνιστά και τον βασικό αιτιολογικό παράγοντα των εντάσεων και γι’ αυτό θα πρέπει να καταργηθεί.

Οι ελληνικές θέσεις, όπως ανέφεραν οι ίδιες πηγές, εκτίθενται στα βασικά σημεία τους στις επαφές με τον διεθνή παράγοντα και τυγχάνουν απόλυτης αποδοχής.

Όλες οι πλευρές, η ελληνική και ο διεθνής παράγων συνολικά αλλά και ως ξεχωριστές διπλωματίες, συμφωνούν επίσης στην ανάγκη να διαφυλαχθεί ως κόρη οφθαλμού η εμμονή στην τακτική των επίμονων διαβουλεύσεων για τη διαιώνιση της ειρήνης στην Κύπρο, στεγανοποιώντας το νησί από την «πολεμική ζώνη» στη Μέση Ανατολή, λόγω του συριακού και του μεσανατολικού (και υπό την πρόσθετη απειλή νέων επεισοδίων στην περιοχή του Περσικού Κόλπου). Μάλιστα, στο σημείο αυτό ο διεθνής παράγων, πάντα σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες  φαίνεται να πιθανολογεί τουρκική πρόθεση για προσχεδιασμένο θερμό επεισόδιο μικρής και ελεγχόμενης κλίμακας στην περιοχή, ακριβώς για καταστεί τεχνηέντως το θέμα «διεθνές» και να αποσιωπηθεί η πραγματική διάστασή του, που δεν είναι άλλη από τη μονομερή παραβίαση ισχυόντων κανόνων διεθνούς δικαίου από μια μεμονωμένη χώρα.

Τέλος, οι ίδιες πηγές ανέφεραν ότι στην επεξεργασμένη στρατηγική Ελλάδας-Λευκωσίας συμπεριλαμβάνονται ακόμη δύο κρίσιμα στοιχεία:

– η συναπόφαση ότι τα θέματα διπλωματίας θα χειρίζεται πρωτίστως η Λευκωσία και τα αμυντικά θέματα η Αθήνα, και

– ότι προϊόν της ίδιας στρατηγικής είναι η τήρηση του Ο.Η.Ε. σε ήσσονα ρόλο στο θέμα της κυπριακής ΑΟΖ, όσο στα χέρια του διεθνούς οργανισμού παραμένει η διαμεσολάβηση για το Κυπριακό και με τον Αντόνιο Γκουτέρες να πιέζει για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων στη βάση του Crans-Montana, στάση που θεωρείται πως ευνοεί τις ελληνοκυπριακές θέσεις.