Πιο επίκαιρο παρά ποτέ το κάλεσμα σε προοδευτική πανστρατιά – Ο νέος ρόλος της «Γέφυρας» στο πολιτικό σκηνικό

Γράφει ο Χρήστος Οικονόμου 

Λιγότερες από 4 εβδομάδες πριν τις εκλογές και υπό το βάρος του δυσμενούς αποτελέσματος των ευρωεκλογών, ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. επιχειρεί να ισορροπήσει το πολιτικό σκηνικό, που πριν λίγες μόλις μέρες φαινόταν να γέρνει αναπότρεπτα προς την πλευρά της Ν.Δ..

Φυσικά, εξισορρόπηση στον βαθμό που θα επιθυμούσε ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. δεν έχει επιτευχθεί και είναι αμφίβολο και αν θα κατορθωθεί μέχρι και το τέλος. Ωστόσο, βήματα έχουν γίνει και -κατά την εντύπωσή μου- το σημαντικότερο που έχει αλλάξει από την προεκλογική περίοδο της ευρωκάλπης είναι ότι οι πολίτες δείχνουν να έχουν μεταστραφεί σε μια απροσδόκητη και ανατρεπτική ωρίμανση της στάσης τους έναντι της αφελούς υποδοχής από μέρους τους της καταιγίδας των fake news, τα οποία τα 3 τελευταία χρόνια επικαθόρισαν απολύτως την πληροφόρηση στην οποία μαζικά υποτάσσονταν. Δεν ξέρω αν πρόκειται για μια αιφνίδια και ταχύρρυθμη συνειδητοποίηση των συνεπειών επικυριαρχίας ενός πολιτικού σκηνικού διακομματικής αναμέτρησης επί ψευδών, δεν το πιθανολογώ αυτό, μάλιστα, αφού τέτοιο ζήτημα αφορά σε πολιτισμικά και ποιοτικά χαρακτηριστικά του δημόσιου λόγου και θα χρειαζόταν πολύ περισσότερος καιρός γι’ αυτά. Όμως, η αισθητή  αποστασιοποίηση από τις πρακτικές διαξιφισμών  μηδενικού πολιτικού σημαίνοντος αληθείας, που θριάμβευαν μέχρι πριν 15 μέρες, είναι ορατή, ακόμη κι αν αυτό θα μπορούσε να αποδιδόταν σε μερική απόσυρση των μεγάλων παραγωγών fake news, που έχουν καθησυχαστεί από το σημαντικό πλεονέκτημα που έχει εξασφαλίσει η Ν.Δ.. Άλλωστε, τα ίδια μέσα-παραγωγοί της καταιγίδας των fake news, έχουν κάθε δυνατότητα να επανενεργοποιήσουν σε «χρόνο μηδέν» το ίδιο φαινόμενο, αν αυτό κρίνουν ότι ευνοεί τις επιδιώξεις τους.

Το δεύτερο που έχει πετύχει ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. είναι να ανοίξει πιο ουσιαστικά την προγραμματική ατζέντα της προεκλογικής περιόδου, ανεξαρτήτως του κατά πόσον αυτό θα μπορούσε να συμπαρασύρει ως τις κάλπες σε ευρύτερο προγραμματικό διάλογο το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων -πράγμα αμφίβολο.

Σ’ αυτές τις συνθήκες νομίζω πως έχει ενδιαφέρον να ξαναδούμε τον ρόλο των πέραν του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. παραγόντων του δημοσίου βίου, που πριν τις ευρωεκλογές και σε ανύποπτο χρόνο, πρωτοποριακά και σε πείσμα του έκδηλου αντι-ΣΥΡΙΖΑ κλίματος (που αποτυπώθηκε εύγλωττα και στις ευρωεκλογές) τάχθηκαν υπέρ της συγκρότησης μιας συμμαχίας δημοκρατικών, προοδευτικών και αριστερών δυνάμεων περί τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α., ως όρου για την αποτροπή συντηρητικών εξελίξεων σε βάρος των πολιτών και της χώρας.

Σήμερα, η πρόσκληση που ανέλαβε την πρωτοβουλία η «Γέφυρα» εδώ και καιρό να απευθύνει προς τους δημοκράτες και αριστερούς πολίτες για πύκνωση των γραμμών της προοδευτικής πανστρατιάς, αποδεικνύεται πιο επίκαιρη παρά ποτέ!

Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών αποκάλυψε απολύτως ότι η πολιτική του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. της περιόδου 2015-2018 (έξοδος από το μνημόνιο) έχει ολοκληρώσει τον κύκλο της, ως απόρροια του ειδικού περιβάλλοντος προϊούσας και μακρόσυρτης πτωχευτικής διεργασίας της ελληνικής οικονομίας από το 2010 αλλά και της χρεοκοπίας της φιλοσοφίας συγκρότησης αλλά και των ίδιων των δομών του κράτους στην Ελλάδα. Με την έξοδο από τη μνημονιακή δεσποτεία τον Αύγουστο του 2018, ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. λες και εξ ιδίων αυτοπροσδιορίστηκε ως η πολιτική παράταξη «μίας χρήσεως» και ενός «ειδικού σκοπού», εκείνου της απεμπλοκής από τη μνημονιακή εξάρτηση, και εφ’ όσον ο σκοπός επετεύχθη, ο λόγος ύπαρξής της εξέλιπε. Αλλά, φυσικά, στην πολιτική δεν είναι έτσι τα πράγματα, ούτε και ποτέ φαίνεται να έχει ένα κόμμα -ακόμη και τα πιο επιτυχημένα- πλήρη αίσθηση των δεδομένων  που αφορούν στον εαυτό του καθώς και του ρόλου που του επιφυλάσσουν οι εξελίξεις, όπως άλλωστε τόσο χαρακτηριστικά αναδύεται από το φαινόμενο διάλυσης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης.

Εμείς στη «Γέφυρα» από την αρχή και με τον πλέον σαφή τρόπο διακηρύξαμε την άποψή μας ότι η υπόθεση συγκρότησης της δημοκρατικής και προοδευτικής πανστρατιάς, είναι δρόμος αντοχής και όχι κούρσα ταχύτητας. Διευκρινίσαμε ότι η προαγωγή αυτού του σημαντικού για την Ελλάδα του 21ου αιώνα σκοπού, δηλαδή η δημιουργία μιας ολωσδιόλου νέας παράταξης εκπροσώπησης των προοδευτικών και αριστερών πολιτών, δεν μπορεί να είναι άθροισμα προεκλογικών τακτικισμών. Αντίθετα, μόνον η διαλεκτική συνάρθρωση πολιτικών και κοινωνικών  υποκειμένων που συγκλίνουν σε κοινές αντιλήψεις σχετικά με την οικονομία, τον ρόλο του κράτους και τον συλλογικό πολιτισμό, μπορεί να αποβεί τελεσφόρος, ως η αριστερά του μέλλοντος των τεχνολογιών και της μαζικής επικοινωνίας πλανητικής εμβέλειας, που θα ανα-νοηματοδοτήσει το αιώνιο αίτημα για δίκαιη κοινωνία. Προφανώς, λοιπόν, πρόκειται για μακρά διεργασία, που υπερβαίνει τους ρέοντες εκλογικούς κύκλους και τις επιταγές τους.

Ωστόσο, την ίδια ώρα η εμμονή και η επιμονή μας ότι το μεγάλο αυτό σχέδιο περιστρέφεται γύρω από τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α., δεν είναι παρά ανταπόκριση στο θεμελιώδες ρεαλιστικό δεδομένο του πολιτικού χώρου που μας ενδιαφέρει και μας συνέχει, του χώρου της δημοκρατικής αριστεράς, για τον οποίο δεν θα μπορούσαμε να προσποιηθούμε ότι «δεν βλέπουμε τον ελέφαντα μέσα στο δωμάτιο».

Με τις εκλογές της 7ης Ιουλίου οι στόχοι αυτοί της Γέφυρας επιβεβαιώνονται, εμπεδώνονται και αποκτούν, νομίζω, πρόσθετη σημασία. Η αντιπαράθεσή μας με τον στρατηγικό πολιτικό μας αντίπαλο, τη συντηρητική παράταξη, ιδίως υπό την πρόσθετη συνθήκη του αυξημένου λόγου που έχει στην ταυτοτική καταγραφή της η ελληνική ακροδεξιά, ορίζει με σαφήνεια τον σκοπό μας: Να αποτραπεί στρατηγικά η επιστροφή στα πράγματα προσώπων, συμφερόντων και μηχανισμών, που προκάλεσαν τον θλιβερό κύκλο 2010-2014. Και να ανοίξει ουσιαστικά ο διάλογος για την Ελλάδα της επόμενης φάσης, στον οποίο, όπως ήδη είπα, φιλοδοξία μας είναι να αφήσει το αποτύπωμά της η δική μας πολιτική οπτική των πραγμάτων και όχι των αντιπάλων μας, δηλαδή της συντηρητικής παράταξης.

Σ’ αυτόν τον σκοπό θα δώσουμε όλες τις δυνάμεις μας!