Κυβέρνηση 7 ημερών-Παιδεία: Άγνοια, ιδεοληψία ή καθαρή ανικανότητα;

Γράφει ο Χρήστος Οικονόμου

Όταν μετά την αντικατάσταση μιας κυβέρνησης μετά από εκλογές η παιδεία γίνεται πρώτο πολιτικό θέμα, ήδη αθροίζεται ένα σοβαρό ντισαβαντάζ για την (όποια)  νέα κυβέρνηση. Αντιπαρερχόμενος, προσώρας, όλα τα άλλα γραφικά και κωμικοτραγικά που συγκροτούν τα κυβερνητικά πεπραγμένα μιας εβδομάδας, θα σταθώ πρώτα σ’ αυτό: H παιδεία δεν μπορεί να γίνεται το συμβολικό και πρακτικό εκείνο πολιτικό «λάφυρο» που ως σημαία πολιτικών σκοπών επιστρατεύτηκε για να δείξει πώς θα πορευτεί η νέα εξουσία. Αν το κάνεις στην αρχή της διακυβέρνησής σου, τίποτε άλλο δεν συμβολίζεις από την ιδεοληπτική κατανόηση του ιερότερου πεδίου διαχείρισης των δημόσιων υποθέσεων: Τη μόρφωση των νέων!

…Αλλά τί ζητάω τώρα;… Εδώ η υπουργός Παιδείας και ολόκληρη η παράταξή της αδυνατούν να κατανοήσουν, χρόνια τώρα, τον συμβολικό χαρακτήρα του πανεπιστημιακού ασύλου στην Ελλάδα, η παραβίαση του οποίου άλλωστε για διάφορες εγκληματικές δραστηριότητες, όπως συμβαίνει σε πολλές περιπτώσεις, δεν χρειάζεται καμιά τυπική η νομοθετική ρύθμιση για να αποκατασταθεί, αφού η πανεπιστημιακή κοινότητα διαθέτει κάθε δικαίωμα πρόσκλησης στις αστυνομικές αρχές, όταν διαπιστώνεται οιαδήποτε παράνομη ενέργεια.

Τί απομένει; Απομένει το πολιτικό μήνυμα που θέλει να στείλει η κατά τα άλλα αξιοπρεπής υπουργός: Μήνυμα αυταρχισμού, κυρίως προς τους νέους, αλλά και προς την υπόλοιπη κοινωνία. Όταν, όμως, όπως είπα, διαλέγεις την παιδεία και τη εκπαιδευόμενη νεολαία για να στείλεις τα πολιτικά μηνύματά σου, ήδη ελέγχεσαι σοβαρά ως κυβέρνηση για τις πολιτικές προθέσεις σου. Πολύ περισσότερο αν στους νέους, όπου συσσωρεύεται η πλέον αγαθή προαίρεση της έννοιας της ελευθερίας, στέλνεις ως πολιτική εξουσία μήνυμα αυταρχισμού, όπως εξήγησα!

Δεν ξέρω αν προσήκει στην ταυτότητα του νεο-μητσοτακισμού αυτή η επιφανειακή και επικίνδυνη στάση. Αν τυχόν, όπως  μου φαίνεται πιθανό, προκειμένου να «περάσει» το πολιτικότατο μήνυμα αυταρχισμού τα πανεπιστήμια εμπλακούν στη δίνη της τρέχουσας πολιτικής αντιπαράθεσης, θα ευθύνονται οι άμυαλοι νέοι; Διερωτώμαι  αν υφίσταται δημοκρατική προσέγγιση στις υποθέσεις της παιδείας, που θα ανεχόταν τέτοιες πρακτικές. Εκτός αν δεν είναι δημοκρατική, οπότε…

Κάτι ακόμη! Καμιά βδομάδα πριν τις εκλογές, βρέθηκα στο σχολειό του γιου μου για την εγγραφή του. Εκείνη την ημέρα, οι καθηγητές παρελάμβαναν τα βιβλία. Μάλιστα, το συζητήσαμε με τους καθηγητές, προς τους οποίους εξέφρασα τον εντυπωσιασμό μου για το γεγονός αυτό! Η νέα υπουργός Παιδείας, κατόπιν σύσκεψης με τον πρωθυπουργό, μάλιστα, πριν λίγες μέρες ανακοίνωσε ότι μεριμνά για την αποστολή των βιβλίων στα σχολεία. Αν δεν της έστησαν παγίδα, το πράγμα αρχίζει και προσλαμβάνει χαρακτήρα κωμωδίας με δραματικές συνέπειες: Η παιδεία δεν είναι πλάκα! Όταν εκλείπει η στοιχειώδης σοβαρότητα κατά την πολιτική ενασχόληση μαζί της, τότε το πράγμα γίνεται πολιτικός κόλαφος.

Καθώς συνέβαιναν όλ’ αυτά, η υπουργός Παιδείας βρήκε επίσης τον χρόνο να μας ενημερώσει ότι δεν δεσμεύεται για τις ήδη εγκεκριμένες προσλήψεις στον τομέα της εκπαίδευσης. Δεν είναι σοβαρό αυτό για έναν υπουργό Παιδείας (για την ακρίβεια είναι καθαρή γελοιότητα), ο οποίος την ώρα που το ανακοινώνει δεν αισθάνεται καμιά υποχρέωση να εξηγήσει στους πολίτες τους λόγους αυτής της απόφασής του και -κυρίως- τις συνέπειές της! Θα υπάρξουν δυσλειτουργίες από την απόφαση αυτή στα σχολεία, και αν ναι, πώς θα τις αντιμετωπίσει η υπουργός; Απάντηση: Η σιγή της εγκληματικής ανεπάρκειας!

Άφησα τελευταίο το θέμα της Νομικής Σχολής στην Πάτρα! Από τις απόψεις και τα στοιχεία που εκτέθηκαν δημοσίως σχετικά με το θέμα αυτό, τα ερωτήματα που αναφύονται είναι πολλά και μένουν αναπάντητα. Φυσικά, σοβαρές απαντήσεις δεν μπορούν να είναι σχολιάκια που αλιεύονται στα sm. H υπουργός οφείλει απαντήσεις και ακόμη και η αντίδραση των βουλευτών του κόμματός της βοούν αυτήν την  ανάγκη!

Όμως, εν κατακλείδι, κουβεντιάζουμε για μόλις μία εβδομάδα θητεία της κυρίας υπουργού! Και πρόκειται για μια υπουργό που θεωρείται σοβαρή και μετρημένη, σε σύγκριση με πολλές άλλες περιπτώσεις μελών του υπουργικού συμβουλίου.

Μπορεί κάποιος να μην ανησυχεί σοβαρά για την παρούσα κυβέρνηση;