Ημερολόγιο ασημάντων 157: Η Μπέμπα ψάχνει για δουλειά / κι οι δολοφόνοι έξω

28.7.19  Κυριακή, όλη  μέρα μέσα, μπροστά στο κομπιούτερ, με ζέστη πάνω από 40 β. Αναρρωνύω σταθερά με πατάτες βραστές και αέρα κοπανιστό.

-Από την πρώτη σελίδα, μέχρι την τελευταία του Ημερολογίου η μεγάλη  Μπέμπα θα ψάχνει για δουλειά, με στρογγυλά μάτια κούκλας, θα βρίσκει μερικές του ποδαριού,  αλλά δεν θα μπορεί να καλύψει τις στοιχειώδεις ανάγκες με δυο παιδιά στο σπίτι. Οι εργοδότες είναι μικρά ψαράκια   που προσπαθούν να βγάλουν από τη μύγα ξύγκι, είναι παραγωγοί, πουλάνε τυριά και μέλι ή μεταξωτά φύκια  σε Εκθέσεις και σε πανηγύρια,  δεν πληρώνουν σωστά, είναι για τα πανηγύρια οι πιο πολλοί,  κάποτε εξαφανίζονται, αφήνοντάς την στα κρύα του λουτρού απλήρωτη. Επειδή η Μπέμπα είναι νοστιμούλα  τα γνωστά : τη γουστάρουν τα αφεντικά είναι και εργατική κι ο μεγαλύτερος σε ηλικία  τα γνωστά: προσπάθησε να επωφεληθεί. Πιο επιθετικός ήταν ένα νεαρός γιατρός που ζητούσε γραμματέα  εννιά με μία και για να την εντυπωσιάσει της είπε ότι είναι ο Ιππότης του Λευκού και του Μέλανος Αετού κι αυτή δεν κατάλαβε παρά μόνο μόλις της άγγιξε το στήθος.

Όσο ψάχνει κάτι καλύτερο, τόσο  την περιεργάζονται και δεν της αρέσει να μιλάει γι αυτό πόσο δυσκολεύεται.  Κάποιος της ζήτησε να τη φωτογραφίσει κι ένας άλλος να πάνε στο Αστεροσκοπείο να δούνε τα άστρα. Δουλειά χειρωνακτική, με ανταμοιβή λογική, γιοκ. Σιγά σιγα πολιτικοποιείται καθώς ψάχνεται στις εργατικές εστίες και στις οργανώσεις. Έχει αποφασίσει να ψηφίζει αριστερά. Όχι παραδοσιακή,  κάτι πιο καλό, θα της πούνε στις συλλογικότητες,  στο κοινωνικό στέκι  που πηγαίνει και μαθαίνει ξένες γλώσσες.  Θα ψηφίσει αντιεξουσιαστές, κάτι φεμινιστικό. Κατεβαίνουν όμως οι αντιεξουσιαστές  στις εκλογές και  όσοι αγαπάνε τις γυναίκες και τα σπαρτά;  Όχι, της λένε. Στις εκλογές κατεβαίνουν μόνο εξουσιαστές και σταλινικοί, ο νεκροφιλικός ναρκισσισμός και ουχί η επανάσταση. Ε μα τότε;

29.7.19  Δευτέρα,  μπάνιο προσεκτικά αρ. 21 στη Βάρκιζα. Mετασεισμοί,  μεταγαστρεντερίτιδες, μεταλλάξεις φύλων και φίλων, τροποποιήσεις πολιτικών προσώπων Για να δούμε, θα επιστρέψουμε καμιά φορά στην κανονικότητα;

-Εξω κι ο Κόρκονέας o δολοφόνος του 15χρουνου Γρηγορόπουλου. Σωστά. Να μη σαπίσει κανένας στη φυλακή. Μόνο ένας κατάδικος ζόμπι: ο τυφλός και σακατεμένος τρομοκράτης Σάββας Ξηρός. Επειδή το θέλει η ελληνική κοινωνία και η οικογένεια Μητσοτάκη. Έτσι είναι η νέα μας δημοκρατία: εκδικητική. Ακόμη κι ο Παπαδόπουλος έδωσε χάρη σ’ εκείνον που αποπειράθηκε να τον σκοτώσει.

«Όταν έχω να κρίνω ανάμεσα σ’ ένα παιδί 15 χρόνων, που πετάει μολότοφ, κι έναν τριαντάρη εκπαιδευμένο αστυνομικό, που κρατάει πιστόλι, εγώ είμαι με το μέρος του παιδιού και όχι του αστυνομικού. Εκτιμώ βαθύτατα ένα παιδί που εξεγείρεται και βγαίνει στους δρόμους για να διαμαρτυρηθεί, έστω κι αν υπερβάλλει, έστω και αν κρατάει μολότοφ. Και δεν εκτιμώ καθόλου έναν αστυνομικό που το πυροβολεί. Ό,τι και αν έχει γίνει, όπως και αν έχουν τα πράγματα, θεωρώ τραγικό λάθος την αθώωση του αστυνομικού. Και πολύ κακό μήνυμα, που στέλνουμε στα νέα αυτά παιδιά, το υγιέστερο κομμάτι της κοινωνίας μας, που δεν έχει ακόμη διαφθαρεί, όπως εμείς». To 1990 o Mάνος Χατζιδάκις για τη δολοφονία του 15χρονου Μιχάλη Καλτεζά από τον αστυνομικό Αθ. Μελίστα στη επέτειο του Πολυτεχνείου το 1985. (Πηγή: www.lifo.gr)