Ημερολόγιο ασημάντων 158-159: Κάτι πάτησα και μούρχονται ασυδοσίες

Αύγουστος

1.8.19  Είμαι ένας ευαίσθητος καλλιτέχνης. Κανείς δεν με καταλαβαίνει γιατί είμαι πολύ βαθυστόχαστος. Στο έργο μου κάνω αναφορές σε βιβλία που δεν έχει διαβάσει κανείς, σε μουσική που δεν έχει ακούσει κανείς και σε τέχνη που δεν έχει δει κανείς.  Δεν μπορώ να κάνω αλλιώς επειδή είμαι πολύ πιο έξυπνος και καλλιεργημένος από όλους όσους με περιστοιχίζουν. Μένω στο σπίτι διαβάζω βιβλία που προσβάλλουν τη νοημοσύνη μου και δουλεύω πάνω στο έργο μου το  οποίο δεν καταλαβαίνει κανείς. Είμαι ευαίσθητος. 

John SHall  “Ευαίσθητος Καλλιτέχνης” σε μετάφραση πάντα JazraKhhalled  στο περιοδικό Τεφλόν αρ. τευχ. 11. Στο προηγούμενο σημείωμα μετά το ποίημα «Ο Χριστός ήταν και πολύ γαμάτος» υποσχεθήκαμε να παρουσιάσουμε  περισσότερη ποίηση   John SHallαλλά δεν ξέρω αν είσαστε ψυχολογικά προετοιμασμένοι για κάτι πιο ροκ. Έπεται συνέχεια πάντως. Ζεσταινόμαστε. (Με την έννοια  της προθέρμανσης κι όχι του Αυγούστου).

2.8.19 Παρασκευή. Παγκόσμια Ημέρα για τη γενοκτονία των Ρομά. Πάλι καλά που τους υπολογίζουμε έστω και σαν θύματα. Ήλθε αργά το βράδυ ο υιός Αντώνης από το Σύδνεϋ.

Ίσως τον δω την Kυριακή στη Βάρκιζα που έγινε η συνθηκολόγηση και ο ΕΛΑΣ παρέδωσε τα όπλα. Το πρωί κολυμπήσαμε  με την Μπέμπα στο Σούνιο  μόλις ανέτειλε ο ήλιος.

-2 Αυγούστου 338 π.Χ η Μάχη της Χαιρώνειας. Πώς μπορεί να είμαστε σίγουροι για την ημερομηνία που στην ουσία διέλυσε την ηγεμονία της αρχαίας Αθήνας.  Στο πεδίον της μάχης ο Φίλιππος ο Β’ ο Μακεδών νικά τις ενωμένες δυνάμεις Αθηναίων και Θηβαίων και καθίσταται κυρίαρχος  του τότε ελλαδικού χώρου. 

-Βασανίζομαι να καθαρίσω ένα μήλο.  Το δεξί χέρι δεν τραβάει κι είμαι δεξιόχειρας, είμαστε δεξιοί.

H γιατρός κα Αμακίδη, όπως πολλοί γιατροί που συνεργάζονται με εταιρείες, προτείνει  την  κρέμα Artrovex η οποία «κατασκευάζεται από τα μοναδικά κέρατα του ελαφιού maral» και θεραπεύει τις αρθρώσεις μια και καλή. Να την πάρουμε κι ό,τι βρέξ ας κατεβάσει. Τουλάχιστον αυτοί συνεργάζονται νόμιμα με τις εταιρείες, ο άλλος που είναι στο ΙΚΑ και σε στέλνει να πάρεις  συγκεκριμένη άχρηστη αλοιφή, από συγκεκριμένο άχρηστο φαρμακείο, για να λάβει τη μιζούλα του,  πόσο πιο κακομοίρης μπορεί να είναι  πια, ο κρατικός μας ιατρός!

3.8.19  Για μπάνιο αρ.24,  πάντα στη Βάρκιζα. Στο μετρό δεκάδες επαίτες  προσπαθούν να διασταυρώσουν βλέμμα με κάποιον περαστικό, πιθανό φιλάνθρωπο.

Κάθισα στο παγκάκι,  στην πλατφόρμα του μετρό Αττικής, δίπλα σε ένα τύπο που έπαιζε εκνευριστικά δυνατά το κομπολόι. Ήταν η μόνη θέση, δεν είχα άλλη επιλογή, και ξέροντας καλά ότι δεν μπορώ να συγκεντρωθώ στο αστυνομικό μου μυθιστόρημα, εν τούτοις  έκατσα.

-Έχεις ένα ευρώ; μου λέει.

-Δεν έχω, μήπως έχεις να μου δώσεις εσύ;  

Μόλις φτάνω στην παραλία πέφτω στο νερό σαν να πέφτω  στην άβυσσο. Βγαίνω και μία κυρία τόπλες με  στήθος la vache qui rit έχει ξαπλώσει δίπλα στην πετσέτα μου ανάμεσα σε παιδιά και ηλικιωμένους.

Everything in the world is about sex except sex. Sex is about power. Oscar o Wilde

Διαβάζω την εφημερίδα μου αγνοώντας την ευτραφή  επιδειξιμανία που καπνίζει ηλεκτρονικά βλέποντας την παραλία ως τεκέ.

-Μια παλιόφατσα επελέγη για διοικητής της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών. Δεν ξέρει γράμματα, λέει η αντιπολίτευση. Μα γι αυτό τον  επιλέξανε. 

4.8.19   Κυριακή με καύσωνα. Είδα υιό Αντώνη στη Βάρκιζα, κολυμπήσαμε, μπάνιο αρ.25, φάγαμε στα Ψαράκια. “Δεν μιλάω για την οικογένεια Τζουμάκα είμαι σε διακοπές”, λέει ο Αντώνης.  Οκέι.

Περίμενα το γκαρσόνι για ρέστα από πενηντάρικο “πάμε να φύγουμε”, μου λέει. ‘Κάτσε ρε Αντώνη, πέντε ευρώ μπουρμπουάρ είναι, περισσότερο από 10%”. “Στην Αμερική είναι 18%, πάμε να φύγουμε, μας ξέρουν, είναι εντάξει”, λέει.

Πώς μας ξέρουν ρε γαμώτο; εμένα δεν με ξέρουν καθόλου, μια φορά κάθε δυο χρόνια τρώμε με το γιο μου στα Ψαράκια, στο κάτω κάτω εγώ θα γίνω ρεζίλι αν δώσω μικρό μπουρμπουάρ, είναι γνωστό οι μπαμπάδες είναι τσιγκούνηδες. Πάντως καμαρώνω για το γιο μου που είναι γαλαντόμος, κι εξόχως  γενναιόδωρος.

-Σαν σήμερα γεννήθηκε (1934) ο Γιώργος Ζωγράφος «Τζεμιλέέεεεε ταξιδεμένη φευγάτη μακρινή, αγάπη που σε ξέρω όσο με ξέρεις». Αυτός ήταν ο φιλολογικότερος και ο πιο αισθαντικός εκφραστής του νέου κύματος κι όχι ο Διονύσης Σαββόπουλος.

Ο Σαββόπουλος  ήταν περισσότερο πολιτικός, πιο επιδραστικός (εποχή Βιετνάμ γαρ) και παρέμεινε πολιτικός, περνώντας βέβαια σιγά σιγά από την μεριά της συντήρησης και τα καλά της, όπου χάνοντας κάθε ίχνος επαναστατικότητας κατάντησε θλιβερά δασκαλίστικος. Είναι το χαρακτηριστικότερο δείγμα πολιτικής μετάλλαξης ποιοτικού καλλιτέχνη, ίσως επειδή ο πυρήνας του ήταν εντελώς μικροαστικός. Αυτά είναι λίγο πολύ γνωστά. Άλλα  ήθελα να γράψω   και δεν έγραψα τίποτα για τον υπέροχα μελαγχολικό Γιώργο Ζωγράφο.  Μας πληγώνει ακόμη ο κ. Σαββόπουλος.

-Σαν σήμερα εν έτει 1960 με πρωτοβουλία του Έλληνα πρέσβη στην πρεσβεία μας στο Παρίσι απαλείφτηκε η ερμηνεία από το γαλλικό λεξικό της λέξης γκρέκο ως κλέφτης, απατεώνας κλπ. Κακώς, τους απατεώνες τους εκτιμάνε πολύ στη σύγχρονη  δημοκρατία και τους προστατεύουν με αυστηρούς νόμους.  

-Τέσσερις Αυγούστου του 36, αποφράδα ημέρα: δικτατορία Μεταξά και γερά θεμέλια για έναν ατέλειωτο εμφύλιο.

-Η Ελένη Τσουτσούνη κόβει ανάσες ολόγυμνη, έρχεται μήνυμα στο τηλέφωνο. Ο Αντώνης γελάει, «Κάτι έχω πατήσει και μούρχονται ασυδοσίες», λέω.

5.8.19 Δευτέρα μπάνιο αρ. 26. Δεν έχουμε κάνει και πολλά μπάνια φέτος. Η μητέρα πριν πεθάνει ζητούσε να κάνει πράγματα που δεν έπρεπε να κάνει.

Έκανε άτσαλη βουτιά το Χρηματιστήριο και δεν μου άρεσε που πνίγηκε σε ρηχά νερά. Είναι που θα φτιάχνανε το Ελληνικό στο πιτς φυτίλι  ! Η μετοχή του μεγαλο-επενδυτή Λάτση έχασε 10% μέσα σε τρεις μέρες.

 Άφησα ανοιχτό το αιρκοντίσιον για πρώτη φορά όλο το  βράδυ και νάτα  μας, πάλι κρυολογήματα. Πάνω που έλεγα να κάνω καμιά εξόρμηση  σε κανα  ωραίο ξερονήσι προτού γίνει πεδίον (τουρκικής) βολής ή καμιά χωματερή με ανεμογεννήτριες.

Θα δω το απόγευμα τη Νάνσυ Aνδριοπούλου  που δουλέψαμε μαζί στο Γρφ. Τύπου του Προξενείου του Σύδνεϋ. Είναι μία ευχαρίστηση να βλέπεις ανθρώπους που εκτιμάς.

Συνάντηση μες το λιοπύρι στις 4 το απόγευμα με τη Νάνσυ. Είναι αποσπασμένη  στο Γρφ. Τύπου του Λονδίνου τώρα. Μιλήσαμε για brexit, για τις ανώμαλες καιρικές συνθήκες, για τα παιδιά μας που μας αμφισβητούν,  για τις φιλίες που χάνονται, για την εσωτερική μοναξιά και την αίσθηση του ανικανοποίητου.