Ο Παντσαβόλτα τώρα δικαιώνεται

Γράφει ο Χρήστος Οικονόμου

Ακούγοντας τον νεο-εκλεγμένο πρωθυπουργό στη Θεσσαλονίκη, ανακλήθηκε στη μνήμη μου η καθαρά μαφιόζικου αμπαλάζ μορφή του γηραιού Ιταλού επιχειρηματία, που στις αρχές της δεκαετίας του ‘90 κυριάρχησε για πολύ χρόνο στη δημόσια ζωή μας.

Τότε ήταν το ξεπούλημα μέσω ιδιωτικοποίησης μιας κερδοφόρας επιχείρησης, της ΑΓΕΤ Ηρακλής, μίας από τις μεγαλύτερες ελληνικές βιομηχανίες και με ισχυρή θέση στην παγκόσμια αγορά τσιμέντου. Πωλητής το ελληνικό δημόσιο, εκπροσωπούμενο από τον τότε Έλληνα πρωθυπουργό, και αγοραστής ο ιταλικός όμιλος Caltsestrutsi, υπό τον 75χρονο τότε Λορέντζο Παντσαβόλτα, περί ου ο λόγος ανωτέρω.

Σήμερα είναι τα 50 εκατ. ευρώ για επενδύσεις ανά επιχείρηση-φαρμακοβιομηχανία, τα οποία ο σημερινός Έλληνας πρωθυπουργός προσφέρει προς συμψηφισμό με οφειλές στο δημόσιο και clawback.

Τότε, το απίστευτο επιχείρημα για την πώληση της μεγάλης και κερδοφόρας ελληνικής τσιμεντοβιομηχανίας ήταν ότι …αν δεν πωληθεί θα γίνει ζημιογόνος. Το ανέφερε ο τότε αρμόδιος υπουργός (Στέφανος Μάνος) του τότε πρωθυπουργού, που έχει δηλώσει: «…στην ΑΓΕΤ είδα τα δεδομένα, τα εκτίμησα και εν μια νυκτί έλαβα την απόφαση για την ιδιωτικοποίησή της. Τόσο απλά…»

Σήμερα (και για να μη μένουν και αδιευκρίνιστα σημεία, όπως και τότε, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, όταν ο τότε πρωθυπουργός ελάμβανε αποφάσεις που αφορούσαν σε συγκεκριμένη εταιρεία) ο σημερινός πρωθυπουργός είπε και ένα εταιρικό ονοματεπώνυμο: «Καλωσορίζω τις επενδύσεις στον κλάδο του φαρμάκου: Η πρώτη, της πολυεθνικής Pfizer…». (Για να ξέρουμε όλοι οι Έλληνες ποια εταιρεία δεν θα πληρώσει οφειλές της στο ελληνικό δημόσιο και για clawback, για όσα θα δαπανήσει η ίδια εταιρεία για την επένδυσή της και μέχρι του ποσού των 50 εκατ. ευρώ).

Τότε ήταν, δηλαδή στις αρχές της δεκαετίας του ΄90, που ο τότε Έλληνας πρωθυπουργός ισχυριζόταν ότι η επιλογή της ιταλικής Caltsestrutsi έγινε με στόχο η ελληνική τσιμεντοβιομηχανία να μην καταλήξει στους βασικούς ανταγωνιστές της, που τότε ήταν η γαλλική Lafarge και ισχυρές βιομηχανίες από τη Βόρεια Αμερική.

Σήμερα είναι τα έσοδα που θα διαφύγουν για το ελληνικό δημόσιο και την δημόσια πολιτική φαρμάκου, για τα οποία ο σημερινός πρωθυπουργός δεν σκέφτηκε να πει τίποτα για το από πού και πώς θα υποκατασταθούν οι απώλειες, με το αναπόφευκτο πρακτικό αποτέλεσμα να είναι ότι θα επιβαρυνθεί το δημόσιο -δηλαδή, όλοι μας- και οι ασφαλισμένοι πολίτες.

Τότε ήταν, που αντί να σωθεί η ελληνική τσιμεντοβιομηχανία, σε λίγο καιρό ο αγοραστής της, δηλαδή η ιταλική Caltsestrutsi υπό τον Παντσαβόλτα, κατέρρευσε οικονομικά και έβαλε πωλητήριο στην ΑΓΕΤ-Ηρακλής, η οποία εξαγοράστηκε από την κοινοπραξία Blue Circle, η οποία λίγο αργότερα πουλήθηκε στη γαλλική Lafarge. Τεράστια επιτυχία: Να καταλήγει ένας ελληνικός οικονομικός θησαυρός στα χέρια των ανταγωνιστών του, που η πώλησή του διακήρυττε ότι θα απέτρεπε!

Σήμερα είναι που αντί να τεθεί η χρηματοδότηση της δημόσιας Υγείας και της δημόσιας πολιτικής φαρμάκου σε προτεραιότητα για την εξασφάλιση των καταταλαιπωρημένων από την κρίση Ελλήνων, οι ίδιοι αυτοί καταταλαιπωρημένοι Έλληνες χρηματοδοτούν τις επενδύσεις πολυεθνικής φαρμακοβιομηχανίας. Συμπτωματικά, μιας εταιρείας που συνεργάζεται για συμπαραγωγές με τη …Novartis.

(Για «το γαμώτο» της υπόθεσης να λεχθεί ότι τα 50 εκατ. ανά φαρμακοβιομηχανία ισοδυναμούν με πίστωση 1.000 ευρώ για υγειονομική και ασφαλιστική κάλυψη σε 50.000 ελληνικές οικογένειες που το έχουν ανάγκη. Και αυτό για μία μόνο φαρμακοβιομηχανία!) Δηλαδή, ξανά θύμα το δημόσιο και οι πολίτες.

Τότε ήταν, που καταγγέλθηκε ως ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας η πώληση της ΑΓΕΤ-Ηρακλής, με δημόσιες καταγγελίες κατά της τότε κυβέρνησης ότι είχε δώσει 1 δισ. δρχ. στην Morgan Stanley για να τρέξει ένα “στημένο” διαγωνισμό με νικητή τον Παντσαβόλτα της Caltsestrutsi.

Σήμερα είναι που δεν έχουν περάσει παρά μόνο λίγες ώρες από την αναγγελία του σημερινού πρωθυπουργού και φυσικά καταγγελίες δεν έχουν προλάβει να γίνουν. Αλλά η σχεδιασμένη φτωχοποίηση της δημόσιας Υγείας και της δημόσιας πολιτικής φαρμάκου, πάλι τα δημόσια ταμεία θα πλήξει. Μόνο ο επιχειρηματικός κλάδος άλλαξε, αφήσαμε την τσιμεντοβιομηχανία και πιάσαμε την Υγεία και το φάρμακο.

Τότε ήταν που μετά από καταγγελίες ο Λορέντζο Παντσαβόλτα κατηγορήθηκε ότι μοίραζε μίζες και αυτό μαζί με άλλες υποθέσεις έφτασαν μέχρι την παραπομπή σε Ειδικό Δικαστήριο. (Η διαδικασία διεκόπη την Πρωτοχρονιά του 1994 με προσωπική πολιτική απόφαση του μακαρίτη Ανδρέα Παπανδρέου, παρ’ ό,τι ο ίδιος μερικά χρόνια νωρίτερα είχε συρθεί στο Ειδικό Δικαστήριο με τη γνωστή σκευωρία από εκείνους που ο ίδιος αργότερα απάλλαξε από την ταλαιπωρία).

Σήμερα δεν ξέρω ποιά θα είναι η συνέχεια για τα 50 εκατ. σε κάθε φαρμακοβιομηχανία. Ξέρω, όμως, ότι στον χώρο του φαρμάκου ακόμη εκκρεμεί η εκκαθάριση του παραδεδεγμένου σκανδάλου Novartis, την ώρα που με μοναδική στα ελληνικά δικαστικά χρονικά ταχύτητα η κυβέρνηση του σημερινού πρωθυπουργού προχωρεί τις διαδικασίες για τη διερεύνηση των καταγγελιών ότι το παραδεγμένο μεγα-σκάνδαλο στον χώρο του φαρμάκου είναι …σκευωρία.

Τότε ήταν που ο τότε πρωθυπουργός με αποφάσεις της κυβέρνησής του και υπό τη στενή προσωπική εποπτεία του ιδιωτικοποιεί προς χάριν ιδιωτών επιχειρηματιών με ονοματεπώνυμο την Πειραϊκή-Πατραϊκή, τη κρατική Βιομηχανία Ζάχαρης, τα Ναυπηγεία Ελευσίνας, την Olympic Catering και άλλες και παράλληλα ξεκινά τη διαδικασία ιδιωτικοποίησης του ΟΤΕ, της ΔΕΗ και της Ολυμπιακής Αεροπορίας. (Για την ιστορία, από τις «επιτυχημένες» εκείνες ιδιωτικοποιήσεις διασώζονται ελάχιστες εταιρείες. Πειραϊκή-Πατραϊκή, κρατική Βιομηχανία Ζάχαρης, Ναυπηγεία Ελευσίνας, Olympic Catering, Ολυμπιακή Αεροπορία, είτε έχουν κλείσει είτε βρίσκονται πολύ κοντά στο κλείσιμο. Κι αφήνω τη ΔΕΗ, για άλλη συζήτηση…)

Σήμερα είναι που για πασίγνωστο επιχειρηματία με ονοματεπώνυμο περνάει στα βιαστικά η τροπολογία των 6 ουρανοξυστών στο Ελληνικό, που σίγουρα θα γίνει ονειρεμένη ακτή! Κι αυτό, σε συνδυασμό με την διακηρυττόμενη πρόθεση σήμερα να επιτραπεί η δόμηση του δημόσιου αιγιαλού, η οποία θα διαφυλάξει αναμφίβολα τον ονειρεμένο χαρακτήρα που ως σήμερα έχει το κάθε ελληνικό ακρογιάλι.

Τί συνδέει όλ’ αυτά του τότε με το σήμερα; Το επώνυμο του τότε με τον σημερινό πρωθυπουργό!

Είπα δόμηση του αιγιαλού και θυμήθηκα και κάτι άλλο!…

…Ακόμη και σήμερα σε ελληνικά ακρογιάλια συναντάς τσιμεντένια κουφάρια σε παραλίες, που η χούντα παραχώρησε σε ιδιώτες για να φέρει ανάπτυξη. (Το Νημποριό Καρύστου  και το Σαλάντι στην Αργολίδα είναι δύο παραδείγματα).

Τότε ήταν που η χούντα θα έχτιζε και τον περίφημο ουρανοξύστη της Αθήνας. Σε σχήμα κολώνας ιωνικού ρυθμού, παρακαλώ, όπως προέβλεπε το σχέδιο (Ευτυχώς δεν πρόλαβε, Παναγία μου!!!)

Σήμερα είναι που θα χτίσουμε 6 ουρανοξύστες. Αλλά τότε ήταν χούντα ενώ σήμερα έχουμε δημοκρατία…

(Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί οι χούντες παγκοσμίως, με την παλιότερη ή  τη σημερινή μορφή τους, αρέσκονται τόσο να κατασκευάζουν ουρανοξύστες…)