Ημερολόγιο ασημάντων 185-186: Κόκα κόλα και αίμα στο δρόμο/Περί Μπάμπη

18.9.19. Τετάρτη, Mπάνιο αρ.43. Έφυγε και κάπου αλλού μεταφέρθηκε εν μία νυκτί το φτηνό Υποδηματοποιείο απέναντί μου, συνυπάρξαμε δώδεκα χρόνια.  Φώτιζε τη βιτρίνα με τα γυαλιστερά τακούνια για τις ιερόδουλες της περιοχής και τα μαϊμού adidas κι αγοράσα μισή ντουζίνα από αυτά,  που σχεδόν ποτέ δεν φόρεσα.  Αθλητικά υποδήματα που σου ματώνανε  τα πόδια σε   άριστες τιμές. Τώρα άνοιξε «Έκθεση κουταβιών και πτηνών καλλωπισμός μικρών ζώων». Όλα χρειάζονται.

-Η μήτρα της Σάρα  είχε νεκρωθεί. Μετά τα αθλητικά, έπεσα σε κήρυγμα εκκλησιαστικό. Παναγία σώσε. Πωπω τι ρητορεία !

Πρέπει να αλλάξουμε καρδιά, πρέπει να αλλάξουμε μυαλό. Πρέπει να κάνουμε γνωστό στον Κύριο το πρόβλημα. Και τι θα κάνει ο Κύριος;  Θα ενεργήσει εν ειρήνη. Πρέπει να περιμένουμε.  Χρειάζεται πίστη. Ο κύριος πήγε στο Μωυσή και του είπε «θα αποκτήσεις παιδί». 100 χρονών άνθρωπος ο Μωϋσής και 90 η Σάρα. Γέλασε η Σάρα. «Τι γελάς Σάρα; ο Θεός μου μίλησε, ξέρει αυτός». Πέντε παιδιά απέκτησε ο Μωϋσής, 100 χρονών   (Γλυκειά μουσική στο ράδιο και τραγουδάκι καταλλήλως εναρμονισμένο «Έλα σ’Εκείνον, έλα σ’Εκείνον, Ο Xριστός θα σε παρηγορήσει. Σήμερα είναι ημέρα Σωτηρίας»).Ο.Κ. Φτάνει το λιβάνισμα κι ο θαυματουργός  πολλαπλασιασμός με θεϊκό Viagra, υπέργηρους σπόρους και νεκρωμένες ωοθήκες, πάμε αλλού.

Μετά τα “ωραία”, γελοία παραμυθάκια, που σημάδεψαν το ανθρώπινο είδος πάμε σε κλασική μουσική.  Αλλά Τι να καταλάβει ο Μπετόβεν από τις ιεροτελεστίες και τα τύμπανα των  Ζουλού. Wols.

-Και ξαφνικά ακούγεται ένα φρικιαστικό μπαμ  την ώρα που ανάβανε τα φώτα του Δήμου στην Αχαρνών και Δεριγνύ γωνία και, πάρτον κάτω έναν ντελιβερά με μηχανάκι, και μαύρα είναι όλα, η κόκα κόλα και τα αίματα στο δρόμο. Το καθεστώς εργασίας των ταχυδιανομέων  καλλιεργεί το έδαφος για τα εργατικά ατυχήματα. Η πλειοψηφία των ανθρώπων αυτών εργάζονται είτε μερικώς ασφαλισμένοι, είτε πλήρως ανασφάλιστοι, με δαγκωμένα επιδόματα, κυριακάτικη και νυχτερινή εργασία,  χωρίς  υπερωρίες.  Και ουσιαστικά  χωρίς ασφάλεια ζωής έτσι που κάνουν ταρζανιές για να προλάβουν το μεροκάματο του τρόμου. Η ελληνική Πολιτεία  φαίνεται ότι τους θεωρεί αναλώσιμους, αφού δεν κάνει καμία προσπάθεια να βελτιώσει το διάτρητο από παντού καθεστώς εργασίας. Έτσι βλέπουμε ένα νέο άνθρωπο άνευ  κράνους, χωρίς γάντια με κόκκαλο, χωρίς  παντελόνι και μπότες μηχανής, με σκισμένα ρούχα να σπαρταράει στην άσφαλτο. Κι η αθηναϊκή μου ζωή συνεχίζεται μπαίνω στην ξεκλείδωτη είσοδο και ξεκλειδώνω το ασανσέρ.

Η Αθήνα ανακηρύσσεται στις 18 Σεπτεμβρίου1834  πρωτεύουσα του ελληνικού  κράτους (με διάταγμα της αντιβασιλείας). Είμεθα πρωτευουσιάνοι μόλις 185 ετών. (Το τι είμαστε πριν ρωτήστε τους ιστορικούς κι όχι τον Άδωνι. Αυτός θα σας πει ότι είμαστε απογονοι των Κατακουζηνών των Παλαιολόγων και λοιπών λαμπρών Οίκων διασήμων Καλλυντικών)

19.9.19  Φουλ του εννιά αλλά όχι καρκινικό. Καρκινικό ήταν προ τριακονταετίας στις 19.9.91 που διαβαζόταν ανάποδα.

-Μπάνιο αρ. 44. Κι ύστερα πέντε αγόρια καθισμένα στο πεζούλι έξω από το κατάστημα του Προπό με τους  κουλοχέρηδες  Αχαρνών και Δεριγνύ γωνία,  ξένα αγόρια, δωδεκάχρονα, βλέπουν μάλλον τσόντα στα κινητά τους και χασκογελάνε. Δεν τα εκπλήσσει  τίποτα,  πουλάνε  παράνομα τσιγάρα, κλέβουν μικροπράγματα στα σουπερμάρκετ, αφαιρούν τους υαλοκαθαριστήρες των αυτοκινήτων και ενίοτε ξεκουράζουν στη βάρδια την όμορφη μουσουλμάνα ζητιάνα στην Αχαρνών ρίχνουν και καμιά ματιά στο Κατάστημα (δυ)Στοιχημάτων να δουν τι γίνεται μέσα. Όχι, δεν τα εκπλήσσει τίποτα όπως εμάς τότε παιδιά ο Γύρος του θανάτου, με τον μοτοσικλετιστή να μαρσάρει στο βαρέλι και το κλειστοφοβικό Τρένο Φάντασμα με τον παιδεραστή μέσα.

-Άνοιξε την κάνουλα με τις ανθρώπινες ψυχές ο  Ερντογάν και γέμισε πάλι ο κόσμος μετανάστες. Παρέλαση γίνεται κάτω από το σπίτι.  Αλλά  και μία διμοιρία αστυνομικών οδηγεί τώρα προς το Τμήμα  του Αγίου Παντελεήμονα μια ομάδα αλλοεθνών που ονειρεύθηκαν ζεστό τσάι και τζάκι στη Γερμανία και στη χιονισμένη Σκανδιναβία.  «Ετεροτοπίες των ψευδαισθήσεων», που λέει κι ο Φουκώ, δηλαδή τόποι και  υποκείμενα που  θέλουν να καταγγείλουν κάθε πραγματικό χώρο ως απατηλό, υπό μία έννοια ανεπαρκή, λαμβάνοντας οδηγίες και κινούμενες εικόνες στο τηλέφωνο από κάποιον ομιλητή  που βρίσκεται κάπου αλλού.

Είσαι ένας πολύ φτωχός ομιλητής είπε ο Βασιλιάς. Στο σημείο αυτό ένα ινδικό χοιρίδιο χειροκρότησε αλλά αμέσως οι δικαστικοί κλητήρες το κατέστειλαν (επειδή αυτή είναι μάλλον μία δύσκολη λέξη θα σας εξηγήσω πώς ακριβώς το έκαναν: Είχαν ένα μεγάλο σάκο από κανναβάτσο που έκλεινε από πάνω με σπάγκο. Το έστειλαν λοιπόν το ινδικό χοιρίδιο να παέι μέσα με το κεφάλι και μετά κάθισαν πάνω του) Λιούις Κάρολ. Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων.

-Μπ. Παπαδημητρίου (νεοφιλελεύθερος νε(ρ)οβουλευτής):  “Το νερό είναι, δυστυχώς, απαράδεκτα φθηνό και η σπατάλη του εξωφρενική” . Πάρτον και στο γάμο σου. Ασφαλώς η σπατάλη του νερού είναι απαράδεκτη, αλλά γιατί πρέπει η τιμή του να είναι ακριβή; Γιατί πρέπει να διψάει αυτός που σκέφτεται να αγοράσει ακόμη και μία φρατζόλα ψωμί;

George Orwell: Όποιος ελέγχει το παρόν, ελέγχει και το παρελθόν. Όποιος ελέγχει το παρελθόν, καθορίζει το μέλλον.

20.9.19 Παρασκευή. Συνάντηση στο  καφενείο του Παντελή με Δ. Φύσσα  λες και είμαστε αντιστασιακοί που είναι πάλι στην περιοχή, αύριο πηγαίνει  στη  Θεσσαλονίκη όπου παντρεύεται η κόρη του.  Δεν γνωρίζω το όνομά της. Μετά πάω στη  φαρμακοποιό που γνωρίζω το όνομά της, είναι η Λίτσα η ομοιοπαθητικός. Αυθαίρετη και θεαματική στο 30%  (!) αύξηση τιμών φαρμάκου πίεσης. Μου κάνει φωτοαντίγραφο, να το κάνω τι;

Kαι το φαινόμενο της Ανάφης ξαναχτυπά. Διάρροια φρικτή, νέα γαστρεντερίτιδα μέχρι τα μεσάνυχτα που ήπια Imodium. Πανικός και τηλέφωνα στη Νένη, στο Μιχάλη, στο Στέφανο. Βοήθεια από το κοινό. Επείγουσα άφιξη της Μπέμπας για συμπαράσταση και κατασκευή ρύζι λαπά. Δεν θα καθαρίσω Θεέ μου με τα βρωμοφαγητά, τα στομάχια μου και τ΄άντερά μου.

20-27 Σεπτεμβρίου παγκόσμια κινητοποίηση για το κλίμα. Σώστε τις νεροπηγές. Αφήστε τα ποτάμια να τρέχουν ελεύθερα. Πετρέλαιο κάρβουνο, υγραέριο κλιματικό χάος. Πώς να παρακολουθήσω χεσμένος τα επαναστατικά δρώμενα γαμώτο μου, γαμώτο μου.

Στις 20 Σεπτεμβρίου το 1925 σκοτώνεται σε συμπλοκή  με άντρες της Χωροφυλακής στον Όλυμπο ο θρυλικός λήσταρχος Φώτης Γιαγκούλας κι ήμουν απών από τη μάχη. Μαντεύετε με το μέρος ποιανού θα ήμουνα.

21.9.10 Σάββατο.  Κοιμήθηκα καλά,  χωρίς τουαλέτες τη νύχτα, αλλά «μαύρα καλά» με εφιάλτες. Ελπίζω να συνέλθω, χάνω και τις εκδηλώσεις. Σήμερα είναι και η κηδεία του Νάνου Βαλαωρίτη.

Σήμερα συμπληρώνεται ένας χρόνος από την άγρια  δολοφονία  του Ζακ Κωστόπουλου στο κέντρο της Αθήνας κι έχει πορεία το μεσημέρι αλλά πού να πας μ΄αυτό το χάλι;

«Ρίξε κόκκινο στη νύχτα ρίξε λάδι στη φωτιά».  Έλεγα να πηγαίναμε  στο 45ο Φεστιβάλ της ΚΝΕ καθώς με ενημέρωσε   ο Τζορτζ στο τηλέφωνο  ότι θα υπάρχει αποχαιρετιστήριο αφιέρωμα στον Μαχαιρίτσα. Το χάνουμε Τζορτζ του λέω, υπάρχει δυσκολία. Τα χάνουμε όλα                                                                                                                                                                                                                                                                                              –Nίκος Πουλαντζάς. Γεννήθηκε στην Αθήνα  στις 21/9/36  και αυτοκτόνησε στις 3 Οκτωβρίου 1979 στο Παρίσι. Σημαντικά τα έργα του για το κράτος και το φασισμό. Τον γνώρισα στο Παρίσι. Περισσότερο bon viveur ‘εμοιαζε παρά υποψήφιος αυτόχειρας.