Ημερολόγιο ασημάντων 187-188: Λύκος μοναχικός περιορισμένου εμβαδόν/Τα πάρκα ανήκουν στους σκύλους

22.9.19  Ωραίο κολάζ, χάρη στις δηλώσεις του, γίνεται ο βουλευτής Μπάμπης ο Ευφυής για  την τιμή του ύδατος. Τον περιέλαβαν οι ευφυέστατοι νεοέλληνες  και τον έκαναν  ρόμπα και Αντουανέτα καρτούν : Δεν έχουν να πιουν νερό ας πιουν περιέ, υποτίθεται ότι λέει στη γελοιογραφία (Κατά το γνωστό αντουανετικό πριν την καρμανιόλα : δεν έχουν να φάνε ψωμί γιατί δεν τρώνε παντεσπάνι; ). Αναρρώνω αποφασιστικά.

23.9.19  Σαν σήμερα το έτος 1939 αφήνει την τελευταία του πνοή ο Σίγκμουντ Φρόιντ. Είμαστε έτσι φτιαγμένοι, ώστε να λαμβάνουμε έντονη απόλαυση από την αντίθεση, και πολύ μικρή απόλαυση από την τρέχουσα κατάσταση των πραγμάτων. Αναρρωνύω ηδονικά.

24.9.19  Κακοκαιρία  στη δυτική Ελλάδα με πλημμύρες στη Κεφαλονιά , βουρκότοπος έγινε η Αγία Ευφημία το ωραίο παραθαλάσσιο χωριό που λίαν προσφάτως επισκεφθήκαμε. Πλημμύρες και στην Καλαμάτα. 10.000 αστροπελέκια  έπεσαν στη χώρα μόνο σήμερα. Σκοτώθηκαν και δύο άνθρωποι. ‘Ενας Πακιστανός αγρότης κι ένας Βούλγαρος ρακοσυλλέκτης θύματα του κεραυνού. Περίεργο. Πού είναι οι Έλληνες αγρότες που κάποτε κεραυνοβολούνταν; Μάζεψαν τις επιδοτήσεις   της ΕΕ και μετανάστευσαν; Και οι ρακοσυλλέκτες μας; Χμ. Κάτι αλλάζει στην ανθρωπογεωγραφία το τόπου. Αλλά το  ταξικό στοιχείο παραμένει. Τα αστροπελέκια δεν πέφτουν στα γραφεία αλλά στην ύπαιθρο  κι όπου φτωχός  κι η μοίρα του. Όπου ξεριζωμένος κι ο πόνος του και ποιας μάνας παιδί ήταν  το 5χρονο προσφυγάκι που έπαιζε έξω απ’τον καταυλισμό στη Μόρα Λέσβου;  Έπαιζε μ΄ένα χάρτινο κουτί, κρύφτηκε μέσα,  πέρασε αυτοκίνητο της Εταιρείας από πάνω του και το πάτησε. Ούτε γάτα ούτε ζημιά.

– Πλούσια, αλλά ως συνήθως θλιβερή η ειδησεογραφία σήμερα κι έχει συνέχεια:   Τσακώθηκαν για τα καυσόξυλα και τον χτύπησε με το σκερπάνι στο κεφάλι. Φυσικά τον σκότωσε στην άγρια ελληνική επαρχία. Εδώ έχουμε έλληνες. Φυσικό είναι, γιατί στην πλειοψηφία η χώρα κατοικείται από Έλληνες, οι οποίοι έχουν συνήθως κάποιο λόγο να σκοτώσουν ή να σκοτωθούν.

25.9.19 Μιλάει στη Βουλή ο ευπατρίδης βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος κ. Τζαβάρας ο οποίος είπε ότι «Βρισκόμαστε στην πιο κρίσιμη στιγμή. Δέκα χρόνια  κρίση  έδωσαν την ευκαιρία στα όντα του βάθους,  που καιροφυλακτούσαν, να βγουν στην επιφάνεια και να μας αναγκάσουν να κάνουμε πράγματα που δεν φανταζόταν κανένας ότι μπορούσαν να συμβούν. Τώρα είναι η εποχή για επιστροφή στην κανονικότητα και αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στους θεσμούς».

Σοβαρά τώρα: τα «όντα του βάθους καιροφυλακτούσαν να βγουν στην επιφάνεια» σαν αιμοσταγείς καλλικαντζαραίοι για να υποχρεώσουν τον κ. Τζαβάρα κι όλο τον ελληνισμό να κάνει πράγματα που δεν  πρέπει;  Καθισμένος πάνω στα έδρα του συντηρητισμού και των προνομίων ο  άνθρωπος του ύψους δεν καταλαβαίνει τίποτα από φτωχολογιά και από τη δυστυχία που ρήμαξε τη χώρα. Του «ύψους»  ήταν οι χρυσοδάχτυλοι πατριώτες και  τα τρωκτικά που έσκασαν από το πολύ φαΐ, τα δανεικά κι αγύριστα.

Πέρασα από το δικηγορικό γραφείο του Φώτη,  παλιά καραβάνα της ανανεωτικής Αριστεράς, τον είχαν διώξει από την Τράπεζα επί χούντας λόγω φρονημάτων,  ο οποίος είναι συνταξιούχος πια και πηγαίνει για συμπαράσταση και παρέα, στο γραφείο, είχα χρόνια να τον δω. Είσαι ακόμη Στυριζαίος; με ρωτάει. Χούλιγκαν αναρχικός, του λέω. Καλά, εγώ ψήφισα Μητσοτάκη, μου λέει και μένω παγωτό όχι μόνο γι αυτό που άκουσα αλλά γιατί  επιχειρηματολογεί και προπαγανδίζει.

Νιώθω άρρωστος. Πέρασα  από το γραφείο του για μια υπόθεση διεκδίκησης χρημάτων από το Υπουργείο,  η οποία έφτασε στον Άρειο Πάγο, καθώς το Δημόσιο προσπαθεί να ροκανίσει το χρόνο, εξαντλώντας όλα τα ένδικα μέσα -και θα κερδίσει στο τέλος επινοώντας το θάνατό μας σε μια καμπή της Ιστορίας που ο  Φώτης μεταμορφώνεται   σε μαχητή των Φιλελευθέρων.. Νιώθω γενικώς άσχημα, νιώθω μοναχικός λύκος στα τελευταία του. Λύκος περιορισμένου, πολύ περιορισμένου εμβαδόν.

26.9.19 Πέμπτη. Νέα φρίκη. Τάση πάλι για εμετό (μήπως είμαι έγκυος;) κι αμέσως μετά διάρροιες. Ίσως επειδή ειρωνεύθηκα τον κ. Τζαβάρα με τιμωρεί ο Θεός αλλά πρέπει να δω και τι συμβαίνει με μένα. Έχασα τον μπούσουλα. Πάλι τηλέφωνα,  πάλι εντός των τειχών. Αναζητείται ο Στέφανος, ήταν  πάντα κάπου εδώ.

27.9.19 Παρασκευή  Μέσα τα κεφάλια. Με αντι-εμετικά χάπια. Η Μπέμπα έκανε λαπά. Εγώ έβρασα πατάτες. Από το απόγευμα  μέχρι  το πρωί τηλεόραση στον καναπέ, εξουθενωμένος. «Όταν πεθάνω μη μου κλείσετε τα μάτια. Της κουζίνας». (Ευσταθιάδης). Στο κανάλι της Βουλής ο ποιητής Γιάννης Ευσταθιάδης μιλάει για το ποιητικό του έργο. Μαθαίνεις κι από την κρατική  τηλεόραση. Aλλά δεν ξέρω αν αυτή την εκπομπή τη περιλαμβάνουν στις μετρήσεις. Δεν θα έχουν  βρει κανένα θεατή. Το λέω γιατί δεν μ’ έχουν πάρει τηλέφωνο  να με μετρήσουν όταν ακούω να διαβάζουν πρόζα οι Γρηγοριάδης,  Φακίνου, Πανσέληνος και ποιήματα  Ευσταθιάδης, Βέης και λοιποί.

-Τα πάρκα ανήκουν στους σκύλους κι όχι στους αγγέλους. Τιμ Κωτούλας: Έκανε ποδήλατο στο Σύδνεϋ  στο ωραιότατο πάρκο έξω απ’ το σπίτι του δίπλα στο ποτάμι οπότε του ρίχτηκε σκύλος κακός  που βόσκιζε χωρίς  λουρί. Έσπασε τα πλευρά του και το μεσαίο δάχτυλο του αριστερού χεριού  ο αθώος ποδηλάτης.

-Το κρατικό κανάλι των σπορ μεταδίδει τώρα τους αγώνες απ’ το παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου στην Nτόχα. (27.9 – 6.10.2019).Εδώ είμαστε: Κατάρ, θήλεις κριτές κουκουλωμένες και αρμόδιοι με κελεμπίες. Πρώτη μέρα βλέπουμε μία από τις δύο προκριματικές κούρσες για τον τελικό των 5.000 μέτρων,  τρελαίνομαι για τις κούρσες μεσαίων και μεγάλων αποστάσεων.  Καρφώνομαι καθώς προπορεύεται ο Μπάλτερ ένας Ελβετός που έγινε Κενυάτης, ζει και προπονείται στα βουνά της Κένυα, μακριά από το δυτικό πολιτισμό και το Ιντερνέτ σαν ασκητής, ενώ ο  κανόνας είναι το αντίθετο: να πηγαίνουμε οι μαύροι και οι  πτωχοί Αλβανοί στην πλούσια Ελβετία.

Ο Μπάλτερ όμως δεν τα κατάφερε σ΄αυτή την κούρσα γιατί καιροφυλακτούσαν οι Αιθίοπες που τρέχανε σαν δαιμονισμένοι  200άρηδες στο τέλος .

Ο Τζόναθαν Μπάσμπι από την Αρούμπα, έχοντας χάσει τις δυνάμεις του, δέχεται τη βοήθεια από τον Μπραΐμα Σανκάρ Νταμπό, από τη Γουινέα Μπισάου, προκειμένου να φθάσει μέχρι τη γραμμή τερματισμού. Οι δύο έγχρωμοι  αυτοί δρομείς, από άγνωστες χώρες, δίνουν μαθήματα αλτρουϊσμού. Ο Νταμπό που υποβαστάζει και σέρνει στην ουσία τον αλλοεθνή  συναθλητή του τερματίζει ο ίδιος τελευταίος. Δεν μας ενδιαφέρει ο νικητής, αφού απέτυχε κι ο αναχωρητής Μπάλτερ, εκείνο που μας ενδιαφέρει είναι  ο Νταμπό,  ο οποίος θα μας μείνει στο νου με τη δύναμη της εικόνας, μία σπίθα που σιγοκαίει για να σκεφτόμαστε την αξία λέξεων όπως ανθρωπιά, συντροφικότητα, αξιοπρέπεια, φιλότιμο, ακεραιότητα που φτάνουν κουτσαίνοντας στο τέρμα.

-O Άλμπερτ Αϊνστάιν  διατυπώνει σε ηλικία 26 ετών, την ειδική θεωρία της σχετικότητας  και την περίφημη εξίσωσή του Ε=mc2 σε άρθρο του στο γερμανικό περιοδικό «Χρονικά της Φυσικής»

28.9.19  Σαββάτο Μια μπανάνα έφαγα και μούλθε εμετός. Κατάρα κι αυτή να χάνω τα Σ.Κύριακο και τις άπειρες εκδηλώσεις στην Αθήνα. Ήλθε ο σ.  Κώστας Κοσμάς (γνωριμία από την κατάληψη του Αιγάλεω) που θέλει να  ψηφιοποιήσει βιβλία από τη Βιβλιοθήκη μου. Μου σύστησε τις ταξικές μηχανές κι εγώ το Ιερό και βέβηλο στην Αναρχία. Ήθελε να πάει στο  Αρχαιολογικό Μουσείο που είναι Ημέρα μουσείων δωρεάν, πήγαμε παρ΄όλο που αισθανόμουν συνέχεια αυτή την τάση του εμετού.

(Ευσταθιάδης), ωραίοι οι αγώνες στίβου αλλά ένα είδος καρμπόν τα δρώμενα, με Στεφανίδη και μαύρους αφρικανούς δρομείς αποστάσεων, με μαύρους αμερικάνους ταχύτατους στις μικρές αποστάσεις και Γολιάθ αθλητές ρίψεων, κάτι σαν déjà vu  όλα, μόνο οι γυναίκες είναι πιο κομψές και προσέχουν το μακιγιάζ τους στο φακό  και μία ντελικάτη κοντοκουρεμένη αφρικάνα έχει βάψει κίτρινα τα μαλλιά της!

-Στο Προποτζίδικο της Αριστοτέλους προβάλλεται  μπάσκετ ΠΑΟ-ΑΕΚ, ήθελα να πάω στο ΟΑΚΑ δεν είχα δυνάμεις,  μ’ αρέσει ο μπασκετικός Παναθηναϊκός, αλλά χρειάζεσαι και η κατάλληλη παρέα να φωνάξεις μαζί. Εντάξει η μοναξιά δεν είναι μία συνθήκη, είναι συναίσθημα. Έτσι λένε οι ποιητές . Σιγά τώρα να μη ψάχνω για φίλο  να τρέχουμε στα γήπεδα. Εντάξει, αν ήταν καμιά καλή φίλη οκέι για το εξωτικό του πράγματος. Αλλά είπαμε μόνο μπάσκετ. Δεν αξίζει να    βλέπεις ζωντανό ακόμη το διεφθαρμένο ελληνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου με τους απωθητικούς προέδρους των ομάδων.

Τρομερή κινητικότητα μέσα στο Προποτζίδικο. Όλη η Αλβανία εδώ! Παίζουν στοιχήματα εξωφρενικά, ανορθολογικά και δύο πακιστανοί. Πετάνε τα χρήματά τους. Κι ένας Έλληνας λούμπεν παραπονιέται στην ταμία ότι δεν τον προσέχει, ότι τα λεφτά του δεν περνάνε, ότι περνάνε τα αλλοδαπά.