+Plus

Οι διορισμοί στα νοσοκομεία και η δημοκρατία – Προκάλυμμα σε ολοφάνερη υπόθεση πολιτικής διαφθοράς

Γράφει ο Χρήστος Οικονόμου

Το περιστατικό προ ημερών με τον διορισμό από την κυβέρνηση ενός υπερήλικα ως διοικητή σε περιφερειακό νοσοκομείο, παρουσιάζει ξεχωριστό ενδιαφέρον. Όχι βεβαίως αυτό καθ’ αυτό (καθ’ όσο το ρουσφέτι συνιστά μακρά παράδοση της κυβερνητικής παράταξης), αλλά ως θέμα της επικαιρότητας, απολύτως ενδεικτικό κατά τη γνώμη μου των τακτικών καθαρά προπαγανδιστικής διαχείρισης της επικαιρότητας από μεριάς συντεταγμένων πολιτικών κέντρων.

Το περιστατικό διανθίστηκε -κυρίως στα κοινωνικά δίκτυα- από αναφορές με δηλώσεις του κ. Μητσοτάκη πριν αναλάβει την πρωθυπουργία, το κορυφαίο δηλαδή πολιτικό πόστο σε τούτη τη χώρα. Ο κ. Μητσοτάκης είχε όντως κάνει δηλώσεις και είχε προχωρήσει σε αναρτήσεις σκληρής κριτικής προς την τότε κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Δηλώσεις του, που σαφώς σήμερα αποδείχτηκε ότι τότε δεν έγιναν παρά για την αντιπολίτευση και μόνο. Ενώ σήμερα, ο κ. Μητσοτάκης, ως πρωθυπουργός πλέον, στην περίπτωση του υπερήλικα που διορίστηκε διοικητής στο νοσοκομείο, πέραν πάσης αμφιβολίας, λειτούργησε ως ενεργό και κεντρικό στοιχείο μιας πρακτικής ρουσφετιού, απολύτως προσωποκεντρικής, που δε προσήκει στοιχειωδώς σε δημοκρατικές πολιτικές πρακτικές. Και τούτο, όχι γιατί «χάρες» μικρές ή μεγαλύτερες δεν γίνονται στις δημοκρατίες (η πρακτική άλλωστε είναι γνωστή και παγιωμένη σ’ όλον τον δυτικό κόσμο), αλλά γιατί τόσο απροκάλυπτα οι χάρες «αυτές» εδώ δεν αφορούν παρά σε πολιτική συναλλαγή!

Θα μπορούσα να εμβαθύνω περαιτέρω και πλατειάζοντας στο φαινόμενο του ρουσφετιού, όχι ως απόρροια προσωπικής αδυναμίας προσώπων κατεχόντων εξουσία, αλλά ως μέρος μιας διαπλοκής αλληλεξαρτήσεων συμφερόντων πολιτικών, οικονομικών, επιχειρηματικών και μιντιακών. Όμως, το ρουσφέτι ως συντεταγμένη συνιστώσα των κομματικών πραγματικοτήτων στην Ελλάδα, ποτέ ως σήμερα δεν είχε καταγράψει τόσο άμεση και σαφή προσωπική ανάμιξη του πρωθυπουργού και με ολοκάθαρα κίνητρα πολιτικής συναλλαγής. Αυτή είναι εδώ η κρίσιμη διαφορά και όχι βέβαια αν είναι υπερήλικας ο παρ’ ολίγον διοικητής του νοσοκομείου, θέμα που δεν θα μπορούσε να αφορά σε κάτι περισσότερο από μια κριτική προς την κυβέρνηση για τα πρόσωπα που επιλέγει να στελεχώσουν  τις κρατικές υπηρεσίες.

Το ενδιαφέρον, όμως, ξεκινά από ‘δω και πέρα!

Λίγες ώρες μετά την αποκάλυψή της ένας μηχανισμός προπαγάνδας ενεργοποιήθηκε στα κοινωνικά δίκτυα για να αποσβέσει τις συνέπειες της βαρύτατης αήθειας του Κυριάκου Μητσοτάκη. Κύριο σημείο της προπαγάνδας που διακινήθηκε το γνωστό πνεύμα «και ο ΣΥΡΙΖΑ τα ίδια έκανε»! Και βασικό αποδεικτικό στοιχείο του ότι «και ο ΣΥΡΙΖΑ τα ίδια έκανε», ότι δήθεν κάποιος ιδιοκτήτης βουλκανιζατέρ είχε οριστεί από τον ΣΥΡΙΖΑ όταν κυβερνούσε εκείνος διοικητής ενός νοσοκομείου.

Τι κι αν ο φερόμενος ως ιδιοκτήτης βουλκανιζατέρ διέψευσε ότι είχε τέτοια δραστηριότητα! Καμιά σημασία δεν είχε η διάψευση! Ο κ. Μητσοτάκης δραπέτευσε έτσι από τη βαρύτατα απαξιωτική προσωπικά για τον ίδιο θλιβερή πολιτική συναλλαγή, με όχημα το ψευδέστατο βουλκανιζατέρ! Αν δεν είναι αυτό, σκαστή περίπτωση του «πες-πες κάτι θα μείνει», δηλαδή του κανόνα για το τί σημαίνει και τί δουλειά κάνει αυτό που ονομάζουμε προπαγάνδα, τότε τί είναι;

Χαρακτηριστική είναι η απολύτως αναντίστοιχη της γνωστής σ’ όλους  πραγματικότητας εικόνα, που απέμεινε ως εντύπωση σε πολλούς, ότι συριζαίοι λυμαίνονται τον κρατικό τομέα από διορισμούς που δήθεν έγιναν στο δημόσιο όταν εκείνος κυβερνούσε, αν και είναι πολύ καλά γνωστό ότι προσλήψεις λόγω μνημονίων είχαν ανασταλεί κι αν υπάρχουν κόμματα που προχώρησαν σε μαζικούς διορισμούς στο δημόσιο, αυτά είναι τα κόμματα του κ. Μητσοτάκη και της κυρίας Γεννηματά.

Ακόμη χειρότερο και ακραία ανήθικο σημείο της πολιτικής προπαγάνδας που προανέφερα, είναι όμως άλλο: ότι ο μηχανισμός που ενεργοποιήθηκε στα social media δεν μετήλθε απλά ψευδών για να κάνει τη δουλειά (το ψεύδος, άλλωστε, περίπου είναι συμπίπτουσα έννοια με την προπαγάνδα), αλλ’ ότι η προπαγάνδα ενεργοποιήθηκε για να αποκρύψει το κεντρικό ζήτημα της υπόθεσης! Που δεν είναι άλλο, παρά το ότι ο πρωθυπουργός είναι φυσικός αυτουργός θλιβερότατης πολιτικής συναλλαγής, με σκοπό την προσέλκυση ψήφων υπέρ του κόμματός του, με αντάλλαγμα παραχώρηση ενός δημόσιου πόστου σε κάποιο πρόσωπο.

Εξ ίσου μεγάλο ενδιαφέρον έχει ότι πληθώρα λογαριασμών στα social media που δεν ανήκουν σε πρόσωπα φιλικά διακείμενα προς τη ΝΔ ή τον ΣΥΡΙΖΑ, εκείνο που επέλεξαν να αναπαράγουν είναι την προπαγάνδα και όχι την πρωθυπουργική πολιτική συναλλαγή. Σε κάποιες περιπτώσεις, μάλιστα, παρ’ ό,τι γνωστοποιήθηκε στους λογαριασμούς αυτούς το ψεύδος περί του βουλκανιζατέρ του συριζαίου διοικητή, τίποτα δεν άλλαξε στη στάση των λογαριασμών αυτών απέναντι στην ολοκάθαρη περίπτωση προπαγάνδας, ενώ, βεβαίως, οποιαδήποτε αναφορά στη συναλλαγή του κ. Μητσοτάκη παρέμεινε στα αζήτητα του ενδιαφέροντος των χρηστών τους.

Η προπαγάνδα, δηλαδή, έκανε  τη δουλειά της. Διευκόλυνε την προσπάθεια δραπέτευσης του πρωθυπουργού από την αήθεια και με όχημα ένα ψέμα, επέστρεψε στον ΣΥΡΙΖΑ  όσο περισσότερη ποσότητα απαξίωσης για το κομματικό σύστημα μπορούσε, μολονότι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ σχέση δεν είχε με τη συμπαθή τάξη των ιδιοκτητών…βουλκανιζατέρ!

Όλο το ζήτημα, θα μπορούσε να τελείωνε εδώ και να έμενε ο καταλογισμός της πολιτικής συναλλαγής του πρωθυπουργού!  (Βαρύτατος κατά τη γνώμη μου, αλλά έκαστος με δικά του κριτήρια αποφαίνεται).

Όμως, δεν πρόκειται περί μεμονωμένου περιστατικού, μια πτυχή που θα μπορούσε να κάνει τη συναλλαγή Μητσοτάκη (με πολύ μεγάλη φυσικά διάθεση ανοχής απέναντι το πρόσωπό του) μια ατυχή στιγμή του. Του περιστατικού συναλλαγής έχουν προηγηθεί πληθώρα αναφορών για «μεγάλα ρουσφέτια» προς οικονομικούς παράγοντες, επιχειρηματίες, ιδιοκτήτες επιχειρήσεων μίντια και διάφορα άλλα. Μετά το περιστατικό πολιτικής συναλλαγής με τον πολιτευτή της περιφέρειας και με λάφυρο την τοποθέτησή του ως διοικητή σε νοσοκομείο, πόσο ασφαλείς μπορούν αισθάνονται οι Έλληνες πολίτες ότι δεν συντρέχουν ανάλογες συνθήκες στα «μεγάλα ρουσφέτια»;

Για να γίνει κατανοητό το βάρος της ηθικής απαξίωσης που εμπεριέχεται στην πολιτική συναλλαγή του κ. Μητσοτάκη, δύο επισημάνσεις:

– Στις ΗΠΑ, ο πρόεδρος Τραμπ ελέγχεται με το ερώτημα της ενδεχόμενης αποπομπής του, λόγω πολιτικής συναλλαγής.

– Στην Αυστρία, την περασμένη χρονιά, ο ακροδεξιός αντικαγκελάριος Στράχε παύθηκε και η χώρα οδηγήθηκε σε πρόωρες εκλογές, λόγω σκανδάλου πολιτικής συναλλαγής του με επιχειρηματία που θα βοηθούσε στις εκλογές το κόμμα του.

Ένα ενδιαφέρον σημείο: Ο Στράχε απολογούμενος για το σκάνδαλο πολιτικής συναλλαγής δήλωσε ότι το βίντεο που δημοσιοποιήθηκε και τον ενοχοποιούσε είχε ληφθεί με παράνομο τρόπο. Είναι ακριβώς η ίδια θέση, με τις αθωώσεις στην Ελλάδα για τη λίστα Λαγκάρντ! Μόνον που στην Αυστρία ο αντικαγκελάριος παύθηκε, ενώ στην Ελλάδα οι αθωωθέντες κουνάνε το δάχτυλο στους πολιτικούς αντιπάλους τους.

Φοβάμαι πως όλα πλέον συντείνουν σε σοβαρές ενδείξεις για φαινόμενα πολιτικής διαφθοράς από τη σημερινή κυβέρνηση! Ναι, χρήματα στους τραπεζικούς λογαριασμούς κανενός πολιτικού προσώπου δεν έχουν βρεθεί. Παρά ταύτα, πριν λίγες μέρες το κόμμα  του κ. Μητσοτάκη αρνήθηκε να υπερψηφίσει ερμηνευτική διάταξη σε αναθεωρούμενο άρθρο του Συντάγματος, που θα απέτρεπε τις παραγραφές για πολιτικά πρόσωπα –παραγραφές που μαζικά έλαβαν χώρα στις περιπτώσεις μη πολιτικών προσώπων, τα ονόματα των οποίων ενεπλάκησαν στην υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ.

Όσοι με διαβάζουν καλοπίστως, όσες άλλες διαφωνίες κι αν έχουμε, νομίζω θα αναγνωρίζουν στις απόψεις μου ένα πάθος για τη δημοκρατία. Με το ίδιο πάθος σας λέγω σήμερα ότι στην Ελλάδα με διακυβέρνηση Μητσοτάκη υπάρχει πλέον σοβαρότατο πρόβλημα δημοκρατίας, με ενδεχόμενες επεκτάσεις σε υποθέσεις πολιτικής συναλλαγής και ίσως και διαφθοράς. Το πρόβλημα αυτό δε μπορεί παρά να είναι απόλυτης προτεραιότητας για όσους συμπολίτες μου διατείνονται ότι εμφορούνται από ανάλογες πολιτικές απόψεις με τις δικές μου στα ζητήματα δημοκρατίας.

Δεν μπορεί, αντ’ αυτού, ως πεδίο βασικής πολιτικής αναφοράς αυτών των συμπολιτών μου, να προτιμάται το γήπεδο του αντισυριζισμού (ανεξαρτήτως τεκμηρίωσης και των προβαλλόμενων γι’ αυτόν κινήτρων) και να παραβλέπεται ως δήθεν δευτερεύουσα  η ξεκάθαρη πολιτική συναλλαγή Μητσοτάκη που δημοσιοποιήθηκε. Από κάποιο σημείο και μετά, η υιοθέτηση της πεντακάθαρης προπαγάνδας, δεν είναι αβλεψία ή αστοχία, αλλά συμβολή στους σκοπούς της. Και το βαρύτατο δημοκρατικό κόστος από μια στάση σαν αυτή, καταλογίζεται και επί των προσώπων που την υιοθετούν.