Παραπληροφόρηση και φθίνουσα δημοκρατία

Η αυτοεξαίρεση των σημερινών ελληνικών μίντια από την ευθύνη να μεταφέρουν ως συστατικό στοιχείο του εκάστοτε πολιτικού σκηνικού τις αντιδράσεις των πολιτών έναντι των κυβερνητικών επιλογών, και αντ’ αυτού η γελοιότητα να καθαγιάζεται η οποιαδήποτε απόφαση του Μητσοτάκη και των συν αυτώ -ακόμη και η πλέον άστοχη εξ αυτών- παρουσιαζόμενη με το γλοιώδες αμπαλάζ «κατηγορίας Μωυσή», θεωρώ πως είναι το κύκνειο άσμα του εσμού ενημερωτικής αναξιοπιστίας που μας περιβάλλει.

Γράφει ο Χρήστος Οικονόμου 

Από τη θητεία μου ως μέλος του ΕΣΡ γνωρίζω άριστα ότι η πολυφωνία στην πολιτική ενημέρωση των πολιτών, αποτελεί τον πυρήνα της δημοκρατίας, ως πολιτεύματος ίσων μεταξύ τους πολιτών.

Στην προσπάθεια να συγκροτηθούν θεμελιώδεις λειτουργίες εγγύησης της ισοτιμίας παρουσίασης των πολιτικών απόψεων στα κανάλια, το ΕΣΡ, υπό την καθοδήγηση του αείμνηστου τότε προέδρου του, Θέμου Κουρουσόπουλου, συνέταξε κώδικες δεοντολογίας για τη λειτουργία των καναλιών. Οι κώδικες αυτοί δημοσιεύτηκαν σε ΦΕΚ και απέκτησαν ισχύ νόμου. Με την προσεκτική εφαρμογή τους και επιβάλλοντας κυρώσεις (όπου αυτό κρίθηκε αναγκαίο από τις αποφάσεις του Συμβουλίου),  ελέγχθηκε σε πολύ σημαντικό βαθμό η ποιότητα και η πληρότητα της ενημέρωσης των καναλιών και έγινε ένα ουσιαστικό δημοκρατικό βήμα προς τη ορθή κατεύθυνση.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ την υπόθεση που ανεφύη τη βραδιά των Ιμίων, όταν ο ιδιοκτήτης του ΣΚΑΪ επιβαίνων στο ιδιωτικό του κότερο, μαγνητοσκοπούσε και προέβαλε σε απ’ ευθείας μετάδοση την αναχώρηση ελληνικών υποβρυχίων από τον ναύσταθμο της Σαλαμίνας, τα οποία περνούσαν ανοιχτά του Πειραιά. Και είμαι ήσυχος ότι έκανα τον καθήκον μου, όταν με πρωτοβουλία μου το ΕΣΡ προσκάλεσε το κανάλι να δώσει εξηγήσεις για εκείνες τις εκπομπές του και μετά από πολύωρες αλλεπάλληλες συνεδριάσεις του Συμβουλίου κατέληξε στην απόφαση να επιβάλλει κυρώσεις στον ΣΚΑΪ, διότι με τις εκπομπές του συνέβαλε στον ευτελισμό πληροφόρησης των πολιτών, σε μια υπόθεση εθνικού ενδιαφέροντος και με την κοινή γνώμη να αγωνιά για το ενδεχόμενο ενός ελληνο-τουρκικού πολέμου. (Και αφήνω την άλλη πτυχή της ίδιας υπόθεσης, του πόσο σοβαρό μπορεί να θεωρείται ένα κράτος, όταν σε συνθήκες επικείμενης σύρραξης επιτρέπει στα μέσα ενημέρωσης να παρουσιάζουν κινήσεις στρατιωτικού ενδιαφέροντος σε απ’ ευθείας μετάδοση…)

Η στήριξη όλων των τότε εν τη Βουλή κομμάτων υπήρξε κεντρικό σημείο της νομιμοποίησης του ΕΣΡ να ασκεί εποπτεία εξ ονόματος του ελληνικού λαού στις τυχόν αυθαιρεσίες των καναλιών. Και η ανυπαρξία ανάλογης στήριξης σήμερα είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο οι αυθαιρεσίες των καναλιών έχουν προσλάβει πλέον χαρακτήρα ταυτοτικό για τα κανάλια.

Αξίζει να αναφερθεί ότι η ενιαία επί περίπου μία δεκαετία θεσμική συναίνεση των κομμάτων όλων των κομμάτων της Βουλής να στηρίξουν το ΕΣΡ στην άσκηση των εποπτικών αλλά και ρυθμιστικών καθηκόντων του, διερράγη μετά το έτος 2.000 και με αφορμή την ενεργοποίηση της διαδικασίας αδειοδότησης των καναλιών. Τότε ήταν, που τα διατεταγμένα συμφέροντα επιχειρηματιών των μίντια, διέρρηξαν τη θεσμική και υπεύθυνη στάση των κομμάτων όσον αφορά στη με συνταγματική πρόβλεψη άσκηση εποπτείας στα κανάλια. Και φυσικά, από την αλλαγή στάσης εμπιστοσύνης του πολιτικού προσωπικού απέναντι στο ΕΣΡ τα κανάλια εξέπεσαν βαθμιαία σε διάδικο μέρος  του θλιβερού νεποτισμού εξουσίας.

(Άλλωστε και προσωπικά η παραίτησή μου από το ΕΣΡ έγινε μετά την αντικανονική απόφαση του τότε υπουργού Τύπου, Δ. Ρέππα, να ανατρέψει εκτός πεδίου αρμοδιοτήτων του την απόφαση αδειοδότησης των  ραδιοφωνικών σταθμών Αττικής -οι πρώτες άδειες που απονεμήθηκαν- επικαλούμενος με απολύτως καταχρηστικό τρόπο την προβλεπόμενη από τον νόμο διαδικασία άσκησης ελέγχου νομιμότητας στην απόφαση του ΕΣΡ αδειοδότησης των ραδιοφωνικών σταθμών).

Επιστρέφοντας στα σημερινά, η προ ημερών ανοιχτή και απροσχημάτιστη αναγνώριση από τον σημερινό πρόεδρο του ΕΣΡ κ. Αθ. Κουτρομάνο ενώπιον της Βουλής ότι το Συμβούλιο αδυνατεί να ασκήσει τις εποπτικές αρμοδιότητές του, είναι μια τραγική στιγμή για τη δημοκρατία μας. Δεν θεωρώ τυχαίο ότι η δήλωση γίνεται επί πρωθυπουργίας Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος από την ανάληψη της προεδρίας της ΝΔ έπραξε παν ό,τι εδύνατο για να μη συγκροτηθεί το ΕΣΡ και να μην ασκήσει τον εκ του Συντάγματος επιβαλλόμενο ρόλο του. (Αρκεί να υπενθυμίσω ότι η ίδια η συγκρότηση του ΕΣΡ με τη σημερινή σύνθεσή του κατέστη εφικτή επί προεδρίας της Βουλής, Νίκου Βούτση, κατόπιν αλλεπάλληλων αρνήσεων του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη να συναινέσει στη συγκρότηση του Συμβουλίου, αρνήσεις οι οποίες εκάμφθησαν μόνο κατόπιν έντονων πιέσεων του πρώην προέδρου της ΝΔ, Β. Μεϊμαράκη).

Η επίμονη άρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη να συμβάλλει στον θεσμικό εξοπλισμό της δημοκρατίας μας στηρίζοντας την με συνταγματική κατοχύρωση ανεξάρτητη Αρχή εποπτείας των καναλιών είχε (και εξακολουθεί να έχει) έναν και μόνο σκοπό: Να διαιωνίσει το καθεστώς αυθαιρεσίας, διαπλοκής και εξαγορασμένης πληροφόρησης των πολιτών, με επιδίωξη την προαγωγή πολιτικών, επιχειρηματικών και μιντιακών συμφερόντων με ονοματεπώνυμα γνωστά σ’ όλους μας. Η εικόνα αυτή της Ελλάδας στο διεθνή χώρο είναι πια εμπεδωμένη (όσα χρήματα και αν δαπανούν στην κυβέρνηση και το κυβερνών κόμμα για να κρύψουν την αλήθεια), με αποτέλεσμα η χώρα μας σε ποιότητα προσφερόμενης πληροφόρησης προς τους πολίτες να καταγράφει επιδόσεις επιπέδου ολοκληρωτικών καθεστώτων.

Όμως, αυτή η κατάσταση, η θλιβερή πολιτική πραγματικότητα της οποίας επισφραγίζεται από την κατάρρευση της αξιοπιστίας των εγχώριων μέσων ενημέρωσης, έχει ήδη αρχίσει να πλήττει κατάστηθα και τις ίδιες τις επιχειρήσεις μέσων ενημέρωσης. Αυτό είναι το τίμημα από την εκποίηση του βασικού προϊόντος που πουλάνε τα μίντια, δηλαδή την αξιοπιστία και την εγκυρότητα, με αντάλλαγμα τα σαθρή επιβεβαίωση του πολιτικά «σημαδεμένου» (ήτοι αντιδημοκρατικού) χαρακτήρα τους.

Το μεγαλύτερο, όμως, τίμημα τα πολιτικά «στημένα» ενημερωτικά μέσα, το καταβάλλουν αλλού: Στην αδυναμία τους να εκφράσουν τρεχόντως τα πραγματικά πολιτικά δεδομένα που επικρατούν στην κοινή γνώμη, παρουσιάζοντας ως δήθεν αρεστές προφανώς απορριπτόμενες από τους πολίτες κυβερνητικές επιλογές! Τη θέση τους, στην αρμοδιότητα ένθεσης στις συνισταμένες διαμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού των τρεχουσών αντιδράσεων των πολιτών στις ειλημμένες πολιτικές αποφάσεις, παίρνουν ολοένα και περισσότερο τα κοινωνικά δίκτυα.

Ηχηρά παραδείγματα τούτου ότι την ώρα που στα κανάλια η προσφερόμενη προς τους πολίτες εικόνα σχετικά με τα αμίμητα vouchers των «σκοιλ ελικικου» ήταν εικόνα μας «κανονικότητας» (και μάλιστα εμφανιζόμενης ως μάλλον θετικά προσλαμβανόμενης από την κοινή γνώμη), η αλήθεια βοούσε στους «τοίχους» των κοινωνικών δικτύων, με χιούμορ και θυμό που περίσσεψαν. Αποτέλεσμα: Τα vouchers αποσύρθηκαν με την κυβέρνηση να ηττάται. Αμέσως στη συνέχεια η κυβέρνηση αναγκάστηκε να αποσύρει ένα σποτ της Πολιτικής Προστασίας ως σεξιστικό, πιεζόμενη από τον καταιγισμό αναρτήσεων στο facebook και το twitter. Τα κοινωνικά δίκτυα ήταν που λίγο αργότερα ανάγκασαν τον Κώστα Μπακογιάννη να ζητήσει συγγνώμη για τα πολυδιαφημισμένα εγκαίνια της Ομόνοιας.

Φυσικά, τα κοινωνικά δίκτυα ποτέ δεν θα γίνουν μέσα ενημέρωσης! Όμως, μήπως και τα μέσα ενημέρωσης του μπλοκ εξουσίας περί τον Κυριάκο Μητσοτάκη στη σημερινή Ελλάδα είναι πραγματικά «μέσα ενημέρωσης»; Ή μήπως όχι;

Η αυτοεξαίρεση των σημερινών ελληνικών μίντια από την ευθύνη να μεταφέρουν ως συστατικό στοιχείο του εκάστοτε πολιτικού σκηνικού τις αντιδράσεις των πολιτών έναντι των κυβερνητικών επιλογών, και αντ’ αυτού η γελοιότητα να καθαγιάζεται η οποιαδήποτε απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη και των συν αυτώ -ακόμη και η πλέον άστοχη εξ αυτών- παρουσιαζόμενη με το γλοιώδες αμπαλάζ «κατηγορίας Μωυσή»,  θεωρώ πως είναι το κύκνειο άσμα του εσμού ενημερωτικής αναξιοπιστίας που μας περιβάλλει. Η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει!

Γι’ αυτό και είμαι κάθετα αντίθετος και με τη συζήτηση που γίνεται αυτήν την περίοδο στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, για δημιουργία «καναλιού του ΣΥΡΙΖΑ». Την ενημερωτική αναξιοπιστία και τις συνέπειές της, όταν σε πλήττουν τόσο καίρια όσο σήμερα πλήττεται το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, δεν τα μάχεσαι συμμετέχοντας στο κακό. Άλλωστε, δεν θα μπορούσε ποτέ σ’ ένα σκηνικό γενικευμένης ενημερωτικής αναξιοπιστίας εσύ μόνο να έλεγες την αλήθεια, …ακόμη κι αν όντως την έλεγες!

Την ενημερωτική αναξιοπιστία και τις συνέπειές της τα μάχεσαι με εμμονική προάσπιση της αλήθειας. Στο κάτω-κάτω, πόσος καιρός νομίζετε ακόμη θα χρειαστεί για να καταστεί αναμφίβολη η ισχύς του δόγματος «αν τό ‘πανε τα ελληνικά κανάλια, τότε είναι ψέματα»!

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΕ BLOGVIEW

Pet Shop Θεσσαλονίκη

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Μενού