Ημερολόγιο Ασημάντων 297: Έξ-οδος/ Τι είδα στον έξω κόσμο/ Ξεπουπουλιασμένα κοτόπουλα

Οι καλλιτέχνες είναι ο τελευταίος τροχός της αμάξης σε αυτή την κρίση  και κανείς δεν νοιάζεται γι αυτούς. Το κατάστημα Πολιτισμού υπολειτουργεί με προσωπικό ασφαλείας για τη δόξα της Ολυμπίας και του Παρθενώνος. Η προϊσταμένη του καταστήματος, εμφανισιακά τουλάχιστον, θυμίζει ταβερνιάρισσα, μανταρίστρια παλαιών καλτσών, στην καλύτερη περίπτωση ταμία συνοικιακού σινεμά

Μενδώνη

4.5.20 Δευτέρα. Επιστρέφουμε σε κάποια μορφή κανονικότητας. Καμία κανονικότητα  δεν μας καθησυχάζει. Εκ-φιλικά. We were living in toughest lockdown conditions. Τα πνευμόνια μας ψοφάνε για αέρα, για καυσαέρια και δακρυγόνα

Το πρόβλημα  είναι ότι στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή κυβερνάει  μία ομάδα που βλέπει τη χώρα σαν Εταιρεία. Δεν είναι πολύ κακό! Η χώρα ως εταιρεία, πολυεθνική, μπορεί  να σωθεί. Τους χωριάτες δεν τους βλέπω καλά,  μα καθόλου καλά.

Πρίν από 40 μέρες  έγραφα: «Όταν περάσει το κακό και βγούμε από τα κλουβιά μας  σαν επαναστάτες θα βγούμε και πιο σοφοί». Δυστυχώς σαν ξεπουπουλιασμένα κοτόπουλα Bουλγαρίας βγήκαμε τελικά.

•Τι είδα όταν βγήκα έξω;Και τι δεν είδα στην  έξοδο κυρίες και κύριοι:  Rινόκερους  με μάσκες και γάντια, σκουντούφληδες που είχαν ξεχάσει να περπατάνε, ανοιακούς γέρους που τους ψάχνει η τηλεόραση  και τους πακιστανούς απάχηδες στην οδό Αθηνάς με τα τηλέφωνα στο χέρι και σύνδεση στις δομές της Μόριας,  στην Άγκυρα,  σε Καράτσι και Αμάν.  

Έψαχνα απελπισμένος να βρω τη χαμένη μου Αγάπη αλλά αυτή ήταν εντελώς Χαμένη τελικά και ο Κοβιντ 19 ήταν το πρόσχημα. Παρηγορήθηκα με ένα γαμάτο σύνθημα σε  τοίχο του Μεταξουργείου:

ΓΑΜΙΕΤΑΙ Ο ΕΡΩΤΑΣ

Επείγομαι για κούρεμα  στον   Κλωντ απέναντι, είχε όμως κλειστά ραντεβού όλη την ημέρα. Έβγαζε τις πελάτισσες στο πεζοδρόμιο με τα μπικουτί και τη βαφή στο μαλλί. Έκλεισα ραντεβού για αύριο στις εννιάμιση, όχι ως πελάτισσα αλλά ως υπόδειγμα ανοσίας στην περιοχή. Μετά κατευθύνθηκα στα ανθοπωλεία  της Βουλής για να στείλω λουλούδια  στο Σύδνευ όπου γορτάζουμε τα πενήντα χρόνια έγγαμου βίου εκ των οποίων τα είκοσι εξ αποστάσεως  και  είπα να πληρώσω και το τηλέφωνο στη Vodafone. Σε τέσσερα καταστήματα στην κεντρική Αθήνα υπήρχε ένας υπάλληλος κι ένας άλλος που απολύμανε τους πάγκους και τις συσκευές  κι απέξω ουρά οι μαύροι  ατέλειωτη, με πολύ μικρή  πιθανότητα να εξυπηρετηθώσι εντός της ημέρας. Το πιο φρικτό το είδα στην ΕΥΔΑΠ όπου η ουρά έκανε το γύρο της  Ομονοίας. Ευτυχώς  ο δικός μου  λογαριασμός όπως και αυτός της ΔΕΗ πληρώνεται απ’ ευθείας από την Τράπεζα. Εν τω μεταξύ στον έξω κόσμο έκανε ζέστη.

Μας κλείσανε με καπουτσίνο και φίλτρου, μας βγάζουν με φρέντο και φραπέ. Μπήκαμε με ισοθερμικά και φρούτερ θα βγούμε με κοντομάνικα και αμάνικα. Φυλακιστήκαμε στους βαθμούς 8, αποφυλακιζόμαστε στους 28. Μπήκαμε με ανάπτυξη έστω και ισχνή θα βγούμε με υφεσάρα. Μπήκαμε ανήσυχοι θα βγούμε εξαγριωμένοι. Πήγαμε για μαλλί θα βγούμε κουρεμένοι. Κίμπι «Εφημερίδα των Συντακτών» 

5.5.20 Πίσω από τις μάσκες και το κουκλοθέατρο  υπάρχουν άνθρωποι. Ένας με αυχενική δυστονία, άλλος με τον τρόμο στα μάτια, μία γυναίκα με ένα χέρι, ένας ζογκλέρ πέταγε μήλα στον αέρα.  Οι καλλιτέχνες είναι ο τελευταίος τροχός της αμάξης σε αυτή την κρίση  και κανείς δεν νοιάζεται γι αυτούς. Το κατάστημα Πολιτισμού υπολειτουργεί με προσωπικό ασφαλείας για τη δόξα της Ολυμπίας και του Παρθενώνος. Η προϊσταμένη του καταστήματος, εμφανισιακά τουλάχιστον, θυμίζει ταβερνιάρισσα, μανταρίστρια παλαιών καλτσών, στην καλύτερη περίπτωση ταμία συνοικιακού σινεμά.    

•  Πεθαίνει ο Ναπολέων Βοναπάρτης (1821) ο αυτοκράτωρ του Βατερλό.

•  Ζιζέλ Ντενίρογλου 38 χρονών.  Εξέπνευσε στις φυλακές της Θήβας. Φυλακισμένες είμαστε όχι θανατοποινίτισσες.  Είχε πυρετό, είχε ρίγη η σωφρονιστική υπάλληλος δεν σκέφτηκε καν να τη θερμομετρήσει, πίστευε ότι την κοροϊδεύει, οι άλλες 100 κρατούμενες αρνήθηκαν να φάνε και πήγανε να κάψουνε  τα κελιά. Καίγονται οι φυλακές;

Αν βλέπαμε αυτή την ιστορία σε ταινία μυθοπλασίας θα συγκινούμαστε θα είμαστε με τις φυλακισμένες. Τώρα δεν ξέρουμε τίποτα, ούτε για το άγριο ξύλο που έπεσε μετά από την αστυνομία που τις έσυρε απ΄τα μαλλιά στα κελιά τους, ούτε μας περνάει κάτι από το μυαλό για τις συνθήκες στο κελί, για το κρύο και για τις αρρώστιες που αρπάζουν. Έχουμε τα δικά μας προβλήματα και το γατί μας μην υποστεί κορονοϊό.

•  Είναι γεγονός: δύο γατούλες κόλλησαν κορονοϊό!

•  Με παπούτσια από το Βαρβάτο σκαρφαλώνω σαν το γάτο.  

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΕ BLOGVIEW

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Μενού