Ημερολόγιο Ασημάντων 302: Η πατριαρχία ποτέ δεν πεθαίνει/ κλέβουν και τους πυροσβεστήρες

Είναι αξιοπαρατήρητη η επιλεκτική ευαισθησία των μέσων  τα οποία  ξεμπροστιάζουν  μία Εισαγγελέα η οποία χτυπάει τα στήθη της και μαζεύει ανθοδέσμες αποφεύγουν όμως να σχολιάσουν την αγόρευση της Εισαγγελέας στη δίκη της χρυσής αυγής η οποία με υπερχειλίζουσα σοβαρότητα,  επαγγελματικά και χειρουργικά προτείνει την απαλλαγή της εγκληματικής οργάνωσης

14.5. Ζέστη 35 βαθμοί και ξυπνάω με ζαλάδες. Συνήθως ξυπνάω τραγουδώντας, αλλά σήμερα έτυχε να ξυπνήσω στο 1920 ακούγοντας  Αττίκ στις εφτά η ώρα το πρωί.  «Ζητάτε να σας πω», «είδα μάτια πολλά» κλπ. Μα πού τον θυμηθήκανε στα χαράματα; Κάθε εποχή έχει τον τροβαδούρο της,  το δράμα, τη συγκίνηση, το μελόδραμά της, η δική μας έχει την εισαγγελέα στη δίκη των νεαρών βιαστών- δολοφόνων  της Ρόδου. Η Εισαγγελέας  ταυτίστηκε με το θύμα, υπερθεμάτισε, τόριξε στο μελόδραμα ξιφούλκησε κατά των συνηγόρων υπεράσπισης  δεν  ήταν αυτό που λέμε «καταπέλτης», ήταν σε απλά νεοελληνικά:  drama Queen.

Κι εδώ αρχίζουν τα παιχνίδια και οι σκοπιμότητες.  Αδέκαστοι κονδυλοφόροι, δικαστικοί και  επαΐοντες γράφουν ωραιότατα κείμενα και την ισοπεδώνουν (την Εισαγγελέα), ο δε δικηγορικός σύλλογος διαμαρτύρεται κι αυτός (κατά της Εισαγγελέως) και σιγά σιγά στο όνομα της τυπολατρίας και της «δίκαιης δίκης»,  μετατοπίζεται το ενδιαφέρον, θολώνει η μεγάλη εικόνα που είναι ο  βιασμός και ο φόνος κάτω από την προστατευτική ομπρέλα  της πατριαρχίας καθώς  ένας ματσό μποντιμπίλντερ από «καλή Οικογένεια» και ο αλλοδαπός βαλές του έχουν διαπράξει  ένα  στυγερό  έγκλημα, αφαιρώντας της ζωή μιας ανυπεράσπιστης κοπέλας με τον πιο φρικτό τρόπο.   Το χειρότερο στην υπόθεση σπεύδει να εμπλακεί, μη χάσει,   και  νεαρός υφυπουργός  παρά τω πρωθυπουργώ ανεβάζοντας στο διαδίκτυο  Twitter που μιλάει για…. «λαϊκή απογευματινή»:

Η εν λόγω Εισαγγελέας της έδρας σήμερα, με την αγόρευσή της ακύρωσε κάθε έννοια δικαιοκρατούμενης δίκης. Με τον αχαλίνωτο συναισθηματισμό της, με το κλάμα της πάνω στην έδρα, με τα λουλούδια που δέχθηκε, με το μένος της κατά των συλλειτουργών της δικηγόρων υπεράσπισης, τους οποίους απαξίωσε και υποβάθμισε μόνο και μόνο επειδή ήταν υπεράσπιση των κατηγορουμένων, με τις συναισθηματικές της εκρήξεις και δηλώσεις του τύπου ‘’Ελένη θα είσαι κομμάτι της δικής μου ζωής από δω και πέρα’’ με μια μέθεξη παθητική καταπραΰνουσα ατυχώς τους γονείς του θύματος, οι οποίοι μετά την αγόρευσή της λιποθύμησαν και με συνδιαλλάσσουσα τροπή προς το θεατρικό δράμα κλπ.

Τι δουλειά έχει ο καλός πολιτικός και μάλιστα με χαρτοφυλάκιο στην κυβέρνηση να σχολιάζει την αγόρευση Εισαγγελέα; Τόσο πολύ νοιάστηκε επειδή  λαϊκίζει μία Εισαγγελέας; Πάντα οι εισαγγελείς λαϊκίζουν. Σαν ιδιώτης παρενέβη, λέει (υφυπουργός).  Καλά.

 Το σπεκουλάρισμα συνεχίζεται, βγαίνει η αντιπολίτευση ζητάει   παραίτηση (του υφυπουργού παρα τω πρωθυπουργώ) κι αρχίζει άλλο μαλλιοτράβηγμα,  λέγονται και γράφονται και παραγράφονται πολλά και διαστρεβλώνονται τα πάντα.  

Μεταξύ άλλων ερωτάται και ο πρώην υπουργός  Δικαιοσύνης Παρασκευόπουλος (που έχει ακούσει τα χίλια μύρια για τον γνωστό νόμο με τις άδειες των κρατουμένων),  οποία  η γνώμη του για την αγόρευση της Εισαγγελέως. Ο άνθρωπος   κάνει τη δήλωση του και μετά βλέπει άλλα ντ΄άλλων  να εμφανίζονται στον Τύπο και τρέχει να εξηγήσει   στο προσωπικό  του λογαριασμό στο  FB τι είπε και τι εντέλει προβλήθηκε: 

Ο δάσκαλός μου Γιάννης Μανωλεδάκης,  (λέει ο Παρασκευόπουλος)  έλεγε πως πρέπει οι Δικαστές να είναι σαν «μούμιες του Φαραώ». Ο Εισαγγελέας, όμως, πρόσθεσα, όπως άλλωστε και ο δικηγόρος, χωρίς να ξεπερνά τα όρια της ευπρέπειας είναι αναγκαίο να εκφράζεται και να χρωματίζει τον λόγο του. Σταδιακά διαμορφώνει άποψη, υποστηρίζει π.χ. την καταδίκη ή την αθώωση, προτείνει πρώτος και πρέπει να πείσει το Δικαστήριο. Ο λόγος του Εισαγγελέα, δεν μπορεί να είναι ψυχρός, αναγκαστικά έχει ένα συναίσθημα.

Λέγοντας τα παραπάνω καταλάβαινα ότι ως έναν βαθμό υποστήριζα τη φορτισμένη αγόρευση της Εισαγγελέως.

Σας εκθέτω, όμως, παρακάτω τον δημοσιογραφικό απόηχο σε διάφορες διαδικτυακές εφημερίδες:

– Ενώ ήταν φανερή η προσπάθειά μου να εξηγήσω ότι ο Εισαγγελέας έχει περισσότερη εκφραστική άνεση από τον Δικαστή, οι αναπαραγόμενοι τίτλοι των σχετικών ειδήσεων, με εμφάνιζαν να τονίζω την ανάγκη οι αγορεύσεις να μην είναι φορτισμένες.
– Σε συγκεκριμένες διαδικτυακές εφημερίδες δημοσιεύεται είδηση με πανομοιότυπο τίτλο: «Παρασκευόπουλος για δίκη Τοπαλούδη: Ο δικαστής πρέπει να είναι μούμια του Φαραώ».

 

Τι να πούμε τώρα   εμείς;  Κάθε μέρα πέφτουμε  από τα σύννεφα: Ερωτάται ο γνωστός και μη εξαιρετέος  κ.  Κούγιας, συνήγορος της οικογένειας του θύματος παρακαλώ, ο οποίος  σχολιάζοντας  τη δήλωση του ανακατοσούρα υφυπουργού εντυπωσιάζει με την άμεμπτο ηθική του και δεοντολογία : «Καλά της τα είπε (ο υφυπουργός) της εισαγγελέως!» 

Εδώ  κάτι συμβαίνει με τα «ανοίγματα» του λαμπρού, του εκλαμπρότατου ποινικολόγου που γλείφει ως συνήθως την εξουσία

Εμ έχει ουρά το πράγμα:  Ο νεαρός βιαστής-δολοφόνος είναι συγγενής του περιφερειάρχη Δωδεκανήσου κι ο δικηγόρος του είναι σημαίνον στέλεχος  του κυβερνώντος κόμματος. Δεν μιλάμε για παρέμβαση πια της πολιτικής στη δικαιοσύνη, στο κάτω κάτω  μια αποψούλα εξέφρασε ο φίλαρχος  υφυπουργός ας μη του πάρουμε την κεφαλή. Μιλάμε για παρέμβαση της ίδιας της Πατριαρχίας ως πακέτο. Η οποία στο τέλος  θα δικαιωθεί. Διότι μπορεί να επιβλήθηκε η μεγίστη των ποινών στους δολοφόνους,  αλλά αυτό είναι για να ικανοποιηθεί το κοινό αίσθημα καθώς  οι άνθρωποι της εξουσίας και του χρήματος βρίσκουν τον τρόπο να τα βολεύουν και στις ατυχείς στιγμές του βίου τους.

Και μία τελευταία υπενθύμιση : Είναι αξιοπαρατήρητη η επιλεκτική ευαισθησία των μέσων  τα οποία  ξεμπροστιάζουν    μία Εισαγγελέα η οποία χτυπάει τα στήθη της και μαζεύει ανθοδέσμες  αποφεύγουν όμως να σχολιάσουν την αγόρευση της Εισαγγελέας στη δίκη της χρυσής αυγής η  οποία με υπερχειλίζουσα σοβαρότητα,  επαγγελματικά και χειρουργικά προτείνει την απαλλαγή της  εγκληματικής οργάνωσης.

 -Ψάχνοντας μία έξοδο κινδύνου από την εξουσία του φύλου σε ένα έθνος κομπλεξικών  ανδρών, λογίς δικηγόρων και των μανάδων τους.

  

15.5.20  Μάιος με 37 β. Kελσίου. Καιγόμαστε ανοιξιάτικα.  . Μπράβο μας να πεθάνουν και οι ιοί

Έρευνα στις ΗΠΑ με επικεφαλής τον δρα Φίλιπ Άνφινραντ:  Ένα λεπτό δυνατής ομιλίας μπορεί να γεννήσει περισσότερα από 1.000 σταγονίδια που περιέχουν τον κορονοϊό. Πώς να μην νιώθει κανείς ασφαλής με τις τέτοιες τρομερές δυνατότητες της επιστήμης του Φίλιππα που σου μετράει τα χίλια και ένα σταγονίδια. Μακριά απ’ όσους ομιλούν πολύ. Να επιβληθεί ο νόμος της σιωπής. Πάραυτα. Ει δυνατόν να τους κοπεί και η γλώσσα

Κατεβαίνοντας από τη σκάλα της πολυκατοικίας είδα ότι είχαν κλέψει τους πυροσβεστήρες  και τα χερούλια της εξώπορτας. Τι ς προάλλες στην οδό Φυλής ίσως τα ίδια κλεφτρόνια της πυρκαγιάς είχαν  σηκώσει τη σχάρα από τον υπόνομο. Θα πέσει  κανα πιτσιρίκι μέσα.  

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΕ BLOGVIEW

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Μενού