Με τον Κικίλια ή με τον Τσιόδρα;

Μ’ αυτά και μ’ αυτά, είναι σαφής πια η αποστασιοποίηση του δημοφιλούς εμπειρογνώμονα από τις τελευταίες κυβερνητικές αποφάσεις. Είναι επειδή οι εισηγήσεις του δεν γίνονται πια δεκτές; Είναι η, απολύτως θεμιτή, επιλογή του να μην αναδειχθεί σε εξιλαστήριο θύμα, στην απευκταία περίπτωση που «το πράγμα στραβώσει»; Οπότε, εκτός από τα μείζονα προβλήματα, θα φορτωθούμε και το έλασσον: να διαλέξουμε, μεταξύ των δυο λαοφιλών, με ποιόν είμαστε: με τον Κικίλια ή με τον Τσιόδρα; Ήθελες τα κι’ έπαθες τα!

Με τον Κικίλια ή με τον Τσιόδρα;

Tου “Σχολιαστή”

Τίτλοι τέλους λοιπόν στις τακτικές τηλεοπτικές μας συναντήσεις με τον κύριο Τσιόδρα, συμπαθέστατο στην πλειοψηφία του κοινού (με την μειοψηφία πάντοτε άξια της προσοχής μας και του σεβασμού της διαφωνίας της). Το βέβαιον είναι ότι ο τερματισμός αυτής της σχέσης συμπίπτει, περίπου, με την λήξη ισχύος των περιοριστικών μέτρων (λογικών και παράλογων) που επιβλήθηκαν με δηλωμένο σκοπό την αποφυγή διάδοσης του COVID 19. Και προηγείται χρονικά του θερινού τουριστικού ρεύματος. Με αναπόφευκτα, τα ερωτήματα προς τον κύριο Κικίλια πια, υπουργό αρμόδιο για την δημόσια υγεία: πόσο επαρκή θεωρεί την θωράκιση μας από την εισαγωγή ιού μέσω των επισκεπτών της χώρας μας; Αξίζει να νοσήσουμε (πόσο και πόσοι) για το τουριστικό συνάλλαγμα; Και αν η απάντηση του είναι καταφατική, τότε για ποιο λόγο θυσιάσαμε ελευθερίες, δουλειές και εισοδήματα μας (προφανώς πολλαπλάσια του τουριστικού) πρωτύτερα;

Ευχόμαστε βέβαια, ανεξαρτήτως των κυβερνητικών απαντήσεων στις εύλογες αυτές απορίες, ούτε αναζωπύρωση της επιδημίας να σημειωθεί, ούτε ο τουρισμός μας να πληγεί περισσότερο από όσο είναι αναπόφευκτο. Δουλειά της κυβέρνησης όμως δεν είναι να εύχεται και να προσεύχεται. Οι «κακές γλώσσες» βέβαια θα ψιθυρίσουν ότι, εναποθέτοντας ελπίδες στον ύψιστο, αποσκοπεί σε επιφοίτησή του για εξομάλυνση των σχέσεων της με την εκκλησία. Σχέσεων που δοκιμάστηκαν, μετά την αναστολή του δικαιώματος των πιστών να νοσήσουν, μεταλαμβάνοντας, περιφέροντας τον Επιτάφιο ή συνωστιζόμενοι στις εκκλησίες για την Ανάσταση. Ενώ, την ίδια στιγμή, πιστοί και αλλόθρησκοι, συνωθούνταν στην Πλατεία Ομονοίας για τα, για μια ακόμα φορά, εγκαίνιά της. Αλλά ακόμα και αν υπάρχει αυτή η υστεροβουλία, παλαιότεροι (και διαπρεπέστεροι μας) οριοθετούσαν πολύ καθαρά τις σχέσεις τους με τα θεία και προέτρεπαν: «συν Αθηνά και χείρα κίνει». Δυστυχώς, ζούμε ακριβώς το αντίθετο: ο μεν κύριος Τσιόδρας ως Αθηνά (ή γκουρού τέλος πάντων) αναχώρησε, ο δε κύριος Κικίλιας ως χείρα επιμένει άφαντος και σιωπηλός. «Δοξάζεται κρυπτόμενος» βέβαια: οι δημοσκοπήσεις τον αναδεικνύουν ως τον «πιο πετυχημένο υπουργό»!

Μ’ αυτά και μ’ αυτά, είναι σαφής πια η αποστασιοποίηση του δημοφιλούς εμπειρογνώμονα από τις τελευταίες κυβερνητικές αποφάσεις. Είναι επειδή οι εισηγήσεις του δεν γίνονται πια δεκτές; Είναι η, απολύτως θεμιτή, επιλογή του να μην αναδειχθεί σε εξιλαστήριο θύμα, στην απευκταία περίπτωση που «το πράγμα στραβώσει»; Οπότε, εκτός από τα μείζονα προβλήματα, θα φορτωθούμε και το έλασσον: να διαλέξουμε, μεταξύ των δυο λαοφιλών, με ποιόν είμαστε: με τον Κικίλια ή με τον Τσιόδρα; Ήθελες τα κι’ έπαθες τα!

 

 

 

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΕ BLOGVIEW

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Μενού