Αξιολόγηση της πρότασης της Κομισιόν για την ευρωπαϊκή οικονομία – H εκλογίκευση των διασώσεων (Μέρος Β΄ – H ελληνική περίπτωση)

Όλοι αυτοί, έσπευσαν άρον-άρον να θριαμβολογήσουν για την πρόταση της Κομισιόν. Όμως είναι  τόσο ανόητοι (ίσως και άσχετοι), που τους διαφεύγει το μείζον: Η σημερινή πρόταση της Κομισιόν, για την οποία πανηγυρίζουν, είναι τόσο κατάφωρα αντίρροπη με ό,τι οι ίδιοι υποστήριζαν το 2015 όταν ούρλιαζαν να πούμε «ναι» στο δημοψήφισμα και στην τότε λάθος πρόταση της Κομισιόν, που αν είχαν στοιχειώδη αυτοσεβασμό σήμερα θα σιωπούσαν

Γράφει ο Χρήστος Οικονόμου

Την ώρα που ετοιμαζόμουν να ξεκινήσω τη συγγραφή του παρόντος  Β΄ Μέρους, έγινε γνωστό ότι οι επιδοτήσεις προς την Ελλάδα από το ταμείο ανασυγκρότησης της ευρωπαϊκής οικονομίας μετά την πανδημία, που προτείνει η Κομισιόν, θα χορηγηθούν προς τη χώρα μας υπό τον όρο μιας νέου τύπου μνημονιακής επιτήρησης. Η πληροφορία δεν αμφισβητείται, αφού προέρχεται από τα χείλη του εκτελεστικού αντιπροέδρου της Κομισιόν και υπεύθυνου για την οικονομική πολιτική της, Βάλντις Ντομπρόφσκις. Μάλιστα, είναι αναφορά που έγινε σε ελληνικό ενημερωτικό μέσο, για να μην υπάρχει αμφιβολία ότι η ελληνική κυβέρνηση έλαβε το μήνυμα.

Τούτη τη στιγμή δεν είναι σαφές αν η νεο-μνημονιακή επιτήρηση της Ελλάδας για τις επιδοτήσεις των λίγο παραπάνω από 20 δισ. ευρώ που θα μπορεί να λάβει (τα υπόλοιπα είναι δάνεια και θέλει πολλή σκέψη αν συμφέρει την Ελλάδα η λήψη τους), θα αφορά μόνο στη χώρα μας ή θα είναι γενικό μέτρο για κάθε χώρα-μέλος που θα επιδοτηθεί,  κατά την πρόταση της Κομισιόν. Αν είναι γενικό μέτρο, αυτό σημαίνει ότι Ιταλία, Ισπανία αλλά ακόμη και ισχυρές χώρες-μέλη που θα αιτηθούν να τους παραχωρηθούν τέτοιες επιδοτήσεις, θα ενταχθούν στη νεο-μνημονιακή επιτήρηση. Αν, πάλι, είναι μόνο για την Ελλάδα, άντε και για κανά-δυο χώρες ακόμη που παρακολουθούνται από προγράμματα μετα-μνημονιακής εποπτείας, τότε είναι ένα απαράδεκτο και εξευτελιστικό μέτρο και η κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη οφείλει να απορρίψει την πρόταση της Κομισιόν στην επικείμενη σύνοδο κορυφής!

Δεν ξέρω πόσο πιθανό ακούγεται ισχυρές χώρες-μέλη της Ε.Ε. να ανεχτούν νεο-μνημονιακές επιτηρήσεις. Και δεν με απασχολεί κιόλας! Η Ελλάδα, που ολοκλήρωσε με επιτυχία το 3ο μνημόνιο (το μόνο που κατάφερε να ολοκληρώσει η χώρα, όπως συνέβη επί κυβέρνησης Αλέξη Τσίπρα), είναι πρακτικά και λογικά αδιανόητο να επιστρέψει στην πολιτική της αποδεδειγμένης καταστροφής, που επέβαλαν τα μνημόνια και οι ιδεοληψίες των συντηρητικών ευρωπαϊκών δυνάμεων. Άλλωστε, οι επιδοτήσεις που προτείνει η Κομισιόν αφορούν καθ’ ομολογία της προτείνουσας Επιτροπής την ανάταξη των ευρωπαϊκών οικονομιών, οι οποίες υπέστησαν (όλες ανεξαιρέτως) τις συνέπειες από το lockdown της πανδημίας. Δηλαδή, δεν είναι πιστώσεις προς διάσωση οικονομιών, οι οποίες εξ ιδίων οδηγήθηκαν σε αδιέξοδο, για να υπάρχει και η λογική συνέπεια ότι οι χώρες «που πληρώνουν το μάρμαρο» για την εξασφάλιση των 500 δισ. των επιδοτήσεων (τα υπόλοιπα 250 δισ., ως γνωστόν, είναι δάνεια) απαιτούν να έχουν λόγο στο πως θα διατεθούν τα κεφάλαια που εισέφεραν.

Ο ίδιος ο κ. Ντομπρόφσκις, στην ίδια συνέντευξή του σε ελληνικό μέσο ενημέρωσης -πιθανότατα σκοπίμως- είπε κι άλλα λίαν ανησυχητικά για την Ελλάδα πράγματα.

Κρατώ δύο απ’ αυτά:

α. υπενθύμισε ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε καθεστώς εποπτείας και οι νέες επιδοτήσεις προς τη χώρα μας και στο πλαίσιο της πρότασης της Κομισιόν, καθώς και οι νεο-μνημονιακές δεσμεύσεις που προαναγγέλλονται για τη χορήγησή τους, δεν ανακαλούν τις υποχρεώσεις της σημερινής εποπτείας. Αυτό θα είχε τυπικά κάποια βάση, αν δεν προέκυπτε το πρόβλημα ότι από τις δηλώσεις Ντομπρόβσκις αναδύεται το ενδεχόμενο διπλής επιτήρησης της Ελλάδας από τα ευρωπαϊκά όργανα. Φυσικά, αυτό δεν μπορεί να είναι κατάσταση, η οποία στα σοβαρά μπορεί να υπάρχει προσδοκία ότι θα βοηθήσει την ελληνική οικονομία να αναταχθεί μετά την πανδημία. Για παράδειγμα, τυχόν διατήρηση της υποχρέωσης της χώρας μας για πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ τα επόμενα χρόνια, που παρ’ ό,τι ο κ. Μητσοτάκης υποσχέθηκε ότι θα καταργήσει παραμένουν (και μόνο προσωρινή, για ένα μόνον έτος και λόγο της πανδημίας είναι η αναβολή της υποχρέωσης και εντός της γενικής απόφασης της Ε.Ε. να αναστείλει την εφαρμογή των όρων του Συμφώνου Σταθερότητας για όλες τις χώρες-μέλη), είναι υποχρέωση η οποία πρακτικά αδύνατον να τηρηθεί μεσοπρόθεσμα, με προβλεπόμενη για φέτος ύφεση στην Ελλάδα της τάξης του 7-10%. Αλλά και πέραν αυτού, ο παραλογισμός να επιδοτηθεί η ελληνική οικονομία από την Ε.Ε. για να ανανήψει από το σοκ του lockdown και την ίδια στιγμή να διατηρείται η δέσμευση του 3,5% του ΑΕΠ για εξασφάλιση αποθεμάτων, ώστε να είναι εγγυημένη η αποπληρωμή παλιότερων χρεών προς τις χώρες-μέλη, που σήμερα, όμως, μας επιδοτούν, αποτελεί πρόδηλη αστοχία, οικονομική και πολιτική. Απλά ο λογαριασμός «δεν βγαίνει»! Εκτός κι αν μέρος από τις τωρινές επιδοτήσεις από την Κομισιόν χρησιμοποιηθούν για «να πιαστεί» ο στόχος πλεονάσματος 3,5%, πράγμα που -αν συμβεί- θα είναι σαν οι δανείστριες της Ελλάδας χώρες-μέλη της Ε.Ε. να ξεπληρώνουν τις ελληνικές οφειλές στον …εαυτό τους!

β. είπε ο κ. Ντομπρόβσκις (κι αυτό είναι πολύ ανησυχητικό) ότι η Ελλάδα θα μπορεί να χρησιμοποιήσει τις επιδοτήσεις που θα λάβει κατά την πρόταση της Κομισιόν, για …τις τράπεζές μας!

Η αναφορά όζει νέα ανακεφαλαιοποίηση! Δηλαδή, για μια ακόμη φορά (νομίζω θα είναι η τρίτη φορά -αν αυτό επιβεβαιωθεί), όλοι οι Έλληνες πολίτες θα απολέσουμε μέρος πιστώσεων που θα είναι από τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις και με σκοπό τη χρηματοδότηση προς ανάταξη της ελληνικής οικονομίας, για να «διασώσουμε» ξανά τις τράπεζες!!! Διερωτώμαι, πόσες φορές πρέπει να αποδειχθεί ότι μια επιλογή είναι απολύτως ατελέσφορη, για να κατανοήσει εκείνος που την κάνει ότι δεν αποδίδει και πρέπει ακολουθήσει άλλο διαφορετικό δρόμο; Μήπως υπάρχει θέμα απλής νοημοσύνης στους τεχνοκράτες των Βρυξελλών;

Προσέξτε: Οι επιδοτήσεις που προτείνει η Κομισιόν να έρθουν την Ελλάδα -λέει ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν- δεν θα πάνε, παραδείγματος χάριν, για ρευστότητα και αύξηση του διαθέσιμου δανεισμού μέσω των τραπεζών προς τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις, για να τονωθεί η κατανάλωση και να κινηθεί το επενδυτικό μέρος που έχει ανάγκη η ελληνική οικονομία για να αναταχθεί, αλλά θα πάνε για την εξυγίανση των τραπεζών!!!

Ακούω ήδη τις στεντόριες  αντιρρήσεις σε όσα λέω, από μεριάς των εγχώριων «παιδιών του Σόιμπλε»: Δεν μπορεί να γίνει αλλιώς, λένε όλοι αυτοί, καθώς καταρρέει το «σχέδιο Ηρακλής» (ούτως ή άλλως πολύ αμφιλεγόμενο και με πολύ μικρές πιθανότητες απόδοσης). Μόνο με ανακεφαλαιοποιήσεις σώζονται λέει, οι τράπεζες.

Και είναι τόσο ξεπερασμένοι και εμμονικοί στον «σοϊμπλισμό» που τους εμπνέει, ώστε καμώνονται πως δεν βλέπουν ότι η ίδια η ΕΚΤ  ετοιμάζεται να προτείνει για όλη την Ευρώπη τη λύση της bad bank, που αν είχε εφαρμοστεί όλ’ αυτά τα χρόνια των τραπεζικών ανακεφαλαιοποιήσεων, τα δεκάδες δισ. που διέθεσαν οι Έλληνες πολίτες σε βάρος του εισοδήματος τους και του εξωτερικού χρέους της χώρας, θα είχε καταλυτικά συμβάλλει στην εξυγίανση των τραπεζικών ισολογισμών.  Και ξέρετε και κάτι ακόμη; Ακόμη και ο Στουρνάρας θεωρεί πλέον τη λύση της bad bank ως επιβεβλημένη!…

Είπα για τις εμμονικές προσωπικότητες των λεγόμενων «μενουμευρωπαίων». Και κάτι πρέπει να προσθέσω στον επίλογο!

Όλοι αυτοί, έσπευσαν άρον-άρον να θριαμβολογήσουν για την πρόταση της Κομισιόν. Όμως είναι  τόσο ανόητοι (ίσως και άσχετοι), που τους διαφεύγει το μείζον: Η σημερινή πρόταση της Κομισιόν, για την οποία πανηγυρίζουν, είναι τόσο κατάφωρα αντίρροπη με ό,τι οι ίδιοι υποστήριζαν το 2015 όταν ούρλιαζαν να πούμε «ναι» στο δημοψήφισμα και στην τότε λάθος πρόταση της Κομισιόν, που αν είχαν στοιχειώδη αυτοσεβασμό σήμερα θα σιωπούσαν. Άντε το πολύ-πολύ καμιά αυτοκριτική για το τότε λάθος τους θα άρμοζε να έκαναν.

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΕ BLOGVIEW

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Μενού