Ημερολόγιο ασημάντων 319: Μία γάτα θηλάζει εν μέση οδώ στην Αιδηψό

"...Όσο περισσότερο σε ερωτεύομαι, τόσο καθαρότερα βλέπω ότι ούτε έρωτας υπάρχει, ούτε εσύ..."

3.7.20  «Όσο περισσότερο σε ερωτεύομαι, τόσο καθαρότερα βλέπω ότι ούτε έρωτας υπάρχει, ούτε εσύ. Μισέλ Φάις: Κτερίσματα σελ.128  (Τώρα πρέπει να είμαστε περισσότερο προσεκτικοί και να βάζουμε παραπομπές μετά από όσα έπαθαν οι λογοκλόποι Βλαβιανός  και Σταμάτης που τους… πάνε στη Βουλή).

Μπάνιο αρ. 11 στη Σκόπελο και τελευταία  ματιά στις Σποράδες.  Επιστρέφουμε με το πλοίο της γραμμής στην Εύβοια με προορισμό την Αιδηψό. Άσχημες εικόνες : δυο ευτραφείς νεαροί γύφτοι  βγαίνουν από την τουαλέτα του σκάφους και φτύνουν στο κατάστρωμα. Πρώτα ο ένας μετά ο άλλος, “έχουν κάνει την τουαλέτα, κοιτάξτε, άνω κάτω”,  παραπονιέται  ο λοστρόμος, «όλο το χαρτί υγείας μέσα στη λεκάνη και τα κακά τους απ΄έξω».

Θα μου πείτε τώρα: μόνο τα άσχημα βλέπεις βρε τζουμάκα στο καράβι και μόνο οι ρομά κάνουν ασχημίες; Είναι και δύο άλλοι, Καυκάσιοι, αν θέλετε, που πετάνε τα τενεκεδάκια της μπύρας στη θάλασσα έχοντας φτάσει  στο τσακίρ κέφι και μπροστά τους το υγρό στοιχείο.

Δεν υπάρχει ελπίς. Κάτι τέτοιες στιγμές σκέφτεσαι πόσο Titanoterastios ηγέτης ήταν ο νάνος Ιωσήφ Στάλιν που δεν χρειαζόταν να φτύσεις επί του σκάφους ή να  πετάξεις τενεκεδάκι στο νερό για να σε εξαφανίσει.

Τι ωραία θα ήταν τώρα, αν εις το υψηλότερο του φερυμπωτός κατάρτι, κρεμούσαμε γύφτους, καυκάσιους νεοέλληνας και μπαίναμε ως κουρσάροι στο λιμένα της Ευβοίας, διαρκώς επευφημούμενοι.

Οι δύο νεαροί γύφτοι επιβιβάστηκαν σε ένα ντατσούν-κατσαρόλα με λουλούδια και κρεμμύδια, ένα τσούρμο μισή ομάδα, γυναίκες παιδιά κι εμείς πάμε από πίσω  τους τον επιτάφιο στο Μαντούδι και σκέφτομαι πόσο λάτρεψα την ταινία «Γνώρισα κι ευτυχισμένους τσιγγάνους» του Πέτροβιτς και πόσο μαγεύτηκα με τον «Καιρό των τσιγγάνων» του Κουστορίτσα. Πόσο με συγκίνησε κάποτε το  παράφορο και παράφωνο τραγούδι του Κώστα Χατζή «γύφτοι τα φτιάξαν τα καρφιά» και πόσο γουστάρω το γυφτοπάζαρο.  Είναι από ποια γωνιά, από ποια απόσταση, από ποια εγγύτητα, από ποιο θρόνο βλέπεις τα πράγματα. Και πώς είναι αυτά τα πράγματα τελικά.

Φτάνουμε στην Αγία Άννα για βουτιά νουμερό ντουζ.  Ξεφορτώνουμε τα πελαργόνια, τις μαργαρίτες και το βασιλικό και τα πουλάμε για δύο ευρώ. Δεν υπάρχουν αγοραστές όμως και συνεχίζουμε προς  Αιδηψό αφού πρώτα χάσαμε το δρόμο.

Ωραία η λουτρόπολις με τα 100 ξενοδοχεία της. Μία μητέρα γαλή θηλάζει το νεογέννητο εν μέση οδώ στην Αιδηψό. Ένας άψητος, γυμνόστηθος, νεαρός χοντρός, με γενειάδα φορτώνει το τζιπ με μπύρες ενώ η συνοδηγός περιμένει το τέλος της  εργασίας του πάτερ φαμίλια τρώγοντας τα νύχια της. Τα χοντρά τους παιδιά μασουλάνε πίτσες.

• Το σκυλί της, τής έφαγε τα παιδιά: Δημοτική σύμβουλος σε πόλη της Βραζιλίας  που πάλευε εννιά χρόνια να αποχτήσει παιδί είδε το ζηλιάρικο λαμπραντόρ να της τρώει τα δίδυμα κοριτσάκια που δεν είχαν κλείσει μήνα ζωής.

Τα σκυλιά ή εμείς;

Σοφός ο Μάο τσε Τουγκ. Στην πρωτεϊκή κομμουνιστική Κίνα δεν έβλεπες σκύλους, μήτε γατιά . Στη μεταμαοϊκή υπάρχουν όλα  τα καλά του Θεού: Χρήμα, αναπτύξη «κομμουνισμός», κουλτούρα εντομοφαγίας, σκυλιά με δόντια ηλεκτρονικά κι ένα δηλητηριασμένο περιβάλλονΕδώ στη λουτρόπολη το περιβάλλον είναι υδροφωσφορικό και υδρανθρακικό.

Ξενοδοχείο Διεθνές. Τρεις κι ο κούκος. Υπάρχει  όμως υδροθεραπευτήριο με στοιχεία από αμμώνιο, μαγνήσιο , μαγγάνιο, λίθιο και ό,τι τραβάει η ψυχή σου. Εδώ είμαστε, βουρ στο υγρό θερμό,  ιαματικό στοιχείο με 33 β. Κελσίου και τον Μισέλ Φάις παραμάσχαλα που επιζητεί να σοκάρει:

Ήθελα να είμαι όμορφη, όχι όμορφος. Από παιδάκι. Φορούσα τις γόβες της μαμάς μου, φορούσα το σουτιέν της. Ο Τάκης θα χορέψει μπροστά στο νονό, ο Τάκης θα πει το ποίημα στο σχολείο, ο Τάκης θα πάει για ψώνια, ο Τάκης θα μπει πρώτος στο πανεπιστήμιο. Σήμερα όμως ξεχάστε τον Τάκη. Η Λέτα θα βαφτεί το βράδυ. Η Λέτα θα φορέσει καλσόν. Ποιος θα σε πάρει σε κανονική δουλειά με βυζιά… Η Λέτα θα φορέσει περούκα.

Ερχόταν ένας με κράνος. Δεν το έβγαζε ποτέ. Με το κράνος γαμούσε. Με το κράνος βογκούσε. Παιδί δικαστικού λέγανε. Με καψουρεύτηκε. Παλικαράκι του κουτιού, μύριζε φροντίδα. Το ‘διωξα. Τα τραβέλια πάνε στην κόλαση του είπα. Τώρα κάτι μπουρτζόβλαχοι έρχονται, κάτι φασίστες, κάτι σουρωμένοι. Στην ταρατσούλα μου έχω κοτούλες, παπάκια. Τα μαναβάκια μου δίνουν σάπια λαχανικά για να τα ταΐσω Φάις (ό.π: 136).

Δεν φαντάζομαι να είναι ομοφυλόφιλος ο συγγραφεύς όπως και ο αφηγητής. Και να είναι όμως τι έγινε;

Όχι, όχι, δεν νομίζω, δείτε παρακάτω:

Κρατούσα ανελλιπώς ιμερολόγιο  για το σκοτεινό γέλιο της. Για την άλλη σχισμή της λέξη δεν θα βγάλω. Κιχ. (ό.π: 159)

Έχω  και τον Μαυραντώνη μέσα στο κομπιούτερ να φτιάξω τον πρόλογο και η ζέστη είναι απίστευτη. Εδώ έχουμε  την προλεταριακή ηθική, το σεβασμό στις αμετάβλητες αξίες, τον παιδαγωγό.

– Έχει και αγώνες ποδηλατοδρομίας στην πόλη, λέει ο ξενοδόχος Μιχάλης, προσεγμένο φαγητό, ωραία γαλακτομπούρεκα και καλή φιλοξενία σε λογικότατες τιμές.

-Ες αύριον τα σπουδαία, αλλά παρακαλώ  αν δεν υπάρχει εντομο-απωθητικό για τα κουνούπια να τρέξω να προμηθευτώ, παρατηρώ.

-Μην ανησυχείτε, λέει ο καλός ξενοδόχος. Με τον ερχομό σας έχουμε κλείσει όλους τους ανωφελείς στα κλουβιά.

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΕ BLOGVIEW

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Μενού