Ημερολόγιο Ασημάντων 321: Ωραία σαν Ελληνίδα/ Λογοκλοπή και εξουσία

Συμφωνώ, το θέμα δεν είναι ο Βλαβιανός, ο Σταμάτης, ο Σαββόπουλος, η Μαρία η Πενταγιώτισσα  Είναι ένα είδος πανδημίας  σαν τον ιό κι αλλοίμονο αν δεν έχεις δυνατό σύστημα Υγείας. Θα σταματήσω εδώ για να ανασυγκροτηθώ και να το συζητήσω, όσο κι αν είναι ανθυγιεινό στο επόμενο σημείωμα, πιστεύοντας ότι η λογοτεχνία πρέπει να είναι υγιής και παιχνιδιάρα, όχι παιχνίδι εξουσίας και μηχανισμών, με υποκλοπές, καταγγελίες και βραβεία: αντιγραφές...

6.7.20  Δευτέρα. Μπάνιο  αρ. 14. Μία ντελικάτη, νεαρή μητέρα, με το κοριτσάκι της, που φοράει τα γυαλιά της μαμάς της, βολτάρει ήρεμα, πάνω στην άμμο χωρίς να κοιτάζει δεξιά αριστερά. Μια μητέρα νεαρή, κλασάτη, καμία σχέση με την ξένη βάρβαρη ανθρωπογεωγραφία της Αιδηψού, μία αυτάρκης μητέρα, Ωραία σαν Ελληνίδα.

-Όλος ο κόσμος έχει τον εγωϊσμό του και την περηφάνια του  κι εγώ το τζόκεϋ στην κεφαλή μου ανάποδα.

Ο Μιχάλης ο ξενοδόχος ήταν ανήσυχος γιατί η μητέρα του έσπασε τη λεκάνη της και την πήγε στη Χαλκίδα. Μαζεύει τώρα αίμα είναι κι ο ίδιος δωρητής αίματος. Τι γκαντεμιά είναι αυτή με τους ξενοδόχους και τους ρουμτζήδες!  Στη Σκόπελο ο Ράπτης που μας φιλοξένησε έχασε το γιο του 45 χρονών  από καρδιά που χειριζόταν όλο το κόμπλεξ των δωματίων, θρήνος σε όλο το νησί, ευτυχώς είχε και δεύτερο γιο, που ήλθε  από τη Θεσ/νίκη και ανέλαβε την οικογενειακή επιχείρηση.  Πέρυσι βγάλανε 60.000 ευρώ. Φέτος;  Κι ο τελευταίος γιος  έχει δυο παιδιά και παράτησε τη δουλειά του για τα δωμάτια, που με την επιδημία του κορονοϊού παραμένουν άδεια.

Εδώ ο  Μιχάλης της Αιδηψού, Μικρασιατικής καταγωγής, επιμένει  στο υδροθεραπευτήριο: οδηγούμαστε σε αυτοκτονία μέσα στους ατμούς, δεν βγαίνουμε με τίποτα και μας τσακίζουν με τους ελέγχους. Καλύτερα να μας πουν να τα κλείσουμε. Κάτσε να σου ζεστάνω το νερό μόλις φύγουν οι Σέρβες, μου λέει.

 

• Φωτιά στο σινάφι των  ποιητών με τη νέα βράβευση του Χάρη  Βλαβιανού -νισάφι πια- που έχει κατηγορηθεί πολλάκις για λογοκλοπή. Τώρα τα πράγματα έχουν χοντρύνει  γιατί παρουσιάζεται και δεύτερο σοβαρό κρούσμα καθώς ένα  θέμα στις Πανελλήνιες  εξετάσεις που επιλέχτηκε από την εφ. Το Βήμα, με υπογραφή του  συγγραφέα Αλέξη Σταμάτη αποδεικνύεται προϊόν κλοπής από ξένο συγγραφέα  με αποτέλεσμα μια ομάδα γνωστών ποιητών  να μαζέψει υπογραφές ζητώντας  κυρώσεις και αλλαγή νομοθεσίας -ιδιαιτέρως  την κεφαλή  του Βλαβιανού ζητάνε επί πίνακι, που  τον έχουνε στην μπούκα, γιατί είναι  ωραίο παιδί και πολυμαθής και εξαπατά τις επιτροπές βραβείων. Ο δε Σταμάτης κάνει και δήλωση και λέει ότι είναι τιμή του που  επέλεξαν κείμενό του στις εξετάσεις (λογοκλοπής). Φυσικά «τιμημένοι» δηλώνουν πως νιώθουν και πολλοί βραβευμένοι διότι εκτιμούν μάλιστα ιδιαιτέρως, όπως μας λένε, αυτούς που τους βράβευσαν !

Το θέμα φτάνει στη Βουλή. Δηλαδή  το γόρδιο δεσμό της λογοκλοπής θα το λύσουν  η Μενδώνη και οι 300;  Αν το πάμε έτσι τότε  και ο Κούλογλου πρέπει να απολογηθεί στην Εεεευρωβουλή γιατί έχει αντιγράψει γνωστό Ισπανό συγγραφέα όπως μας ενημέρωσε ο έγκυρος  Κούρτοβικ.  Βγαίνει κι ο φίλος μου ο Δημήτρης Φύσσας και λέει να μη γίνουμε ανθρωποφάγοι.  Να γίνουμε και  να παραγίνουμε του λένε, γιατί το πράγμα έφτασε στο μη παρέκει. Enough! Τόσο έξυπνος είναι πια αυτός ο Βλαβιανός;

Όχι  δεν είναι, αφού συνελήφθη κλέπτοντας οπώρας, με τη γίδα στην πλάτη, με ένα και δύο και τρία και τέσσερα ξένα ρητά στην τσέπη.   Η λογοκλοπή είναι  αδίκημα και στην αλλοδαπή που υπάρχει  αγορά με σημαντικό ενίοτε κέρδος, υπάρχει αυστηρός νόμος για τα πνευματικά δικαιώματα. Εδώ η μάχη γίνεται για την τιμή των όπλων και για άφθαρτες αξίες. Kι ίσως αυτό είναι το καλύτερο γιατί ακολουθείς  άγραφους κανόνες δεοντολογίας, καθιερωμένους από το έθος και το δημόσιο διάλογο και την αμοιβαία εμπιστοσύνη. Αλλά υπάρχουν και οι «λαμπρές εξαιρέσεις οι οποίες πληθαίνουν και τείνουν να γίνουν, γίνανε ο κανόνας. Υπάρχουν   συν-ραφείς  με μειωμένη ηθική αντίσταση, οι «πονηρούληδες»,  οι «αργόσχολοι»,  όπως θα τους ονόμαζε ένας Παναγιώτης Νούτσος, οι οποίοι «συμπορεύονται με την κρατούσα τάξη με αισθήματα τεχνοφιλίας» (Νούτσος εφ των Συντακτών 4-5 Ιουλίου 2020) και τον πλούτο … πολύ εμίσησαν αλλά τη δόξα (δια της λογοκλοπής)  ουδείς. Υπάρχουν  οι συμπτωματικοί  και συστηματικοί λογοκλόποι, όπως  ο Σταμάτης φερ’ ειπείν, υπάρχουν και οι  Μη συμπτωματικοί, οι περισσότεροι. Εξ αμελείας  θα λέγαμε. Φταίει κι αυτή η διακειμενικότητα τέλος πάντων. Διότι όπως θέλω να  δείξω η λογοκλοπή έχει να κάνει με την εξουσία. Και η πνευματική εξουσία είναι η χειρότερη, με ορδές ιερέων και Ιερατεία.

-Θέλω κι εγώ να ανήκω στη σέκτα τους θέλω κι εγώ να πάρω το Λόγο να κλέψω το Λόγο για λίγο. Θα γίνω Λογο-κλόπος για σένανε γλυκιά μου Αναγνώριση, μεγάλο μου Βραβείο.

Όσο πιο μεγάλη εμβέλεια έχει ο λογοκλόπος τόσο και μεγαλύτερη διάσταση παίρνει το θέμα και πέφτουμε από τα σύννεφα. Αν εγώ, πω ή γράψω στην κοπέλα που με εγκαταλείπει  «προκειμένου για μια εκτέλεση ο ηθικότερος θάνατος είναι ο λιθοβολισμός, ορίστε η αναμάρτητος τον λίθο πρώτη βαλέτω», σίγουρα θα τη συγκινήσω αλλά αν έχει πάρει την απόφασή της  να με εγκαταλείψει θα το κάνει ούτως ή άλλως και δεν την νοιάζει αν είμαι λογοκλόπος ή όχι.   Αν όμως αυτή η ρήση που ανήκει σε ένα σπουδαίο συγγραφέα, υπάρχει στο υποψήφιο για βράβευση βιβλίο μου από μία επιτροπή «που εκτιμώ πολύ» και θα με βραβεύσει σε λίγο, τότε συγγνώμη, η επιτροπή αυτή είναι ή πολύ καλοπροαίρετη, πολύ φιλική,  δεν έχει ελεγκτή λογοκλοπής, ή πολύ άσχετη ή πολύ  (κακο)Στημένη.

Συμφωνώ, το θέμα δεν είναι ο Βλαβιανός, ο Σταμάτης, ο Σαββόπουλος, η Μαρία η Πενταγιώτισσα  Είναι ένα είδος πανδημίας  σαν τον ιό κι αλλοίμονο αν δεν έχεις δυνατό σύστημα Υγείας. Θα σταματήσω εδώ για να ανασυγκροτηθώ και να το συζητήσω, όσο κι αν είναι ανθυγιεινό στο επόμενο σημείωμα, πιστεύοντας ότι η λογοτεχνία πρέπει να είναι υγιής και παιχνιδιάρα, όχι παιχνίδι εξουσίας και μηχανισμών, με υποκλοπές, καταγγελίες και βραβεία: αντιγραφές.

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΕ BLOGVIEW

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Μενού