Ημερολόγιο Ασημάντων 325: Ενός ιού μύρια έπονται/ Nα αναφλεγείς ήθελα όχι να σε διδάξω

Είπα ότι τελείωσε η υπόθεση Βλαβιανός αλλά μίλησε ο αξιολογότερος κατά τη γνώμη μου θεωρητικός και κριτικός λογοτεχνίας. Ο λόγος του Ευγένιου Αρανίτση είναι συγκρουσιακός και μαγικός

18.7 Σάββατο. Nα αναφλεγείς ήθελα όχι να σε διδάξω. Ζ.Ζενέ. Ο σχοινοβάτης

Μπάνιο στο Σούνιο αρ.18.

Ολοκλήρωσα το διάβασμα του Ημερολογίου  που μου έστειλε ο Γιάννης Πατίλης. Περιγράφει στιγμές από τις  σχέσεις των συνεργατών του περ. πλανόδιον την περίοδο της δεκαετίας του 80, τότε που προσπαθούσαν να υιοθετήσουν ένα σπουδαίο, αλλά δύσκολο σαν άνθρωπο συγγραφέα, τον Κωστή Παπαγιώργη. Μαθαίνεις πράγματα. Ότι ο Παπαγιώργης ήθελε να κάθεται μπροστά  στο δίπορτο αυτοκίνητο γιατί έχει, όπως λέει ένας άλλος συνεργάτης, κλειστοφοβία. Δεν είναι περίεργο, είναι κάτι που συμβαίνει και σε   μένα. Έτσι και τουμπάρει το «δίπορτο» δεν έχει πόρτα να βγεις από το αυτοκίνητο, κάηκες ζωντανός

Χωρίς ίχνος  επιείκειας παρουσιάζεται ο κόσμος των Γραμμάτων,   που όλοι ξέρουμε δεν είναι αγγελικός, αλλά σκληρός και ανταγωνιστικός. Ο Πατίλης περιγράφει τελετουργικά   τις ανθρώπινες αδυναμίες χωρίς καμιά αυτολογοκρισία. Ίσως έτσι πρέπει να είναι ένα Ημερολόγιο, ένα στριπτίζ, με τη σκέψη ότι δεν θα το διαβάσει κανείς,  αλλά όταν το κοινοποιείς βλέπεις το ρίσκο που παίρνεις. Διανοούμενοι με την αίσθηση της λαϊκότητας που συχνάζουν σε σκυλάδικα.  Τα μεθύσια τους, οι μικρότητες, οι δυσάρεστες εκπλήξεις, οι  αντιπαλότητες, το άρρωστο Υπερεγώ που έχει όνομα και μεγαλείο που τρεμοσβήνει.

Θέλετε δείγμα;  «Βγήκαμε έξω μερικοί με τα ποτήρια στο χέρι. Κατάσταση αλαλούμ. Ο Αργύρης μού ‘λεγε τώρα για τα ποιήματά του . Πως δεν τα πρόσεξα, πως είναι βιωμένα. Να προσέξω εκείνα  με τις ρίζες της ζούγκλας που στριφογυρίζουν μέσα μας. Μου μιλούσε όλο για κάτι λοβοτομημένα τοπία  για τη Μεσόγειο του Βορρά ή των Βρυξελλών. Φύγαμε με τον Παλούκη. Ήταν χάλια τον είχε δει και κάποιο πουσταριό  από την Άμφισσα, και φοβόταν τις  γλώσσες. Με θύμωσε με τη μιζέρια του και του τά ‘ψαλλα λίγο. Δεν είμαστε τίποτα φανατικοί ούτε συχνάζουμε στα σκυλάδικα κάθε βράδυ…».

Όμως ένα μικρό απόσπασμα αδικεί  ένα κείμενο που στάζει ανθρωπίλα με την καλή και την κακή έννοια, με τα βαφτίσια, τα μεθύσια,  τη συντακτική επιτροπή, την Καλλιδρομίου, τη Ροζαλία, τον Ζουγανέλη, τον Παπαγιώργη στην… Ανατολή που προτείνει παρτούζα και  την Ελλάδα που πρέπει  να τριχοτομηθεί κατά το τον Δαρδανό !

• Πικ νικ με τα «Σημεία και τέρατα»  (μια συλλογικότητα των  Εξαρχείων) με καλεί να κάνουμε  ο Τζορτζ στον Αγ. Νικολάο στην Ιπποκράτους. Βιβλία, παζάρι, κους κους, χάλι γκάλι, τσίμπι τσίμπι. Δεν έχω καμιά όρεξη.

 19.7  Κυριακή  στο παζάρι του Ελαιώνος . Έδωσα πέντε ευρώ στην Μπέμπα που ήλθε μαζί μου με μάσκα, αποσμητικά, γάντια και φτυάρια κι αγόρασε πέντε κούκλες με ένα ευρώ εκάστη. Έκανε σαν μικρό παιδί. Με το τίποτα μπορεί να χαρεί κανείς.

 

• Ανακοινώθηκαν δύο κρούσματα του ιού του Νείλου.  Εντάξει περιμένουμε τώρα και κρούσματα από τον Κίτρινο ποταμό, γιατί όχι και από τον Ποδονίφτη

• Πάλι εκθεσειακός χώρος Βιος. Πάνος Χαραλάμπους: Άφοβο Σώμα. Εγκατάσταση και performance. Κτίριο: Ρομάντσο. «Μπορεί ένα σώμα εν μέσω μολύνσεων, ιών, θανάτου… να παραμένει ατρόμητο… να χαίρεται και να γλεντά, να πασχίζει, ν’αγωνίζεται; Καταφάσκοντας, τέσσερις DJ θορυβιστές δημιουργούν ένα ηχητικό πανδαιμόνιο (σκράτσινγκ,  κρότοι, γκλαμπάνο, σπασίματα κλπ). Ο ελεύθερος ηχητικός αυτοσχεδιασμός προερχόμενος από τα «άνομα» όργανα, όργανα του σκότους, καθώς και τυχαίες εισβολές περιβαλλοντικών ήχων… χωρίς ιεραρχήσεις «ξορκίζουν», αποτρέπουν το φόβο, την επιδημία, τον θάνατο δηλώνοντας την έμπρακτη δια-φωνία, προς την πτωματική, κοινωνική αποστασιοποίηση και τον απεριόριστο έλεγχο».

20.7.20 Είπα ότι τελείωσε η υπόθεση Βλαβιανός αλλά μίλησε ο αξιολογότερος κατά τη γνώμη μου θεωρητικός και κριτικός λογοτεχνίας. Ο λόγος του Ευγένιου Αρανίτση είναι συγκρουσιακός και μαγικός :

Σε πείσμα των όσων γράφουν τα εγχειρίδια ή τα καταστατικά των ενώσεων των συγγραφέων, τα έργα είναι περισσότερο κείμενα παρά έργα, δηλαδή αστερισμοί σημείων που επικοινωνούν μέσω εναλλακτικών διασυνδέσεων χωρίς υπογραφή, σχηματίζοντας συστήματα πολλαπλών εισόδων και καμίας εξόδου, εκτός ίσως απ’ αυτήν που χρησιμοποιεί ο Βλαβιανός για να τρυπώνει λαθραία στις ξένες ανθολογίες. Λογοτεχνική ραδιοπειρατεία ή ζώνη του λυκόφωτος, πείτε το όπως θέλετε, πάντως τα γλωσσικά σύμβολα παίρνουν τον λόγο αυτεπαγγέλτως, σαν τις φωνές των νεκρών, και πλημμυρίζουν την ακουστική ενός περιστρεφόμενου κειμενικού χάους. Εξού και το περίφημο, απ’ την δεκαετία του ’90, άλυτο πρόβλημα των δικηγόρων των δισκογραφικών εταιρειών: ό,τι και αν γράψει τώρα πια ένας συνθέτης τραγουδιών μοιάζει κλεμμένο από κάπου ― ό,τι κι αν πεις κάτι θυμίζει, ό,τι κι αν ζωγραφίσεις παραπέμπει σ’ ένα πρωτότυπο που λείπει. Στην απέραντη νύχτα που διαδέχεται τον πολιτισμό του πάλαι ποτέ κυρίαρχου Homo significant, ο γαλαξίας των επιδράσεων είναι η μόνη υπόσχεση  φωτός, μια λοξή ανταύγεια απ’ τις τραγωδίες του παρελθόντος που επανέρχονται δίχως τίποτα το τραγικό. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο κάθε απατεώνας, έχοντας μεσάνυχτα απ’ όλ’ αυτά, είναι πρωτοπόρος επειδή μπουσουλάει στο σκοτάδι με τα τέσσερα. Πηγή: www.lifo.gr

Όπως και με τον Πατίλη, έτσι κι εδώ, ένα απόσπασμα δίνει μια μικρή εικόνα, αλλά πρέπει να δεις τη μεγάλη εικόνα, να διαβάσεις όλο το κείμενο….

• ΒΥΘΙΣΑΤΕ ΤΟ «ORUC REIS» – Το Καστελόριζο δεν θα γίνει Ίμια, θα γίνει ο τάφος τους. Σκούρα τα πράγματα με τους συντρόφους τούρκους λογοτέχνας που βγάλανε όλο το στόλο στο Αιγαίο κι εμείς τους αντιμετωπίζουμε με τη δέουσα ψυχραιμία ααααα αΑΑΑ ΑΑΑΑ ΑΑΑαααααααα 

• Ξέχασα ανοιχτό το θερμοσίφωνα θα εκραγεί, άφησα αυγό  το μπρίκι κι όλα αυτά για τον τουρκικό στόλο στο Αιγαίο και την απίστευτη εκστρατεία των ποιητών κατά του διανοούμενου κλεφτοκοτά Βλαβιανού. Και ξέχασα και το γάλα εκτός ψυγείου, ενώ έβλεπα τις ειδήσεις. 

21.7.20. Μπάνιο αρ. 19  στη Βάρκιζα. Aνάρτηση της εξαιρετικής συγγραφέως Έλενας Μαρούτσου στο FB  «Δέχθηκα επιρροές από πολλές πηγές, αλλά ουδέποτε εντάχθηκα σε κάποια συγκεκριμένη σχολή ή κίνημα τέχνης. Ο καλλιτέχνης πρέπει να είναι κλέφτης, να κλέβει συνεχώς από τους άλλους για να μπορέσει να πάει τα πράγματα πιο πέρα από εκείνους. Βέβαια, είπαμε κλέφτης, όχι απατεώνας”, έγραφε ο Αλέξης Ακριθάκης. Είναι, ωστόσο, λεπτό το σύνορο ανάμεσα στην επικράτεια της κλεψιάς κι αυτή της απατεωνιάς, όπως το θέτει ο περίφημος καλλιτέχνης (αντιπαθούσε τον όρο “ζωγράφος”) και ποιος θα το χαράξει; Κατά την ταπεινή μου γνώμη ο κάθε καλλιτέχνης μόνος του, με εσωτερικές διεργασίες, για τον εαυτό του χωρίς να κουνάει το δάχτυλο στους άλλους, να απειλεί με τον χάρακα σαν δάσκαλος, να ρίχνει στην πυρά ξερά και χλωρά, συχνά αδιακρίτως. Ας κοιτάξει ο καθένας τα του οίκου του, τα του έργου του δηλαδή. Ταπεινά, με θάρρος και ειλικρίνεια»

Πολύ δύσκολη η κατάσταση με τους τούρκους.  17 πλοία πλέουν προς τα χωρικά μας ύδατα  για να στηρίξουν τις έρευνες για πετρέλαιο που προτίθεται να αρχίσει το ORUC REIS , το οποίο βρίσκεται ακόμη στο λιμάνι. 

Ψάχνω τη στολή του σημαιοφόρου  για να ναυμαχήσω. Δεν είναι αστείο πράγμα οι αστειότητες. Πιάσανε και οι φωτιές στην Πελοπόννησο, σε διψήφιους αριθμούς  τα κρούσματα του κορονοϊού με 35 β. ζέστη πέφτει και το Χρηματιστήριο. Οι τρεις μαύροι κύκνοι, το κουτί της Πανδώρας, οι εφτά πληγές του Φαραώ, το ημερολόγιο του Τζουμάκα, ενός κακού μύρια έπονται, το φαινόμενο Μάρφυ. Αγωνία με τους τούρκους, άγνωσται αι βουλαί του Κυρίου και της …Οθω-μανίας. Επενέβη όμως τα μεσάνυχτα η καλή νοικυρά Μέρκελ που μας είχε ταράξει στη λιτότητα με τον υπουργό της κ. Σόιμπλε (τον θυμάστε;), το θυμάμαι να λες, και βρεθήκαμε πάλι σε ήρεμα νερά και σε ισορροπία τρόμου  α λα Αμπατζόγλου.   

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΕ BLOGVIEW

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Μενού