Ημερολόγιο ασημάντων 326: Εγκληματίες αλλοδαποί/ υπερπατριώτες Παναγίες

...το 1923 υπογράφεται η συνθήκη της Λωζάνης  με την οποία χαράχθηκαν τα σημερινά σύνορα με τη Τουρκία (τα οποία η φίλη γείτων αμφιβητεί) κι αυτή τη στιγμή 12 η ώρα μεσημεριού μία μερσεντές, έξω από το σπίτι μου με την μηχανή ανοιχτή καίει αιρκοντίσιον για να δροσίζει  τον Χασάν, που τηλεφωνάει για τις εισπράξεις από τα γύρω μπουρδέλα

22.7.20   Οχτώ χρόνια πέρασαν από τότε που η 15χρονη τότε Μυρτώ   δέχθηκε άγρια επίθεση από Πακιστανό στα βράχια της Χρυσής Ακτής στην Πάρο, μας θυμίζουν τα μίντιαμε αποτέλεσμα να υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη.

Ήταν 22 Ιουλίου του 2012, όταν η Μυρτώ, βρέθηκε ημίγυμνη, χτυπημένη και σε κώμα, σε παραλία της Πάρου. Βρισκόταν με την οικογένειά της για διακοπές στο νησί. Είχε βγει για μια βόλτα μόνη της στην παραλία και λίγη ώρα αργότερα η μητέρα της την εντόπισε άγρια χτυπημένη και κακοποιημένη. Οχτώ χρόνια μετά, συνεχίζει τον μεγάλο αγώνα της αποκατάστασης, έχοντας πάντα στο πλευρό της την μητέρα της.

Χθες το απόγευμα η μητέρα της νεαρής κοπέλας, Μαρία Κοτρώτσου, προχώρησε σε  μια ανάρτηση στο facebook με συγκινητικές  φωτογραφίες όπου βλέπεις ένα κορίτσι σαν το κρύα τα νερά να μεταβάλλεται  σε φυτό από ένα κτήνος. Το κακό, είναι ότι το κτήνος είναι και πακιστανός. Στη Ρόδο, ο δολοφόνος ήταν ελληνόπουλο από καλό σπίτι.

Είναι βέβαιο, πως αν δεν υπήρχαν πακιστανοί θα ήταν καλά το κορίτσι, θα ζούσε όπως επίσης κι ο νεαρός Μουστάκας, γιος συμπαθέστατου συναδέλφου που κι αυτός έπεσε θύμα από μια συμμορία πακιστανών στο λόφο του Φιλοπάππου.  Αλλά αυτό  είναι μια αφαιρετική σκέψη. Το θέμα είναι ότι αυτή εθνικότητα υπάρχει στον τόπο μας με τους εγκληματίες της και τους εργάτες-σκλάβους της , όπως υπάρχουν  και  άλλες εθνικότητες,  όπως αφθονούν οι καλοί και οι  κακοί έλληνες  κι ότι η πολιτεία θα έπρεπε να κάνει τα πάντα για να πετύχει, αν όχι μία ταύτιση, μία στοιχειώδη ισορροπία γηγενών και επήλυδων μία ομο-λογία μεταξύ κοινωνικών δομών και νέων πληθυσμών που να διασφαλίζει τη ζωή των υπηκόων από τα εγκληματικά στοιχεία.  Δεν το έχει κάνει και φαίνεται ότι δεν μπορεί ή δεν τολμάει να το κάνει, απόδειξη μια έρμη  δίκη  εγκληματιών οπαδών του κοτόπουλου  δεν είναι ικανή να φέρει  σε πέρας. Από κει και πέρα  αναρτήσεις στο διαδίκτυο τύπου:

«Τιποτα αλλο για εγκληματα τετοιου μισους και κτηνωδιας μια ειναι η ποινη…αργος κ βασανιστικος θανατος…κι ασε τις αριστερες δικηγορους υπερασπισεως των υπανθρωπων να τσιριζουν για δικαιωματα των βιαστων κ φονιαδων» 

δείχνει  αυτό ακριβώς το: «Αργός και βασανιστικός θάνατος» τον αριθμό μηδέν  προόδου της ανθρώπινης σκέψης.

23.7.20 Μπάνιο αρ.20. Ο Σωτήρης Ξενάκης καλός δημοσιογράφος και μαζί ένθερμος  υποστηρικτής Μητσοτάκη   διερωτάται στο Βlue Skai  και προσπαθεί να πείσει τον εαυτό του και τους καλεσμένους στο πάνελ  «μήπως υπάρχει και το ενδεχόμενο  ο Ερντογάν να φοβήθηκε την  αποφασιστικότητα του Μητσοτάκη». Η συζήτηση γίνεται στο τι μπορεί να είπε  η Μέρκελ στον Ερντογάν στο χτεσινοβραδινό της τηλεφώνημα. Κι όλοι στο πάνελ ψάχνουν να βρουν «πούντο, πούντο  το δαχτυλίδι;» τι μπορεί να του υποσχέθηκε η σιδερά κυρία ώστε να μην κάνει το απονεννοημένο και φτάσουμε  στο μη παρέκει. «Μπορεί η Καγκελάριος να διαμήνυσε στον Ερντογάν ότι ο Έλλην είναι αποφασισμένος  για όλα κι ο Ερντογάν να το ξανασκέφτηκε», είναι η θέση του Σωτήρη, λες κι ο Ερντογάν δεν το ξέρει ότι   κανένας Έλληνας ηγέτης, πόσω μάλλον ένας νέος Μωϋσής, δεν θα άφηνε να πειραχτεί  οποιοδήποτε μέρος του εθνικού κορμού χωρίς να αντιδράσει άμεσα. Αν τεστάρει κάποιον ο Σουλτάνος, είναι μάλλον τους κοινούς συμμάχους κι αν έχει αποφασίσει να χτυπήσει θέλει να δει αν θα είμαστε μόνοι μας –και θα είμαστε μόνοι μας, αλλά και πάλι, ξέρει ο θρασύδειλος ότι δεν θα περάσει καθόλου ωραία και απλώς τραμπουκίζει όσο τον παίρνει.

 Στο μεταξύ η  Βουλή το χαβά της (για να παραμείνουμε και στην τουρκική γλωσσική πραγματικότητα), ανεβάζει την  τελευταία πράξη του δράματος (που όλοι ξέρουν ότι  είναι φαρσοκωμωδία) της  υπόθεσης  Παπαγγελόπουλου.  Όλοι  πλειοδοτούν σε πατριωτισμό και μάχονται τις «συμμορίες» και  τους «συμμορίτες» που είναι κατά σύμπτωση οι πολιτικοί τους αντίπαλοι κι ένας άνθρωπος παλιάς κοπής εξουσίας, καμπουριάζει ολοένα και περισσότερο από το βάρος μιας δυσανάλογης κατηγορίας στον τελευταίο μαϊμού-συμμοριτοπόλεμο.

24.7.20  Τέτοια μέρα το 1923 υπογράφεται η συνθήκη της Λωζάνης  με την οποία χαράχθηκαν τα σημερινά σύνορα με τη Τουρκία (τα οποία η φίλη γείτων αμφιβητεί) κι αυτή τη στιγμή 12 η ώρα μεσημεριού μία μερσεντές, έξω από το σπίτι μου με την μηχανή ανοιχτή καίει αιρκοντίσιον για να δροσίζει  τον Χασάν, που τηλεφωνάει για τις εισπράξεις από τα γύρω μπουρδέλα.

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΕ BLOGVIEW

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Μενού