Πως κατεληξε ο Μητσοτάκης στον «μη ανασχηματισμό των 4»

Η μακρά ζύμωση μεταξύ των συμβούλων του πρωθυπουργού τελικά κατέληξε στην πρόταση που υιοθέτησε ο Μητσοτάκης, επιβεβαιώνοντας έναν άγραφο παμπάλαιο πολιτικό νόμο: όσο περισσότερο συζητάς έναν ανασχηματισμό, τόσο πιο άτολμος θα είναι

Ο σχεδιασμός για τον ανασχηματισμό, που ωρίμαζε από την πρώτη κιόλας μέρα που ανακλήθηκε το λοκντάουν λόγω του κορωνοϊού, τελικά κατέληξε σε προσθήκες και αναβαθμίσεις στο κυβερνητικό σχήμα που μόνον ανασχηματισμό δεν δείχνουν. Η μακρά ζύμωση μεταξύ των συμβούλων του πρωθυπουργού τελικά κατέληξε στην πρόταση που υιοθέτησε ο Μητσοτάκης, επιβεβαιώνοντας έναν άγραφο παμπάλαιο πολιτικό νόμο: όσο περισσότερο συζητάς έναν ανασχηματισμό, τόσο πιο άτολμος θα είναι.

Οι διστακτικές κινήσεις του πρωθυπουργού, σύμφωνα με έγκυρες κυβερνητικές πηγές πολύ κοντά στην ηγεσία της κυβέρνησης, επιλέχτηκαν για δύο λόγους: Ο πρώτος λόγος είναι να μη αποδυναμωθεί ως πιθανότητα το σενάριο των πρόωρων διπλών εκλογών ως το τέλος του έτους, που εξακολουθεί να αποτελεί την κεντρική επιλογή Μητσοτάκη. Ένα σενέριο που στην περίπτωση ενός πραγματικού και ριζικού ανασχηματισμού θα έδινε στην κοινή γνώμη και την κομματική βάση την εντύπωση ότι θα ήταν μια κυβέρνηση εξάντλησης της 4ετίας. Ο δεύτερος λόγος ήταν η ανάγκη να μη διαταραχτούν οι λεπτές ισορροπίες που τηρούνται στο εσωτερικό της κυβέρνησης, μεταξύ μητσοτακικών, καραμανλικών, σαμαρικών, ακροδεξιών και των προερχόμενων από το ΚΙΝΑΛ.

Σε ό,τι αφορά το δεύτερο σημείο, οι ίδιες πηγές μας μετέφεραν ότι μετά την άρση του λοκντάουν ο πρωθυπουργός είχε ζητήσει να προετοιμαστούν αλλαγές με κεντρική οδηγία προς τους συνεργάτες του που προετοίμασαν τα εναλλακτικά σενάρια του ανασχηματισμού, να μη πειραχτούν συγκεκριμένοι υπουργοί: οι των Οικονομικών, Άμυνας, Υγείας και Εξωτερικών. Η διατήρηση αυτών στις θέσεις τους είχε να κάνει με την υπηρέτηση του άλλου άγραφου πολιτικού νόμου: τους υπουργούς σε πόστα που διατείνεσαι ότι εφαρμόζουν επιτυχημένη πολιτική δεν τους πειράζεις παρά μόνο για να τους αναβαθμίσεις. Αλλιώς, είναι σαν ομολογία κυβερνητικής αποτυχίας. Και φυσικά με  την οικονομική κρίση να βαθαίνει, τα ελληνοτουρκικά και την πανδημία δεν υπήρχε περίπτωση από έναν ανασχηματισμό να αναδυόταν το συμπέρασμα ότι σ’ αυτούς τους τομείς πολιτικής η κυβέρνηση Μητσοτάκη απέτυχε.

Ταυτόχρονα, όμως, η πολιτική καταγωγή του υπουργού Γεωργίας Μ. Βορίδη και η ανάγκη να μη διαταραχτούν οι σχέσεις με την εσωκομματική ομάδα που ο ίδιος εκπροσωπεί έκαναν απαγορευτική και τη δική του μετακίνηση. Από ανάγκη αμετακίνητοι κρίθηκε πως έπρεπε να μείνουν και οι υπουργοί Εργασίας, Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, που οι υποθέσεις «σκόιλ ελικίκου» και η σε πλήρη εξέλιξη υπόθεση Novartis-προανακριτικής-Τουλουπάκη δεν άφηναν  κανένα περιθώριο αλλαγών στα πόστα αυτά, γιατί θα ισοδυναμούσαν με αναγνώριση σφαλμάτων της κυβέρνησης στα ζητήματα αυτά.

Τέλος, υπήρχαν οι προερχόμενοι από το ΚΙΝΑΛ για τους οποίους για προφανείς λόγους η μετακίνηση δεν ήταν εφικτή.

Έτσι, ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατέληξε στον «μη ανασχηματισμό των 4» (Σκυλακάκης, Παπαθανάσης, Τσακλόγλου και Ράπτη). Οι 2 πρώτοι αφορούν στην ανάγκη ασφυκτικής εποπτείας των οικονομικών «πακέτων εν μέσω κρίσης από το στενό περιβάλλον Μητσοτάκη. Ο τρίτος είναι η ανάγκη εκλογίκευσης της πολιτικής για την ανεργία, που αναμένεται να αποτελέσει εντεινόμενο πρόβλημα για την κυβέρνηση στη συνέχεια.

Τέλος, η τελευταία οι πληροφορίες από τις ίδιες πηγές φέρουν ως ικανοποίηση έντονης επιθυμίας συγκεκριμένου μεγάλου επιχειρηματία, που ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν μπορούσε να αγνοήσει.

 

 

Ειδικού συνεργάτη

 

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΕ BLOGVIEW

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Μενού