Ημερολόγιο Ασημάντων 339: Λόρκα και ασχημίες στο FB/Tα καλύτερα ποιήματα/Η εμφάνιση του αόρατου ασκητή

Καρυωτάκης. «Πρέβεζα» Αν πέθαινε  ένας από αηδία, έλα ντε. Ο ίδιος από αηδία αυτοκτόνησε στην Πρέβεζα...

19.8.20 Μπάνιο αρ. 35, θερμοκρασία 35, κρούσματα 230, σύνολο νεκρών 230.  «Ο Χάρος μπαινοβγαίνει στην ταβέρνα» ενώ «λούζεται η αγάπη μου».  Σαν σήμερα το 1936 τουφεκίζεται στη Γρανάδα από παρακρατικούς, φαλαγγίτες κι όλο το κακό συναπάντημα ο ισπανός ποιητής  Φεδερίκο Λόρκα. Το πτώμα του δεν βρέθηκε ποτέ.

Διακινείται στο face book  μία μονταρισμένη φωτογραφία του «ερωτευμένου» Λόρκα με τον σουρεαλιστή ζωγράφο Σαλβατόρ Νταλί. Αυτό είναι το πρόβλημα της μαζικής δημοκρατίας του διαδικτύου: Τίποτα πια δεν είναι αλήθεια. Τίποτα δεν είναι ήθος. Όλα είναι μοντάζ. Ακόμη και οι σέλφις φωτογραφίες που ανεβάζουμε δεν δείχνουν εμάς τους ίδιους αλλά κρυμμένους Νάρκισσους που τρελαίνονται να καθρεφτιστούν στα λασπωμένα νερά της δημοσιότητας.

Ποιητές και  ποιήματα. Ακολουθούν τα δέκα –άντε δώδεκα- αγαπημένα μου ελληνικά ποιήματα και γι αυτό τα καλύτερα! Μιλάμε για ποιητές του 20ου αιώνα και όχι για Όμηρο, Σαπφώ, Πίνδαρο και βάλε -η λίστα είναι κατά αλφαβητική σειρά και όχι αξιολογικά. Τίποτα πρωτότυπο. Δεν κομίζω γλαύκα.

1. Αναγνωστάκης «Θεσσαλονίκη 1969 μΧ»  Εγώ συναλλάσσομαι, εσύ συναλλάσσεσαι αυτός συναλλά  κλπ. Ο αξιοπρεπέστερος. Όταν του πήρα συνέντευξη για το Γιοφύρι Σύδνεϋ επέμενε «Εγώ δεν είμαι ποιητής»

2.Καβάφης  τα «Τείχη»  Γιατί μας έκλεισαν απέξω, ανεπαισθήτως. Και «Η πόλις» (η Αλεξάνδρεια) που μας ακολουθεί.  

3. Καββαδίας «Μαραμπού» Στο πρώτο μάθημα κάθε χρονιάς στο Macquarie University έμπαινα στην αίθουσα  άνοιγα τα χέρια μου διάπλατα, χωρίς βέβαια να είναι τεράστια σαν του Διαμαντίδη και του Ατεντοκουμπο, κι έλεγα ή μάλλον φώναζα θεατρικά: «Λένε για μένα οι ναυτικοί πως είμαι κακοτράχαλο τομάρι διεστραμμένο πως τις γυναίκες με ένα τρόπο ύπουλο μισώ και πώς να κοιμηθώ μαζί τους ποτέ μου δεν πηγαίνω». Φορούσα και μια κορδέλα στα μαλλιά και τρύπιο μπλουτζίν ήταν πανεύκολο  να γελοιοποιηθείς στους άλλους Πανεπιστημιακούς. Όταν ανέλαβα υπεύθυνος στο Γραφείο Τύπου του ελληνικού Προξενείου Σύδνεϋ κουστουμαρίστηκα και οι φοιτητές μού έλεγαν ότι έχασαν πάσα ιδέα για μένα, ενώ οι Πανεπιστημιακοί «μπράβο Δημήτρη έγινες άνθρωπος». Στ

4. Κάλας Νικόλας με υπογραφή Νικήτας Ράντος. Δύο ποιήματα γιατί είναι ο αγαπημένος μου:  «Το τραγούδι των λιμενικών έργων. «΄Είδα να ξεκοιλιάζουνε τη θάλασσα κι η θάλασσα ανθρώπους να γεννάει». Μοντερνισμός, μαρξισμός, φροϋδισμός, φουτουρισμός, συγκρατημένη οργή, παν-οπτική γραφή « ειν΄το τραγούδι των πόλεων/ όπου άνθρωποι βυζαίνουν γάλα συμπυκνωμένο /μάνας/που μονάχα Θεός μπορούσε να κάνει μητέρα». Επίσης   το εξαιρετικό ποίημα «Ορέστης»  με  βασιλικές λεσβιακές στιγμές  στο καταμεσήμερο της αρχαιότητας. Ποιήματα άγνωστα στα σχολικά εγχειρίδια  της Ελλάδος των ελληνοχριστιανών

5. Καρυωτάκης. «Πρέβεζα» Αν πέθαινε  ένας από αηδία, έλα ντε. Ο ίδιος από αηδία αυτοκτόνησε στην Πρέβεζα.

6. Κατσαρός   για το «Αντισταθείτε» ακόμη και σε μένα που σας ιστορώ. Τα υπόλοιπά του  ποιήματα  αδιάφορα.

7. Εμπειρίκος όχι τόσο για τις «Στροφές στροφάλων» κι ένα   υπερωκεάνιο που «τραγουδάει και πλέχει», αλλά για το γενικότερο  υπερρεαλιστικό πνεύμα και για τον καταρράχτη λέξεων και μεταφορών, τον παν-ερωτισμό που έφερε στα ελληνικά Γράμματα. «Λέοντες ωρυόμενοι επί στήθους παρθένου» (σελ. 55), «η σύσπασις των κολεοπτέρων» (53), «σαν θάλασσα όπου φιλεί το χέρι μίας δεσποινίδος» (52), «ο δικηγόρος των δρυμών» (70), «το ρήγμα της φωνής» (71) «τα σπιρούνια των κοριτσιών και η ταχύτης των υδάτων» (28), «Ράμφος εγώ. Εσύ ολόκληρη μια νύχτα με αναπαλμούς και φώσφορο μεδούσης. Έπειτα αποκοιμήθηκες κι όταν πια ξύπνησες, πάλι με κοίταξες όπως κοιτάζει ένα παιδί μια στήλη» (167), «οι συμπληγάδες είναι μαστοί νεάνιδος που τους θωπεύει ο ποντοπόρος» (165) , «βλέφαρα ηδυπαθείας στάζουν το μέλι στη σιγή» (163),«άνευ όρων άνευ ορίων».

Από τα Ποιήματα του Ανδρέα Εμπειρίκου Υψικάμινος και Ενδοχώρα εκδ. Γαλαξία (Αθήνα 1962)

8. Ρίτσος  Η σονάτα του σεληνόφωτος . Ένα ποίημα ποταμός με ατμόσφαιρα και εικόνες και μια απαγγελία της Μελίνας Μερκούρη μαγική

9. Σαχτούρης  «Δεν έχω γράψει ποιήματα» κι εδώ η απαγγελία του Μίλτου Σαχτούρη  συγκλονιστική  (A propos  Μία κακία δική μου:  Έχετε ακούσει τον Χριστιανόπουλο να απαγγέλει; Νιαρ νιαρ. Φρίκη ποιητική)

10. Σεφέρης. Μυθιστόρημα Δεν έχουμε ποτάμια, δεν έχουμε πηγάδια μονάχα λίγες στέρνες, άδειες κι αυτές που ηχούν και που τις προσκυνάμε. Ήχος κούφιος, στεκάμενος ίδιος με τη μοναξιά μας  κλπ κλπ.  Ο μοναδικός ιδιοκτήτης της ελληνικότητας που ευτύχησε στα χέρια του

 Το τραγικό (για μένα) ότι δεν επέλεξα ποίημα καμίας Γυναίκας ποιήτριας  ( Πολυδούρη  και Ρίτα Μπούμη  Παππά τα δύο πρώτα ονόματα που μούρχονται στο μυαλό και οι ενέσεις 666 της Γαλάτειας)  Έτσι απλά  τελειώσαμε, θα ακολουθήσουν αύριο- μεθαύριο τα  πεζά που διαμόρφωσαν την oπτική Τζουμάκα, εκεί θα έχουμε εκπλήξεις.

• Ένσταση Θέμα επιβολή πρόστιμου για μάσκα. 13/8/20 Δεν μπορώ να το καταπιώ ότι πιάστηκα σαν χάνος. Οπότε   στέλνω την ένσταση για την τιμή των όπλων στην  ηλεκτρονική πλατφόρμα  που υποδεικνύουν,  αλλά φευ, δεν  την παίρνει με τίποτα το σύστημα μου τη γυρίζει πίσω! Άι στα κομμάτια, άδικα χάνω το χρόνο μου με τους γραφειοκράτες . Η κατάσταση θυμίζει Κάφκα έχω καιρό να τον αναφέρω στο Ημερολόγιο.

Βρίσκω στη μία το πρωί  μία απόφαση   του ΣτΕ μαθαίνει κανείς τι σημαίνει τάξη και ασφάλεια :

Η  εθνική άμυνα, η δημόσια τάξη και η κρατική ασφάλεια, ειδικότερες εκφάνσεις των οποίων αποτελούν η πρόληψη και καταστολή του εγκλήματος, ως κατεξοχήν δημόσιες εξουσίες και εκφράσεις κυριαρχίας, αποτελούν αρμοδιότητες αναπόσπαστες από τον πυρήνα της κρατικής εξουσίας (…) οι ένοπλες δυνάμεις, όσο και τα σώματα ασφάλειας αποτελούν στρατιωτικώς οργανωμένα σώματα… οι δε υπηρετούντες σ’ αυτά δεν αποτελούν πολιτικούς, αλλά στρατιωτικούς υπαλλήλους, επί των οποίων δεν εφαρμόζονται οι περί μονιμότητας διατάξεις του άρθρου 103 παρ.4 του Συντάγματος…”. 

Συμπέρασμα :Η Ελληνική Αστυνομία είναι κρατική υπηρεσία, με χαρακτήρα ιδιαίτερου ένοπλου σώματος ασφάλειας, ανήκουσα στον πυρήνα της κρατικής εξουσίας, στρατιωτικώς οργανωμένη, οι δε υπηρετούντες σ΄ αυτήν είναι στρατιωτικοί και όχι πολιτικοί υπάλληλοι, επί των οποίων δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις περί μονιμότητας του Συντάγματος. 

• Μόλις πέρασε το απορριμματοφόρο. Κοιτάζω το ρολόι είναι η ώρα του, μιάμιση το πρωί. Κι εγώ ασχολούμαι  με ενστάσεις και λίστες με ψώνια. Τι θα φάμε, τι θα πιούμε και τι θα παίξει η τηλεόραση.

• Εμφανίστηκε υδρόβιο έντομο με δηλητηριώδες δάγκωμα  στη Χαλκιδική. Πάμε για ύπνο. Κατερίνα.  {Πoια Κατερίνα;  Όλος ο κόσμος έχει λουφάξει με τον ιό νο2 όπως με το μνημόνιο νο2 και μετά το τρία, το τέσσερα και πάει λέγοντας, υπάρχει το άπειρο στην αριθμητική} ΄Ελα τουλάχιστον να κρατήσουμε τις αποστάσεις. Μπορείς να μου γυρίσεις την πλάτη σου αν θες.

 

• Θαύμα. Εμφανίστηκε ένας από τους 4 αόρατους ασκητές την Ημέρα των Χαιρετισμών. Δεν σταματούν τα θαύματα ekklisiaonline.gr.

Μα πώς εμφανίστηκε; Με τρίχινο ράσο; Αφού είναι  αόρατος!

Αχ Κύριε τι λέω ο άσπιτος, ρύσαι με από των παραπτωμάτων της γλώττης μου.

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΕ BLOGVIEW

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Μενού