Ημερολόγιο Ασημάντων 340: Ο σταυρός σκοτώνει ιό/ Δύο παρουσίες του Θεού/ Ο πατέρας μου ήταν σεμνότερος

Δύο ποιήματα με «φτερά». Το πρώτο δείχνει τον ναρκισσισμό  που πρέπει «να μαζευτεί»  γιατί "το πολύ το Κύριε ελέησον δεν κάνει καλό", στο δεύτερο τα φτερά έχουν υλική αξία, είναι  το βιος του όλο κι΄ όλο.  O Khaled Mattawa γεννήθηκε στη Βεγγάζη της Λιβύης (1964) αλλά  15 χρονών μετανάστευσε  στις ΗΠΑ και  σήμερα διδάσκει δημιουργική γραφή στο Πανεπιστήμιο Μίσιγκαν

20.8.20 Μπάνιο αρ. 36  

-Ώρα να κρύψεις το λαιμό/ μ ‘ ένα γιακά ψηλότερο/Α, και μάζεψε κάπως τα φτερά σου. «Ο θάνατος του κύκνου» Πάνος Κυπαρίσσης.

-Στη λεωφόρο Ρόσβιλ /έβαλα ελεύθερα τα φτερά μου για να πληρώσω το νοίκι/και τώρα δουλεύω σ΄ένα μαγαζί όπου/ φτωχές μαύρες γυναίκες αγοράζουν είδη μπακαλικής/ και με πληρώνουν με «Γλύκα»,/Αγάπη», «Λουκουμάκι» Τα όνειρα της Σάνια Khaled Mattawa 

Δύο ποιήματα με «φτερά». Το πρώτο δείχνει τον ναρκισσισμό  που πρέπει «να μαζευτεί»  γιατί “το πολύ το Κύριε ελέησον δεν κάνει καλό”, στο δεύτερο τα φτερά έχουν υλική αξία, είναι  το βιος του όλο κι΄ όλο.  O Khaled Mattawa γεννήθηκε στη Βεγγάζη της Λιβύης (1964) αλλά  15 χρονών μετανάστευσε  στις ΗΠΑ και  σήμερα διδάσκει δημιουργική γραφή στο Πανεπιστήμιο Μίσιγκαν.  

•      Σαν σήμερα το 1949 γεννήθηκε ο αναρχικός  τραγουδοποιός  Άσιμος.  Γεννήθηκε για να αυτοκτονήσει «Για κανέναν πούστη δεν θυσιάζεται».  Χμ!

21.8.20  Ημερολόγιο θανατοφιλίας. Τρεις  νέοι θάνατοι από κορονοϊό 238 εν συνόλω οι νεκροί

•      “(….)Η φυσικός Malakhovskaya έχει μελετήσει την δύναμη του σημείου του Σταυρού με την ευλογία της Εκκλησίας, για 10 περίπου χρόνια τώρα. Έχει διεξάγει έναν μεγάλο αριθμό πειραμάτων που έχει επανειλημμένα επαληθευτεί, πριν τα αποτελέσματά τους έρθουν στην δημοσιότητα.

Ειδικότερα, έχει ανακαλύψει τις απαράμιλλες βακτηριοκτόνες ιδιότητες του νερού μετά την ευλογία του από μία ορθόδοξη προσευχή και το σημείο του Σταυρού.

Η μελέτη επίσης αποκάλυψε μία νέα, ενωρίτερα άγνωστη ιδιότητα του λόγου του Θεού, να μετασχηματίζει την δομή του ύδατος, αυξάνοντας αξιοσημείωτα την οπτική του πυκνότητα στην περιοχή του φάσματος της βραχείας υπεριώδους ακτινοβολίας, Δείγματα νερού από διάφορες δεξαμενές (πηγάδια, ποταμούς, λίμνες) πάρθηκαν για έρευνα.

Όλα τα δείγματα είχαν goldish staphylococus, ένα κολοβακτηρίδιο. Αποδείχθηκε εν τούτοις, ότι αν η Κυριακή προσευχή λεχθεί και το σημείο του Σταυρού γίνει επάνω τους, ο αριθμός των βλαβερών βακτηριδίων θα μειωθεί επτά, δέκα, εκατό, ακόμη και πάνω από χίλιες φορές.

Η Εκκλησία δεν έχει φόβο από την έρευνα! Αντίθετα, η έρευνα επιβεβαιώνει τις θέσεις της, αρκεί να μην ξεφύγουμε από την αληθινή Ορθόδοξη Εκκλησία».  ekklisiaonline.gr.

Όχι η Εκκλησία μας δεν φοβάται την έρευνα και πρέπει να προβάλει το ερευνητικό της έργο όχι μόνο από το δικό της κανάλι και τα ερτζιανά, αλλά  από όλα τα Μέσα Ενημέρωσης της Επικράτειας,  ιδίως σε ώρες μαζικής θεαματικής αποβλάκωσης, λίγο πριν ή μετά το big brother, ας πούμε, τη Λάμψη, τον Άγνωστο πόλεμο, στα τηλέ-Χολέρα.

 • Δύο μικρές γερμανικές (θεϊκές) ιστορίες δημοσιευμένες στο περ. «Το Δέντρο» (1995):

1. «Για τον καλό Θεό που περιεπάτει επί της γης» του Ρόμπερτ Γκέχαρντ :  Μια φορά, τότε που ο καλός Θεός περιεπάτει επί της γης, χτύπησε το σπίτι του Πλούσιου και παρακάλεσε να περάσει εκεί τη νύχτα του.

Ο πλούσιος μη ξέροντας ποιος στεκόταν εμπρός του απάντησε : «Πέρνα μέσα άγνωστε ξένε καλά έκανες και μου χτύπησες. Αμέσως θα πω να  σου ετοιμάσουν το ωραιότερο κρεβάτι σ΄όλο το σπίτι. Θα μπορούσα να σε φιλέψω αυτό το υπέροχο ψητό και ακριβά κρασιά;»

Τότε φανέρωσε ο καλός Θεός ποιος είναι  και είπε με ευφροσύνη: «Η προσφορά σου είναι εξαιρετικά φιλική Πλούσιε Άνθρωπε. Τις τελευταίες φορές που περπάτησα επί της γης έπρεπε να φιλοξενούμαι στου Φτωχού. Κι εκεί ειλικρινά δεν μου άρεσε καθόλου, γιατί μεταξύ μας  όλα ήταν τρομερά φτωχά».

Μετά από αυτά τα λόγια παραδόθηκαν στην ευωχία και ήπιαν οι δυο τους, όσο ποθούσε η καρδιά τους , και πέρασαν μια υποδειγματικά ευγενική βραδιά.

2. «Ο Θεός ζει» του Άντον Μπρούιν: Όταν ο Θεός στο ρεστωράν θέλησε να πληρώσει το λογαριασμό  του, είπε το γκαρσόνι: «Είναι ήδη πληρωμένος από κείνον εκεί πέρα, το μαύρο κύριο με τα κέρατα».

• Στο ίδιο τεύχος ξεχωρίζω μία συνέντευξη της Νανάς Ησαΐα, αξιόλογης δοκιμιογράφου ποιήτριας και  μεταφράστριας. Είμαστε λοιπόν 25 χρόνια πίσω και η Ησαΐα μιλάει  για την πολιτιστική υποχώρηση εκφράζοντας απόψεις που θα ακουστούν όπως λέει η ίδια κοινότοπες και «αριστοκρατικές» ρίχνοντας το ανάθεμα στον υπερπληθυσμό. 

Δεν μ’ ένδιαφέρει  να εξετάσω τον παράγοντα υπερπληθυσμός  από οικονομική ή από άλλη τεχνική άποψη αλλά από την πολιτιστική πλευρά. Είναι αδύνατον αυτή η τεράστια ανθρώπινη μάζα να ελεγχθεί πολιτιστικά  με βάση κάποιες αρχές του πολιτισμού. Μας περικυκλώνουν εκατομμύρια ανθρώπων χωρίς έρμα και κατεύθυνση τα οποία ζουν παρορμητικά. Η κατάσταση αυτή, κι αυτό είναι το χειρότερο, μας αφήνει αδιάφορους (…)  Ο αναλφαβητισμός του παρελθόντος έδωσε τη θέση του σε μια νέα μορφή αδιαφορίας για τα γράμματα και τις τέχνες: ο σημερινός απλός άνθρωπος αρκείται στις πληροφορίες της τηλεόρασης και του τεχνικού πολιτισμού δημιουργώντας ένα πρωτοφανές μοντέλο «αμαθούς».  Δεν φανταζόμαστε ποτέ όταν υποστηρίζαμε την υπόθεση της εξέλιξης του λαού το βάρβαρο παρόν. Αυτό που βλέπουμε σήμερα και  αποκαλούμε μαζική δημοκρατία  είναι εν τέλει η χυδαιότητα στο προσκήνιο”. 

Η Ησαΐα  με όντως αριστοκρατική προσέγγιση περιγράφει την καταναλωτική νεοελληνική κοινωνία του 1994 με την περιφρόνηση που της αξίζει.

“Κινδυνεύω   να παρεξηγηθώ (ως) υπερσυντηρητική η οποία αναπολεί την εποχή που η μάζα ήταν εξαθλιωμένη παρατηρεί η ΗσαϊαOμως επαναλαμβάνω η μάζα τότε ήταν σεμνότερη από τη διάδοχό της που συγκεντρώνει χρήματα και τα ξοδεύει προσβλητικά, τυφλά και κακόγουστα” 

Ακριβώς έτσι. Ο πατέρας μου ήταν σεμνότερος από μένα γιατί  το μόνο που ήξερε ήταν δουλειά και σπίτι, δεν είχε πάρει άδεια ποτέ, δεν είχε ταξιδέψει και στο τέλος του μήνα ξεχρέωνε τον μπακάλη. Νομίζω ότι η Ησαΐα χάνει το δίκιο της γιατί δεν κάνει ανάλυση, ούτε αυτοκριτική. Το συνηθίζουν αυτό οι διανοούμενοι και οι πολιτικοί, να ρίχνουν το φταίξιμο στους άλλους αγνοώντας τις συνθήκες αλλά και τις προσωπικές τους  ευθύνες σαν δημόσια πρόσωπα. Όταν ήλθαν τα πάνω κάτω με τη μεταπολίτευση και την είσοδο στην Ε.Ε   με τον μαζικό εκδημοκρατισμό οι πολιτικοί κολάκευαν τον λαό και οι διανοούμενοι συμμετείχαν ψυχή τε και σώματι στο καταναλωτικό πάρτι, σε συνέδρια, σε δεξιώσεις, σε διαμάχες για την ελληνικότητα και   το διεθνισμό για τον …στρουκτουραλισμό και την αποδόμησή του.

Τότε δόθηκε η μοναδική ευκαιρία  στο νεοέλληνα,  εκείνη τα χρυσή περίοδο των παχέων αγελάδων  και πήγε στα μπουζούκια σαν σκύλος,  στις  ψησταριές σαν σκύλος, στα γήπεδα με διαρκείας εισιτήριο σαν σκύλος μεταποιημένος σε χούλιγκαν, στην πολεοδομία σαν εργολάβος σε διεφθαρμένους υπαλλήλους, αγόρασε τζιπ, πήγε στις παραλίες ο ένας πάνω στον άλλο, όλοι μαζί να επιδειχτούν ποιος έχει ποιο μεγάλο σπίτι, πιο μεγάλο σκάφος, πιο ωραία γυναίκα (άντρα).  Ποιος πήγε στο Λονδίνο για ψώνια και θεραπεία και σιγά σιγά και στην Μπαγκόγκ πάνω στους ελέφαντες, σκύλοι   μεταμφιεσμένοι σε ανθρώπους στο Χρηματιστήριο.    

Οι  παλαιότεροι όντως δεν ξέραν από αυτά, γιατί  δεν υπήρχαν αυτά τα μαζικά, γιατί  «η σεμνότερη μάζα»,  οι προλετάριοι και  οι «νοικοκυραίοι» ήταν επιεικώς φοβισμένοι. Ζήσανε στο μετεμφυλιακό κράτος την αυταρχική βασιλευόμενη δημοκρατία και μια καραμπινάτη δικτατορία.  Οπωσδήποτε υπήρχαν αξίες και τρόποι  θέλει να πει η Νανά κι ένα οικιακό προϊόν ήταν αναντικατάστατο και δεν είχε άλλο, μία σχέση ήταν αναντικατάστατη, δεν ήταν μίας χρήσης, υπήρχαν  κανόνες και βασικές αρχές.  Αλλά κι ένας περιορισμός βαρβάτος κι ένας έλεγχος κοινωνικός βάρβαρος,   μια ανδροκρατία βασίλευε:

Άλλαξαν τα πάντα, άλλαξαν  οι παραγωγικές σχέσεις, ήλθε  η απελευθέρωση της γυναίκας, η απελευθέρωση του παιδιού, η απελευθέρωση των ζώων  Η ελεύθερη διακίνηση ανθρώπων και χρήματος. Εδώ είναι το ζουμί κι αυτό που θα μας λείψει αυτές τις μέρες τις περίεργες που περνάμε είναι το χρήμα.  Γιατί θα έχει διαβάσει η Νανά τα Χειρόγραφα  1844 του Κάρολου  που λέει  τα πάντα για την αλλοτρίωση του εργάτη,  την αλλοτρίωση της εργασίας και για την αξία του χρήματος στην αστική κοινωνία:

«Αυτό που δεν μπορώ να κάνω σαν άνθρωπος και που γι αυτό δεν αρκούν όλες μου οι ουσιαστικές δυνάμεις, αυτό το μπορώ  με το χρήμα. Σαν άτομο είμαι σακάτης, το χρήμα μου δίνει όμως 24 ποδάρια. Άρα λοιπόν δεν είμαι σακάτης. Είμαι κακός, ανέντιμος, ασυνείδητος, ηλίθιος, το χρήμα όμως χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης άρα και ο κάτοχός του. Το χρήμα είναι το υπέρτατο αγαθό άρα και ο κάτοχός του είναι αγαθός. Το χρήμα είναι η αλλοτριωμένη ικανότητα της ανθρωπότητας”.  (Καρλ Μαρξ )Αυτή την  ικανότητα η ανθρωπότητα φαίνεται να τη χάνει , δεν είναι τόσο κακό, το κακό είναι ότι χάνει τον πλανήτη γη , το έδαφος πάνω στο οποίο  το  χρήμα χτίζει τις    αξίες.

Οι διανοούμενοι δεν είναι αθώοι του αίματος, πνιγήκαν στην έννοια τους για τα βραβεία, την αναγνώριση και τις δεξιώσεις. Ποιος νοιάστηκε να διαδηλώσει  για τις γαλλικές πυρηνικές δοκιμές στον Ειρηνικό το 1995;  Ποιος για τα 800.000 σακατεμένα παιδιά στο Ιράκ, για το βομβαρδισμό στο Βελιγράδι. Ελάχιστοι.

Ο πιο εύκολος στόχος είναι ο  στερημένος που γαντζώθηκε από τα καταναλωτικά ραδίκια, ο απαίδευτος, ο  αντιαισθητικός που δεν ξέρει να πιάσει το ποτήρι το κονιάκ  που διασπαθίζει “κακόγουστα” τα δανεικά και αγύριστα  χρήματα.  Ο θρίαμβος της χυδαιότητας όμως είναι η πανωλεθρία της διανόησης (που διαχειρίζεται “καλόγουστα” τα χρήματα).  Δεν πάλεψαν οι επιφανείς και άριστοι, με ελάχιστες εξαιρέσεις, για μία καινούρια κοινωνία

Η χυδαιότητα θα ερχόταν έτσι κι αλλιώς νομοτελειακά μέσα στο σπίτι σου με τα τηλέφωνα και  τα πορνό  του,  με  τα ταχυφαγεία και τα στοιχήματα. Μένει κανείς να διαχειριστεί τη χυδαιότητα γιατί κι αυτή περνάει κρίση όπως όλο το σύστημα. Οι μπουγάδες και οι  Σφακιανάκηδες  και τα κοκόρια της παραπολιτικής δεν θα εξαφανιστούν εύκολα τα βραχυκυκλώνει όμως ο φόβος μίας επερχόμενης καταστροφής.  Δεν θα είναι η πανδημία που χτύπησε καμπανάκι, δεν θα είναι  οι πάγοι που λειώνουν, θα είναι κάποιος  Τράμπ πυρηνικός, ο Σουλτάνος αφασικός, η Μαρία Πενταγιώτισσα που παραγγέλνει πυραύλους πατριώτες.

•            Όλοι χορεύουν μόνοι τους/ενώνομαι μαζί τους/ και ψάχνω για σένα Κhaled Mattawa

•          Ακυρώθηκαν τα Αισχύλεια στην Ελευσίνα. Είναι η πληγή του κορονοϊού που διαλύει τον υπάρχοντα  πολιτισμό που θα έχει την τύχη όπως πάει του υπαρκτού σοσιαλισμού.   Όμως θα γίνει το Φεστιβάλ χορού στην Καλαμάτα, που είναι πάντα πολύ ποιοτικός, θα γίνει για εθνοπατριωτικούς λόγους το Φεστιβάλ κινηματογράφου στο Καστελόριζο και ο Δήμος Ύδρας «επαναπατρίζει» τον  Μίλτο Σαχτούρη  με την σύμπραξη του περιοδικού Ο Αναγνώστης και του ζωγράφου Αλέξη Βερούκα οργανώνουν  πολυπρισματικό αφιέρωμα στο έργο και το πρόσωπο του ποιητή. Θέλω να πάω και στην Καλαμάτα  και στο Καστελόριζο και στην Ύδρα και τελικά όπως βλέπω δεν θα πάω πουθενά.  

•          Πάει χάθηκε το τρένο χάθηκες κι εσύ σε γαλανό νησί

Μου αρέσει όταν τραγουδάνε οι ίδιοι οι συνθέτες, όταν  τραγουδάνε ηθοποιοί, όχι  οι γνωστοί τραγουδιστές. Είναι διαφορετικά, ακούγονται παράξενα. Μου αρέσει η διαφορετικότητα, ο ερασιτεχνισμός, η  προσπάθεια να  γίνεις καλύτερος, να φανείς επαγγελματίας κι εσύ ενώ  είσαι συγκινητικά παράφωνος.

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΕ BLOGVIEW

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Μενού