Ημερολόγιο Ασημάντων 341: Απροσδόκητα δάκρυα στους οφθαλμούς/ Σκοτώνουν μπροστά σε παιδιά

Όταν νιώθω αδύναμος ανατρέχω στο Νίτσε  «Ο άνθρωπος της γνώσης πρέπει να μπορεί όχι μόνο να αγαπάει τους εχθρούς του, αλλά και να μισεί τους φίλους του»

22.8.20  Σάββατο. Βγήκα μόνο για εφημερίδες, γάλα, σταφύλια, ένα ασήκωτο καρπούζι και μπαίνω σε καραντίνα, γιατί δεν πάμε καλά από κρούσματα.  Today ρεκόρ, θερμοκρασία 38 β. Στις 22 Αυγούστου του 1921 γεννιέται στα Χάλια Χαλκίδας η Σωτηρία Μπέλλου. Η φωνή της σπάει τζάμια. Έριξε βιτριόλι στον άντρα της και άλλαξε πορεία.

  • Κουράζομαι και με το Ημερολόγιο. Δεν έχει νόημα να γράφω ότι έφαγα πέντε αμύγδαλα το πρωϊ κι ένα μήλο, ότι ενημερώθηκα για τον αριθμό των διασωληνωμένων στο κομπιούτερ κι ότι σκεφτόμουν τα παιδιά μου και την Αντιγόνη. Τι άλλο να γράψω; Να ψάξω για κρυμμένες αλήθειες ; Γι αυτό που φοβάμαι πώς είμαι και πού πάω; Στο αχανές !

Μαθαίνω να αγαπάω με τον καιρό, ακούγοντας μουσική.  Δεν είναι τόσο εύκολο, αλλά δεν είναι και τόσο δύσκολο. Μπροστά στο φόβο της πανδημίας και του θανάτου μαθαίνουμε ευκολότερα να αγαπάμε.  Όταν αισθανόμαστε ευάλωτοι θέλουμε να μας αγαπούν και εν τη αδυναμία μας αγαπάμε κι εμείς αυτό το  σπουργίτι στο μπαλκόνι που τσιμπολογάει έναν κλαρί και φέρνει απροσδόκητα δάκρυα στους οφθαλμούς.

Οι  δυνατοί δεν αγαπάνε, κυριαρχούν.

Όταν νιώθω αδύναμος ανατρέχω στο Νίτσε  «Ο άνθρωπος της γνώσης πρέπει να μπορεί όχι μόνο να αγαπάει τους εχθρούς του, αλλά και να μισεί τους φίλους του». Κοιτάζω να δω αν έχει απομείνει κανένας φίλος δίπλα μου «για να μισήσουμε»  Ή ανατρέχω στο φίλο μου τον Ντάκα « Η αγάπη είναι ένα φως που σου ρίχνουν στο πρόσωπο», «Βγες έξω και φτύσε όποιον δεν σου γουστάρει»,  «Αν δεν μπορείς να πεις κάτι με λόγια σπας τους τα μούτρα» κλπ.

 

Προς το παρόν έχω σπάσει τα δικά μου τα μούτρα με πήρανε από το αστυνομικό Τμήμα Αργυρουπόλεως και μου ανακοίνωσαν ότι «το αίτημά σας κρίθηκε….αβάσιμο». Thank you Officer.  Οπότε πρέπει να πληρώσω τα 150 ευρώ για το γελοίο πρόστιμο, όταν βγω με το καλό πρώτα από την καραντίνα.

 

  • 80 Έλληνες της Μελβούρνης πέθαναν από Κορονοϊό.

23.8.20  Κυριακή. Καραντίνα και καταρροή. Ανοίγω το παράθυρο και κρυώνω. Τα κρούσματα του κορονοϊού πλησίασαν τα 300 σήμερα. Άντε πάλι τσάγια και μαντζούνια μέσα στο λιοπύρι. Άντε πάλι φόβος καθώς άρχισε και το πρώτο βηχαλάκι. Άντε στίχοι  Εμπειρίκου  με λυρισμό ελaχιστα υπερρεαλιστικό.  Ένα κουμπί στο φως, μια ταραντούλα στο σκοτάδι, κι ανάμεσα μια γοερή κραυγή την  ώρα που βραδιάζει.

 

  • Το βράδυ στις δέκα η κρατική τηλεόραση θα μας δείξει τον τελικό του Τσάμπιονς λιγκ, πάρα πολύ ωραία! Οι φορμαρισμένοι γερμανοί της Μπάγερν θα αντιμετωπίσουν τους εκατομμυριούχους της Παρί  Σαν Ζερμαίν, που έχει όμως και παιδιά των γαλλικών αποικιών απάχηδες και αναρχικούς από τα μπουλβάρ Σαν Ζερμαίν και  Σαν Μισέλ. Φτιάχνω ένα gren tea. Κάθoμαι μπροστά στο κουτί με τις εικόνες, ΑΨΟΥ.  Φυσικά είμαι με τους γάλλους, αλλά δεν έχουν και πολλές ελπίδες απέναντι στη γερμανική μηχανή. Άδειο γήπεδο δεν λέει, οι μάζες θα έφτιαχναν ατμόσφαιρα σε μια τέτοια συνάντηση.  Ο λαός Μάο είναι ο κινητήριος μοχλός Τσε της Ιστορίας Τουγκ.

 

Άμα δεν φωνάξεις και λίγο, έλα ρε Εμπαμπέ σουτ, έφυγες, έεεφυγες, πύραυλε,  σουτ.  Αχ , τι χτήνος τερματοφύλακας είναι αυτός ο γερμανός !  Έλα ρε Νεϊμάρ αλήτρα,άσε τα κορδελάκια, σήκω απάνω μωρή μπαλαρίνα, πώπω τι παικταράς αυτός ο  Πολωνός Λεβατόφσκι της Μπαγερν, είχε δοκάρι μετά από απίστευτη ενέργεια. Κέρδισαν τελικά οι Βαυαροί στο άδειο γήπεδο. Εγώ εκτονώθηκα  από τον καναπέ. Έχει πεθάνει ο συνάδελφος Τσιατσιούλης θα το κουβεντιάζαμε το ματσάκι τηλεφωνικώς

 

Έτσι κι αλλιώς το γήπεδο το έχω αφήσει  εδώ και πολλά χρόνια, όταν είχα πάει  στο Σύδνεϋ μία και μοναδική φορά να δω το Ολύμπικ με τη Χακόα. Πίσω μου ήταν δυο Ελληναράδες που πήγανε στο γήπεδο μόνο και μόνο για να βρίζουν, βρίζανε ασταμάτητα  τους εβραίους της Χακόα που «θα έπρεπε να τους είχε κάνει σαπούνι ο Χίτλερ» και όλα τα γεννητικά όργανα των γυναικών πατσά.  Σίγουρα οι άνθρωποι ήταν άρρωστοι. Προσπαθώ ακόμη να καταλάβω το μίσος πολλών  ανθρώπων για τους εβραίους. Όπως προσπαθώ να καταλάβω το απίστευτο μίσος των νεαρών αναρχικών για τους μπάτσους.

 

24.8.20  Δευτέρα. Καλή μας βδομάδα. Συνεχίζεται η καραντίνα και η ζέστη. Ρουτίνα και καταρροή. Αρχή κρυολογήματος. Ο γνωστός μικρός πανικός.

 

Κάθε εποχή έχει τις δεσπόζουσες  ασθένειές της(…) Σήμερα παρά τον κατάδηλο φόβο για πανδημία γρίπης  δεν ζούμε στην ιική εποχή.  Η εποχή αυτή χάρη σε ανοσολογικές τεχνικές , ανήκει  ήδη στο παρελθόν . από παθολογική άποψη , αυτός  ο εκκολαπτόμενος  21ος αιώνας δεν έχει ούτε βακτηριακό  ούτε ιικό , αλλά νευρωνικό χαρακτήρα. Νευρωνικές παθήσεις όπως κατάθλιψη ή το Σύνδρομο Burn out oρίζουν το τοπίο του 21ου αιώνα . Δεν είναι μολύνσεις αλλά εμφράγματα, δεν οφείλονται στην αρνητικότητα του ανοσολογικώς Άλλου αλλά σε πλεόνασμα θετικότητας. Byung-Chul Han. Η κοινωνία της κόπωσης

 

  • Εφτά φορές πυροβόλησε στην πλάτη σχεδόν εξ επαφής, λευκός αστυνομικός χθες στην πόλη Κενόουσα της πολιτείας Ουισκόνσι. τον ο29χρονο αφροαμερικανό Τζέικομπ Μπλέικ την ώρα που έμπαινε στο αυτοκίνητο και χαροπαλεύει .

 

Τους σκοτώνουν σαν μύγες αλλά μη το δείτε σε βίντεο. Είναι τρομακτικό.  Δεν είναι η ανανδρία αυτών των δολοφόνων, είναι ότι σκοτώνουν μπροστά στα παιδιά, είναι μια νεαρή κοπέλα που βλέπει το έγκλημα και  χτυπιέται και χοροπηδάει σαν σούστα στα ποδαράκια της ουρλιάζοντας, το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να ουρλιάζει και να χοροπηδάει δεν έχει όπλο. Έκλεισα την τηλεόραση

 

Τώρα κατάλαβα το μίσος για τους μπάτσους. Μπορεί στην Ελλάδα να μην έχουμε τέτοια, αλλά έχουμε κι εδώ έναν καλούτσικο ένστολο φασισμό.

 

  • Σκοπός της ζωής μας δεν είναι η χαμέρπεια. (…)Σκοπός της ζωής μας είναι η αγάπη. Σκοπός της ζωής μας είναι η ατελεύτητη μάζα μας(…) το σεσημασμένο δέρας της υπάρξεώς μας. «Τριαντάφυλλα στο παράθυρο» . Ανδρέας Εμπειρίκος

 

  • Έφαγα το παγωμένο καρπούζι γιατί θα χάλαγε 10 κιλά πράγμα, ήπια τσάγια και χαμομήλια κι από βήχα πάμε πρίμα.
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΕ BLOGVIEW

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Μενού