Για να τελειώνουμε με τον χρυσαυγητισμό οφείλουμε καταδίκη σε ό,τι τον εξέθρεψε

Για να τιμηθεί η μνήμη του Παύλου Φύσσα, ...ιερός σκοπός του αγώνα αυτού δεν μπορεί να είναι το ιστορικό ξέπλυμα των πολιτικών γεννητόρων του νεοναζισμού, αλλά η απομόνωση και η καταδίκη τους με σημερινούς πολιτικούς όρους. Η μέρα ανακοίνωσης της απόφασης του εφετείου για τους πρωτεργάτες του εγκληματικού εσμού, οφείλει να θέσει απερίφραστα τα πολιτικά προτάγματα των καιρών μας. Που δεν είναι άλλα από την εκδίωξη το συντομότερο της παράταξης που εξέθρεψε τους χρυσαυγήτες από τη θέση που τους παρέχει σήμερα την αήθη δυνατότητα να εξεμέσσουν ασύγγνωστα ψεύδη για την πολιτική προέλευση των αυτουργών της δολοφονίας του Παύλου

Γράφει ο Χρήστος Οικονόμου

Κίνητρο του παρόντος σχολίου το δικαστικό φινάλε της δίκης του νεοναζιστικού εσμού! Όχι, όμως, για να πω κι εγώ ό,τι λέει κάθε πολίτης που σέβεται κατ’ ελάχιστον τη δημοκρατία και τους θεσμούς της, καταδικάζοντας τους νοσταλγούς του χιτλερισμού. Αυτό για μένα και όσους ασπάζονται ανάλογες απόψεις με τις δικές μου είναι αυτονόητο! (Η επανάληψη του, δηλαδή, είναι μεν απαραίτητη, πρέπει δε να εκφέρεται με τη συναίσθηση ότι δεν παράγει σοβαρά αποτελέσματα σε επίπεδο διαμόρφωσης πολιτικών συσχετισμών δύναμης και γι’ αυτό δεν έχει παρά μόνο συμβολικό χαρακτήρα και σχεδόν καθόλου πρακτικά πολιτικό).

Κίνητρο, λοιπόν, του παρόντος σχολίου είναι το μεγάλο κενό που εγώ βιώνω σχετικά με τις πολιτικές αναφορές της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη σχετικά με το φαινόμενο της Χρυσής Αυγής, και την ηχηρή σιωπή της δημοκρατικής και προοδευτικής παράταξης (πολιτικά εκπροσωπούμενης στις μέρες μας κυρίως από τον ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία) σε απάντηση στα όσα αντιστόρητα και προκλητικά για τη δημοκρατική νοημοσύνη μου ανέφεραν ανερυθρίαστα η δεξιά πολιτική παράταξη της χώρας και η πολύ συγκεκριμένη σημερινή ηγεσία της!

Και πριν πιάσουμε το κυρίως θέμα μας, μια διαπίστωση: Θεωρώ τη σιωπή του ΣΥΡΙΖΑ και της ηγεσίας του απέναντι στις σοβαρότατες δημοκρατικές προκλήσεις που με αφορμή τη Χρυσή Αυγή εκτοξεύουν Κυριάκος Μητσοτάκης και το κόμμα του απέναντι στους προοδευτικούς και δημοκράτες πολίτες, τερατικά εσφαλμένη σε πολιτικό επίπεδο και παραταξιακά επιεικώς απαράδεκτη. Δεν είναι επιτρεπτό σήμερα στον ΣΥΡΙΖΑ να αυτοαναλώνονται στην ανάλυση του τι είπε ο Τσακαλώτος και οι προκλήσεις Κυριάκου Μητσοτάκη να περνάνε έτσι! Αν θέλετε, υπό την ιδιότητα μου ως μέλος της Κεντρικής Επιτροπής Ανασυγκρότησης (ΚΕΑ) του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία (αν και η πολιτική ιδιότητά μου  επικαθορίζεται για λόγους αρχής ως προϊόν της ατομικής στάσης μου απέναντι στις εξελίξεις, και μόνον, και όχι ως συνέπεια μιας συλλογικής υπόθεσης, όπως μια κομματική ένταξη και δη και από καθοδηγητικό πόστο), αυτό που σήμερα (επιδιώκει να) κάνει το παρόν σχόλιο είναι να (προσπαθήσει να) καλύψει το μεγάλο κενό που αφήνει πίσω της η σιωπή του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία (και των άλλων κομμάτων του ούτω καλούμενου προοδευτικού χώρου) απέναντι σε όσα τολμούν να εκστομίζουν σήμερα χωρίς καμιά αιδώ ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Στέλιος Πέτσας για τη Χρυσή Αυγή και την πολιτική καταγωγή του νεοναζισμού. Και ως προσωπική στάση το σχόλιο αυτό, παρακαλώ να εκληφθεί ως εντονότατη διαμαρτυρία κατά του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία και της ηγεσίας του, για την πρωτοφανή δραπέτευσή τους από την άκαμπτη υποχρέωσή τους να υπερασπίζονται με απόλυτη προτεραιότητα και έναντι οιουδήποτε άλλου πολιτικού σκοπού,  τη δημοκρατία και τη λαϊκή κυριαρχία. Ως προσωπική κατάθεση, δηλαδή, της άρνησής μου να σιωπήσω κι εγώ, ανεχόμενος τις λογικά και ιστορικά ασύδοτες αναφορές Μητσοτάκη-ΝΔ  (όπως κάνουν ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία και η ηγεσία του) ζητώ να εκληφθεί το παρόν σχόλιο! Και ταυτόχρονα, ως δημόσια δέσμευση πριν απ’ όλα απέναντι στον εαυτό μου (διότι ούτε πολιτικός είμαι, ούτε φιλοδοξώ να γίνω ποτέ, για να έχει άλλη διάσταση και κίνητρα η δημόσια δέσμευσή μου έναντι οποιουδήποτε άλλου, ει μη μόνον εμού του ιδίου) ότι αυτές οι παραχαράξεις της δημοκρατικής λογικής από τους εξειδικευμένους στην τέχνη της πολιτικής εξαπάτησης των πολιτών, Μητσοτάκη και σία, δεν θα μένουν ποτέ αναπάντητες!

Διότι, όπως λέει και ο τίτλος, «Ο Μιχαλιάκος και τ’ άλλα παιδιά δεν προέκυψαν από παρθενογένεση»! Έχουν πολιτική καταγωγή σαφέστατα περιγεγραμμένη και ιστορικά απολύτως διακριβωμένη οι νεοναζιστές. Από τη μεταπολεμική ελληνική δεξιά προέρχονται και στο μαλακό υπογάστριό της ευδοκίμησαν και έχουν φτάσει ως σήμερα, στα σπλάχνα της γαλουχήθηκαν και έχυσαν το δηλητήριό τους στην ελληνική κοινωνία, το δεξιό κράτος και παρακράτος συστηματικά χρησιμοποίησαν για τις έκνομες ενέργειές τους, δολοφονώντας, τότε και σήμερα, προοδευτικούς και δημοκράτες πολίτες και δημοκρατικά και αριστερά στελέχη αλλά και απλούς υποστηρικτές της εγχώριας αριστεράς, για να καμώνεται σήμερα ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Στέλιος Πέτσας ούτε λίγο-ούτε πολύ ότι τη Χρυσή Αυγή τη δημιούργησε ο  …ΣΥΡΙΖΑ όταν έκανε αντιμνημονιακό αγώνα (!!!) και η πρόκληση αυτή να μένει αναπάντητη!

Εκτός από τον θρασύτατο βιασμό της ιστορίας που συνεπάγεται αυτή η αναφορά της σημερινής ΝΔ, παράταξης και ηγεσίας, υπάρχουν και βαρύνοντες πρακτικοί πολιτικοί λόγοι που αυτά δεν πρέπει να μένουν ούτε λεπτό αναπάντητα. Ένας απ’ αυτούς τους λόγους είναι ότι κάτω από διεφθαρμένη μπαγκέτα Πέτσα, ένας πανίσχυρος και όλως δι’ όλου αντιδημοκρατικός μηχανισμός μέσων παραπληροφόρησης ξαναγράφει την ιστορία, ξεπλένοντας τους πολιτικούς γενάρχες του χρυσαυγητισμού, αποσιωπώντας την πληθώρα πριν τον Παύλο Φύσσα δολοφονιών δημοκρατών από τους προπάτορες του Μιχαλολιάκου και των άλλων παιδιών και παραχαράζοντας την ξεκάθαρη πολιτική ταυτότητα του νεοναζισμού, ως ιδιότυπο παρακλάδι της δεξιάς!  Οι νέοι αυτά δεν τα γνωρίζουν και δεν υποχρεούνται να τα γνωρίζουν! Γι’ αυτούς η εγκληματική δράση αυτού του εσμού ξεκίνησε από τον Παύλο Φύσσα!

Δεν έχουν μάθει για τον Γρηγόρη Λαμπράκη. Δεν έχουν ακούσει την ιστορία του Νικηφόρου Μανδηλαρά. Δεν έχουν πληροφορηθεί πώς δολοφονήθηκε ο Σωτήρης Πέτρουλας. Ακόμη και για τον Νίκο Τεμπονέρα λίγα έχουν ακούσει. Επί πλέον, η δολοφονία Γρηγορόπουλου, ως κάποια «ατυχής στιγμή» περίπου περιδιαβάζει στις πολιτικές μνήμες τους, όπως τους έχει αφηγηθεί επίμονα η δεξιά πολιτική παράταξη, αποκρύπτοντας το αναμφίβολο: Ότι ένας μπάτσος χωρίς καμιά δεύτερη σκέψη τράβηξε το κουμπούρι  και έβαλε κατά ενός δεκαντάχρονου παιδιού, δολοφονώντας το!

Ψευδέστατες αφηγήσεις, λοιπόν, φτάνουν από τον μηχανισμό της μιντιακής δικτατορίας που έχει στηθεί (και που δρα εδώ και μια εικοσαετία περίπου στη χώρα μας) με το αζημίωτο σήμερα από τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τους συν αυτώ, στ’ αυτιά των νέων.  Κι όταν, κοντά σ’ αυτές τις ψευδέστατες αφηγήσεις, ακούνε και το λογικό και ιστορικά τοξικό ξεσάλωμα του Κυριάκου Μητσοτάκη ότι όλ’ αυτά και τη Χρυσή Αυγή τα έφερε ο ΣΥΡΙΖΑ, και την ίδια ώρα ο ΣΥΡΙΖΑ σιωπά, η παραπλάνηση καραδοκεί και ήδη δρα και παράγει πολιτικά αποτελέσματα υπέρ των νεοναζιστών!  Πώς; Μα, πριν και πάνω απ’ όλα, κάνοντας μερίδα της νέας γενιάς να αισθάνεται ότι ο χρυσαυγητισμός, όσο δεν ξεψυχάει (και η πείρα έχει δείξει ότι δεν θα ξεψυχήσει τόσο εύκολα), παρεπιδημεί αναμένοντας την επόμενη ευκαιρία βυσσοδομώντας μέσα στην αριστερά και τη δημοκρατική παράταξη! Και δεν τρέφεται από την πολιτική δεξιά, με την οποία έχουν παράλληλες και συχνά επάλληλες διαδρομές. Θα το αφήσουμε αυτό να περνάει έτσι;

Και ποιοί είναι εκείνοι που παραπλανούν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι δήθεν το φυτώριο των νεοσσών του φιδιού, αποκρύπτοντας την αποδεδειγμένη πολιτική καταγωγή του νεοναζισμού από τη δεξιά;

– Είναι εκείνοι που ανέτρεψαν εκλεγμένο και λαοπρόβλητο πρωθυπουργό στο βασιλικό πραξικόπημα του 1965, ανοίγοντας τον δρόμο στη χούντα που ήρθε δύο χρόνια αργότερα,

– Είναι όποιοι παρήγαγαν το πολιτικό πλαίσιο ευδοκίμησης του ΙΔΕΑ και των ακροδεξιών, που υπήρξαν οι αυτουργοί του επί επταετία βιασμού της δημοκρατίας,

– Είναι όσοι δολοφονούσαν τον Ελή, και τους εξεγερμένους του Πολυτεχνείου,

– Είναι εκείνοι που -όπως αποκαλύπτει μη επιδεχόμενο διάψευση εμπιστευτικό έγγραφο του Βρετανού πρεσβευτή στην Αθήνα προς το Φόρεϊν Όφις- αναφέρονται στον ρόλο του Αβέρωφ (κατοπινού προέδρου της Νέας Δημοκρατίας) ως “γέφυρας” μεταξύ της χούντας και του πολιτικού κόσμου επί δικτατορίας,

– Είναι εκείνοι, που στις δεύτερες εκλογές αμέσως μετά την πτώση της χούντας υποδέχτηκαν και φιλοξένησαν το κόμμα εκφραστή των νοσταλγών της δικτατορίας, την «Εθνική  Παράταξη», μέσα στο δικό τους κόμμα, τη Νέα Δημοκρατία,

– Είναι εκείνοι, που με αρχηγό τον Σαμαρά έστρωναν τον δρόμο στη Χρυσή Αυγή να εκδράμει στις γειτονιές της Αθήνας για «να ανακαταλάβει τις πόλεις μας», όπως διακήρυττε ο τότε πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, του οποίου στη συνέχεια αμετακίνητος πρωτοκλασσάτος υπουργός έγινε και ο σημερινός αρχηγός του κόμματος και ήδη πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, (που τώρα θρασύνεται να δηλώνει δημόσια ότι τους νεοναζιστές τους έφερε ο ΣΥΡΙΖΑ),

– Είναι οι υποκινητές της ανατροπής για μια ακόμη φορά λαοπρόβλητου και εκλεγμένου πρωθυπουργού, για να γίνει ο ίδιος Σαμαράς πρωθυπουργός,

– Είναι αυτοί που στελέχη της παράταξής τους δεν δίσταζαν να νεύουν στους ψηφοφόρους του Μιχαλολιάκου να προστρέξουν στη «λογική Χρυσή Αυγή»,

– Είναι όσοι έστελναν τους ξεβράκωτους βουκεφάλες και τους περικεφαλαιοφόρους να διαδηλώνουν κατά της συμφωνίας των Πρεσπών,

– Είναι οι ίδιοι, που ακόμη και σήμερα ξεπατικώνουν με καρμπόν το κλίμα και τις πρακτικές των ημερών της δολοφονίας του Νίκου Τεμπονέρα, υποκινώντας γονείς να επιτίθενται κατά μαθητών σε κατειλημμένα σχολεία και διακινδυνεύοντας νέο αίμα στον κήπο της παιδείας,

– Είναι ακόμη εκείνοι που δεν ντρέπονται να στέλνουν στα σπίτια των μαθητών δηλώσεις αποκήρυξης προς υπογραφή από τους γονείς τους, επαναλαμβάνοντας το όνειδος των χειρότερων εποχών του αντικομμουνισμού,

– Είναι αυτοί, που με χρυσαυγήτικες μεθόδους βάζουν ξανά ομάδες μπάτσων να μπουκάρουν μέσα σε σπίτια πολιτών και τους ξυλοφορτώνουν, ξεπερνώντας και τη χούντα των συνταγματαρχών.

Θα μπορούσα να λέω και να γράφω για ώρες! Αλλά αρκεί…

Σε κανένα τείχος που υψώνει η δημοκρατία απέναντι στον νεοναζισμό δεν χωράνε αυτοί.

Κατανοώ την ανάγκη απεύθυνσης και τη δημοκρατική προαίρεση της «Ελευθεροτυπίας» να διευρύνει όσο γίνεται το δημοκρατικό μέτωπο κατά του χρυσαυγητισμού. Αλλά αυτό δεν θα γίνει κατορθωτό τοποθετώντας στην ίδια μεριά του φράχτη τον πρωθυπουργό και πρόεδρο κόμματος του οποίου ο γραμματέας του υπουργικού συμβουλίου του συνομιλούσε με τον τραμπούκο Κασιδιάρη μεθοδεύοντας εκτροπές. Ούτε φιλοξενώντας στο αντι-χρυσαυγήτικο μέτωπο μέσα στις σελίδες της κείμενο του διαδόχου του στο οποίο ο γράφων δεν έχει την ελάχιστη τσίπα να αποφεύγει αναφορές, όπως ότι τον χρυσαυγητισμό έφεραν «…τα θολά νερά των “αντιμνημονίων”, στις συνοικίες του μίσους και στις πλατείες των “αγανακτισμένων”. Λες και ο νεοναζισμός εμφανίστηκε τώρα πρόσφατα πριν καμιά δεκαετία και πριν δεν υπήρχε. Και λες και τις «συνοικίες του μίσους» τις εξέθρεψαν οι αντιμνημονιακές κινητοποιήσεις και όχι το «εμπρός ανακαταλάβουμε τις πόλεις μας» που κινητοποιούσε τους δολοφόνους του Περάματος και το οποίο διακήρυττε μεγαλοφώνως ο αρχηγός του κόμματός του, τον οποίο ο ίδιος διαδέχτηκε.

Το μεγάλο και αρραγές μέτωπο κατά του χρυσαυγητισμού δεν θα προκύψει από μια σημερινή πολιτική «σούπα», που θα ξεπλένει τις δεδομένες και αδιαμφισβήτητες πολιτικές καταγωγές του από συγκεκριμένη πολιτική παράταξη, τη δεξιά, και τους συγκεκριμένους αρχηγούς της που συνέβαλαν αποφασιστικά στην αναθάρρυνση του νεοναζισμού στη σημερινή μορφή του.

Σήμερα, αυτή την ιστορική για τη δημοκρατία ημέρα που αναμένουμε την απόφαση του δικαστηρίου για τη Χρυσή Αυγή, θα συμβάλλουμε όλοι οι δημοκράτες και οι προοδευτικοί πολίτες στην ενδυνάμωση και αναθεμελίωση του δημοκρατικού τείχους κατά του νεοναζισμού, ενθυμούμενοι από ποια πολιτική οικογένεια προέρχονται οι δολοφόνοι. Γιατί δημοκρατικό τείχος άνευρο και στερημένο από τις απαραίτητες αναφορές στην ιστορία δεν είναι στέρεο.

Για να τιμηθεί η  μνήμη του Παύλου Φύσσα σήμερα η θυσία του απαιτείται να μετατραπεί σε εγερτήριο του νέου ανένδοτου αγώνα κατά των προκλητικών για τη δημοκρατική νοημοσύνη μας αναφορών του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ιερός σκοπός του αγώνα αυτού δεν μπορεί να είναι το ιστορικό ξέπλυμα των πολιτικών γεννητόρων του νεοναζισμού, αλλά η απομόνωση και η καταδίκη τους με σημερινούς πολιτικούς όρους. Η μέρα ανακοίνωσης της απόφασης του εφετείου για τους πρωτεργάτες του εγκληματικού εσμού, οφείλει να θέσει απερίφραστα τα πολιτικά προτάγματα των καιρών μας. Που δεν είναι άλλα από την εκδίωξη το συντομότερο της παράταξης που εξέθρεψε τους χρυσαυγήτες από τη θέση που τους παρέχει σήμερα την αήθη δυνατότητα να εξεμέσσουν ασύγγνωστα ψεύδη για την πολιτική προέλευση των αυτουργών της δολοφονίας του Παύλου.

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΕ BLOGVIEW

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Μενού