Zeit: H ελληνοτουρκική σύγκρουση ανάγεται σε μια εκατονταετία εδαφικών διαφορών

Oι απαιτήσεις εξυπηρετούν επίσης σκοπούς που αφορούν τον στρατηγικό χειρισμό της ιστορίας

Σε εκτενές άρθρο της η Zeit αναφέρεται στο πώς η ιστορία γίνεται όπλο στην άσκηση πολιτικής σήμερα. Ανάμεσα σε άλλα αναφέρει: «Και η τρέχουσα ελληνοτουρκική σύγκρουση ανάγεται σε μια εκατονταετία εδαφικών διαφορών. Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αμφισβητεί ανοιχτά τη Συνθήκη της Λωζάνης, που σφράγισε την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας το 1923 και καθόρισε τα σύνορα των δύο χωρών. Με τον τρόπο αυτό ο Ερντογάν θέτει εν αμφιβόλω για ένα εθνικό ταμπού στην Τουρκία, μια και δεν ήταν άλλος από τον ιδρυτή του κράτους Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ που ενέκρινε αυτή τη συνθήκη. Ο Ερντογάν έχει συγκεκριμένες επιδιώξεις παίρνοντας αποστάσεις απ’ αυτήν: Η Λωζάνη είναι ενοχλητική εάν θέλει να διεκδικήσει αποθέματα φυσικού αερίου μπροστά στην Κρήτη, να διεκδικήσει τα ύδατα της Κύπρου για την Τουρκία ή να κηρύξει τμήματα της Συρίας ή του Ιράκ ως αυλή της χώρας του».

Και η εφημερίδα συνεχίζει σε άλλο σημείο, αναφερόμενη αυτή τη φορά στις ελληνογερμανικές διαφορές: «Κάποιοι πιστεύουν στη Γερμανία ότι έχουμε επεξεργαστεί το παρελθόν καλύτερα από άλλους. Φυσικά, οι μέρες των γερμανικών εδαφικών αξιώσεων έχουν περάσει προ πολλού, αλλά οι Γερμανοί εμπλέκονται επίσης σε ιστορικές διενέξεις. Η Ελλάδα και η Πολωνία για παράδειγμα εξακολουθούν να απαιτούν αποζημιώσεις για εγκλήματα που διαπράχθηκαν στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Αυτό δεν είναι εντελώς αδικαιολόγητο, ειδικά στην ελληνική περίπτωση. Ωστόσο, οι απαιτήσεις εξυπηρετούν επίσης σκοπούς που αφορούν τον στρατηγικό χειρισμό της ιστορίας. Αυτό αποδεικνύεται ξεκάθαρα από τη χρονική στιγμή, κατά την οποία προβλήθηκαν οι αξιώσεις: Στην περίπτωση της Πολωνίας, ένας εθνικιστής πολιτικός του PiS συλλέγει μετά από εντολή της ηγεσίας του κόμματος υλικό για να θεμελιώσει αξιώσεις αποζημιώσεων σε μια εποχή που η ΕΕ επέκρινε την Πολωνία για παροπλισμό του κράτους δικαίου. Στην Ελλάδα, το κοινοβούλιο ενέκρινε ψήφισμα με υψηλές απαιτήσεις προς το Βερολίνο, μετά την αποδέσμευση της ελληνικής κυβέρνησης από το πρόγραμμα βοήθειας της ΕΕ. Ορισμένοι Έλληνες πολιτικοί συνέδεαν τότε τις αποζημιώσεις με τα δάνεια των χωρών της ΕΕ, επειδή η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος χρηματοδότης. Έτσι η ιστορία θα βοηθούσε και τη Βαρσοβία και την Αθήνα στην επίλυση σημερινών προβλημάτων».

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΕ BLOGVIEW

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

No results found

Μενού