Ημερολόγιο Ασήμαντων 350: Οι δημοσιογράφοι λειτουργούν ως κεφαλοί κυνηγών, ως παιδονόμοι και εισαγγελείς

Βλέπουμε  το ντοκιμαντέρ με την Αντιγόνη Mur murs (1982) (Τοίχος Τοίχοι) της  γαλλίδας αβαγκαρντίστριας Agnès Varda  γεννημένης στο Βέλγιο από πατέρα Μικρασιάτη, στο θερινό σινεμά Λαΐς

16.9.20 Σαν σήμερα το 1977 έφυγε από τη ζωή η Μαρία Kάλλας. Εσίγησαν τα αηδόνια και τα πολυβόλα, ήλθε ο Big Brother,  τα σκουπίδια και ο κορονοϊός.

Mέρες κορονοϊού και πάλι.

Περπατάς σε ναρκοπέδιο και τα μαυράκια στη γειτονιά  δεν μας τα λένε καθόλου καλά: Μαζεύονται τα σομαλάκια μεσανύχτα  στην είσοδο της πολυκατοικίας όπου η πόρτα παραμένει διαρκώς ανοιχτή, καθώς οι γύφτοι δεν άφησαν και δεν αφήνουν  τίποτα μεταλλικό απάνω της που να μην το αρπάξουν  και συνωθούνται ο ένας πάνω στον άλλο, πάνω από τα κινητά τους, γέρνει  ο Θεός με τη μαύρη ψυχή του.

17.9.20 Μέρες και νύχτες κορονοϊού. Στο κόκκινο η Αττική, βράζει στον  ιό  το κέντρο της  Αθήνας και δη η  πολυκατοικία μας με τους  ψυχικά ασθενείς, τους πρόσφυγες και τους αλκοολικούς του δήμου!  Τα πλευρά μου πονάνε αφάνταστα, η δεξιά πλευρά. Ψύξη; Πλευρίτιδα, ο Κακός ιός; Ο φόβος του κορονοϊού, συν μια στύση απρόσμενη το πρωί, παρακαλώ!  Ευλογία κυρίου αλλά να βρεθεί και μία κυρία

(για …τρίψιμο πλευρών –δεν μπορεί να τα κάνει όλα η Μπέμπα). «Ημερολόγιο ασήμαντων και απωθημένων» έπρεπε να το Όνο μάσω. I need   a liposuction for six pack absΚαι προπαντός i need a penis extention like ενός όνου ονειρεμένου

•  Σαν σήμερα το 1982 έφυγε ο Μάνος Λοΐζος. Ακούς τα Γράμματα στην αγαπημένη και αρχίζεις τα κλάματα σαν την Αντιγόνη σαν την Μαρία Ναυσικά. Καλύτερα να βάλω Μαρία Κάλλας:  Δεν κλαις, απλώς εκστασιάζεσαι. Και να απαγγείλω Νικόλα Κάλας στο μπαλκόνι: «Κάθε πρωί ρωτώ τι το δικό μου θα πεθάνει σήμερα/κι όσο περνάει η ώρα αυξάνουν οι ανησυχίες μου»

 

• 18.9.20 Παρασκευή.  Συνάντηση με την Ευρυδίκη. Είπε ότι είμαι πολύ σημαντικός γι’ αυτή.  Τι ευγενική ύπαρξη! Δεν αξίζω  της εμπιστοσύνης της. Των ασημάντων είμαι κι εγώ. Μία αποτυχημένη κατασκευή του συστήματος.  Αλλά χαμογελώ ως επιτυχημένος. Θέλω να γίνω μία άλλη μου λέει η Ευρυδίκη, θέλω να γίνω Αντιγόνη. Βλέπουμε  το ντοκιμαντέρ με την Αντιγόνη Mur murs (1982) (Τοίχος Τοίχοι) της  γαλλίδας αβαγκαρντίστριας Agnès Varda  γεννημένης στο Βέλγιο από πατέρα Μικρασιάτη, στο θερινό σινεμά Λαΐς. 

Το ντοκιμαντέρ της Βαρντά αναφέρεται στις τοιχογραφίες που κοσμούν τους τοίχους στην πόλη του Λος Άντζελες (δεν ξέρω αν διατηρούνται ακόμη σήμερα) αλλά είναι  και ένα παιχνίδι με τη γαλλική λέξη   “Murmurs” =μουρμουρητά.  Οι τοιχογραφίες είναι οι ιστορίες των συμμοριών του Λος Άτζελες,  κατα κανόνα μεταναστευτικής καταγωγής, κυρίως  μεξικανικής.  Συνεντεύξεις με καλλιτέχνες, ποίηση του δρόμου, πολιτική ιστορία και υψηλή αισθητική, μπροστά στις τεράστιες  τοιχογραφίες οι παίδες της νότιας Καλιφόρνιας παρελαύνουν με τα πατίνια τους και «μουρμουρίζουν»  δικά τους συνωμοτικά. Φεύγω προς το τέλος  της ταινίας γιατί κρυώνω κι αφήνω την Αντιγόνη μόνης της αφού «την Ευρυδίκη που θα χάσεις την έχεις ήδη χάσει» Κάλας.

19.9.20  Kάθε 19 του Σεπτέμβρη να μνημονεύουμε τον Κώστα Γεωργάκη φοιτητή  που αυτοπυρπολήθηκε στην Γένοβα το 1970 φωνάζοντας Ζήτω η Ελεύθερη Ελλάδα. Ήταν 22 χρονών.

• Δισέλιδη συνέντευξη της υπουργού Δόμνας Μιχαηλίδου,  με τεράστια φωτογραφία της (αναμφισβήτητης) ομορφιάς της στην Athens Voice. Η υπουργός θα κουβαλάει εφόρου ζωής την απίστευτη  δήλωση “όσοι αντιστάθηκαν στη χούντα ήταν ψυχικά άρρωστοι”. Αυτό κι αν δεν είναι ύβρις: “Θεότρελοι” επειδή   αυτοπυρπολήθηκαν ή βασανίστηκαν για να είναι υπουργός και ωραιοτάτη η Μιχαηλίδου.

•  Είδηση που ουδόλως  προβλήθηκε: Τα παιδιά μας, τα βλαστάρια μας, έξι λαμπρά ελληνόπουλα που συμμετείχαν στην «24η Βαλκανική Μαθηματική Ολυμπιάδα Νέων» κατέκτησαν δύο χρυσά, δύο αργυρά και δύο χάλκινα μετάλλια.  Ο διαγωνισμός έγινε διαδικτυακά και οι νικητές προέρχονταν από τα γυμνάσια Αγρινίου, Ιωαννίνων, Τρικάλων, Δράμας και από τα Εκπαιδευτήρια Μαντουλίδη. Να ενημερώσω ότι και η κόρη μου είχε έλθει δεύτερη σε παναυστραλιανό διαγωνισμό στα Μαθηματικά γυμνασίου. Τι ευτυχής πατήρ υπήρξα και δεν το είχα συνειδητοποιήσει!  Η Ελλάδα που θριαμβεύει στα ξένα, που αυστραλοποιείται δηλαδή, και πέφτει σε κατάθλιψη.

20.9.20 Πέρασε και ο κυκλώνας Ιανός, ναι αποχτήσαμε και κυκλώνες μεσογειακούς, τον περιέγραψε κάπως ρομαντικά ο φίλος μου ο Τζίμης ο Φύσσας από την Κυλλήνη, ίσως επειδή δεν ήταν τόσο έντονο το καιρικό φαινό Μαινο εκεί, αλλά πιο τρομαχτικά το περιγράφει ο φίλος μου ο Γιώργος Μεσσάρης έξω από το Αργοστόλι που κρεμόταν σαν κοτόπουλο από την κουπαστή της βεράντας κι έλεγε τώρα με πήρε και με σήκωσε με 12 μπωφόρ. Ένας κυκλώνας για τον οποίο η πολιτική   Προστασία είχε ειδοποιήσει τον κόσμο, αλλά δεν γλυτώσαμε τους τέσσερις  νεκρούς και τα ποτάμια με τις λάσπες στη Φθιώτιδα και στην Καρδίτσα. Μας  έλεγαν ότι οι κυκλώνες είναι φαινόμενα μόνο των ακτών και της παραλίας, που μετατρέπουν  το θέρετρο Άσσο  της Κεφαλονιάς σε θέατρο γκραν γκινιόλ και  10 μπαστούνι και λιθάρια βουνό στο οδόστρωμα.

Φευ, δεν είναι μόνο οι νήσοι του Ιονίου που επλήγησαν.  Οι κυκλώνες εισδύουν και στην ενδοχώρα τελικά, σαν μεσόγειοι (κυκλώνες) έχουν κοινωνικότητα, έρχονται μέσα στο σπίτι σου, όπως ο κορονοϊός στις πόλεις και από χωριό σε χωριό  σε στριφογυρίζουν σε πλημμυρίζουν και οι αναμοχλεύσεις τους εδάφους από τις καταρρακτώδεις βροχές δημιουργούν μία  κλιμακοειδή καταβύθιση, που δεν έχει τίποτα το ηδονικό και στερείται τη νοσταλγία μίας χαμένης πατρίδας ή μία συνηθισμένης ιώσεως.

• Επίσης είμαστε μία χώρα σεισμοπαθής και  μία πρωτεύουσα  με γηραιά κτίρια  από πλίνθους και  τσιμέντα  κι όλο ακούμε για σεισμούς στην Κρήτη, στη Πελοπόννησο και στη δυτική Ελλάδα. Κάποια στιγμή θα μας πιάσει  ο Μεγάλος Εγκέλαδος  στον ύπνο.  Δεν βλέπω να γίνεται καμιά ενημέρωση, δεν υπάρχει πουθενά έγκαιρη προσεισμική ειδοποίηση με γεώφωνα και σειρήνες, δεν υπάρχουν ναυαγοσώστες και νυχτοφύλακες. Ευτυχώς   σην Ελλάδα τα μίντια  κάνουν όλη τη βρώμικη δουλειά, όπου  καλοί δημοσιογράφοι λειτουργούν σαν δικαστές, ως εισαγγελείς, σαν  γιατροί,  σαν σεισμολόγοι,  ως παιδονόμοι, σαν ορνιθολόγοι και ως ρήτορες ασταμάτητοι,  άξιοι κυνηγοί κεφαλών (μεταναστών).

 •Στις 20 Σεπτεμβρίου 1949 σε  ηλικία 45 χρονών έφυγε  από μία παραμελημένη  κήλη ο συνθέτης  Νίκος Σκαλκώτας που συγκαταλέγεται  στους καλύτερους του 20ου αιώνα. Ο  Γερμανοσπουδαγμένος  Σκαλώτας  όταν επέστρεψε  από το Βερολίνο  το 1933 αντιμετώπισε την εχθρότητα του μουσικού κατεστημένου (Οικονομίδης, Καλομοίρης, Μητρόπουλος) και για να επιβιώσει ήταν το τελευταίο αναλόγιο στην κρατική ορχήστρα (Ιντερνέτ -Βικιπαίδια)

Πριν λίγες μέρες άφησε την πνοή του, αυτό θέλω να πω  και  ο γιος του Νίκος Σκαλκώτας. Ο Νίκος Σκαλκώτας τζούνιορ  γεννήθηκε μία μέρα μετά το θάνατο το πατέρα του εξού και η “ανανέωση” του  πατρικού ονόματος. Ο εκλιπών υιός, υπήρξε διεθνής μαιτρ στο σκάκι και τον είχα καμαρώσει όταν έπαιζε, όχι τόσο για το παιχνίδι του, όσο για την Ολύμπια ηρεμία που εξέπεμπε.

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΕ BLOGVIEW

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Μενού