Κάτι αλλάζει…

Εκδηλώνεται πια σαφής αντίδραση στην αφασία των στημένων δελτίων ειδήσεων και της κρατικά επιδοτούμενης ενημέρωσης. Η αλήθεια παύει να είναι ό,τι σερβίρεται στους πολίτες και αναζητά την επικύρωσή της στη βάσανο της πραγματικότητας. Δεν επαληθεύονται τα σκηνικά των διαγγελμάτων αλλά οι περιπέτειες του έπους της καθημερινότητας

Γράφει ο Χρήστος Οικονόμου 

Ο φυγόποινος Παππάς αποδεικνύει τη λογική και δικονομική ορθότητα της δικαστικής απόφασης για μη χορήγηση αναστολής στα μέλη της εγκληματικής νεοναζιστικής οργάνωσης. Υπογραμμίζει και την τουλάχιστον περίεργη και εκ του αποτελέσματος ελεγχόμενη ως εσφαλμένη πρόταση της εισαγγελέως για χορήγηση της αναστολής.

Σε κάθε περίπτωση θα ήταν παράδοξο μέλη ανακηρυγμένης με δικαστική απόφαση οργάνωσης ως εγκληματικής, να μη θεωρείται πιθανό ότι θα προβούν σε νέα αδικήματα. Και η δικαιοσύνη εκτός από τους άκαμπτους κανόνες που συγκροτούν το πλαίσιο λειτουργίας της, υπόκειται και στην υποχρέωση οι αποφάσεις της να υπηρετούν τη λογική. Μέχρι τη δευτερόδικη αξιολόγηση της υπόθεσης, λοιπόν, δεν θα μπορούσε να αίρεται το τυπικό περιεχόμενο της πρωτόδικης απόφασης, όπως θα συνέβαινε εάν είχε υιοθετηθεί η εισαγγελική πρόταση.

Μία μόνο φράση ακόμη στo σημείο αυτό: Η δικαστική απόφαση κατά το ποινικό μέρος της αλλά και κατά την πτυχή που αφορά στη μη χορήγηση αναστολής είναι σημαντική δημοκρατική στιγμή, αφού ελήφθη σε περιβάλλον ασφυκτικών πολιτικών πιέσεων, χωρίς να λείπουν και οι απειλές σε βάρος των μελών της σύνθεσης. Η πάνδημη εντύπωση ότι είναι μια δίκαια απόφαση, και όχι μια απόφαση πολιτικής σκοπιμότητας, υπογραμμίζει ότι δεν ήταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Αντώνης Σαμαράς που την εξασφάλισαν, όπως επιχειρήθηκε να παρουσιαστεί κατά παράβαση της ιστορικής καταγραφής πόθεν ο νεοναζισμός και με ποιούς συγχρωτίζεται, αλλά ήταν μια ανεξάρτητη δικαιοσύνη αρμόζουσα σε μια ώριμη δημοκρατία, εκείνη που την έλαβε. Κι αυτό, σ’ ένα περιβάλλον συνεχών κραυγαλέων πολιτικών παρεμβάσεων στο έργο της, όπως στην περίπτωση της κυρίας Τουλουπάκη, είναι ένα μεγάλο δημοκρατικό βήμα που θα έχει βαρύνουσες επιδράσεις σε όσα θα ακολουθήσουν.

Οι αυθαιρεσίες της σημερινής κρατικής δραστηριότητας, που έτειναν να καταστούν η πολυδιαφημισμένη «κανονικότητα» εθίζοντας τις πολιτικές διαδικασίες και τα υποκείμενα στις συνέπειές τους άτομα, δηλαδή όλους εμάς τους πολίτες, αμφισβητήθηκαν ανοιχτά και καθαρά από τη συγκεκριμένη  δικαστική απόφαση. Και ηττήθηκαν κατά κράτος! Έτσι, η Ελλάδα έκανε ένα γενναίο βήμα αποστασιοποίησης από το σκηνικό καθεστώτος περιορισμένης δημοκρατικής αποτύπωσης, στο οποίο έχουμε οδηγηθεί. Όλοι οι πολίτες ανασαίνουν πλέον πιο ελεύθερα.

Μαζί με το εξ αντικειμένου καίριο ζήτημα ολοκλήρωσης της δίκης της εγκληματικής οργάνωσης των νεοναζιστών τις ίδιες αυτές μέρες μια σειρά γεγονότων πιστοποιεί ότι κάτι αρχίζει να αλλάζει στο άγονο κατηφορικό σκηνικό, στο οποίο έχει οδηγήσει τη χώρα ο συγκεκριμένος πρωθυπουργός. Και είναι μια αλλαγή αυτή που αναδύεται σήμερα στον εξολκέα των πολιτικών εξελίξεων, η οποία περιλαμβάνει το καταλυτικής σημασίας στοιχείο ότι επανέρχεται στο προσκήνιο ο κεντρικός πολιτικός παράγων της δημοκρατίας, δηλαδή οι πολίτες. Δηλαδή, δεν είναι μία κατά το συντριπτικό μέρος της κατασκευασμένη εικόνα, που επιβάλει τις πολιτικές εξελίξεις, όπως συμβαίνει εδώ και κάποιον καιρό.

Εκδηλώνεται πια σαφής αντίδραση στην αφασία των στημένων δελτίων ειδήσεων και της κρατικά επιδοτούμενης ενημέρωσης. Η αλήθεια παύει να είναι ό,τι σερβίρεται στους πολίτες και αναζητά την επικύρωσή της στη βάσανο της πραγματικότητας. Δεν επαληθεύονται τα σκηνικά των διαγγελμάτων αλλά οι περιπέτειες του έπους της καθημερινότητας. Και κάπου εκεί βρίσκεται και η βαθύτατη διαχωριστική γραμμή μεταξύ της πραγματικής πολιτικής και της πολιτικής των νεποτικών συμπλεγμάτων, ίδιον αναπόσπαστο κάθε καθεστώτος με αντιδημοκρατικά χαρακτηριστικά και καταγωγές σε πολιτεύματα που ελάχιστη επαφή έχουν με την απαράβατη προϋπόθεση νομιμοποίησης κάθε εξουσίας σε ερείσματα αρυόμενα από τον λαό και τους πολίτες.

Τα άλλα στοιχεία που συνηγορούν την επαλήθευσή της εκτίμησής μου ότι κάτι αλλάζει, είναι δύο:

α. Το πρώτο και σημαντικότερο είναι ότι επειδή «το ψέμα έχει κοντά ποδάρια» (με τραγικές συνέπειες ως προς τα αποτελέσματα του γεγονότος), αποδεικνύεται ότι η πανδημική κατάρα δεν μπορεί να μετατραπεί σε «πολιτικό μέσο» -χαλάκι κατά απ΄το οποίο θα κρύβονται οι ολοφάνερες ανεπάρκειες διαχείρισης της υγειονομικής πτυχής από μια κακή κυβέρνηση. Η πλασματική και εκ του αποτελέσματος αποδεικνυόμενη ως επικίνδυνη ευφορία και η συνεπάγωγη αυτής θριαμβολογία της κυβέρνησης Κυριάκου Μητσοτάκη ότι είχαμε τελειώσει από τον περασμένο Μάιο με το κακό, υπογραμμίζει σήμερα με τραγικό τρόπο πόσο επικίνδυνο είναι στις θλιβερές συνέπειές του προς την κοινωνία, να υποκαθίστανται τα πραγματικά δεδομένα μιας υπόθεσης τεράστιου δημόσιου ενδιαφέροντος από την επικοινωνία των «ψαγμένων» της πολιτικής.

Πολιτικό μάθημα σκληρό για την κυβερνηση Κυριάκου Μητσοτάκη, αλλά δημοκρατικά αναγκαίο: Επενδύοντας σε πολιτικές σκηνογραφίες, την ώρα της πραγματικότητας θα θερίσεις πολιτική αποδοκιμασία. Σε όλες οι χώρες της υφηλίου οι πολιτικές ηγεσίες χειρίστηκαν την πανδημία. Και όλες οι πολιτικές ηγεσίες αξιολογήθηκαν για τις επιδόσεις τους. Για την Ελλάδα, όμως, σήμερα στον διεθνή Τύπο άρχισαν να εκφράζονται οι αμφισβητήσεις: Τα νούμερα της πανδημίας που ανακοινώνονται από τις κρατικές υπηρεσίες, είναι άραγε πραγματικά, διερωτήθηκε, προχθές μεγάλη γερμανική εφημερίδα.

Το χειρότερο, όμως, από το τί λένε οι εφημερίδες για τα νούμερα της πανδημίας στην Ελλάδα, είναι ότι είμαστε η μόνη χώρα του πλανήτη, όπου στο λεγόμενο «δεύτερο κύμα» της πανδημίας, ο αριθμός των κρουσμάτων σε ημερήσια βάση δεκαπλασιάστηκε, ενώ παντού άλλου η αντίστοιχη αύξηση είναι διπλασιασμός.

Μια τελευταία σημείωση εδώ: Ευχή και ελπίδα όλων ανεξαιρέτως αυτή η περιπέτεια να τελειώσει με τον καλύτερο τρόπο στην Ελλάδα και ολόκληρο τον κόσμο. Για να γίνει αυτό οι πολίτες πρέπει να γνωρίζουν την αλήθεια και να μην πληροφορούνται με βάση τα προσχεδιασμένα μοντέλα πολιτικής επικοινωνίας. Όσο συνεχίζεται η ανεύθυνη επικοινωνία της «ελληνικής επιτυχίας» με πολιτικά κίνητρα, τόσο θα μεγαλώνει η δυσπιστία για την κυβερνητική ειλικρίνεια και η πραγματική μάχη κατά του κορονοϊού θα περιπλέκεται.

β. Μια ενεργότερη αντιπολίτευση, θεσμικά σοβαρή και πολιτικά αποτελεσματική είναι το δεύτερο στοιχείο. Η ζαλισμένη και αιφνιδιασμένη από την ήττα μετεκλογική παράταξη του 32%, που έμοιαζε ανήμπορη να αξιοποιήσει πολιτικά το ποσοστό της μεγαλύτερης σ’ ολόκληρη την Ευρώπη αξιωματικής αντιπολίτευσης, εδώ και μερικές εβδομάδες φαίνεται να έχει μετακινηθεί σε ωριμότερες επιλογές, από το να καταγγέλλει την -κατά τα άλλα ολοφάνερη- μιντιακή δικτατορία ως το μόνο αίτιο της αναποτελεσματικότητάς της. Οι θέσεις Τσίπρα στα οικονομικά ζητήματα, την εξωτερική πολιτική και τις ανεπάρκειες της κυβέρνησης στην πανδημία, συμφωνεί ή διαφωνεί κανένας με τις θέσεις αυτές, έρχονται στο πολιτικό σκηνικό ως ουσιαστικές εναλλακτικές προτάσεις για τη χώρα, τους πολίτες και τα ραγδαίως επιδεινούμενα προβλήματά τους, σηματοδοτώντας ότι υπάρχει άλλη πορεία, βιώσιμη, και η κατήφορος Κυριάκου Μητσοτάκη δεν είναι μοιραία και μη ανατρέψιμη πραγματικότητα για την Ελλάδα. Αναμφίβολα η μομφή κατά του υπουργού Οικονομικών, εκτός από τα σημαντικό αποτέλεσμα που παράγει στην αποκάλυψη των συνεπειών μιας από τις αντιλαϊκότερες στην ελληνική πολιτική ιστορία ρύθμισης, αποτελεί μια ισορροπημένη επιλογή κοινοβουλευτικού προσήμου, που ανακόπτει τη βουλιμική κυβερνητική αυθαιρεσία.

Η επιστροφή της αντιπολίτευσης στα κοινοβουλευτικά έδρανα, μετά από μια σειρά μαζικές αντικυβερνητικές διαδηλώσεις εργαζομένων, δημοκρατών πολιτών, ακόμη και μαθητών, και παρά την εντυπωσιακή επίδειξη ασύμμετρου κυβερνητικού αυταρχισμού, αποδεικνύει ότι μόνο ο συνδυασμός μαζικών κινητοποιήσεων και κοινοβουλευτισμού στις ώριμες δημοκρατίες, μπορεί να είναι αποτελεσματικό πολιτικό μέσο, και να σύρει σε δημόσιο λόγο τον κρυπτόμενο πίσω από τη «δημοκρατία των διαγγελμάτων» και τα προσχεδιασμένα μιντιακά fake news, Κυριάκο Μητσοτάκη.

Η αντίστροφη μέτρηση για την κυβέρνηση ξεκίνησε!

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΕ BLOGVIEW

Pet Shop Θεσσαλονίκη

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Μενού