Ανατροπή μιας πολιτικής ή η συνέχειά της; (Οι εξελίξεις στη Γερμανία)

Το γεγονός ότι με εξαιρετική άνεση οι Πράσινοι και το FDP δηλώνουν διαθέσιμοι για συνεργασία είτε με τους σοσιαλδημοκράτες είτε με τη δεξιά, είναι απόδειξη της ανυπαρξίας ουσιαστικών διαφορών πολιτικής μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων

Γράφει ο Χρήστος Οικονόμου

Επειδή στην πολιτική «ποτέ μη λες ποτέ», ακόμη και αν σοσιαλδημοκράτες και δεξιά στη Γερμανία ομνύουν ενώπιον των οπαδών τους στην απόρριψη κάθε σκέψης για μεταξύ τους κυβερνητική συνεργασία, εμείς ας αφήσουμε κι αυτό το ενδεχόμενο ανοιχτό…

Ξεκινώ απ’ αυτό γιατί σήμερα ούτε καν βρίσκεται τέτοιο σενάριο στο τραπέζι και πράγματι φαίνεται κάτι τέτοιο να είναι απίθανη συνέχεια των γερμανικών εκλογών της 26ης Σεπτεμβρίου.

Όμως αυτό το «απίθανο σενάριο» ήταν η γερμανική κυβέρνηση ως σήμερα! Έτσι, λοιπόν, οι δύο μέχρι πριν μερικές μέρες αγαπημένοι κυβερνητικοί εταίροι, δεν πείθουν επί της ουσίας, όταν δηλώνουν πως αισθάνονται τόσο μακριά ο ένας από τον άλλον, για να μη μπορούν να ξανα-συγκυβερνήσουν. Περισσότερο ως προεκλογική ανάγκη άγρευσης εκατέρωθεν των «ενδιάμεσων ψήφων» θα πρέπει, επομένως, να εκληφθεί η τελικά προσχηματική πολιτική απέχθεια που εκφράζεται από το ένα μέρος για το άλλο, παρά ως απόρροια μεγάλων πολιτικών διαφορών.

Άλλωστε, και στις γερμανικές εκλογές του 2017 χρειάστηκε χρόνος για να ωριμάσει η ιδέα της «εθνικής γερμανικής αναγκαιότητας» και να πειστούν οι οπαδοί των CDU/CSU και του SPD ότι ο μεγάλος συνασπισμός (Groko) κυβερνητικής συνεργασίας χριστιανοδημοκρατών-σοσιαλδημοκρατών θα ερχόταν για να προσφέρει άνετη τελευταία θητεία στην Άγγελα Μέρκελ. (σ.σ.: Κάθε ομοιότητα με το σκηνικό συνεργασίας ΝΔ-ΠΑΣΟΚ στην Ελλάδα μετά την ανατροπή της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου το 2012, παρακαλώ να θεωρηθεί απλή σύμπτωση!…)

Έτσι, λοιπόν, στη Γερμανία θα ξεκινήσουν αρχικά οι διαβουλεύσεις εναλλάξ και ξεχωριστά μεταξύ SPD και CDU/CSU τόσο με τους Πρασινούς όσο και το FDP για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας, είτε υπό τον Όλαφ Σολτς είτε υπό τον Άρμιν Λάσετ. Εάν σ’ αυτόν το πρώτο γύρο διαπραγματεύσεων προκύψει συμφωνία μεταξύ των 3 δυνάμει κυβερνητικών εταίρων (είτε υπό το SPD είτε υπό τα CDU/CSU) θα σχηματιστεί η νέα γερμανική κυβέρνηση, στην οποία δεν θα είναι μαζί τα κόμματα που αγαπημένα συγκυβερνούσαν τη χώρα ως μέχρι πριν λίγες μέρες. Αν όχι, ο νέος Groko εκ των πραγμάτων θα ξαναβγεί στο προσκήνιο.

Ας έρθουμε τώρα στα όσα συζητούνται σήμερα ως οι πιθανότερες εξελίξεις.

Γερμανία – Τα δεδομένα είναι:

– Ο Όλαφ Σολτς πιέζεται ιστορικά να καταστεί ο πρώτος μετά από μακρά περίοδο απαξίωσης του SPD και αποστασιοποίησης από τα παραδοσιακά κοινά που αντιπροσώπευε, να είναι καγκελάριος. Αυτή η ανάγκη του θα τον κάνει υποχωρητικό στις διαπραγματεύσεις με τους Πράσινους και το FDP.

– O Άρμιν Λάσετ πιέζεται ακόμη περισσότερο, διότι αν τυχόν καταφέρει να παρακάμψει την σε σημαντικό βαθμό και θεσμικού βάρους επιταγή της κάλπης να είναι σοσιαλδημοκράτης ο επόμενος καγκελάριος, τότε θα επιβιώσει ως η μετα-Μέρκελ ηγεσία του CDU. Αν όχι, το μέλλον του είναι πολύ αμφίβολο. Για τον λόγο αυτόν και ο επικεφαλής των χριστιανοδημοκρατών θα είναι υποχωρητικός στις διαπραγματεύσεις με τους Πράσινους και το FDP, πιθανότατα περισσότερο από τον Σολτς.

– Οι Πράσινοι επίσης πιέζονται (αν και λιγότερο από τους δύο προηγούμενους) να είναι μετά από μακρά περίοδο απουσίας από τα κυβερνητικά έδρανα και πάλι πολιτική παράταξη ρυθμιστής του γερμανικού πολιτικού σκηνικού. Η διαφορά με τους δύο προηγούμενους είναι ότι εάν δεν συμμετέχουν στην επόμενη γερμανική κυβέρνηση δεν θα χάσουν το προνομιακό γι’ αυτούς πολιτικό σκηνικό που παγκοσμίως επιβάλλει το πανανθρώπινο δράμα της Κλιματικής Κρίσης. Δηλαδή, θα έχουν κατά τεκμήριο αυξημένο πολιτικό λόγο στην επόμενη φάση, είτε κυβερνούν, είτε όχι. Μάλιστα, υπό μία οπτική, τυχόν συμμετοχή τους στην επόμενη γερμανική κυβέρνηση περισσότερο θα έπληττε το περιβαλλοντικό πρόταγμα της πολιτικής τους, παρά θα το ευνοούσε.

– Το FDP που σε ουσιώδη πολιτικά ζητήματα (οικονομία, προσφυγικό κ.α.) είναι συντηρητικότερο από τα CDU/CSU, παρουσιάζει ειδικό ενδιαφέρον! Και τούτο, επειδή είναι το κόμμα που μετά από την ένδοξη για την παράταξη αυτή εποχή του Γκένσερ, είναι ο πραγματικός ρυθμιστής των εξελίξεων. Αν το FDP πεί «όχι» στις προτάσεις που θα του γίνουν (και θα είναι πολύ γενναιόδωρες), τότε κάθε σενάριο κυβέρνησης συνεργασίας στη Γερμανία χωρίς συμμετοχή τόσο του SPD όσο και των CDU/CSU εξαφανίζεται από το σκηνικό. Και εκεί καραδοκεί ο νέος Groko, όπως ήδη είπαμε. Θα έκανε κάτι τέτοιο το FDP; Δεν μπορούν να γίνουν ασφαλείς προβλέψεις επ’ αυτού. Διότι ο Λίντνερ, από τη στάση του στις προηγούμενες διαπραγματεύσεις για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας στη Γερμανία το 2017, φαίνεται να είναι ο μόνος αρχηγός κόμματος στη χώρα που δείχνει να αντιλαμβάνεται το «αντισυστημικό» μομέντουμ που επωάζεται εδώ και χρόνια (και όχι μόνο στη γερμανική κοινωνία, αλλά σ’ ολόκληρο τον δυτικό κόσμο). Μ’ άλλα λόγια, το FDP είναι το κόμμα που είναι πιθανότερο απ’ οποιοδήποτε άλλο να προσχωρήσει συνειδητά στην εθελούσια αποχή από την επόμενη γερμανική κυβέρνηση, με σκοπό να επενδύσει στη μελλοντική ισχυροποίησή του ακόμη περισσότερο.

Τούτων δοθέντων, δύο τελικές παρατηρήσεις:

1. Το γεγονός ότι με εξαιρετική άνεση οι Πράσινοι και το FDP δηλώνουν διαθέσιμοι για συνεργασία είτε με τους σοσιαλδημοκράτες είτε με τη δεξιά, είναι απόδειξη της ανυπαρξίας ουσιαστικών διαφορών πολιτικής μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων. Μπορεί το σημείο αυτό από πολλές συντηρητικές σχολές σκέψης στην Ευρώπη να θεωρείται ως χαρακτηριστικό ωρίμανσης του γερμανικού δημόσιου βίου. Στην πραγματικότητα, όμως, δεν είναι άλλο από απόδειξη ότι η τεχνική διακυβέρνησης σε μιαν αφύσικα συντηρητική ΕΕ, σε ταραγμένους καιρούς που απαιτούν ανατρεπτικές λύσεις, περιορίζεται σε μια εναλλαγή κομματικών γραφειοκρατιών στις κυβερνητικές εξουσίες, μακριά από τις ανάγκες των κοινωνιών.

2. Επί τη βάσει της προηγούμενης παρατήρησης ορίζεται και σε ποιό βαθμό θα ήταν ρεαλιστικό να αναμένεται ουσιώδης αλλαγή πολιτικής τόσο στη Γερμανία όσο και στην -υπό την καίρια επιρροή της- ΕΕ την επόμενη περίοδο. Και τέτοια προσδοκία δεν είναι καθόλου ρεαλιστική! Αν είναι να αναμένεται κάτι να αλλάξει στο γερμανικό και το ευρωπαϊκό πολιτικό σκηνικό, αυτό θα ερθει ως αποτέλεσμα διεργασιών στο εσωτερικό της «κοινωνικής μηχανής», που, ευτυχώς, ακόμη λειτουργεί απρόσκοπτα  στις δυτικές δημοκρατίες. Δηλαδή, θα είναι αποτέλεσμα κινητικότητας «από τα κάτω» και όχι «από τα πάνω».

(Μια κατακλείδα για τα δικά μας: Οι δημοσκοπήσεις στη Γερμανία έδειξαν -και απέδειξαν- πώς γίνεται αυτή η δουλειά. Εκ των πραγμάτων, επομένως, και ας με συγχωρήσουν οι φίλοι δημοσκόποι, ας μην κάνουμε τους έκπληκτους εδώ για την αναξιοπιστία του εγχώριου δημοσκοπικού σπορ…)

Γερμανία Σολτς

Ρoή Ειδήσεων
Σχετικά άρθρα
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΕ BLOGVIEW

Pet Shop Θεσσαλονίκη
Μενού