Hμερολόγιο Ασημάντων 452: Ο φόβος του κορονοϊού & ο θείος εξ Αγρινίου/ Αγγλόφωνοι αντιεξουσιαστές

12.10.2021  Η σημερινή επέτειος: Συμπληρώνονται 77 χρόνια από την απελευθέρωση της Aθήνας

απελευθέρωση της Aθήνας

8.10.2021 Παρασκευή. Ο φόβος του θανάτου.   Κάθε μέρα φεύγουν συνομήλικοι, συνάδελφοι, συναγωνιστές, συμμαθητές, πολέμαρχοι συμπάροικοι, ο μπαμπάς της Ρίας.  Φεύγουν μόνοι τους εν πλήρει συνειδήσει για το κακό που συμβαίνει στον κόσμο ή κάποιος στέκεται από πάνω τους όταν ξεψυχάνε. Que dios nos pardone,

Ισπανικό φιλμ στις οκτώ  το βράδυ   του Rodrigo Sorogoyen  Ο  Θεός να μας συγχωρέσει (2016) όπου ένας ψυχοπαθής  κάνει τη δουλειά του βιάζει  ηλικιωμένες γυναίκες αφού  τις δολοφονήσει  πρώτα!  Γιατί βλέπω τέτοιες νοσηρότητες; Εμ έχω πάθει ανοσία, διότι συνήθισα να  βλέπω  και να ακούω τις  ομιλίες των αρχηγών των κομμάτων!

Ο φόβος του κορονοϊού,  ο φόβος ενός βασανιστικού τέλους.  Γι αυτό πάμε στο γήπεδο, στην εξοχή και στο συλλαλητήριο για να φωνάξουμε: Πάο ολέ ολέ κουφάλα κορωνο-υιέ. Γκρινιάζω  προκαταβολικά για να εξορκίσω το φόβο,  το κακό, τη διαδικασία της φθοράς,  -τι  φοράς  βρε Μπέμπα δερμάτινα; τι είσαι; φίδι;  Γκρινιάζω πολύ μπας και της βγάλω το δέρμα φιδιού και τα υπόλοιπα, δηλητήρια, μπας και μου δώσει λίγο οξυγόνο  με ένα φιλί για να αποφύγω τη διασωλήνωση. Ακούγεται και  “Η προσευχή της Παρθένου” σε μουσική Χατζιδάκι από την αξέχαστη Μελίνα Mερκούρη.

 Στην τηλεόραση Βέντερς στο ένα κανάλι και στο άλλο Βελόπουλος! Τι προτιμάτε;  Ποιον να σταυρώσουμε τον Βαραββά ή τον Ιησού;

8.10.1827 Ο τριεθνής συμμαχικός στόλος υπό τους ναυάρχους Ερρίκο Δεριγνύ, Εδουάρδο Κόδιγκτρον και Λογγίνο Χέϋδεν  κατατροπώνει τον τουρκοαιγυπτιακό του Ιμπραήμ στον κόλπο του Ναυαρίνου.  

Στον «κόλπο» αυτό ζω κι εγώ στην οδό Δεριγνύ, πότε Κοδριγκτώνος και πότε Χέυδεν. Παλιά η μαγκιόρα θεία Άννα ζούσε στη οδό Ναυαρίνου όπου δεχόταν τα απογεύματα τον εραστή της, ένα αστυνομικό με γερμανική μοτοσυκλέτα,  την ώρα που ο θείος Βασίλης, εξ Αγρι νίου, εργαζόταν ως ταξιθέτης σε κεντρικό σινεμά. Κάποιος ειδοποίησε το θείο για την ατιμία και κάποιος του εγχείρισε ένα πιστόλι. Ο θείος ήπιε τα ούζα του και κατέβηκε στην Ναυαρίνου εξ  Αγριω Μένος να καθαρίσει και μόλις έβαλε το κλειδί στην πόρτα ο μπάτσος πήδηξε από το μπαλκόνι κι έσπασε το πόδι του, η δε πολύφερνος θεία, η οποία υπέφερε από χωλότητα και  ήταν αργοκίνητο καράβι,  άρχισε να ουρλιάζει: με σκοτώνουν!  Το όπλο ήταν ξύλινο και ο θείος Βασίλης πέρασε το βράδι στο Τμήμα μέχρι να ξεμεθύσει, να ξημερώσει για  να σχηματισθεί η σχετική δικογραφία.

9.10.2021 Σάββατο  «Τα κορίτσια δεν πρέπει να παίζουν ποδόσφαιρο», από την ομάδα Κουμπί Πανικού στο αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο Εμπρός που το κρατάνε με τα δόντια οι αναρχοαυτόνομοι καλλιτέχνες, ναι αλλά σε λίγο παίζει η Εθνική με τη Γεωργία και το δείχνει η ΕΡΤ 3, προλαβαίνω να δω το γκολ στο τελευταίο λεπτό.

Το πρωί  πέρασα από την Πινακοθήκη του Δήμου  Αθηναίων στο  παλιό εργοστάσιο μεταξιού,  έργο του Δανού αρχιτέκτονα Χάνσεν στην ωραία πλατεία Αυδή, στο Μεταξουργείο.  Ο  μοναδικός επισκέπτης δείχνει στο μοναδικό υπάλληλο το πιστοποιητικό εμβολιασμού και εισέρχεται θριαμβευτικά.

Συνήθως φιλοξενούνται εδώ σύγχρονοι έλληνες ζωγράφοι  αλλά  έχει κατεβεί η έκθεση του Βαγγέλη Γκόγκα. Προβάλλεται  βίντεο για τα  αρχαιολογικά  ευρήματα στην ακατοίκητη  νήσο Κέρο. Αυτό το βίντεο προβλήθηκε πλειστάκις από την δημόσια τηλεόραση, υπάρχουν όμως πέρα από τα  βίντεο και ειδώλια και  χάρτες με συνοδευτικές πληροφορίες  για τη μεταλλουργία που άνθισε στη νήσο, χιλιάδες χρόνια πίσω, η εκκαμίνευση μετάλλων, η χύτευση αντικειμένων ενώ εμείς  σκεφτόμαστε  το τουρτούρισμα που περιμένει τους  μετα Χριστόν επιγόνους , μετά τη θεαματική εκτόξευση των τιμών πετρελαίου και υγρού αερίου

10.10.21. Κυριακή Συναντιούνται στην είσοδο του Εθνικού Κήπου middle aged  ακτιβιστές.  Η ζωή στη Γη είναι σε κρίση. Το κλίμα αλλάζει  Κοινωνική και οικολογική κατάρρευση κλπ. Στην Ελλάδα τους τελευταίους μήνες παρατηρούμε περισσότερο από ποτέ διαφθορά (What is that ?), ψεύτικες υποσχέσεις (What is these ?),   κατάρρευση, ΟΙΚΟΚΤΟΝΙΑ (What is those ?). Έχουμε την ηθική υποχρέωση να λάβουμε δράση. Είμαστε ένα μείγμα ακτιβιστών και απλών πολιτών ενάντια στο τοξικό σύστημα στο οποίο ζούμε.  ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΦΑΣΙΣΤΟ-ΟΙΚΟΚΤΌΝΟΥΣ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΎΗ ΜΕ ΚΑΘΕ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΈΝΟ Με αγάπη και οργή».  

Ωραία ακούγεται θα ήθελα να πάω στον κήπο “με αγάπη και οργή” αλλά έχω αφήσει στη μέση τα ρούχα στο καινούριο πλυντήριο και δεν ξέρω πώς θα συμπεριφερθεί.

• Και τώρα κάλεσμα για ανοιχτή συνέλευση στα Ζιζάνια. Με κείμενο πεπραγμένων: Οι πρώτοι μήνες.  Εδώ είμαστε. Τα Ζιζάνια είναι ένα κατειλημμένο κοινωνικό κέντρο που άνοιξε στις αρχές του Απριλίου του 2021, στο πλευρό των χαμαιτυπείων της οδού Φυλής κατά τη διάρκεια του “δεύτερου lockdown” (ή νέα αυταρχική πραγματικότητα) και λίγες βδομάδες μετά τα γεγονότα της Νέας Σμύρνης.  “Επιλέξαμε» μας λέει η πρόσκληση «να ανοίξουμε μια κατάληψη στη Βικτώρια- έχοντας υπόψη τη σκληρή καταστολή που χτύπησε το καταληψιακό κίνημα τα τελευταία χρόνια, τις τεράστιες απώλειες σε χώρους οργάνωσης, την αστυνόμευση και την ιδιωτικοποίηση των δημόσιων χώρων και την περιθωριοποίηση της Βικτώριας και των αγώνων της’. 

 

Παιδιά είμαι μαζί σας. Έρχομαι με την ελπίδα να παίξω και κανα σκάκι με τη Μαρία την Αλβανίδα, αλλά η συνέλευση έχει ήδη αρχίσει, γύρω γύρω όλοι στο μεγάλο δωμάτιο του νεοκλασικού, η αλβανίς σκακίστρια δεν είναι εδώ κι η αυτοπαρουσίαση γίνεται στα αγγλικά.  Και πάει η κουβέντα συνέχεια έτσι στα αγγλικά, ενώ υπάρχουν μόνο ένας τούρκος, κανά δυο ισπανίδες άντε και μία αφρικανή.  Σημειώνω ότι ούτε ένας δεν φοράει μάσκα, αφρικανική. Οι υπόλοιποι είναι έλληνες και ανεβαίνουν συνέχεια άτομα. Ανεβάζουν και μία κοπέλα με δεμένα μάτια.  Στη γειτονικό σινεμά προβάλλεται ο τελευταίος Τζέιμς Μποντ ο οποίος αναλαμβάνει να προστατέψει την κόρη ενός δολοφονημένου μεγιστάνα του πετρελαίου από την εκδίκηση ενός παράφρονα τρομοκράτη, αλλά εκείνη παίζει διπλό παιχνίδι. 

Από την αρχή των Ζιζανίων, η κατάληψη επιδίωξε να γίνει ένας ανοιχτός χώρος, λέει η εισηγήτρια, που μοιάζει με τη Μόνικα Μπελούτσι, αγέρωχη σαν την ιταλίδα,  στο ατημέλητο και ξυπόλητη όπου άτομα και ομάδες θα μπορούσαν να συναντηθούν και να  να κοινωνικοποιηθούν. “Ένας  χώρος για την αυτοοργάνωση της γειτονιάς, για κοινωνικές παρεμβάσεις, συλλογικές αντιστάσεις και δημιουργία κοινότητας σε μια γειτονιά με δυσκολίες που μαστίζεται από τα ναρκωτικά και την πορνεία”

-And the poverty, λέω  

        -And the poverty,  λέει. 

Από τον Απρίλιο έως τον Αύγουστο, τα Ζιζάνια ήταν ανοιχτά κάθε μέρα.  Η καθημερινή ζωή του κτηρίου περιλάμβανε δομές που δημιουργήθηκαν και έτρεχαν μέσα (αυτοοργανωμένο κομμωτήριο, χαριστικό παζάρι, συλλογικές κουζίνες, μαθήματα γλωσσών, βιβλιοθήκη, μουσικά εργαστήρια..), συνελεύσεις από άλλες ομάδες και θεματικές εκδηλώσεις (συζητήσειςγια τις εξώσεις κατοικιών, φεμινιστικά καφενεία, εκδηλώσεις αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό, εκδηλώσεις για τις καταλήψεις, προβολές…

“Το να ανοίξουμε μια αντιεξουσιαστική κατάληψη” διαβάζει από ένα πάμφλετ στα αγγλικά πάντα η εισηγήτρια, “σε μια περιοχής σαν της Φυλής δεν λύνει αυτόματα τις συνεχείς παρενοχλήσεις από μπάτσους και την “αγανάκτηση” των γειτόνων, ούτε αλλάζει αυτόματα την πραγματικότητα της περιοχής όπως η σεξεργασία, η χρήση και διακίνηση ναρκωτικών, η αστεγία, η επισφάλεια των μεταναστών. Αυτό που μας έχει δώσει όμως, είναι ένας χώρος που μπορούμε να έρθουμε σε άμεση επαφή με αυτές τις πραγματικότητες και τις λεπτομέρειές τους, τις αλληλοσυνδέσεις τους και τις αντιφάσεις τους.  

Από εδώ και πέρα λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω ….” λέει η εισηγήτρια και σηκώνομαι να φύγω αλλά ένας πιτσιρικάς, που έρχεται καθυστερημένος, διακόπτει : Είμαι ο Χιψί 19 χρονών (μιλάει κι αυτός αγγλικά) από τις Σέρρες, σε πρόγραμμα για αλκοολικούς και θέλω να ζητήσω συγνώμη που έσπασα τις προάλλες ένα τραπέζι της οργάνωσης, έπαθα κρίση πανικού, θα το φτιάξω το τραπέζι. Μένω εκστατικός με την αγγλομάθεια των αναρχοαυτόνομων. Η ζωή ανθίζει στις καταλήψεις και στους αγώνες αγγλιστί

10.10.1826. Καταλύεται η η μοναρχία του Όθωνα, Την εξουσία αναλαμβάνει η επαναστατική τριανδρία αποτελούμενη από το Δημήτριο Βούλγαρη, τον Κωνσταντίνο Κανάρη και τον Μπενιζέλο Ρούφο. 

12.10.2021  Η σημερινή επέτειος: Συμπληρώνονται 77 χρόνια από την απελευθέρωση της Aθήνας. Έβαλα να βράσω νερό αλλά ξέχασα να βάλω το αυγό ! Το νερό εξατμίστηκε, δεν χάλασε ο κόσμος.  Οι αγώνες μας πρέπει να είναι πολύμορφοι, έλεγε το κορίτσι χτες στην οργάνωση, αλλά σκέφτομαι ότι ξεχνάει πως οι αγώνες  έχουν αίμα δεν είναι μόνο θεωρία. Το 1944  οι Γερμανοί λίγο πριν φύγουν σκοτώσανε το θείο  Βαρσόπουλο αφού του βγάλανε τα νύχια πρώτα και κάνανε μαζικές εκτελέσεις στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής και στο Δαφνί.  Στην Καισαριανή, μεταξύ άλλων, εκτελέστηκε κι ένας 12χρονος  ο Ανδρέας Λυκουρίνος που σηκώθηκε στις μύτες των ποδιών του για να τον πετύχουν οι σφαίρες. Οι σύγχρονοι αγωνιστές κουβαλάνε έναν καινούργιο κόσμο μέσα τους  που μιλάει αγγλικά σε όλη τη βιβλιογραφία. Αυτός ο κόσμος μεγαλώνει αυτή τη στιγμή. Υπέροχα.  Αλλά όταν θέλουμε να συνεννοηθούμε μεταξύ μας και ως   προοδευτικοί επιδιώκουμε να  ενσωματώσουμε τους μετανάστες, μέλημα θα πρέπει να είναι η εκμάθηση της τοπικής λαλιάς που παρεμπιπτόντως  είναι η ελληνική και μετά η αγγλική. Κυρίαρχη γλώσσα σ΄αυτό τον  τόπο είναι η ελληνική εκτός αν κάνω λάθος. Εκτός  και αν…. 

 μία αντιεξουσιαστική  οργάνωση πιστεύει ότι συμμετέχει στην Μπιενάλε των Αθηνών !    

Ρoή Ειδήσεων
Σχετικά άρθρα
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΕ BLOGVIEW

Pet Shop Θεσσαλονίκη
Μενού