Ημερολόγιο Ασημάντων 475: Η γραφή ως καταφύγιο όπως η Αυστραλία/(από τις) βόμβες διασποράς με αλεξίπτωτα/ ο φοροεισπράκτωρ (Σεϊδής)Λαλιώτης

Στις 22 Μαρτίου του 1933 άνοιξε το στρατόπεδο Νταχάου

νταχαου
Velonastongiaka

14.3.22 Greece and Turkey leaders seek common ground over Ukraine war. Διαβάζω τον αυστραλιανό τύπο και ενημερώνομαι για την αγαστή συνεργασία των δύο αυτών νατοϊκών συμμάχων. Μπράβο τους. Μαζί τους από το μακρινό  Σύδνεϋ κι εγώ. Να δώσουν και οι τουρκαλάδες τους S400 στους Ουκρανούς για να πολεμούν τους Ρώσους μπουνταλάδες στα ίσια και να χαίρονται λίγο και οι χασάπηδες  ναζί.

• Ο Νικόλαος Χριστοδούλου και  ο Αναγνώστης Κορδής χτυπούν τούρκους ταχυδρόμους στις 14 Μαρτίου του 1821. Είναι η πρώτη επαναστατική  πράξη στο Μοριά. Και στις 14 πάλι Μαρτίου 1957  οι βρετανικές αποικιακές αρχές απαγχονίζουν στην Κύπρο τον 19χρονο αγωνιστή Ευαγόρα Παλληκαρίδη. Πόσο αίμα και τι στραγγαλισμοί για την ελευθερία!  

Πόσο αίμα, πόσος πόνος, πόσες εξορίες και εκπατρισμοί, τι προσφυγιά για τα πετρέλαια, το αχόρταγο κέρδος, τα μεγάλα συμφέροντα.  Η γη σε λίγο δεν θα βγάζει σιτάρι και πετρέλαιο, θα βγάζει αίμα.

15.3.22  GreeK prime minister covid positive day after Istaboul visit. Αυτό το παιδί είναι ματιασμένο, αλλά τυχερό που έγινε πρωθυπουργός στη χώρα που ανθεί η φαιδρά πορτοκαλέα. Εμείς είμαστε οι άτυχοι που τον καμαρώνουμε.

16.3.1821 Οι Χονδρογιανναίοι, ο Πετιώτης, ο Λαμπρόπουλος, ο Ντόλκας, ο Δημόπουλος και άλλοι κλέφτες στην τοποθεσία Χελωνοσπηλιά της Λυκουρίας  επιτίθενται του φοροεισπράκτορα Σεϊδή Λαλιώτη και του Βυτιναίου τραπεζίτη Ν.Ταμπακόπουλου που μετέφεραν χειρόγραφα από τα Καλάβρυτα στην Τριπολιτσά.

17.3.2022 Συνεχίζεται η τραγωδία   στην Ελλάδα με καμιά 70άρια νεκρούς ημερησίως από τον covid 19  αλλά τα λαλίστατα  μέσα Μαζικής αποβλάκωσης  ασχολούνται με την υγεία των ελλήνων προξένων στην Ουκρανία, οι οποίοι όμως είναι τόσο καλά εκπαιδευμένοι ώστε μπορούν να συλλαμβάνουν τις βόμβες στον αέρα.  Ενώ τα τηλέφωνα στο ελληνικό Προξενείο του Σύδνεϋ χτυπούν, χτυπούν, κουδουνίζουν, κουδουνίζουν, τα βραχιόλια τους βροντούν και κανείς δεν απαντά. Φαίνεται πως το υπαλληλικό προσωπικό από κεκτημένη ταχύτητα κρύβεται προληπτικά στα υπόγεια καταφύγια του προνοητικού Γαβριηλίδη για το φόβο των ρωσο-κινεζικών βομβαρδισμών που ξεκινούν σε λίγο.

Παλιά,  πανάρχαια ιστορία της μητέρας πατρίδος να γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων της τους μετανάστες.  Με καγκουρώ θα ασχολούμεθα τώρα ; 

• Οι πράσινοι αναφέρουν: H διαρκής οικονομική πρόοδος του ανθρώπου αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή για κάθε φυτό και ζώο που εκτοπίζεται, καθώς ο Homo Sapiens αναζητά τον δικό του Lebensraum (ζωτικό χώρο), όμως σ’ αυτή τη διαρκή επέκταση υπάρχει κάποιος ανταγωνιστής που μπορεί να νικήσει, ο ιός. Όπως λέει ο Fareed Zakaria, σε προηγμένες πόλεις και στη σκιά μοντέρνων ουρανοξυστών αναπτύσσονται παζάρια γεμάτα με εξωτικά ζώα, παζάρια που αποτελούν ιδανικό καζάνι για τη μετάδοση ιών από τα ζώα στον άνθρωπο, επειδή οι κάτοικοι που ζουν σ’ αυτά τα μέρη «είναι πιο κινητικοί από ποτέ, διαδίδουν ταχύτατα πληροφορίες, αγαθά, υπηρεσίες – και ασθένειες». Επιπλέον, η ολοένα αυξανόμενη κρεατοφαγία δημιουργεί μια τεράστια αγορά, στο πλαίσιο της οποίας κάθε χρόνο σφάζονται 80 δισεκατομμύρια ζώα (χωρίς να υπολογίζονται τα ψάρια), σε μαζικές επιχειρήσεις όπου επιλέγονται εκείνα με τις επιθυμητές ιδιότητες, που όμως τα καθιστούν ιδανικό περιβάλλον για τη μετάδοση, καθώς στην εργοστασιακή κτηνοτροφία η έλλειψη γενετικής ποικιλομορφίας αφαιρεί τις ανοσολογικές «αντιπυρικές» ζώνες.  

18.3.1871 Παρισινή Κομμούνα. Ο πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας Αδόλφος Θιέρσος διατάζει την εκκένωση του Παρισιού

 

19.3.2022 Τα ίδια και τα ίδια: βομβαρδισμοί, covid  19,  ακρίβεια, βροχές.  

20.3.22 Κυριακή καλός καιρός απότομη ζέστη, μπάνιο στην παραλία του Coogie με την κόρη μου και τον φίλο της κι ένας περίπατος  μέσα από ένα αλφαδιασμένο μονοπάτι στα γκρεμνά μέχρι το Bronte. Συναντήσαμε οικογένειες με παιδάκια, κινέζες με μεγάλα ψεύτικα στήθη, μαύρους που είχαν βάψει τα μαλλιά τους ξανθά,  ναυαγοσώστες, κυνηγούς ξυρισμένων κεφαλών  διακεκριμένους ακαδημαϊκούς  και ethnic leaders με κεφαλόδεσμους και τουρμπάνια απο την ινδική υποήπειρο,  αλιείς αλπινιστές επί των βράχων να αλιεύουν  γρεναδιέρους του Ειρηνικού και σαπουνόψαρα κι ένας Έλλην 90χρονος  αντάρτης να κραυγάζει υπέρ του Ιωσήφ Στάλιν στους αφρούς των κυμάτων.

21.3.22 Βόμβες διασποράς με αλεξίπτωτα, νάρκες –πεταλούδα, ανίκητοι πύραυλοι, γεμίζει το στόμα των σπήκερ  για τα υπερόπλα και  τη δράση τους στη δύσμοιρη  Ουκρανία.

«Κι ένα παιδί όταν πεθαίνει από την πείνα η λογοτεχνία δεν έχει καμία αξία», είπε ο Ζαν Πωλ Σαρτρ και το επανέλαβαν κι άλλοι συγγραφείς. Κι ένα γεροντάκι να σκοτώνεται από βομβαρδισμό, η λογοτεχνία δεν χρησιμεύει σε τίποτα.  Ο αγώνας όλων των προοδευτικών ανθρώπων είναι να μην υπάρχουν όπλα για να μην υπάρχουν πόλεμοι. Que la Guerra no me sea indeferente   (Mercedes Sosa). Όλοι αυτοί οι πολέμαρχοι και οι αναλυταράδες  στη μικρή οθόνη είναι άρρωστοι και συν-εγκληματίες. Αφοπλισμός χτες και ειρήνη παντού. Δίκαιος καταμερισμός  της εργασίας και του πλούτου και τα υπόλοιπα θα τα βρούμε.

22.3.22 Παρουσιάστηκε σήμερα το βράδυ επιτυχώς στην Ελληνική Κοινότητα του Σύδνεϋ το  βιβλίο του συνονόματου Δημήτρη Τζουμάκα Τίγρις και Χαμαιλέων για το οποίο έγραψε εκτενώς και επαρκώς Ο Κόσμος (όλος) . Η αρχή από την ομιλία του συγγραφέως: «Νάμαστε λοιπόν  μετά από δυο πραγματικά  δύσκολα χρόνια πάλι στο Σύδνεϋ με τους φίλους της Κοινότητας. Επιζήσαμε του λιμού, του κορονοϊού, της χιονοπτώσεως, των σεισμών στην Kρήτη, της πλημμύρας στο Σύδνεϋ,   κάποιοι και των βομβαρδισμών, κάποιες (μίας έξαρσης της επιδημίας) της γυναικοκτονίας  και της κακολογίας. Συρρικνωνόμαστε σαν εθνικότητα, σαν παροικία, αλλά, ωσάν τη λερναία  ύδρα (τι ωραίος μύθος) ξαναφυτρώνουν  κεφάλια και ξεπορτίζουμε με τα στρατιωτικά μας κράνη για να παρέμβουμε πολιτιστικά. Κι ύστερα πάλι  μέσα (τα κεφάλια) 

 Το βιβλίο Τίγρις και Χαμαιλέων παρά τα καλά λόγια  (εκλεκτών φίλων και διανοητών) που μόλις πριν λίγο ακούστηκαν δεν λέει πολλά πράγματα, δεν λέει σχεδόν τίποτα όπως τα περισσότερα βιβλία. Αλλά λέει τα πάντα: Εκφράζει όπως όλα σχεδόν τα βιβλία τον πόνο του συγγραφέα για όσα δεν μπορεί να πει και την άγρια χαρά γι αυτά που τελικά καταφέρνει να πει. Αν καταφέρει.

Αν συμφωνήσουμε λοιπόν ότι η λογοτεχνία είναι ένα καταφύγιο, όπως η Αυστραλία κλπ κλπ

-Σαν σήμερα  δηλαδή 22 Μαρτίου του 1933 άνοιξε το στρατόπεδο Νταχάου.

Ρoή Ειδήσεων
Σχετικά άρθρα
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΕ BLOGVIEW

Pet Shop Θεσσαλονίκη
Μενού