Archive

Κατηγορία: Ημερολόγιο Ασημάντων

Ημερολόγιο ασημάντων 164: Απολιναίρ: Σεξ με πεθαμένους και ακρωτηριασμένους/ Στη Δημουλά κάποιος επιτέλους να δώσει το Νόμπελ του μικροαστισμού

14.8.19  Μέσα στο σπίτι όλη την ημέρα, ζέστη αφόρητη. Μόνο το βραδάκι   βγήκα μια στιγμή  έξω για ένα μπουκάλι γάλα. Η  περιοχή είναι γεμάτη, όσο ποτέ άλλοτε,  από μετανάστες λόγω της τρομερής ζέστης που βγήκαν  να ξεδώσουν, βγήκαν για  να πάρουν λίγο αέρα, από αυτόν που δεν υπάρχει. Είμαι μόνος και σκυλοβαριέμαι κι ουρανός είναι μολυσμένος. -Ακούω…

Ημερολόγιο ασημάντων 163: Η Γιάννα δεν αρέσει στο Γιανναρά που αηδιάζει/Μια χαρά ζει κανείς χωρίς μαμά αρκεί να βγάλει δοντάκια

13.8.19  Αύγουστο του  1961 στις 13 του μήνα αρχίζει να  χτίζεται το τείχος του Βερολίνου επονομαζόμενο από τους δυτικούς και ως τείχος του αίσχους. Ακούγεται τραυματικό. Γερμανοί από δώ, Γερμανοί από εκεί. Ανατολικοί τειχοφύλακες πυροβολούσαν όσους επιχειρούσαν να περάσουν στα ωραία της Δύσης. Αυτός o διχασμός κράτησε κοντά τριάντα χρόνια. Δεν είναι και λίγα….

Ημερολόγιο ασημάντων 162: Ελληνικό με εξημερωμένες τίγρεις Ασίας

11.8.19 Κυριακή. Σεισμός 4.7 στην Κρήτη. Καταστροφική φωτιά μαίνεται στην Ελαφόνησο.  Φωτιές, σεισμοί, λοιμοί, Μητσοτάκης, Κορκονέας, Βορίδης,   Βελόπουλος, κι η εκπρόσωπος του Τάφου μαζί. Ψηφίζει πολύ δυνατά ο ελληνικό ς πληθυσμός όταν είναι θυμωμένος- και μη του τάξεις Ήδη από τις πρώτες μέρες της νέας διακυβέρνησης μπήκαν οι μπουλντόζες και το…

Ημερολόγιο ασημάντων 161: Ένας ΓΑΠ εκτός τόπου και χρόνου/Χωρίς Ιντερνέτ -δεν υπάρχει αντιστοιχία

8.8 Πέμπτη. ‘Ενας κούριερ έφερε το ρούτερ για το Ιντερνέτ. Ωραία ελληνικά! Άκου router ή routeur -δηλαδή δρομέας; Να δούμε ποιος θα το συνδέσει τώρα. Αν ήταν η Νανσούλα ή ο Παναγιώτης ή και ο Χαρίδημος ίσως τόχαμε λύσει το θέμα. Τώρα ο υιός Αντώνης πώς να έλθει μέσα στις ζέστες από την ωραία Βάρκιζα;…

Ημερολόγιο ασημάντων 160: Του Σωτήρος/Tης Χιροσίμα/ Παγόδες στο Ελληνικό/Ένας παπάς-σκουπιδιάρης στο Σινιάλο

6.8 Του Σωτήρος. Ποιου σωτήρος; Tης Χιροσίμα!  Γιαπωνέζοι τουρίστες φωτογραφίζουν ένα σακάτη στο Μοναστηράκι. Είναι μισοκαμένος, μυρίζει βερνίκι κι ένας περαστικός μαλάκας έχει φουλ τα ντεσιμπέλ στα ηχεία του  αυτοκίνητού  του. Τρελοκομείο. Ο καθένας κάνει ότι θέλει σ’ αυτή την πόλη. Ένας τύπος πλένει από το πρωί το αμάξι του, στην Αχαρνών, ένα γελοίο σκόντα…

Ημερολόγιο ασημάντων 158-159: Κάτι πάτησα και μούρχονται ασυδοσίες

Αύγουστος 1.8.19  Είμαι ένας ευαίσθητος καλλιτέχνης. Κανείς δεν με καταλαβαίνει γιατί είμαι πολύ βαθυστόχαστος. Στο έργο μου κάνω αναφορές σε βιβλία που δεν έχει διαβάσει κανείς, σε μουσική που δεν έχει ακούσει κανείς και σε τέχνη που δεν έχει δει κανείς.  Δεν μπορώ να κάνω αλλιώς επειδή είμαι πολύ πιο έξυπνος και…

Ημερολόγιο ασημάντων 157: Η Μπέμπα ψάχνει για δουλειά / κι οι δολοφόνοι έξω

28.7.19  Κυριακή, όλη  μέρα μέσα, μπροστά στο κομπιούτερ, με ζέστη πάνω από 40 β. Αναρρωνύω σταθερά με πατάτες βραστές και αέρα κοπανιστό. -Από την πρώτη σελίδα, μέχρι την τελευταία του Ημερολογίου η μεγάλη  Μπέμπα θα ψάχνει για δουλειά, με στρογγυλά μάτια κούκλας, θα βρίσκει μερικές του ποδαριού,  αλλά δεν θα μπορεί να καλύψει τις…

Ημερολόγιο ασημάντων 155: Ιατρείο ή κτηνιατρείο Ανάφης; / Δίνουν στο σκύλο παναντόλ; / Γολγοθάς τύπου Ξανθόπουλου

23.7 Πρωί πρωί τηλεφωνώ στην ιατρό  Νένη, στην Αθήνα. Δίνει τις δικές της οδηγίες, κυρίως  κάρβουνο, και φάρμακα που δεν υπάρχουν εδώ, γιατί δεν υπάρχει φαρμακείο στο νησί, ό,τι έχει ο γιατρός.  Πάω στο ιατρείο. Γίνεται χαμός, μία νεαρή γυναίκα έχει αγκαλιά ένα σκυλάκι λουλού και κλαίει, δίπλα της, μία άλλη γυναίκα της συμπαραστέκεται…

Ημερολόγιο ασημάντων 154: Γυμνισμός στην Ανάφη

17.7.19 Τετάρτη. Κυβέρνηση τεχνοκρατών, κακός καιρός, έκανα, τη φορολογική μου δήλωση. Κοιτάζεις τον εφοριακό με την ίδια αγωνία που κοιτάζεις το γιατρό, τι θα σου πει: Χίλια ευρώ για την Αρετή κι άλλα τόσα για σένα. Μόνο εγώ πληρώνω, λέω, -σε διαβεβαιώνω όχι, λέει ο Δήμος ο λογιστής, που έχει ένα πατρικό στη…

Ημερολόγιο ασημάντων 153: Άρχισα να σκοτώνω και να βιάζω

15.7.19  Συναντώ στη Μιχαήλ Βόδα, έξω από τον Σκλαβενίτη, έχοντας  ένα χυμό ανανά και μία χαρτοσακούλα  αμύγδαλα στα χέρια, την Κυριακούλα τη γιατρό,  η οποία μου λέει ότι βγήκε να περπατήσει και να πάμε αν θέλω να πιούμε καφέ στο σταθμό Λαρίσης. Θέλω. Πίνουμε ήσυχα τον καφέ μας μιλάμε για τα επιτεύγματά μας στο…